آیا پرتوهای تجویزشده هنگام درمان سرطان بر اعضای خانواده اثر می‌گذارند؟
در این مقاله
این مقاله خطر مواجهه اعضای خانواده با پرتو هنگام درمان سرطان و راهبردهای محدود کردن تماس تصادفی با محصولات جانبی بالقوه زیان‌آور پرتودرمانی را در بر می‌گیرد.
این یکی از پرسش‌های اصلی بسیاری از بیماران سرطانی و نزدیکانشان است: "پرتودرمانی من یا تصویربرداری‌هایی که انجام می‌دهم، به اعضای خانه آسیب می‌رساند؛ باید از آن‌ها دوری کنم؟» به این پرسش، جز چند وضعیت, «می‌توانید از این نظر آسوده باشید» پاسخ می‌دهیم. مقاله دقیقاً برای پاسخ به همین پرسش‌های مهم است.
بیماران سرطانی ممکن است نگرانی ایمنی اعضای خانواده و / یا مراقبانرا در زمان دریافت پرتودرمانی مطرح کنند. در این زمینه، قاعده کلی این است: بیماران درمان‌شده با پرتو می‌توانند مرکز سرطان/پرتودرمانی را ترک کنند، به‌شرط آنکه انتظار نرود معادل دوز مؤثر کل از یک فرد به دیگری بیش از 5 mSv شود. اغلب دوز به 5 mSv نمی‌رسد، اما ممکن است از 1 mSv بیشتر شود. بنابراین به‌ویژه پرتودرمانی خارجی، یعنی کلاسیک، برای خانواده یا مراقب خطر ندارد، اما درمان‌های سیستمیک پُردوز مانند ید رادیواکتیو به احتیاط اضافی نیاز دارند.
پرتودرمانی خارجی یا براکی‌تراپی موقت (پرتودرمانی داخلی)
از جمله پرتودرمانی خارجی یا براکی‌تراپی، هر درمان پرتویی موقت برای اعضای خانواده خطر ایجاد نمی‌کند. در این انواع، بیمار فقط هنگام درمان فعال در معرض پرتو است و از بدن او پرتو به بیرون منتشر نمی‌شود. می‌توان خانواده و مراقبان را آگاه کرد که در معرض خطر پرتو نیستند و می‌توانند مانند معمول با بیمار تعامل کنند.
براکی‌تراپی دائمی و پرتودرمانی سیستمیک
براکی‌تراپی دائمی شامل کاشت دانه‌های فلزی کوچک است که به بافت اطراف پرتو می‌دهند. در واقع اثر پرتوزایی این کار نیز موقت است. بیشتر برای سرطان پروستات و دهانه رحم استفاده می‌شود. کاشته، چند ماه پرتو می‌دهد و پس از کاهش تابش در بافت باقی می‌ماند.
درمان سیستمیک از عامل بلعیدنی یا تزریقی پرتوزا استفاده می‌کند (برای مثال ید رادیواکتیو، RAI، برای سرطان تیروئید). در هر دو روش، بیمار پس از خروج از مرکز مقداری پرتوزایی دارد و برای برخی اعضای خانواده یا دیگر افراد باید احتیاط‌هایی کرد.
بااین‌حال، مطالعات متعدد نشان داده‌اند حتی در این درمان‌ها مواجهه خانواده بسیار کم است. در مطالعه بیماران براکی‌تراپی پروستات، دانه پرتوزای Pd-103 خطر بسیار اندکی برای خانواده داشت و پژوهشگران احتیاط اضافی را لازم ندانستند. برای دانه I-125 نیز برای همکاران شاغل کنار بیمار و بزرگسالان غیرباردار یا باردار، اقدام اضافی توصیه نمی‌شود. برای همسر باردار مرد مبتلا به سرطان پروستات با براکی‌تراپی دانه I-125، اقدامات اضافی عبارت‌اند از پرهیز از حالت خواب «spooning» (قاشقی) کنار هم و پرهیز از بغل گرفتن طولانی کودکان برای 2 ماه.
ید رادیواکتیو در مطالعه بیماران سرطان تیروئید درمان‌شده با آن، سطوح پرتوی مشابهی گزارش شد. طی 4 هفته، در تخت، حمام و اتاق نشیمن خود بیمار، پرتو کل 0.45 mSv (محدوده 0,088-1,38 mSv) بود، یعنی کمتر از مقدار خطرناک برای خانواده. در مطالعه دیگری، سطح پرتو مراقبان بیمار سرطان تیروئید دریافت‌کننده ید رادیواکتیو پُردوز، بسته به دوز درمان بیمار، از 0.123 mSv تا 0.718 mSv متغیر بود.
در مطالعه بررسی 131 I-mIBG، 177 Lu-DOTATATE و 131 I-NaI در 50 درمان سرطان کودکان، از میان 100 مراقب فقط 1 نفر بالاتر از سطح توصیه‌شده در معرض پرتو بود. مطالعه دیگری نشان داد مراقبان بیماران کودک دریافت‌کننده I-mIBG برای نوروبلاستوما، میانگین دوز 1.88 mSv داشتند. در این مطالعه % 97 مواجهه خانواده در نخستین 120 ساعت پس از تجویز I-mIBG رخ داد.
