პროსტატის კიბოსას სიცოცხლის ხანგრძლივობაზე DNA-ის აღდგენის გენების მუტაციები მოქმედებს

ESMO 2017-ზე პროსტატის კიბოს სფეროში გამორჩეული კვლევის მიხედვით, DNA-ის აღდგენის გენებში მემკვიდრეობითი მუტაციები ჰორმონულ თერაპიაზე (კასტრაციაზე) რეზისტენტული მეტასტაზური პროსტატის კიბოსას ხანმოკლე გადარჩენასთან იყო დაკავშირებული.
კიბოს შემთხვევების 10 პროცენტი მემკვიდრეობითი (germline) მუტაციებით არის გამოწვეული. ამ მუტაციების უმეტესობა DNA-ის აღდგენის გენებში ვითარდება. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგი DNA-ის აღდგენის გენის მუტაცია პროსტატის კიბოსას ხანმოკლე გადარჩენას უკავშირდება, ჰორმონული თერაპიის მიმართ რეზისტენტული მეტასტაზური პროსტატის კიბოსას germline მუტაციებსა და სიცოცხლის გამახანგრძლივებელ მკურნალობას შორის კავშირის კვლევა არ არსებობდა. ESMO 2017-ზე წარმოდგენილ კვლევაში DNA-ის აღდგენის გენების მუტაციების მქონე, ჰორმონული თერაპიის მიმართ რეზისტენტული პროსტატის კიბოს პაციენტებში დაავადების ცუდი მიმდინარეობა და ხანმოკლე გადარჩენა აღინიშნა.
შესაძლოა დაგაინტერესოთ:
მრავალცენტრულ დაკვირვებით PROREPAIR-Bstudy კვლევაში ჩართეს ახლად დიაგნოსტირებული მეტასტაზური (4. სტადიის), ჰორმონული თერაპიის მიმართ რეზისტენტული პროსტატის კიბოს პაციენტები, რომელთა germline მუტაციების სტატუსი უცნობი იყო. 2013 წლის იანვრიდან 2016 წლის აპრილამდე ესპანეთის 36 ინსტიტუტიდან აბირატერონით, ენზალუტამიდით, დოცეტაქსელით, კაბაზიტაქსელით და Ra-223 -ით ნამკურნალები 419 პაციენტი ჩართეს. მკვლევრებმა პაციენტებისგან აღებულ ნიმუშებში BRCA1, BRCA2, ATM და PALB2 გენებში მემკვიდრეობითი მუტაციების არსებობა გააანალიზეს და დაადგინეს მათი გავლენა დაავადების განვითარებასა და პირველი ხაზის სიცოცხლის გამახანგრძლივებელ მკურნალობაზე.
კვლევის შედეგების მიხედვით
- 26 პაციენტი მემკვიდრეობითი გენის მუტაციის მატარებელი აღმოჩნდა. ამ პაციენტებიდან 14-ს BRCA2, 8-ს ATM და 4-ს BRCA1 გენში ჰქონდა მუტაცია.
- მატარებელ პაციენტებში ანდროგენების შემამცირებელი მკურნალობის (აბირატერონი და ენზალუტამიდი) დაწყებიდან მეტასტაზურ დაავადებაზე გადასვლამდე დრო უფრო მოკლე იყო: მატარებლებში 23.7 თვე, არამატარებლებში კი 26.7. BRCA2 მატარებლებში ეს დრო 18 თვე იყო.
- მატარებელ პაციენტებში სიცოცხლის ხანგრძლივობა არამატარებლებთან შედარებით მოკლე იყო: მატარებლებში 28.5 თვე, არამატარებლებში კი 36 თვე. BRCA2 მატარებლებში სიცოცხლის ხანგრძლივობა განსაკუთრებით მოკლე იყო (17.4 თვე).
- ტაქსანური ქიმიოთერაპიით (დოცეტაქსელი და კაბაზიტაქსელი) ნამკურნალებ პაციენტებში დაავადებისგან თავისუფალი გადარჩენა მატარებლებში 7.8 თვე იყო, არამატარებლებში კი 7.1 თვე.
შედეგად, მემკვიდრეობითი მუტაციების მატარებელი და არამატარებელი პაციენტების დაავადებისგან თავისუფალი გადარჩენის შედარებისას მნიშვნელოვანი განსხვავება ვერ გამოვლინდა. თუმცა BRCA2 მატარებლებში დაავადების მიმდინარეობა საკმაოდ ცუდია.
შესაძლოა დაგაინტერესოთ:
წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.




მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.