داروهای تازهٔ سرطان تأییدشده توسط FDA در 2 سال گذشته

دارو محصولی است که برای تشخیص، درمان و پیشگیری بیماری استفاده می‌شود و بر ساختار یا کارکرد بدن اثر می‌گذارد. هر داروی تازه باید ارزیابی و تأیید جدی را بگذراند. هر کشور سازوکار تأیید، مجوز و بازپرداخت خود را دارد، اما نهاد پیشرو جهان در این زمینه سازمان غذا و داروی آمریکا، FDA است. اگرچه بیشتر داروهای فهرست زیر هنوز در کشور ما تحت بازپرداخت نیستند، نوشته از نظر نمایش پیشرفت سریع و چشمگیر پزشکی سرطان بسیار ارزشمند و امیدبخش است. فکر می‌کنیم با پشتیبانی شواهد اثربخشی در مطالعات علمی، در آینده در کشور ما نیز در دسترس خواهند بود.

داروهای سرطان تأییدشده توسط FDA در 2016

آتزولیزوماب

آتزولیزوماب (Tecentriq®) که در 18 مه 2016 تأیید FDA گرفت، برای کارسینوم اوروتلیال منتشرشده به بافت‌های نزدیک و دور (متاستاتیک) حین یا پس از شیمی‌درمانی پلاتینی و پیشرفت بیماری طی 12 ماه پس از شیمی‌درمانی پلاتینی ادجوانت یا نئوادجوانت استفاده می‌شود (سرطان مثانه). آتزولیزوماب مانند پمبرولیزوماب و نیولوماب از طریق PD L1 اثر می‌کند. سلول سرطانی برای فرار از دفاع بدن PD L1 تولید و به سطح می‌فرستد. این مولکول به گیرندهٔ PD 1 سلول T ایمنی متصل می‌شود و امکان فرار می‌دهد. آتزولیزوماب اتصال را مهار می‌کند تا دستگاه ایمنی سلول سرطانی را آسان بشناسد و از بین ببرد. مانند بسیاری داروهای سرطان، خستگی، کاهش اشتها، تهوع، عفونت ادراری، تب بالا و یبوست شایع‌ترین عوارض‌اند.

نیولوماب

نیولوماب (Opdivo®) با تأیید FDA در 17 مه 2016، برای نوع کلاسیک عودکرده یا پیشرفت‌کرده پس از پیوند اتولوگ سلول بنیادی خون‌ساز (پیوند دوبارهٔ سلول خون‌ساز خود فرد)، یعنی لنفوم هوچکین استفاده شد. لنفوم هوچکین سرطان ایمنی آغازشونده در گره‌های لنفاوی است. وقتی PD 1 به گیرندهٔ PD 1 سلول T متصل شود، هم تکثیر آن و هم ساخت مولکول‌های ضدسرطان موسوم به سیتوکین را مهار می‌کند. در نتیجه سلول سرطانی مدت طولانی زیاد و بیماری پیشرفته می‌شود. نیولوماب با اتصال به PD L1 مانع اتصال به گیرندهٔ سلول T می‌شود؛ دفاع بدن فعال‌تر سلول سرطانی را نابود می‌کند. ضعف، سرفه، تهوع، بثورات، دشواری تنفس، اسهال و یبوست شایع‌ترین عوارض‌اند.

لنواتینیب

لنواتینیب (Lenvima®) با تأیید FDA در 13 مه 2016، در دریافت‌کنندگان قبلی درمان مهار رگ‌زایی مبتلا به سرطان کلیه همراه اورولیموس استفاده شد. لنواتینیب با مهار گیرنده‌های RTK (تیروزین کیناز) غشای سلول اثر می‌کند. RTKها در رشد، تکثیر، رگ‌زایی و انتشار دوردست سلول سرطانی نقش دارند. با غیرفعال شدن آنها سرطان بی‌اثر و از تشکیل جدید نیز جلوگیری می‌شود. فشار خون بالا، خستگی، اسهال، درد مفصل و عضله و کاهش اشتها شایع‌اند.

کابوزانتینیب

کابوزانتینیب (Cabometyx®) با تأیید FDA در 25 آوریل 2016، در دریافت‌کنندگان قبلی مهار رگ‌زایی مبتلا به سرطان کلیه استفاده می‌شود. کابوزانتینیب از طریق کینازها اثر می‌کند. با مهار MET، VEGFR 1-2، RET، ROS 1 و KIT از متاستاز، رگ‌زایی و مقاومت دارویی جلوگیری می‌کند. اسهال، خستگی، تهوع، کاهش اشتها، فشار خون بالا و استفراغ شایع‌اند.

