بهترین نتایج ایمنی‌درمانی در درمان سرطان پستان تا امروز

درمان‌هایی که به‌جای کشتن مستقیم سلول سرطانی، سیستم ایمنی را برای حمله به آن فعال می‌کنند، ایمنی‌درمانی نام دارند. ایده درمان سرطان از راه سیستم ایمنی، از نظر تاریخچه به 130 سال پیش بازمی‌گردد، اما تحقق آن فقط در سال 2011 با تأیید داروی ایپیلیموماب برای درمان ملانوم بدخیم پوست ممکن شد. از آن پس این نوع ویژه ایمنی‌درمانی، یعنی «مهارکننده‌های نقاط وارسی ایمنی»، با نشان دادن اثربخشی در سرطان ریه، کلیه، مثانه، لنفوم هوچکین، سرطان‌های سر و گردن، سرطان مثانه و سرطان پوست سلول مرکل، تأیید FDA گرفته‌اند. اخیراً ایمنی‌درمانی برای سرطان‌های همه اندام‌ها با اختلال ژنتیکی MSI بالا و برای سرطان کولون تأیید شده است. با این حال، پرسش «آیا ایمنی‌درمانی در سرطان پستان مؤثر است؟» به این پرسش، ASCO 2017تا مطالعه I-SPY 2 که نتایج آن در این کنگره ارائه شد، پاسخ معنی‌داری داده نشده بود.

سرطان پستان، بر اساس ویژگی‌های زیستی سلول‌ها به 4 زیرگروه اصلی تقسیم می‌شود. تعیین این زیرگروه‌ها با درمان‌های متفاوت، بر اساس مثبت یا منفی بودن گیرنده‌های هورمون و HER2 انجام می‌شود.

این کارآزمایی بالینی فاز 2 که اثربخشی ایمنی‌درمانی در درمان سرطان پستان را ارزیابی می‌کرد، بیماران با وضعیت HER2 منفی و سرطان پستان مرحله اولیه را به تعداد 249 نفر وارد کرد. از بیماران، 69 نفر همراه با شیمی‌درمانی استاندارد، داروی ایمنی‌درمانی پمبرولیزوماب، Keytruda، دریافت کردند و 180 نفر رژیم‌های استاندارد شیمی‌درمانی گرفتند. 118 بیمار از نوع سرطان پستان موسوم به سه‌گانه منفی بودند که درمانش می‌تواند دشوار باشد.

شیمی‌درمانی در سرطان پستان، پیش از جراحی برای کوچک کردن تومور، نئوادجوانت، پس از جراحی برای کاهش خطر عود بیماری، ادجوانت، یا در بیماری پیشرفته، متاستاتیک، برای افزایش طول عمر یا کیفیت زندگی انجام می‌شود.

هدف مطالعه این بود که بسنجد افزودن داروی ایمنی‌درمانی پمبرولیزوماب به شیمی‌درمانی کوچک‌کننده تومور پیش از جراحی، موفقیت درمان را افزایش می‌دهد یا نه. این موفقیت با میزان نابودی کامل سلول‌های سرطانی به کمک شیمی‌درمانی کوچک‌کننده، یعنی پاسخ کامل پاتولوژیک سنجیده شد. دستیابی به پاسخ کامل با درمان نئوادجوانت مهم‌ترین نشانه بازنگشتن سرطان در درازمدت است.

نتایج مطالعه

همان‌طور که در شکل بالا دیده می‌شود، در این گروه سرطان پستان HER2 منفی، افزودن ایمنی‌درمانی پمبرولیزوماب به رژیم‌های استاندارد شیمی‌درمانی کوچک‌کننده، پاسخ کامل را حدود 3 برابر کرد. پس از این نتایج مثبت، به‌سرعت کارآزمایی 300 بیمار در فاز-3 آغاز شد.

ایمنی‌درمانی‌ها به‌عنوان داروهایی با توان بالقوه عارضه بسیار کمتر از شیمی‌درمانی شناخته می‌شوند؛ مراجعه کنید به عوارض ایمنی‌درمانی). گرچه نتایج این مطالعه بسیار تأثیرگذار بود، عوارض ایمنی‌درمانی پمبرولیزوماب در بیماران سرطان پستان مرحله اولیه بیش از انتظار بود. برای مثال تهوع با شیمی‌درمانی همراه پمبرولیزوماب %34 و با شیمی‌درمانی تنها %18 بود؛ اسهال %49 در برابر %37؛ آسیب عصبی انتهای دست و پا، نوروپاتی، %13 در برابر %4. همچنین از عوارض غدد درون‌ریز مرتبط با سیستم ایمنی، کم‌کاری تیروئید در دریافت‌کنندگان پمبرولیزوماب %8.7 و در گروه دیگر %0.6 بود.

در نتیجه، مطالعه I-SPY 2 نخستین پژوهشی است که نشان می‌دهد ایمنی‌درمانی ممکن است در سرطان پستان مرحله اولیه مؤثر باشد. همچنین نشان داد ترکیب ایمنی‌درمانی با شیمی‌درمانی ممکن است عوارض جدی‌تری ایجاد کند و بیماران باید از این نظر با دقت پیگیری شوند. نتایج کارآزمایی‌های فاز-3 ایمنی‌درمانی در درمان سرطان پستان مرحله اولیه را برای شما دنبال خواهیم کرد.