انقلاب ایمنی‌درمانی؛ پروفسور John Haanen، برنده جایزه دستاورد یک عمر ESMO و داستان او
در این مقاله
نقطه عطفی در درمان ملانوم
نوآوری‌های سال‌های اخیر در درمان ملانوم، نقطه عطف مهمی در درمان سرطان هستند. در کنگره ESMO سال 2024، جایزه دستاورد یک عمر به پژوهشگر مؤسسه سرطان هلند، پروفسور John Haanen، اهدا شد؛ او از پژوهشگران پیشگام انقلاب ایمنی‌درمانی در درمان ملانوم است. کمک‌های Haanen به ایمنی‌درمانی سرطان، برای بیماران ملانوم امیدبخش بوده است.
حدود 5% از همه سرطان‌های پوست را ملانوم تشکیل می‌دهد؛ سرطانی تهاجمی که از ملانوسیت‌ها، سلول‌های تولیدکننده رنگدانه پوست، منشأ می‌گیرد. پیش از ایمنی‌درمانی، به‌ویژه برای بیماران دارای ملانوم متاستاتیک مرحله 4، گزینه‌های درمانی محدود بود و از هر 20 بیمار تنها 1 نفر به بقای 5 ساله می‌رسید. به‌ویژه رسیدن این میزان به بیش از % 50 با ایمنی‌درمانی ترکیبی، همه ما را خوشحال کرد.
آغاز پژوهش ملانوم: امید دادن به بیماران
یکی از نقاط عطف حرفه پروفسور Haanen، جایگاهی است که حدود 25 سال پیش در مؤسسه سرطان هلند پذیرفت. او برای توسعه درمان مؤثر علیه بیماری‌های ایمنی‌زا یا قابل‌هدف‌گیری توسط دستگاه ایمنی، مانند ملانوم و سرطان کلیه، این جایگاه را پذیرفت. او می‌گوید در آن زمان گزینه‌های درمان ملانوم بسیار محدود بودند: «میزان بقای یک‌ساله بیماران ملانوم متاستاتیک بسیار پایین بود و گزینه‌های درمانی ما کافی نبودند.» اما این وضعیت با پژوهش درباره مهارکننده‌های نقاط وارسی ایمنی شروع به تغییر کرد.
در سال‌های 2007-2008، Haanen و تیم او با مهارکننده‌های نقاط وارسی ایمنی که مولکول تنظیم‌کننده دستگاه ایمنی، CTLA-4، را مسدود می‌کنند، در کارآزمایی‌های بالینی شرکت کردند. با این راهبردهای تازه، دستیابی به پاسخ‌های بلندمدت در درمان ملانوم آغاز شد. این موفقیت، تحولی بزرگ در ایمنی‌درمانی محسوب می‌شود.
افزایش طول عمر با ایمنی‌درمانی
درمان ملانوم از آغاز حرفه Haanen بسیار تغییر کرده است. زمانی فقط مراقبت تسکینی ارائه می‌شد، اما امروز می‌توان بقای بلندمدت و حتی در برخی موارد درمان شفابخش به بیماران ارائه کرد.
پروفسور Haanen به پژوهش CheckMate 067 و نتایج پیگیری 7.5 ساله آن اشاره می‌کند. در این پژوهش، میانه بقای کلی با ترکیب نیوولوماب و ایپیلیموماب، 72,1 ماه گزارش شد. مدت بقا با استفاده هر یک از این داروها به‌تنهایی، به‌ترتیب 36,9 و 19,9 ماه بود. نتایج پیگیری 10 ساله در کنگره ESMO 2024 ارائه خواهند شد.
چالش‌های ایمنی‌درمانی: مدیریت عوارض جانبی
هرچند ایمنی‌درمانی نتایج امیدبخشی در سرطان داشته است، چالش‌هایی نیز ایجاد کرده است. Haanen می‌گوید عوارض جانبی مرتبط با دستگاه ایمنی در ابتدا تجربه تازه‌ای برای دانشمندان بودند. درباره مدیریت عوارضی مانند خستگی، بثورات پوستی و مشکلات روده ناشی از ایمنی‌درمانی، پژوهش‌های زیادی لازم بود. او با غلبه بر این چالش‌ها، راهنماهای بالینی تهیه کرد تا ایمنی‌درمانی ایمن‌تر و قابل‌مدیریت‌تر شود.
