میروتوکسیماب برای سرطان تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیه تأیید کامل FDA دریافت کرد
در این مقاله
در 22 مارس 2024، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، داروی mirvetuximab soravtansine-gynx (Elahere، ImmunoGen, Inc. [اکنون بخشی از AbbVie]) را برای بزرگسالان مبتلا به سرطان اپی‌تلیال تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیه مقاوم به پلاتین و FRα مثبت تأیید کرد.
بیماران برای دریافت این درمان باید پیش‌تر یک تا سه خط رژیم درمان سیستمیک دریافت کرده باشند. بیماران باید با یک آزمایش مورد تأیید FDA از نظر مثبت بودن گیرنده فولات آلفا (FRα) شناسایی شوند. Mirvetuximab soravtansine-gynx پیش‌تر در سال 2022 برای این اندیکاسیون تأیید تسریع‌شده دریافت کرده بود.
در حوزه انکولوژی پزشکی، نوآوری‌های درمان سرطان تحولاتی نجات‌بخش به همراه دارند. یکی از چشمگیرترین نمونه‌های این نوآوری‌ها، توسعه mirvetuximab soravtansine-gynx (Elahere) است؛ درمانی که برای بیماران مبتلا به سرطان اپی‌تلیال تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیه مقاوم به پلاتین و گیرنده فولات آلفا (FRα) مثبت طراحی شده است. این دارو که نخستین بار در سال 2022 تأیید تسریع‌شده دریافت کرد اکنون بر پایه مجموعه گسترده‌تری از داده‌های بالینی، در 22 مارس 2024 از سوی FDA تأیید کامل دریافت کرده است. این به معنای به‌رسمیت‌شناختن گسترده‌تر ظرفیت درمانی و ایمنی mirvetuximab soravtansine-gynx است.
اهمیت گیرنده فولات آلفا
گیرنده فولات آلفا (FRα) پروتئینی است که در برخی انواع سرطان، به‌ویژه سرطان اپی‌تلیال تخمدان، به میزان 35-40% بیان می‌شود و جذب فولات را در این سلول‌های سرطانی افزایش می‌دهد. فولات برای رشد سلول و سنتز DNA اهمیت حیاتی دارد؛ بنابراین بیان بیش از حد این گیرنده از رشد و گسترش سلول‌های سرطانی پشتیبانی می‌کند. بیان بالای FRα فرصتی منحصربه‌فرد برای توسعه درمان‌های هدفمند فراهم می‌کند و mirvetuximab soravtansine-gynx گامی مهم در مسیر تحقق این ظرفیت است.
FRα چگونه آزمایش می‌شود؟
بررسی گیرنده فولات آلفا (FRα) با روش‌های گوناگونی انجام می‌شود که مهم‌ترین آن‌ها ایمونوهیستوشیمی (IHC)، فلوسیتومتری و روش‌های تصویربرداری فلورسانس هستند.
روش‌های بررسی
- ایمونوهیستوشیمی (IHC): به‌طور گسترده برای تعیین بیان FRα استفاده می‌شود. در این روش از آنتی‌بادی‌ها برای تعیین وجود و شدت FRα در برش‌های بافتی استفاده می‌شود. این روش به‌ویژه در مطالعات بالینی و فرایندهای تشخیصی جایگاه مهمی دارد.
- فلوسیتومتری: این روش برای اندازه‌گیری بیان FRα در سطح سلول استفاده می‌شود. از آنتی‌بادی‌های نشان‌دارشده با فلورسانس برای شناسایی آنتی‌ژن‌های سطحی تک‌تک سلول‌ها استفاده می‌شود.
- تصویربرداری فلورسانس: با استفاده از عوامل فلورسانس هدف‌گیرنده FRα، تصویربرداری تومورها در حین عمل انجام می‌شود. این روش می‌تواند به برداشتن مؤثرتر بافت تومور هنگام جراحی کمک کند
رایج‌ترین روش مورد استفاده
در حال حاضر رایج‌ترین روش مورد استفاده، ایمونوهیستوشیمی (IHC) است. این روش برای تعیین و طبقه‌بندی بیان FRα به‌طور گسترده ترجیح داده می‌شود. برای مثال، در کارآزمایی بالینی MIRASOL، آزمایش ایمونوهیستوشیمی (IHC) برای تعیین مثبت بودن گیرنده فولات آلفا (FRα)، با کلون VENTANA FOLR1 (FOLR1-2.1) انجام شد. این کلون به‌عنوان ابزاری تشخیصی مورد تأیید FDA استفاده شده و به‌ویژه برای شناسایی بیماران مبتلا به سرطان تخمدان دارای بیان بالای FRα طراحی شده است. در این مطالعه، وجود رنگ‌آمیزی غشایی FRα در دست‌کم 75% از سلول‌های تومور و بیان با شدت دست‌کم 2+ ضروری تعیین شد.