راهبردهای کاهش مواجهه تصادفی با پرتو
بالا نوشتیم در پرتودرمانی کلاسیک/خارجی، برای افراد غیر از بیمار خطری نیست. در بیمار دارای کاشته (دانه پرتوزای داخل بدن) یا پرتودرمانی سیستمیک، دوز مواجهه خانواده به فاصله فیزیکی از فرد و / یا کاشته بستگی دارد. بیمار تا زمانی که سطح مواجهه کارکنان سلامت یا دیگران قابل کاهش مناسب دانسته نشود، ترخیص نمی‌شود.
راهنمایی براساس وضعیت مواجهه هر بیمار برای تخمین بهتر مدت احتیاط لازم جهت ایمنی همراهان بیماران درمان‌شده با Pd-103 و I-125 توسعه یافته است. این به پزشک امکان توصیه اختصاصی‌تر می‌دهد که در بیشتر موارد کمتر از توصیه دل‌بخواهی محدودکننده است.
برای بیمار ید رادیواکتیو، فاصله گرفتن از دیگران برای پرهیز از آلودگی ناشی از تماس تصادفی با مایعات بدن توصیه می‌شود. برای مثال بیمار باید تا 11 روز در تخت جدا تنها بخوابد و تا 5 روز پس از درمان سر کار نرود و در خانه بماند. اقدامات دیگر معمولاً تا 3 روز شامل پرهیز از حمل‌ونقل عمومی و سفر طولانی خودرو؛ تهیه غذا برای دیگران یا اشتراک وسایل؛ کشیدن سیفون 2 تا 3 بار پس از نشستن روی توالت و حدود 6 متر دور ماندن از دیگران است. بیمار ید رادیواکتیو باید برای 5 روز دست‌کم 6 متر از زن باردار و کودک دور نگه داشته شود.
در براکی‌تراپی، دستور حفاظت بسته به فرمولاسیون دانه پرتوزا متفاوت است. بنابراین بیمار باید آموزش ببیند و دستور تیم پرتودرمانی را دقیق بررسی کند. در دانه‌های خودکفا، خطر پرتودهی به دیگران از پیرامون دانه بسیار کم است، اما پرتو دانه ممکن است هنوز در مایعات بدن باشد. در این صورت، بیمار مثلاً نباید وسایل و حوله را مشترک استفاده کند. اما در بیشتر بیماران مایعات بدن پرتوزا نیستند.
نتیجه
بیماران دریافت‌کننده پرتودرمانی موقت، خطر پرتودهی به اعضای خانواده ندارند. روش‌هایی مانند کاشت یا درمان سیستمیک بسته به دوز و فرمولاسیون ماده پرتوزا ممکن است دیگران را در معرض پرتو بگذارند. بیماران ید رادیواکتیو برای سرطان تیروئید بیشترین خطر مواجهه دیگران را دارند، اما می‌توان برای محدود کردن مواجهه در سطح ناایمن احتیاط کرد.
منابع
Familial Exposure to Radiation During Treatment for Cancer
cancertherapyadvisor.com 28 October 2018
2. United States Nuclear Regulatory Commission. Release of individuals containing unsealed byproduct material or implants containing byproduct material. 10 CFR 35.75.
nrc.gov Updated August 29, 2017. Accessed October 25, 2018.
3. American Society for Radiation Oncology. Radiation therapy for cancer [patient brochure].
rtanswers.org Accessed October 17, 2018.
4. American Society for Radiation Oncology. Radiation therapy for prostate cancer [patient brochure].
rtanswers.org Accessed October 17, 2018.
5. Dauer LT, Kollmeier MA, Willamson MJ, et al.
Less-restrictive patient-specific radiation-safety precautions can be safely prescribed after permanent seed implantation.
Brachytherapy. 2010
6. Hanada T, Yorozu A, Shinya Y, et al.
Prospective study of direct radiation exposure measurements for family members living with patients with prostate 125I seed implantation: evidence of radiation safety.
Brachytherapy. 2016
7. Neustadter D, Barnea G, Stokar S, Corn B.
Analysis of dose to patient, spouse/caretaker, and staff, from an implanted trackable radioactive fiducial for use in the radiation treatment of prostate cancer.
Med Phys. 2010
8. Kuo S-F, Ho T-Y, Liou M-J, et al.
Higher body weight and distant metastasis are associated with higher radiation exposure to the household environment from patients with thyroid cancer after radioactive iodine therapy.
Medicine (Baltimore). 2017
9. Poon N, Chaudakshetrin P, Sritongkul N, Tuntawiroon M.
Total effective dose equivalent to caregivers from hospitalized patients treated with high dose radioiodine for thyroid carcinoma.
J Med Assoc Thai. 2016
10. Gains JE, Walker C, Sullivan TM, et al.
Radiation exposure to comforters and carers during paediatric molecular radiotherapy.
Pediatr Blood Cancer. 2015
11. Han S, Yoo SH, Koh KN, Lee JJ.
Estimated internal and external radiation exposure of caregivers of patients with pediatric neuroblastoma undergoing 131I metaiodobenzylguanidine therapy: a prospective pilot study.
Clin Nucl Med. 2017
12. Willegaignon J, Crema KP, Oliveira NC, et al.
Pediatric 131I-MIBG therapy for neuroblastoma: whole-body 131I-MIBG clearance, radiation doses to patients, family caregivers, medical staff, and radiation safety measures.
Clin Nucl Med. 2018
13. American Thyroid Association. Radioactive iodine FAQ.
thyroid.org Accessed October 17, 2018.
14. Peirce A. Answers to Common Questions about Radiation Safety. Memorial Sloan Kettering Cancer Center.
mskcc.org Published April 3, 2014. Accessed October 17, 2018
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.