از نزدیکان بیمار مبتلا به سرطان بودن

وقتی یکی از نزدیکانمان به سرطان مبتلا می‌شود، از مهم‌ترین پرسش‌های ما این است که چگونه می‌توانیم به بهترین شکل به او کمک و از او حمایت کنیم.

ممکن است در ابتدا مطمئن نباشیم چه بگوییم یا چه کنیم؛ باز و حساس بودن نسبت به احساس آن‌ها چیزی است که بیشتر افراد نیاز دارند. دانستن اینکه کنارشان هستید واقعاً کمک‌کننده خواهد بود.

نزدیکانی که مسئولیت و مراقبت از عزیز مبتلا به سرطان را بر عهده می‌گیرند، همراه بیماران دوره‌های دشواری را می‌گذرانند. در این روند خسته‌کننده جسمی و روانی، پیشنهادهای ما برای مراقبان نزدیک می‌تواند به احساس بهتر و کارآمدی آن‌ها کمک کند.

در زیر 6 پیشنهاد برای نزدیکانی که از بیماران مبتلا به سرطان مراقبت می‌کنند آماده کرده‌ایم: 

3 هدف دست‌یافتنی تعیین کنید

اگر خود احساس خوبی داشته باشید، می‌توانید به دیگران احساس خوب بدهید. بنابراین وقتی از خود مراقبت کنید، می‌توانید به بیمار تحت مسئولیت نیز بهتر رسیدگی کنید. با چند هدف کوچک شروع کنید؛ برای مثال وقتی برای خود بگذارید و پیاده‌روی کنید. می‌توانید هر روز در زمان مناسبی که تعیین کرده‌اید، با پیاده‌روی 15 دقیقه‌ای آغاز کنید. با رسیدن به اهداف کوچک انگیزه بیشتر می‌شود و هم خودتان و هم بیمارتان احساس بهتری خواهید داشت.

از کمک خواستن پرهیز نکنید

تردید در کمک خواستن طبیعی است. اما نرسیدن به همه کارها یا کافی نبودن نیرو به‌نوعی، به معنای ناکافی یا ناموفق بودن شما نیست. وقتی به حمایت نیاز دارید، از پرسیدن از افراد و نهادهای مناسب پرهیز نکنید.

تا وقتی هنوز زمان دارید، با احترام به محدودیت‌های خود می‌توانید به هر شکل درخواست کمک کنید.

به اولویت کارها توجه کنید

مراقبت بیمار مستلزم انجام مسئولیت‌های جدی است. برای مثال کنترل برنامه داروها، تهیه غذا، کارهای مدارک بیمارستان، تنظیم وقت، پیگیری نشانه‌ها و موارد بیشتر را شامل می‌شود.

برای سردرگم نشدن میان همه کارها، توصیه می‌کنیم برنامه‌ریزی بیشتری داشته باشید و به اولویت‌ها توجه ویژه کنید. انجام همه چیز هم‌زمان ممکن نیست. اما با تهیه فهرست اولویت‌ها می‌توانید راحت‌تر از عهده این کارها برآیید.

بپذیرید که همیشه نمی‌توانید کنترل کنید

مغز ممکن است درباره احساس کنترل ما را گمراه کند. یعنی؛ اگر از عزیز بیمارم به‌شکل عالی مراقبت کنم، خوب می‌شود. چنین جمله‌هایی از نزدیکان بیمار زیاد شنیده می‌شود. یا وقتی پاسخ درمان نامطلوب است، مراقب ممکن است خود را چنان سرزنش کند که گویی علت، ناتوانی او در مراقبت خوب بوده است. اما متأسفانه این وضعیت کاملاً در کنترل مراقب نیست و پیش‌بینی آینده ممکن نیست. بهتر است تمام تلاش خود را بکنید و به روند اجازه پیش رفتن دهید.

Google نمی‌تواند مسئول باشد

وقتی درباره وضعیت عزیزتان از موتور جست‌وجوی Google که پزشک نیست می‌پرسید، معمولاً جز نگرانی و اضطراب پاسخی نمی‌دهد. میلیون‌ها منبع ظاهر می‌شوند و تشخیص اینکه کدام اطلاعات درست و مناسب بیمار شماست، چندان ممکن نیست.

علاوه بر این، برای نتایجی که هرگز شخصی‌سازی‌شده نخواهند بود خود را خسته نکنید. از پزشک بپرسید و نظر دوم را بدون تردید بگیرید.

صحبت کنید

به‌عنوان مراقب، حفظ همیشگی روحیه بالا دشوار است و نمی‌توانید هیچ مشکلی نداشته باشید. با اعضای خانواده یا دوستان ارتباط بگیرید. خود را منزوی نکنید. وقتی ناراحتی دارید، با اعضای خانواده در میان بگذارید. ساکت ماندن ممکن است بعدها احساس خشم و عصبانیت ایجاد کند. کاری که مسئولیتش را پذیرفته‌اید آسان نیست و انجام همیشگی آن با محبت ممکن است دشوار باشد. وقتی احساس فشار می‌کنید، استراحت کوتاهی به خود بدهید.