მნიშვნელოვანი აღმოჩენა იმის შესახებ, როგორ უსხლტებიან კიბოს უჯრედები იმუნურ სისტემას

აღმოჩენა, რომელიც კიბოს მკურნალობის ახალ მიდგომებს შთააგონებს
კიბოს უჯრედების იმუნური სისტემისგან თავის დაღწევის შესახებ აღმოჩენა მკურნალობის ახალ მიდგომებს შთააგონებს. კიბოს უჯრედები გენეტიკური ქაოსის გავრცელებით არის ცნობილი. მათი დაყოფისას DNA-ის ნაწილები და მთელი ქრომოსომებიც კი შეიძლება დაკოპირდეს, მუტაცია განიცადოს ან მთლიანად დაიკარგოს. ამას ქრომოსომული არასტაბილურობა ეწოდება და Memorial Sloan Kettering-ის (MSK) მეცნიერებმა აღმოაჩინეს, რომ ეს კიბოს აგრესიულობას უკავშირდება. რაც უფრო არასტაბილურია ქრომოსომები, მით უფრო სავარაუდოა, რომ მათი DNA-ის ნაწილები შეუსაბამო ადგილას აღმოჩნდება: უჯრედის ცენტრალური ბირთვის გარეთ, ციტოპლაზმაში ტივტივებს.
უჯრედები DNA-ის ამ ნაწილებს ვირუსული შემოჭრის მტკიცებულებად აღიქვამენ, რაც უჯრედშიდა განგაშს ააქტიურებს და ანთებას იწვევს. იმუნური უჯრედები სიმსივნესთან მიდიან და თავდაცვით ქიმიურ ნივთიერებებს წარმოქმნიან. აქ საიდუმლო ისაა, რატომ ვერ ანადგურებს კიბოს უჯრედების მიერ გამოწვეული იმუნური რეაქცია ამ უჯრედებს?
კვლევა, რომელიც კიბოს თავის დაღწევის ხრიკს ნათელს ჰფენს
„ოთახში მყოფი სპილო ისაა, რომ არ გვესმის, როგორ ახერხებენ კიბოს უჯრედები გადარჩენას და ამ ანთებით გარემოში ნამდვილად განვითარებას“, ამბობს MSK-ის ექიმი-მეცნიერი და ადამიანის ონკოლოგიისა და პათოგენეზის პროგრამის წევრი სამუელ ბახუმი.
28 დეკემბერს Cancer Discovery ჟურნალში დოქტორ ბახუმის ლაბორატორიიდან გამოქვეყნებული ახალი კვლევის მიხედვით, ამის მიზეზი ნაწილობრივ ის არის, რომ კიბოს უჯრედების ზედაპირზე არსებული ENPP1 სახელწოდების მოლეკულა ყოველ ჯერზე გამაფრთხილებელ სიგნალებს მეზობელ იმუნურ უჯრედებამდე მისვლამდე ანადგურებს. მიგნებები გვეხმარება ავხსნათ, რატომ არ პასუხობს ზოგი სიმსივნე იმუნოთერაპიას და გვაჩვენებს თანაბრად მნიშვნელოვან უჯრედულ გზებს: გზებს, რომლებიც მათ იმუნოთერაპიის მიმართ მგრძნობიარეს გახდის.
საშიში DNA-ის ნაწილების აღმოჩენა
დოქტორ ბახუმის მიერ შესწავლილ გამაფრთხილებელ სისტემას cGAS – STING ეწოდება. როდესაც ვირუსისგან (ან არასტაბილური კიბოს ქრომოსომისგან) მომდინარე DNA უჯრედის ციტოპლაზმაში აღმოჩნდება, cGAS მას უკავშირდება. წარმოქმნილ გაერთიანებულ მოლეკულას cGAMP ეწოდება და ის გამაფრთხილებელ სიგნალად მოქმედებს. უჯრედში ეს სიგნალი ააქტიურებს STING-ად წოდებულ იმუნურ პასუხს, რომელიც პოტენციური ვირუსული შემოჭრის გადაუდებელ პრობლემას მიმართავს.
ამასთან, cGAMP-ის დიდი ნაწილი უჯრედის გარეთაც გადის და მეზობელი იმუნური უჯრედებისთვის გამაფრთხილებელ სიგნალად მოქმედებს. ის მათ STING გზებს ააქტიურებს და ვირუსით ინფიცირებული უჯრედის წინააღმდეგ იმუნურ შეტევას ათავისუფლებს.
ბახუმის ლაბორატორიაში წინა კვლევამ აჩვენა, რომ კიბოს უჯრედების შიგნით cGAS-STING სიგნალი იწვევს უჯრედების იმუნური უჯრედების თვისებებთან ადაპტაციას, რაც მათ მეტასტაზირების უნარს ეხმარება – განსაკუთრებით ფარულად წინსვლისა და გავრცელების შესაძლებლობას. ამან ნაწილობრივ უპასუხა კითხვას, როგორ გადარჩებიან კიბოს უჯრედები ანთებით გარემოში და როგორ უწყობს ეს პროცესი მეტასტაზირებას ხელს.
