داروهای تازه آنتی‌بادی‌ـ‌دارو برای سرطان‌های پیشرفته در راه‌اند
در این مقاله
در کنگره ESMO در 2022 گزارش شد کارآزمایی‌های نخست انسانیِ کنژوگه‌های تازه آنتی‌بادی‌ـ‌دارو در بیماران دارای تومور جامد پیشرفته، یعنی سرطان منشأگرفته از اندام یا بافت، داده‌های امیدوارکننده‌ای داشته‌اند.
کنژوگه آنتی‌بادی‌ـ‌دارو چیست؟
این کنژوگه‌ها آنتی‌بادی طراحی‌شده برای اتصال به هدف مولکولی تومور را به عامل شیمی‌درمانی متصل می‌کنند تا به سلول توموری مشخص برسد؛ رویکرد «اسب تروآ» نامیده می‌شود. برای جزئیات نگاه کنید به ( یکی از تازه‌ترین مرزهای کشف دارو؛ کنژوگه آنتی‌بادی هدفمند و شیمی‌درمانی)
در ادامه ساختار کلی کنژوگه آنتی‌بادی‌ـ‌دارو نشان داده شده است. آنتی‌ژن هدف معمولاً روی سطح سلول سرطانی قرار دارد؛ آنتی‌بادی متصل می‌شود و سپس داروی سیتوتوکسیک یا کشنده سلول را آزاد می‌کند.
دو ارائه در ESMO 2022
داده‌های مطالعات در سرطان‌های با درمان قبلی فراوان، پاسخ و نمایه ایمنی امیدوارکننده‌ای گزارش می‌کنند.
در ارائه نخست مطالعه، داده‌های فاز I/II تعیین دوز DS-7300، کنژوگه هدف‌گیر B7-H3 با محموله مهارکننده توپوایزومراز I، در 147 بیمار تومور جامد پیشرفته ارائه شد.
در بیماران با میانه 5 خط درمان قبلی متفاوت، پاسخ 32% و کنترل بیماری 71.4% دیده شد.
بیماران سرطان ریه سلول‌کوچک (KHAK) شامل 19 نفر بودند که 11 نفر (58%) پاسخ نسبی یا کامل با میانه مدت 5,5 ماه داشتند. نسبت به داده‌های کوتاه‌مدت قبلی، نشانه ایمنی تازه‌ای گزارش نشد؛ اما در بالاترین دوز، بیماران بیشتری عوارض درجه 3 داشتند که زودتر از دوزهای پایین رخ می‌داد.
گرچه تعداد هر نوع تومور کم بود، بیشترین پاسخ در سرطان تهاجمی KHAK دیده شد. مدت پاسخ در قیاس با دیگر درمان‌های تومور جامد شاید طولانی نباشد، اما برای بیماری دشوار، به‌ویژه مقاوم‌شده به درمان، قطعاً داده امیدوارکننده‌ای است.
در ارائه دوم مطالعه، نتایج مقدماتی فاز I افزایش و گسترش دوز zanidatamab zovodotin یا ZW49، کنژوگه شامل آنتی‌بادی دوویژه علیه HER2 و سم اوریستاتین، ارائه شد. از 77 بیمار سرطان HER2 مثبت با درمان قبلی فراوان، 27% سرطان معده‌ـ‌مری و 22% پستان داشتند. سمیت محدودکننده دوز در یک بیمار با 1,75 mg/kg هفتگی و دیگری با 2,5 mg/kg هر 3 هفته دیده شد. مجموعاً 91% عوارض مرتبط با درمان، عمدتاً درجه 1 یا 2، داشتند؛ عارضه درجه 3 در 12% گزارش شد.
در 29 بیمار قابل ارزیابی، با ZW49 به میزان 2,5 mg/kg هر 3 هفته، پاسخ عینی تأییدشده 31% و کنترل بیماری 72% بود.
نشانه‌های ایمنی این مطالعه معقول به نظر می‌رسند و فعالیت ضدتوموری اولیه نیز بررسی بیشتر این کنژوگه در انواع تومور را پشتیبانی می‌کند.
نتیجه
امید زیادی به کنژوگه‌های آنتی‌بادی‌ـ‌دارو هست، اما نبود کنترل پایدار بیماری در شیمی‌درمانی سیستمیک استاندارد ممکن است اینجا هم برقرار باشد. مشتاق مطالعات ترکیبی، به‌ویژه بهره‌گیر از قدرت دستگاه ایمنی، هستم. با توجه به سمیت شناخته‌شده شیمی‌درمانی استاندارد، پرسش این است که آیا کنژوگه‌ها در سرطان‌های دارای درمان سیستمیک نئوادجوانت یا ادجوانت می‌توانند زودتر وارد شوند و نمایه عوارض مناسب‌تری داشته باشند؟
در نهایت باید دید آیا نسل تازه کنژوگه‌ها برای ترکیب با درمان‌های غیرشیمی‌درمانی توسعه می‌یابد؛ با فعالیت مستقیم ضدسرطان یا تنظیم ریزمحیط تومور برای پاسخ بهتر به داروها، از جمله عواملی که ایمنی ضدسرطان را تقویت یا ریزمحیط را به‌طور مثبت تعدیل می‌کنند.
منابع
2. Doi T, et al. DS-7300 (B7-H3 DXd antibody drug conjugate [ADC]) shows durable antitumor activity in advanced solid tumors: extended follow-up of a phase I/II study. ESMO Congress 2022, Abstract 453O
3. Jhaveri K, et al. Preliminary results from a phase I study using the bispecific, human epidermal growth factor 2 (HER2)-targeting antibody-drug conjugate (ADC) zanidatamab zovodotin (ZW49) in solid cancers. ESMO Congress 2022, Abstract 460MO
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.