معنای دومین تأیید FDA با MIRASOL
اثربخشی در مطالعه چندمرکزی، برچسب‌باز، با کنترل فعال، تصادفی‌سازی‌شده و دوگروهی MIRASOL با مشارکت 453 بیمار مبتلا به سرطان اپی‌تلیال تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیه مقاوم به پلاتین ارزیابی شد.
بیماران مجاز بودند پیش‌تر حداکثر سه خط درمان سیستمیک دریافت کرده باشند. در این مطالعه بیمارانی ثبت‌نام شدند که بیان FRα در تومورهایشان با آزمون VENTANA FOLR1 (FOLR1-2.1) RxDx Assay مثبت تشخیص داده شده بود.
بیماران با نسبت 1:1 تصادفی‌سازی شدند تا mirvetuximab soravtansine-gynx را با دوز 6 mg/kg (بر اساس وزن ایده‌آل تعدیل‌شده بدن) به‌صورت انفوزیون وریدی هر 3 هفته یک‌بار، یا شیمی‌درمانی به انتخاب پژوهشگر (پاکلیتاکسل، دوکسوروبیسین لیپوزومال پگیله یا توپوتکان) تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول دریافت کنند.
نتایج
معیارهای اصلی پیامد اثربخشی، بقای کلی (OS)، بقای بدون پیشرفت (PFS) ارزیابی‌شده توسط پژوهشگر و نرخ پاسخ کلی تأییدشده (ORR) بر اساس ارزیابی پژوهشگر بودند.
- میانه بقای کلی برای گروه mirvetuximab soravtansine-gynx برابر با 16,5 ماه (95% CI: 14,5, 24,6) و برای گروه شیمی‌درمانی برابر با 12,7 ماه (95% CI: 10,9, 14,4) بود (نسبت خطر [HR] 0,67 [95% CI: 0,50, 0,88] مقدار p برابر با 0,0046).
- میانه بقای بدون پیشرفت به‌ترتیب برابر با 5,6 ماه (95% CI: 4,3, 5,9) و 4 ماه (95% CI: 2,9, 4,5) بود (HR 0,65 [95% CI: 0,52, 0,81] مقدار p <0,0001).
- نرخ پاسخ عینی به‌ترتیب برابر با 42% (95% CI: 36, 49) و 16% (95% CI: 12, 22) بود (مقدار p <0,0001).
در مطالعه SORAYA که مبنای تأیید تسریع‌شده پیشین FDA بود، میروتوکسیماب نرخ پاسخ عینی 31,7% را، شامل پنج پاسخ کامل، نشان داده بود (فاصله اطمینان [CI] 95%: 22,9, 41,6).
سازوکار اثر Elahere (mirvetuximab soravtansine-gynx) چیست؟
ELAHERE (mirvetuximab soravtansine-gynx) نخستین کونژوگه آنتی‌بادی–دارو در رده خود است که شامل یک آنتی‌بادی متصل‌شونده به گیرنده فولات آلفا، یک پیونددهنده قابل‌شکافت و شیمی‌درمانی مایتانسینوئید DM4 است؛ این ماده مهارکننده‌ای قوی برای توبولین است که برای کشتن سلول‌های سرطانی هدف طراحی شده است.
این تأیید تسریع‌شده Elahere، گواه دهه‌ها تلاش برای توسعه نسل جدید کونژوگه‌های آنتی‌بادی–دارو است. در آینده درباره تأیید تعداد بسیار بیشتری از کونژوگه‌های آنتی‌بادی–دارو برای درمان سرطان خواهیم شنید.
کونژوگه آنتی‌بادی–دارو چیست؟
کونژوگه‌های آنتی‌بادی–دارو از رویکرد «اسب تروا» استفاده می‌کنند؛ در این رویکرد، آنتی‌بادی طراحی‌شده برای اتصال به هدف مولکولی در تومور، به یک داروی شیمی‌درمانی متصل می‌شود و امکان رساندن آن به سلول توموری مشخصی را فراهم می‌کند.
در زیر ساختار عمومی کونژوگه‌های آنتی‌بادی–دارو نشان داده شده است. آنتی‌ژن‌های هدف بیشتر در سطح سلول‌های سرطانی قرار دارند. به این ترتیب آنتی‌بادی به سلول سرطانی متصل می‌شود و سپس داروی سیتوتوکسیک (کشنده سلول) را آزاد می‌کند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.