پمبرولیزوماب برای درمان خط اول سرطان مجاری صفراوی تأیید FDA را دریافت کرد
در این مقاله
در 31 اکتبر 2023، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای درمان سرطان مجاری صفراوی موضعی پیشرفته، غیرقابل‌برداشت با جراحی یا متاستاتیک ، همراه با جمسیتابین و سیس‌پلاتین، استفاده از پمبرولیزوماب (Keytruda، Merck) به‌عنوان ایمنی‌درمانی را تأیید کرد.
تأیید «دومین» ایمنی‌درمانی برای درمان سرطان مجاری صفراوی
سرطان مجاری صفراوی یک بیماری نادر و اغلب تهاجمی است که از مجاری صفراوی و کیسه صفرا منشأ می‌گیرد؛ در ایالات متحده هر سال تقریباً در 12 هزار نفر تشخیص داده می‌شود و برای ترکیه این رقم حدود 2 هزار نفر برآورد می‌شود. به‌جز کیسه صفرا، سرطان‌های مجاری صفراوی به دو دسته داخل‌کبدی و خارج‌کبدی تقسیم می‌شوند. پیش از استفاده از ایمنی‌درمانی در این گروه بیماری، بقای نسبی 5 ساله برای سرطان مجاری صفراوی داخل‌کبدی مرحله اولیه 25% و برای نوع خارج‌کبدی مرحله اولیه فقط 15% بود. به سرطان‌های مجاری صفراوی، کلانژیوکانسر نیز گفته می‌شود.
در سرطان مجاری صفراوی غیرقابل‌جراحی یا مرحله 4، استاندارد قبلی درمان، شیمی‌درمانی ترکیبی بود و این استاندارد بیش از یک دهه تغییر نکرده بود. بااین‌حال، تأیید FDA بر پایه مطالعه TOPAZ-1 در 2 سپتامبر 2022 برای دوروالوماب به‌عنوان ایمنی‌درمانی بر نخستین پژوهش بالینی فاز III مبتنی بود که نشان می‌داد افزودن ایمنی‌درمانی به شیمی‌درمانی استاندارد می‌تواند بقا را در سرطان مجاری صفراوی افزایش دهد و مهم‌تر اینکه این کار را بدون ایجاد عارضه جانبی شدید جدید انجام می‌دهد؛ این امر استفاده از ایمنی‌درمانی را به استاندارد جدید این سرطان‌ها تبدیل کرده بود.
پمبرولیزوماب با مطالعه KEYNOTE-966 تأیید FDA را دریافت کرد
اثربخشی در KEYNOTE-966 ارزیابی شد؛ مطالعه‌ای چندمرکزی، تصادفی‌سازی‌شده، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما که 1069 بیمار مبتلا به سرطان مجاری صفراوی موضعی پیشرفته، غیرقابل‌جراحی یا متاستاتیک را وارد کرد که برای بیماری پیشرفته پیش‌تر درمان سیستمیک دریافت نکرده بودند.
بیماران با نسبت 1:1 تصادفی‌سازی شدند تا در بازوی آزمایشی پمبرولیزوماب به‌علاوه جمسیتابین و سیس‌پلاتین، و در بازوی کنترل دارونما به‌علاوه جمسیتابین و سیس‌پلاتین دریافت کنند.
درمان تا بروز سمیت غیرقابل‌قبول یا پیشرفت بیماری ادامه یافت.
سیس‌پلاتین حداکثر برای 8 چرخه تجویز شد؛ درمان جمسیتابین به تصمیم پزشک ادامه یافت. پمبرولیزوماب یا دارونما تا پیشرفت بیماری، بروز سمیت غیرقابل‌قبول یا حداکثر 2 سال ادامه داده شد.
نتایج
معیار اصلی اثربخشی، بقای کلی (OS) بود.
- پمبرولیزوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی، با نسبت مخاطره 0,83 (فاصله اطمینان 95% [CI]: 0,72، 0,95)، در مقایسه با دارونما به‌علاوه شیمی‌درمانی بهبودی از نظر آماری معنی‌دار در بقای کلی نشان داد (مقدار p یک‌طرفه=0,0034). یعنی افزودن پمبرولیزوماب به شیمی‌درمانی، خطر مرگ را 17% کاهش داد.
- میانه بقای کلی در بازوهای مربوطه 12,7 ماه (فاصله اطمینان 95%: 11,5، 13,6) و 10,9 ماه (فاصله اطمینان 95%: 9,9، 11,6) بود.
قطع پمبرولیزوماب به‌دلیل واکنش‌های ناخواسته در 55% بیماران رخ داد. شایع‌ترین واکنش‌های ناخواسته یا ناهنجاری‌های آزمایشگاهی منجر به وقفه (≥2%) شامل کاهش شمار نوتروفیل، کاهش شمار پلاکت، کم‌خونی، کاهش شمار گلبول سفید، تب، خستگی، کلانژیت، افزایش ALT، افزایش AST و انسداد صفراوی هستند.
پمبرولیزوماب با دوز توصیه‌شده 200 mg هر 3 هفته یک‌بار یا 400 mg هر 6 هفته یک‌بار، تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول تجویز می‌شود. اگر پمبرولیزوماب در همان روز داده شود، باید پیش از شیمی‌درمانی تجویز شود.
*
مقایسه غیرمستقیم نتایج TOPAZ-1 (دوروالوماب) و KEYNOTE-966 (پمبرولیزوماب)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.