გამაფრთხილებელი სიგნალების დაბლოკვა
ახალი კვლევა აჩვენებს, როგორ უმკლავდებიან კიბოს უჯრედები გამაფრთხილებელ სიგნალებს, რომლებიც cGAS-STING-ის გარემოში გამოყოფას ააქტიურებს. მაკრატლის მსგავსი ცილა სიგნალებს ჭრის და ამით უჯრედებს იმუნური განადგურების საფრთხის თავიდან აცილების მეორე გზას აძლევს.
ზემოთ, სამმაგად უარყოფითი ძუძუს კიბოს ქსოვილის ნიმუშები, რომლებიც ENPP1-ის ექსპრესიაზე უარყოფითად (მარცხნივ) და დადებითად (მარჯვნივ) იღებება.
კიბოს უჯრედების დამფარავ მაკრატლის მსგავს ცილას ENPP1 ეწოდება. როდესაც cGAMP უჯრედის გარეთ გზას გაიკვლევს, ENPP1 მას ჭრის და იმუნური უჯრედებიდან მომავალ სიგნალს ბლოკავს. ამავე დროს, ეს გაჭრა ათავისუფლებს იმუნიტეტის დამთრგუნველ მოლეკულას, ადენოზინს, რომელიც ანთებასაც თრგუნავს.
ძუძუს, ფილტვისა და კოლორექტალური კიბოს თაგვის მოდელში ჩატარებული ექსპერიმენტებით დოქტორმა ბახუმმა და კოლეგებმა აჩვენეს, რომ ENPP1 იმუნიტეტის დათრგუნვისა და მეტასტაზირების „მართვის ღილაკივით“ მოქმედებს. მისი ჩართვა იმუნურ პასუხებს თრგუნავს და მეტასტაზირებას ზრდის, ხოლო გამორთვა იმუნურ პასუხებს შესაძლებელს ხდის და მეტასტაზირებას ამცირებს.
მეცნიერებმა ENPP1 ადამიანის კიბოს ნიმუშებშიც შეისწავლეს. ENPP1-ის ექსპრესია უკავშირდებოდა როგორც მომატებულ მეტასტაზირებას, ისე იმუნოთერაპიის მიმართ რეზისტენტობას .
იმუნოთერაპიის გაძლიერება
მკურნალობის თვალსაზრისით, ENPP1 ჩამრთველის გამორთვას, საკონტროლო წერტილების ინჰიბიტორებად წოდებული იმუნოთერაპიის პრეპარატების მიმართ კიბოს რამდენიმე განსხვავებული ტიპის მგრძნობელობის გაზრდა რომ შეუძლია, შესაძლოა კვლევის ყველაზე თვალსაჩინო მიგნებაა. მკვლევრებმა აჩვენეს, რომ ეს მიდგომა კიბოს თაგვის მოდელებში ეფექტიანია.
ამჟამად რამდენიმე კომპანია, მათ შორის დოქტორ ბახუმისა და კოლეგების მიერ დაფუძნებული კომპანია, კიბოს უჯრედებზე ENPP1-ის ინჰიბირების (დაბლოკვის) პრეპარატებს ამუშავებს. დოქტორი ბახუმი ამბობს, რომ ENPP1-ის კიბოს უჯრედების ზედაპირზე არსებობა ხელსაყრელია, რადგან ეს მას ENPP1-ის დასაბლოკად შექმნილი პრეპარატისთვის უფრო ადვილ სამიზნედ აქცევს. ამავე დროს, ის შედარებით სპეციფიკურიცაა. ჯანმრთელ ადამიანში სხვა ქსოვილების უმეტესობა ანთებითი არ არის, ამიტომ ENPP1-ზე მიმართული პრეპარატები პირველ რიგში კიბოზე მოქმედებს.
შედეგად, ENPP1-ზე დამიზნება კიბოს ორ სხვადასხვა გზაზე აჩერებს: დოქტორი ბახუმი ამბობს: „ერთდროულად ზრდით კიბოს უჯრედების გარეთ cGAMP-ის დონეს, რითაც მეზობელ იმუნურ უჯრედებში STING-ს ააქტიურებთ და ამავე დროს იმუნოსუპრესიული ადენოზინის წარმოქმნას ბლოკავთ. ანუ ერთი გასროლით ორ კურდღელს იჭერთ“ .
ის ამბობს, რომ კვლევის ტემპი წარმოუდგენლად სწრაფია. „ერთ-ერთი რამ, რითაც ნამდვილად ვამაყობ, ის იქნება, რომ, თუ გავითვალისწინებთ, რომ ამ კვლევას 2018 წელს შევუდექით, მალე პაციენტების დახმარებით დასრულდება“, ამატებს დოქტორი ბახუმი. მას სჯერა, რომ ENPP1 ინჰიბიტორების I ფაზის კლინიკური ცდა ერთი წლის განმავლობაში ჩატარდება.
წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.





მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.