ღვიძლის სიმსივნის მაღალფოკუსირებული ულტრაბგერით გათბობა ქიმიოთერაპიის ეფექტს ზრდის

ღვიძლის სიმსივნეების მკურნალობის ახალი მეთოდის მიხედვით, გარედან მაღალფოკუსირებული ულტრაბგერით სიმსივნის გათბობისას, დოქსორუბიცინის სახელწოდების ქიმიოთერაპიული წამლის სითბომგრძნობიარე ცხიმოვანი ნანონაწილაკური ფორმა სიმსივნეზე 4-ჯერ მეტი კონცენტრაციით მოქმედებს.

TARDOX სახელწოდების ამ ფაზა-1 კლინიკური კვლევის შედეგები 9 ივლისს, 2018 წელს, Lancet Oncology-შიგამოქვეყნდა.

ეს პირველი კვლევაა, რომელმაც ღრმა ქსოვილებში მაღალფოკუსირებული ულტრაბგერით ქიმიოთერაპიის ეფექტიანობის გაზრდა აჩვენა.

ქიმიოთერაპიული წამლები კიბოს უჯრედების მოსაკლავად მეტად ეფექტიანია, თუმცა ქიმიოთერაპიის ყველაზე დიდი პრობლემასიმსივნემდე მაღალი კონცენტრაციით მიღწევაა. დოზის ზრდით ნორმალური უჯრედებიც ზიანდება. ნორმალური უჯრედების დაუზიანებლად კიბოს წამლების სიმსივნემდე მიტანაონკოლოგიის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კვლევითი სფეროა.

ბგერითი ტალღების რადიოლოგიურ ვიზუალიზაციაშიგამოყენებით დიაგნოსტიკის მიზნით ცნობილი ულტრაბგერა ბოლო წლებში სამკურნალოდაც გამოიცდება. მეტიც, მაღალი ინტენსივობის ულტრაბგერამ, HIFU-მ (high intensity focused ultrasound)პროსტატის კიბოს სამკურნალოდ 2015 წელს FDA-ის დამტკიცება მიიღო.

TARDOX კვლევაში შევიდნენ განუკურნებელი პირველადი (თავად ღვიძლის კიბოს) ან მეორეული (ღვიძლში მეტასტაზის) ღვიძლის სიმსივნის მქონე პაციენტები.

მაღალფოკუსირებული USG პაციენტებს სპეციალურ აბაზანაში ზოგადი ანესთეზიით ჩაუტარდათ. პირველ ეტაპში 6 პაციენტი შევიდა. სიმსივნეში წვრილი ნემსით თერმომეტრი ჩადგეს, რათა ტემპერატურის 39.5 გრადუს ცელსიუსამდე ან მეტად (43 გრადუსამდე) ზრდაში დარწმუნებულიყვნენ. სითბომგრძნობიარე ლიპოსომური დოქსორუბიცინი 50 mg/კვადრატული მეტრი დოზით 30 წუთის განმავლობაში ინტრავენურად შეუყვანეს. ნემსის ჩადგმისას და ქიმიოთერაპიის შემდეგ, სულ 2-ჯერ, ბიოფსია აიღეს. ასე გამოთვალეს, რამდენად აზიანებდა სიმსივნეს ულტრაბგერა და რამდენი ქიმიოთერაპია გროვდებოდა მასში.

დოქსორუბიცინი ისე მომზადდა, რომ გახურებულ უბანში ლიპოსომური (ცხიმოვანი ნანონაწილაკების) კაფსულიდან სიმსივნურ ქსოვილში გამოჟონილიყო.

პროცედურის ბოლოს კიდევ ერთი ბიოფსია აიღეს და ჯამში 3 გახდა. 3. ბიოფსიით სიმსივნეში წამლის კონცენტრაციის მატება გაზომეს. კვლევის 2. ეტაპში 4 პაციენტი შევიდა და მათ მხოლოდ პროცედურის ბოლოს 1 ბიოფსია ჩაუტარდათ.

TARDOX კვლევის შედეგები

• თავდაპირველი 46 პაციენტიდან მხოლოდ 10-ის სიმსივნე იყო მაღალფოკუსირებული ულტრაბგერით დასამიზნებელი.
• ულტრაბგერით დამუშავებული სიმსივნის პაციენტების ბიოფსიებში დოქსორუბიცინის დონე USG-ის არჩატარებულებთან შედარებით 3.7-ჯერ მეტი იყო.
• სიმსივნის ღვიძლის პირველადი კიბო ან სხვა კიბოს ღვიძლის მეტასტაზი ყოფნა ქსოვილის წამლის კონცენტრაციის შედეგებს არ ცვლიდა.
• კვლევის შემდეგ 2. და 4. კვირებში კომპიუტერული ტომოგრაფიით, მაგნიტური რეზონანსითა და PET-BT-ით პასუხი შეფასდა. 9 პაციენტიდან 1 იყო რადიოლოგიური ანალიზისთვის შესაფერისი. ამ ერთის ულტრაბგერითა და ქიმიოთერაპიით დამუშავებულმა სიმსივნემ მხოლოდ ქიმიოთერაპიის მიმღებზე უკეთ უპასუხა.

შედეგად, ამ კვლევაში სითბომგრძნობიარე ლიპოსომური დოქსორუბიცინისა და მაღალფოკუსირებული ულტრაბგერითი ჰიპერთერმიის კომბინაცია კლინიკურად განხორციელებადი, უსაფრთხო და სიმსივნეში წამლის კონცენტრაციის გამზრდელი აღმოჩნდა. მომავალში სტანდარტული ქიმიოთერაპიისადმი რეზისტენტული ღვიძლის სიმსივნეებისთვის ის კიბოს არაქირურგიული მკურნალობის არჩევანად შეიძლება წარმოგვიდგეს.