მეტასტაზურ ჰორმონრეცეპტორდადებით ძუძუს კიბოში CDK4/6 ინჰიბიტორები ეფექტიანიცაა და უსაფრთხოც

39 ათასი ონკოლოგი მეცნიერის მონაწილეობით გამართულ ASCO 2018 კონგრესზეხაზი გაესვა მეტასტაზური ჰორმონული რეცეპტორის დადებითი, HER2 რეცეპტორის არმქონე ძუძუს კიბოში დადასტურებული CDK4/6 ინჰიბიტორი წამლებისკვლევებს.

გამრავლებისას უჯრედები სხვადასხვა ეტაპს გადის. მიტოზური გაყოფით ერთი უჯრედიდან ორი შვილეული უჯრედის წარმოქმნის მოსამზადებელ ამ თანმიმდევრობას უჯრედული ციკლი ეწოდება. კონტროლის საფეხურს ციკლინის ცილები ქმნის. CDK 4/6 ჰორმონრეცეპტორდადებით კიბოში ჰორმონული მკურნალობისადმი რეზისტენტობაზეპასუხისმგებელია და ჭარბი აქტივობით კიბოს უჯრედის მეტ გამრავლებას იწვევს. მის დათრგუნვაზე მოქმედი მიზნობრივი წამლები; balbociclib (Ibrance) და ribociclib(Kisqali), შემდეგ კი მესამე თაობის ციკლინდამოკიდებული 4/6 კინაზის ინჰიბიტორი abemaciclib(Verzenio). სამივემ კვლევებით ეფექტიანობა აჩვენა და ძუძუს კიბოში FDA-ის დამტკიცება მიიღო.

ეფექტიანობის დასამტკიცებელი ერთ-ერთი საუკეთესო მეთოდია ყველა შესაბამისი კვლევის ერთობლივი შეფასების, მეტაანალიზის მეთოდი. ASCO 2018-ზე გავრცელებულ ძუძუს კიბოში CDK4/6 ინჰიბიტორების მეტაანალიზი წარადგინეს.

მასში CD4/6 ინჰიბიტორების ჰორმონრეცეპტორდადებით / HER 2 უარყოფით მეტასტაზურ კიბოში 7 რანდომიზებული კვლევა შევიდა. სულ 3854 პაციენტში ჰორმონულ დათრგუნვაზე CDK4/6-ის დამატებამ პროგრესიამდე დრო მნიშვნელოვნად გააუმჯობესა და გაუარესების მაჩვენებელი %50-ით შეამცირა.

პირველ ხაზში საერთო გადარჩენასაც დაეხმარა. CDK4/6-ის სარგებელი ასაკის, დაავადების გარეშე დროისა და მეტასტაზების ადგილისგან დამოუკიდებლად ყველა მიმღებში გამოვლინდა.

ხანდაზმულებში ეფექტიანი წამლების გამოყენების MONALEESA-2 ქვეჯგუფის კვლევაც ASCO 2018-ზე წარადგინეს. MONALEESA-ში 4. სტადიის ჰორმონრეცეპტორდადებითი HER2 უარყოფითი პაციენტები ლეტროზოლსა და CDK4/6 ინჰიბიტორ რიბოციკლიბს იღებდნენ. დამატებით 10 თვიანი პროგრესიის გარეშე პერიოდით მეთოდმა პირველი ხაზის ადგილი დაიმკვიდრა.

კვლევის 65 წელზე უფროსი 295 მენოპაუზური პაციენტი ხელახლა შეაფასეს. ახალ ჰორმონდადებით მეტასტაზურ კიბოში პირველ ხაზში ლეტროზოლზე CDK 4/6 ინჰიბიტორ რიბოციკლიბის დამატება ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ ცხოვრების ხარისხს არ აუარესებდა; პირიქით, განსაკუთრებით ტკივილს ამცირებდა.

კვლევამ აჩვენა, რომ ეს წამლები 65 წელზე უფროსებშიც უსაფრთხოდ შეიძლება გამოვიყენოთ.

დასკვნა

ყველა ამ კვლევით ვიცით, რომ წამლები კლინიკურად სასარგებლოა ჰორმონული პარტნიორისა და მენოპაუზის სტატუსის მიუხედავად, გვერდითი მოვლენებიადვილად მართვადია და პაციენტები მარტივად იყენებს.

მიმდინარე კითხვებია: როდის დავამატოთ წამალი საუკეთესოდ, როგორ ვითარდება რეზისტენტობა და შემდეგ რომელი სტრატეგია ავირჩიოთ? კვლევა გრძელდება და მომავალ შედეგებს გაგიზიარებთ.