یک فنجان قهوه و یک روز در درمانگاه سرطانشناسی

نوشته زیر توسط دکتر کاتریونا مکنیل، شاغل در درمانگاه سرطانشناسی Chris O’Brien Lifehouse استرالیا، نگاشته و در 26 ژوئیه 2018 در NEJM ، مجله علمی پزشکی، منتشر شده است.
اکنون صبح است و مانند همیشه برای خرید قهوه در بیمارستان در صف ایستادهام. همراه دیگران آرام منتظر بودم و به صداهای اطراف و صدای قهوه گوش میدادم. هنوز برای ارتباط با آدمها زود است و همه نیمهخواباند. قهوه را از باریستا گرفتم و بهطرف دفترم میروم (باریستا کسی است که قهوه را میشناسد، تهیه و سرو میکند. این واژه از ایتالیایی آمده و الهام آن واژه بارمن است).
امروز چهارشنبه و روز کار دفتری من است. دو فنجان قهوه گرفتهام، یکی برای خودم و یکی برای منشی پزشکیام. قهوه را به او دادم؛ با دو دست گرفت و با نگاه سپاسگزار پذیرفت. هفته شلوغی بود. در را بستم و پشت میزم نشستم. پنجره دفترم از بالا تا پایین شیشه مات دارد و یاد گرفتهام همکارانی را که پیوسته از جلوی دفتر میگذرند از کفشهایشان بشناسم.
پاهای منشیام را میبینم که درست کنار رایانه نشسته است. صدای صفحهکلید و بخشی از گفتوگوی تلفنیاش را میشنوم.
- «بله، سلام. سرطانشناسی پزشکی. چه کمکی از دستم برمیآید؟» میپرسد.
- «بله، من منشی او هستم.» «بله، البته.»
- "و تشخیص شما کدام سرطان است؟»
- «از شنیدن این خبر بسیار متأسفم.»
منشی من با بیمار بدحال آن سوی خط چنین مهربان صحبت میکند.
گاهی بیمار یا نزدیک او از ترس، این لحن را خشمگین مییابد. میشنوم منشیام برای بیشتر نکردن تنش او نفسش را نگه میدارد و حرفهای میماند. سپس پاهایش را میبینم که عبور میکنند؛ کمی راه میرود. بیماران عصبانی همیشه با منشیها منفیتر صحبت میکنند...
برای پروندههای بیماران بخش ضبط صدای تلفن را روشن کردم، تاریخ و نام پرونده را وارد کردم و ضبط گزارش را آغاز کردم:
«دیروز کتی را همراه همسرش در درمانگاه معاینه کردم. متأسفانه درمان سرطان او دشوار است و بیشتر روز را در بستر میگذراند. بند جدید. شیمیدرمانی بیشتری دادیم و اکنون مراقبت تسکینی را پذیرفته که بررسی کند. بند جدید. گفتوگوی دیگری درباره پیشآگهی و سیر بیماری داشتیم. کتی و همسرش اکنون موافقاند درباره وضعیتشان با فرزندان صحبت کنند. کتی همچنین فکر میکند تا زمانی که میتواند برای آنها کتاب خاطرات بنویسد. بند جدید. در این مدت همکاران مراقبت تسکینی درمانش را مدیریت خواهند کرد. در صورت نیاز برای ارزیابی نتایج دوباره او را خواهم دید. نامهای برای شرکت بیمه.»
برای گرفتن قهوه دیگری بیرون رفتم. منشیام صبح را پشت میز صرف نوشتن گزارش میکند. غمگین به نظر میرسد.
- «یکی دیگر میخواهی؟ شکر هم اضافه کنم؟» پرسیدم.
- «بله لطفاً» نیازی به دوباره پرسیدن نبود.
- «صبح سختی بود؟»
هدفونش را برداشت. «داشتم این نامه/گزارش را برای کتی مینوشتم. هرگز او را ندیدهام، اما تلفنی همیشه خیلی خوب بود. کاش میتوانستم پایان دیگری برای داستانش بنویسم.»
گزارشنویسان، منشیهای پزشکی و همکاران مرکز تماس، اگرچه با بیمار روبهرو نشوند یا مانند پزشک، پرستار، بیمار و نزدیک او در مرکز درمان نباشند، همیشه در پسزمینه حضور دارند. پروندههای پزشکی را آماده میکنند، تمام اطلاعات بیماران را گرد میآورند و داستان بیماری را مینویسند. اگرچه چهره بیماران را نمیشناسند، بیماری آنها و صدایشان را در تلفن خوب میشناسند.
منشیام گاهی با آخرین نتیجه یک بیمار در دست، در آستانه در ظاهر میشود. با نگاه به صورتش میفهمم خبر خوب است یا بد.
تا حد توان برای برخورد همدلانه با بیماران و نزدیکانشان تلاش میکنیم (همدلی ، یعنی فهمیدن و درونی کردن احساسات، وضعیت یا انگیزه رفتار فرد دیگر). شاید رضایتبخشترین، ضروریترین و به همان اندازه دشوارترین بخش کار سرطانشناسی، توان ارتباط با بیماران و آرام کردن آنهاست. اما با اینکه آثار روانی محیط سرطانشناسی و مراقبت تسکینی بر پزشکان و پرستاران شناخته شده و اقداماتی برای متعادل کردن آن انجام میشود، وضعیت دیگر کارکنان سلامت ممکن است نادیده گرفته شود. با وجود ارائه مراقبت هماهنگ و مهربانانه سرطان، این کارکنان ممکن است احساس بیارزشی کنند.
مؤسسه ما به نام جراح سرطانی نامگذاری شده که پیش از دیدن تبدیل آن به مرکز سرطان، بر اثر سرطان جان باخت. این موضوع همواره یادآور تفاوت بسیار کم ما با بیمارانمان و اهمیت خانواده کاریمان و مراقبت از آن است؛ حتی فقط با پرسیدن «میتوانم یک قهوه مهمانت کنم؟» نیز میتوان این کار را کرد.
وقتی کیفم را جمع میکنم و برای خرید قهوه میروم، منشیام لبخند میزند و هدفونش را تنظیم میکند. دوباره به نوشتن داستانهای پزشکی بیماران و پاسخگویی تلفنی برمیگردد.
منابع
A Cup of Coffee.
N Engl J Med 2018.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.