تراستوزوماب دروکستکان در سرطان پستان هورمون‌مثبت با HER2 فوق‌کم
در این مقاله
مطالعه‌ای مهم که در سمپوزیوم سرطان پستان سن‌آنتونیو (SABCS) 2024 ارائه و هم‌زمان در 14 دسامبر در The New England Journal of Medicine منتشر شد، درهای دوره‌ای تازه در درمان سرطان پستان پیشرفته را می‌گشاید.
این مطالعه را دکتر Aditya Bardia و گروهش انجام دادند و با مقایسهٔ کونژوگهٔ آنتی‌بادی-دارو، fam-trastuzumab deruxtecan-nxki (T-DXd) ، با شیمی‌درمانی، ظرفیت افزایش بقای بدون پیشرفت را ارزیابی کردند. این یافته‌ها می‌توانند کار بالینی کنونی در درمان سرطان پستان پیشرفته را بازشکل دهند.
مطالعهٔ DESTINY-Breast06
SABCS بستری جهانی برای به‌اشتراک‌گذاری و بحث دربارهٔ تازه‌ترین پیشرفت‌های سرطان پستان فراهم می‌کند. پژوهشگر اصلی مطالعه، دکتر Aditya Bardia، با بیان اینکه «ارائه‌های امسال تعهد دانشگاهی ما را به پژوهش‌های نوآورانه‌ای نشان می‌دهد که هدفشان افزایش بقا و کیفیت زندگی در درمان سرطان پستان است،» بر اهمیت مطالعه تأکید کرد.
سرطان پستان شایع‌ترین سرطان در میان زنان جهان است و این موضوع ضرورت توسعهٔ پیوستهٔ گزینه‌های درمانی را نشان می‌دهد. تراستوزوماب دروکستکان تا کنون فقط در تومورهای HER2-مثبت یا HER2-کم به‌عنوان گزینه‌ای با اثربخشی اثبات‌شده استفاده شده است. اما در تومورهای گیرندهٔ هورمونی (HR) مثبت و بیماران دارای بیان HER2-کم یا HER2 فوق‌کم، به‌تازگی آزموده می‌شود و مطالعات نشان‌دهندهٔ اثربخشی در این زمینه‌ها محدود است. به‌ویژه نیاز این بیماران به درمان‌های مؤثر و قابل تحمل در خطوط بعدی، این مطالعه را به نقطه‌ای حیاتی می‌رساند.
طراحی و روش‌های مطالعه
در این مطالعهٔ فاز III با نام DESTINY-Breast06، بیماران سرطان پستان متاستاتیک HR مثبت، HER2-کم یا HER2 فوق‌کم که پس از دست‌کم یک درمان غدد درون‌ریز دچار پیشرفت بیماری شده بودند، در مجموع 866 بیمار بودند و به‌صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند:
- گروه تراستوزوماب دروکستکان (T-DXd): این گروه با کونژوگهٔ آنتی‌بادی-داروی T-DXd درمان شد.
- گروه شیمی‌درمانی: این گروه شیمی‌درمانی استاندارد انتخاب‌شده به ترجیح پزشک دریافت کرد.
بیماران پیش‌تر هیچ شیمی‌درمانی نگرفته بودند و به دلیل عدم پاسخ به درمان غدد درون‌ریز وارد مطالعه شدند. مطالعه، اثربخشی T-DXd را بر بقای بدون پیشرفت (PFS) و دیگر نتایج درمان ارزیابی کرد.
نتایج: افزایش چشمگیر بقای بدون پیشرفت
از میان بیماران، 713 نفر سرطان پستان HER2-کم و 153 نفر سرطان پستان HER2 فوق‌کم داشتند.
نتایج مطالعه نشان داد که T-DXd بقای بدون پیشرفت (PFS) را به‌طور چشمگیری طولانی می‌کند:
- گروه T-DXd: میانهٔ مدت بقای بدون پیشرفت، 13.2 ماه محاسبه شد.
- گروه شیمی‌درمانی: میانهٔ مدت بقای بدون پیشرفت فقط 8.1 ماه تعیین شد.
این یافته نشان می‌دهد T-DXd در مقایسه با شیمی‌درمانی، پیشرفت سرطان را 38% کاهش داد (نسبت خطر پیشرفت بیماری یا مرگ، 0.62; 95% CI, 0.52 تا 0.75; P<0.001).
همچنین T-DXd در تمام زیرگروه‌های بیماران، به‌ویژه بیماران دارای پیشرفت سریع پس از درمان غدد درون‌ریز (<6 ماه)، مؤثر بود. این موضوع امیدبخش بودن دارو را برای طیف گسترده‌ای از بیماران نشان می‌دهد.
عوارض جانبی
در 52,8% بیماران گروه تراستوزوماب دروکستکان و 44,4% بیماران گروه شیمی‌درمانی، عوارض درجهٔ 3 یا شدیدتر مشاهده شد. بیماری بینابینی ریه (ILD) یا پنومونیت در گروه تراستوزوماب دروکستکان در 49 بیمار (11,3%) رخ داد؛ از میان این رویدادها، 3 مورد درجهٔ 5 بودند. در مقابل، در گروه شیمی‌درمانی فقط در 1 بیمار (0,2%) پنومونیت درجهٔ 2 گزارش شد.
دوره‌ای تازه در درمان تومورهای HER2-کم
پیش‌تر T-DXd فقط برای استفاده در خطوط بعدی و در بیماران دارای تومور HER2-کم تأیید شده بود. اما این مطالعه نشان می‌دهد در بیماران هورمون‌مثبت، پس از مقاومت به درمان هورمونی می‌توان T-DXd را به‌جای شیمی‌درمانی استفاده کرد؛ یافته‌هایی که ممکن است رویکرد درمانی را بنیادی تغییر دهند.
بیماران کاملاً HER2 منفی (IHK 0) وارد مطالعه نشدند. بنابراین برای ارزیابی اثربخشی دارو در گروه‌های کاملاً HER2 منفی، به مطالعات بیشتر نیاز است.
تأثیرات بالقوه بر کار بالینی
این یافته‌ها می‌توانند تغییرات مهمی در درمان سرطان پستان پیشرفته ایجاد کنند:
- ممکن است جایگزین شیمی‌درمانی شود: T-DXd با استفاده در خطوط زودتر به‌جای شیمی‌درمانی، ظرفیت بهبود پاسخ بیمار و افزایش کیفیت زندگی را دارد.
- اثربخشی در جمعیت گستردهٔ بیماران: T-DXd که در تمام زیرگروه‌ها، از جمله بیماران دارای پیشرفت سریع، مؤثر بوده است، برای بیماران بیشتری امیدبخش است.
نتیجه‌گیری: دوره‌ای تازه در درمان سرطان پستان پیشرفته
تراستوزوماب دروکستکان با فراهم کردن گزینه‌ای مؤثرتر، قابل تحمل و بیمارمحور در درمان سرطان پستان پیشرفته، ظرفیت تغییر بنیادی رویکردهای درمانی کنونی را دارد. نتایج مطالعه نوآوری امیدبخشی است که ممکن است نه‌فقط بقای بیمار، بلکه کیفیت زندگی را نیز افزایش دهد.
اگرچه برای ادغام کامل در کار بالینی به مطالعات گسترده‌تر و پیگیری بلندمدت نیاز است، این نتایج T-DXd را می‌توان گامی مهم در مسیر ایجاد استانداردی تازه برای درمان سرطان پستان پیشرفته دانست.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.