Kimyaterapiya yaşlı mədəaltı vəzi xərçəngi xəstələrinə də fayda verir

Mədəaltı vəzi xərçəngi adətən 65 yaşdan sonra diaqnoz edilir və diaqnoz zamanı median yaş 70-dir. Diaqnoz qoyularkən xəstələrin əksəriyyətində xəstəlik irəliləmiş mərhələdə olur; bu, xərçəngin mədəaltı vəzidən kənara yayıldığını göstərir. Bu mərhələdə müalicə seçimləri məhduddur və cərrahi müdaxilə adətən mümkün olmur. Bu da müalicənin gedişinə və sağqalım göstəricilərinə mənfi təsir edir.

Mövcud standart müalicə

Mədəaltı vəzi xərçənginin müalicəsi xəstəliyin mərhələsindən və xəstənin ümumi sağlamlıq vəziyyətindən asılı olaraq dəyişir. Erkən mərhələlərdə cərrahi müdaxilə ən təsirli müalicə üsuludur. Lakin xərçəng irəliləmiş mərhələdə diaqnoz edilərsə, cərrahiyyə adətən mümkün olmur və kimyaterapiya müalicənin əsasını təşkil edir. Nadir hallarda mədəaltı vəzi xərçəngi olan xəstələr genomik və genetik test nəticələrinə əsasən hədəflənmiş müalicələrdən və ya immunoterapiyadan fayda görə bilərlər. Ən çox istifadə olunan kimyaterapiya rejimləri arasında FOLFIRINOX (5-FU, leucovorin, irinotecan və oxaliplatin kombinasiyası) və gemsitabin ilə nab-paklitaksel kombinasiyası var.

ASCO 2024-də təqdim olunan GIANT tədqiqatı

ASCO 2024-də təqdim olunan 2-ci faza randomizə olunmuş GIANT tədqiqatı yaşlı və əvvəllər müalicə almamış metastatik mədəaltı vəzi xərçəngi xəstələrinə dair mühüm nəticələr təqdim edir.

• Xəstələrin seçilməsi:

  • Tədqiqata 70 yaş və daha yuxarı yaşda olan xəstələr daxil edilib.
  • Xəstələr geriatrik qiymətləndirmə əsasında "sağlam" (geriatrik pozuntusu olmayan), "həssas" (yüngül və ya orta dərəcəli pozuntuları olan) və "zəif" (ağır pozuntuları olan) qruplara bölünüb.

• Müalicə qrupları:

  • "Sağlam" xəstələr: Standart müalicə alıblar (tədqiqatdan kənar).
  • "Zəif" xəstələr: Dəstəkləyici qayğı alıblar (tədqiqatdan kənar).
  • "Həssas" xəstələr:
    • 176 xəstə təsadüfi qaydada iki müalicə qrupuna bölünüb:
      • Dozası azaldılmış 5-fluorouracil (5-FU), leucovorin və liposomal irinotecan (88 xəstə).
      • Modifikasiya olunmuş gemsitabin və nab-paklitaksel (88 xəstə).
    • 79 xəstə 5-FU kombinasiyasına, 75 xəstə isə gemsitabin və nab-paklitaksel müalicəsinə başlayıb.

• Qiymətləndirmə və izləmə:

  • Xəstələr xəstəlik proqressiyasına və ya müalicəyə dözümsüzlüyə qədər hər 8 həftədən bir qiymətləndirilib.
  • Tədqiqatda xəstələrin median yaşı 77 il olub.
  • İştirakçıların 61,9%-u 75 yaş və daha yuxarı yaşda olub.
  • Xəstələrin təxminən yarısı qadın, 81,5%-i ağdərili olub.
  • Əksəriyyətin (87,5%) performans statusu 0 və ya 1 olub.

Nəticələr:

• Ümumi sağqalım: Gemsitabin və nab-paklitaksel qolunda median ümumi sağqalım 4,7 ay, 5-FU kombinasiyası qrupunda isə 4,4 ay olub.
• Müalicənin davam etdirilməsi: Ən azı iki sikl müalicə alan xəstələrdə median sağqalım müddəti 8,0 aya yüksəlib.
• Performans statusu: Performans statusu 2 olan xəstələrin sağqalımı performans statusu 0 olanlarla müqayisədə nəzərəçarpacaq dərəcədə daha pis olub (1,4 ay və 6,9 ay).
• Əlavə təsirlər: Xəstələrin yarıdan çoxunda 3-cü dərəcəli və ya daha ağır əlavə təsirlər yaranıb. Müalicə rejimlərinin əlavə təsir profilləri fərqlənib; gemsitabin və nab-paklitaksel qrupunda daha çox periferik neyropatiya, 5-FU kombinasiyası qrupunda isə daha çox ishal müşahidə olunub.

Əsas qənaətlər

Tədqiqat yaşlı və həssas xəstələrdə müalicəyə dözümlülüyün məhdud olduğunu və onların bir çoxunun müalicəyə başlaya və ya onu tamamlaya bilmədiyini göstərib. Bununla belə, müalicəyə dözə bilən xəstələr üçün hər iki kimyaterapiya rejimi uyğun seçimdir. Həmçinin geriatrik qiymətləndirmənin aparılmasının yalnız performans statusuna baxmaqdan daha vacib olduğu vurğulanıb. Bu, müalicəyə dözə biləcək xəstələri daha yaxşı müəyyənləşdirməyə və uyğun müalicə strategiyaları hazırlamağa imkan verə bilər.