برای نخستین بار، دارویی برای کاهش سرکوب مغز استخوان ناشی از شیمیدرمانی تأیید FDA را گرفت

در 12 فوریه 2021، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، تریلاسیکلیب را با نام دارویی Cosela و با همین ماده مؤثره، بهعنوان نخستین درمان در گروه خود برای کاهش فراوانی سرکوب مغز استخوان ناشی از شیمیدرمانی در بیماران دارای سرطان ریه سلول کوچک پیشرفته تأیید کرد. تریلاسیکلیب (Cosela) با مهار کیناز وابسته به سیکلین (CDK) 4/6، که نوعی آنزیم است، میتواند به محافظت سلولهای مغز استخوان در برابر آسیب ناشی از شیمیدرمانی کمک کند.
در بیماران دارای سرطان ریه سلول کوچک پیشرفته، حفظ کارکرد مغز استخوان میتواند به ایمنتر شدن شیمیدرمانی و کامل کردن درمان بهموقع و مطابق برنامه کمک کند. تأیید تریلاسیکلیب گزینه درمانیای در اختیار بیماران میگذارد که ممکن است بروز یکی از عوارض شایع و زیانآور شیمیدرمانی را کاهش دهد.
داروهای شیمیدرمانی برای کشتن سلولهای سرطانی طراحی شدهاند، اما میتوانند به بافتهای طبیعی نیز آسیب بزنند. مغز استخوان بهویژه در برابر آسیب شیمیدرمانی حساس است. مغز استخوان گلبولهای قرمز، گلبولهای سفید و پلاکتها (پولکهای خونی کوچک) را تولید میکند که اکسیژن حمل میکنند، با عفونت میجنگند و خونریزی را متوقف میکنند. هنگامی که کار مغز استخوان سرکوب شود، از این سلولها کمتر تولید میکند و این امر، در کنار مشکلات دیگر، باعث خستگی، افزایش خطر عفونت و خونریزی میشود. Cosela ممکن است به محافظت سلولهای طبیعی مغز استخوان در برابر آثار زیانآور شیمیدرمانی کمک کند.
برای ارزیابی اثربخشی Cosela در بیماران دارای سرطان ریه سلول کوچک پیشرفته، سه آزمایش تصادفی، دوسوکور و کنترلشده با دارونما از نوع پژوهش بالینی انجام شد. این پژوهشها در مجموع 245 بیمار را بهطور تصادفی برای دریافت انفوزیون وریدی Cosela یا دارونما پیش از شیمیدرمانی تقسیم کردند. سپس دو گروه از نظر نسبت بیماران دارای نوتروپنی شدید (افت شدید تعداد نوعی گلبول سفید به نام نوتروفیل) و مدت نوتروپنی شدید در نخستین چرخه شیمیدرمانی مقایسه شدند. در هر سه پژوهش، احتمال تجربه نوتروپنی شدید در بیماران دریافتکننده Cosela از بیماران دریافتکننده دارونما کمتر بود. در میان افراد دارای نوتروپنی شدید، مدت آن بهطور میانگین در دریافتکنندگان Cosela کوتاهتر از دریافتکنندگان دارونما بود.
شایعترین عوارض Cosela شامل خستگی؛ کاهش سطح کلسیم، پتاسیم و فسفات؛ افزایش سطح آنزیمی به نام آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)؛ سردرد؛ و عفونت ریهها (پنومونی) بود.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.