ایمنی‌درمانی دوگانه در سرطان پانکراس و صفرا مرحله 4
در این مقاله
JAMA Oncology گزارش دکتر Gretel Terrero و همکاران را از مجموعه مواردی در یک مرکز منتشر کرد. این مطالعه نشان داد ترکیب ایپیلیمومب و نیوولومب در بیماران دارای جهش‌های ارثی بیماری‌زا که باعث نقص نوترکیبی همولوگ (HRD) می‌شوند و سرطان متاستاتیک پانکراس یا صفراوی مقاوم به شیمی‌درمانی دارند، بسیار مؤثر بوده است.
حدود %3 تا %10 مبتلایان به آدنوکارسینوم مجرایی پانکراس، شایع‌ترین زیرنوع این سرطان، واریانت‌های ژرم‌لاین بیماری‌زا یا جهش‌های ارثی ایجادکننده HRD دارند. همچنین حدود %15 تا %17 این گروه دارای تغییرات ژنتیکی سوماتیک مشابه و غیرارثی در ژن‌های BRCA1 و BRCA2 هستند؛ این تغییرات به از دست رفتن هر دو آلل این ژن‌ها، بار بالای جهشی تومور و از دست رفتن بیشتر هتروزیگوسیتی ژنومی می‌انجامند.
ایمنی‌درمانی در سرطان پانکراس
ایمنی‌درمانی‌های نسل جدید، یعنی مهارکننده‌های نقاط وارسی ایمنی، در بیماران انتخاب‌نشده سرطان پانکراس مؤثر نبوده‌اند. با توجه به مبنای مولکولی حساسیت بیشتر به ایمنی‌درمانی در سرطان پانکراس مرتبط با واریانت‌های ژرم‌لاین بیماری‌زای HRD، یعنی جهش در ژن‌های سرطان ارثی، این مطالعه بررسی کرد آیا این زیرگروه به راهبردهای ایمنی‌درمانی حساس است.
جزئیات مطالعه
مطالعه شامل بیماران درمان‌شده در مرکز جامع سرطان Sylvester، دانشکده پزشکی Miller دانشگاه Miami، از آوریل 2018 تا فوریه 2021 بود؛ در مجموع 12 بیمار در آن حضور داشتند.
واریانت‌های ژرم‌لاین بیماری‌زای HRD:
- 4 بیمار با BRCA1,
- 5 بیمار با BRCA2,
- 1 بیمار برای هرکدام از ژن‌های RAD51C, RAD51D و ATM جهش داشت.
بیشتر بیماران بیماری مقاوم به شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین و مهارکننده PARP داشتند.
بیماران برای چهار دوره، هر 21 روز ایپیلیمومب (Yervoy) با دوز 1 mg/kg همراه نیوولومب (Opdivo) با دوز 3 mg/kg و سپس هر 28 روز نیوولومب با دوز 480 mg دریافت کردند.
نتایج مهم
- چهار بیمار پاسخ کامل داشتند (BRCA1 در 2 نفر، BRCA2 در 1 نفر، RAD51C در 1 نفر)،
- یک بیمار پاسخ نسبی داشت (با BRCA1) و
- در دو بیمار، به‌ترتیب با BRCA1 و ATM، بیماری پایدار مشاهده شد.
- نرخ پاسخ عینی %42 و نرخ کنترل بیماری %58 بود.
از چهار بیمار با پاسخ کامل، سه نفر پس از 2 سال درمان را قطع کردند و در همه این بیماران، 11 تا 41 ماه پس از آغاز درمان، شواهدی از بیماری وجود نداشت.
پاسخ نسبی بیمار مربوطه 7.3 ماه ادامه داشت. مدت بیماری پایدار 4.1 و 3.5 ماه بود.
عوارض مرتبط با درمان با سمیت شناخته‌شده ایپیلیمومب/نیوولومب سازگار بود.
برای دو بیمار با پاسخ کامل و دو بیمار با بیماری پیشرونده، نمونه‌های کافی بیوپسی بایگانی‌شده موجود بود. پاسخ‌دهندگان تراکم بالاتری از لنفوسیت‌های نفوذکننده به تومور و بیان بالاتر کموکین‌های شناخته‌شده در تعامل گروه‌های سلول ایمنی مؤثر تطبیقی، یعنی CCL4، CXCL9 و CXCL10، داشتند.
خلاصه و تفسیر
این مجموعه موارد نشان می‌دهد ایمنی‌درمانی ترکیبی ایپیلیمومب/نیوولومب در گروه انتخاب‌شده‌ای از بیماران سرطان پانکراس که جهش‌های ارثی بیماری‌زا در ژن‌های مربوط به HRD مسئول ترمیم DNA دارند، مؤثر است.
همچنین، کمبود یا نبود سلول‌های مؤثر ایمنی نفوذکننده، آنتی‌ژنیسیته پایین و عوامل متعدد سرکوب ایمنی در ریزمحیط تومور پانکراس، با عدم پاسخ به ایمنی‌درمانی مرتبط بود.
تا همین اواخر، ایمنی‌درمانی جز در تومورهای با ناپایداری ریزماهواره‌ای بالا (MSI-H)، سود معناداری برای سرطان پانکراس نشان نداده بود. این مطالعه ارتباط وضعیت ژرم‌لاین HRD با حساسیت به مهارکننده‌های نقاط وارسی ایمنی را نشان داد و شواهد پیشین ارتباط واریانت‌های BRCA1/2 با پاسخ به ایمنی‌درمانی در تومورهای دیگر را تقویت کرد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.