درمان نئوادجوانت: موفقیت با درمان پیش از جراحی
پروفسور Haanen بر اهمیت درمان‌های نئوادجوانت یا پیش از جراحی در ملانوم نیز تأکید می‌کند. در کارآزمایی‌ای که در مؤسسه سرطان هلند آغاز کرد، بیماران مرحله 3 دارای جهش BRAF، پیش از جراحی با مهارکننده‌های BRAF/MEK درمان شدند. جراحان به برداشت کامل R0 دست یافتند و این نتایج برای نخستین بار اثربخشی درمان نئوادجوانت را نشان دادند. با این رویکرد، بقای پس از جراحی بیماران افزایش یافت. همکار او Christian Blank، این روش را با ایمنی‌درمانی پیش‌تر برد و به موفقیت بلندمدت رسید.
لنفوسیت‌های نفوذکننده به تومور: روشی پیشگام در درمان ملانوم
درمان توسعه‌یافته توسط Steven A. Rosenberg، یعنی درمان لنفوسیت‌های نفوذکننده به تومور (TIL)، توسط پروفسور Haanen و همکاران دانمارکی او پیش‌تر برده شد. پژوهش فاز III نشان داد درمان TIL در مقایسه با ایپیلیموماب، بقای بدون پیشرفت را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. این روش هم‌اکنون در هلند و دانمارک به‌عنوان درمان استاندارد استفاده می‌شود و تلاش برای تأیید EMA ادامه دارد. او می‌گوید پژوهش برای استفاده از TIL در دیگر سرطان‌ها نیز ادامه دارد.
آینده: درمان‌های تازه و نوآوری
به گفته پروفسور Haanen، گام بعدی در ملانوم باید افزایش اثربخشی درمان سلولی و کاهش عوارض آن باشد. شیمی‌درمانی پُردوز و درمان‌های سیتوکینی مورد استفاده در TIL بسیار سمی هستند. او تأکید می‌کند کاهش این سمیت‌ها می‌تواند ارائه درمان به گروه گسترده‌تری، مانند سالمندان و بیماران دارای بیماری همراه، را ممکن کند.
دانش حاصل از TILها ممکن است هدف قرار دادن سلول‌های T مشخص و مؤثر بر دستگاه ایمنی را ممکن کند. این موضوع نشان می‌دهد در آینده می‌توان سلول‌های T گرفته‌شده از خون بیمار را از نظر ژنتیکی تغییر داد و محصول TIL مؤثرتری ساخت.
در نهایت، پروفسور Haanen بر نیاز به گزینه‌های تازه برای بیماران بدون پاسخ به ایپیلیموماب و نیوولوماب تأکید می‌کند. افزون بر این، زیست‌نشانگرها می‌توانند مشخص کنند بیماران از کدام درمان‌ها بیشتر سود می‌برند. پژوهش ویروس‌های انکولیتیک و واکسن‌های mRNA نیز از دیگر حوزه‌های امیدبخش با ظرفیت تحول درمان سرطان هستند.
نتیجه‌گیری: پیش بردن مرزهای پژوهش ملانوم ادامه دارد
پروفسور John Haanen با جایزه دستاورد یک عمر ESMO تجلیل شده است، اما پژوهش ملانوم همچنان بدون کاهش سرعت ادامه دارد. برای گسترش مرزهای ایمنی‌درمانی، یافتن روش‌های تازه و به حداقل رساندن عوارض، کارهای زیادی باقی است. به نظر می‌رسد سال‌های آینده پژوهش ملانوم، امید بیشتر و گزینه‌های مؤثرتری برای بیماران به همراه داشته باشند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.