ونتوکلاکس

ونتوکلاکس (Venclexta®) با تأیید FDA در 11 آوریل 2016، در بعضی بیماران قبلاً درمان‌شدهٔ لوسمی لنفوسیتی مزمن با حذف 17p – نقص کروموزوم 17 استفاده می‌شود. این لوسمی (KLL) سرطان خون و مغز استخوان منشأگرفته از لنفوسیت، زیرنوع گلبول سفید دفاعی، و شایع‌ترین لوسمی مزمن است. ونتوکلاکس از طریق Bcl-2 اثر می‌کند. Bcl-2 پروتئین مهم تنظیم مرگ سلول (آپوپتوز) است. مهار Bcl-2 با این دارو موجب مرگ و نابودی سلول سرطانی می‌شود. کاهش گلبول سفید (نوتروپنی)، اسهال، تهوع، کم‌خونی، عفونت تنفسی فوقانی و خستگی شایع‌اند.

کریزوتینیب

کریزوتینیب (Xalkori®) با تأیید FDA در 11 مارس 2016، در بیماری منتشرشده به بافت دور (متاستاتیک) با جهش ROS-1 غیرکوچک‌سلولیِ سرطان ریه استفاده می‌شود. در 2011 نیز برای سرطان ریهٔ ALK مثبت تأیید شد. با مولکول ALK مؤثر بر تکثیر سلول و تشکیل تومور اثر می‌کند؛ مهار آن مانع تشکیل و رشد تومور است. تهوع، خستگی، استفراغ، تاری دید و حساسیت به نور شایع‌اند.

اورولیموس

اورولیموس (Afinitor®) با تأیید FDA در 26 فوریهٔ 2016؛

• در سرطان‌های منشأگرفته از ریه، غیرقابل برداشت جراحی و منتشرشده به بافت نزدیک یا دور (متاستاتیک)،
• در دستگاه گوارش (معده–روده)، با تمایز خوب (دارای ویژگی بافت منشأ) و غیرعملکردی، تومورهای نورواندوکرینکاربرد دارد.

به‌ویژه پس از یائسگی، گیرندهٔ هورمون مثبت و HER2 (ژن رشد اپیدرمی) منفی، در سرطان پستان اورولیموس با غیرفعال کردن مسیر مولکولی mTOR که موجب رشد و تکثیر کنترل‌نشدهٔ سلول سرطان است، اثر می‌کند. شایع‌ترین عوارض التهاب مخاط، عفونت، قرمزی، بثورات، اسهال، تورم و درد شکم‌اند.

اریبولین

اریبولین (Halaven®) با تأیید FDA در 28 ژانویهٔ 2016، در بیماران قبلاً دریافت‌کنندهٔ آنتراسیکلین با نوع غیرقابل برداشت جراحیِ لیپوسارکوماستفاده می‌شود. لیپوسارکوم تومور بدخیم بافت چربی است. اریبولین که نخست در 2010 تأیید شد، کار میکروتوبول‌های اسکلت سلول را مهار می‌کند. از کارهای برجستهٔ میکروتوبول‌ها تقسیم سلول و انتقال گیرنده روی سطح آن است. با عملکرد ناکافی آنها سلول سرطانی دیگر تکثیر نمی‌کند و می‌میرد. کاهش گلبول سفید (نوتروپنی)، کم‌خونی، خستگی، طاسی و تهوع شایع‌اند.

اوبینوتوزوماب

اوبینوتوزوماب (Gazyva®) با تأیید FDA در 26 فوریهٔ 2016، برای عود یا مقاومت پس از ریتوکسیماب در لنفوم فولیکولارهمراه بنداموستین و سپس اوبینوتوزوماب تک‌دارویی استفاده شد. همچنین همراه کلرامبوسیل برای لوسمی لنفوسیتی مزمن درمان‌نشده تأیید دارد. از طریق سلول B ایمنی بر سرطان اثر می‌کند. با اتصال به CD 20 سطح سلول دفاعی، هم با آزاد کردن مواد کشندهٔ مستقیم و هم فعال کردن سازوکار کشندهٔ کمپلمان موجب نابودی سرطان می‌شود. واکنش هنگام تزریق، کاهش گلبول سفید (نوتروپنی)، کاهش پلاکت (ترومبوسیتوپنی)، کم‌خونی و تب بالا شایع‌اند.

پالبوسیکلیب

پالبوسیکلیب (Ibrance®) با تأیید FDA در 19 فوریهٔ 2016، در دریافت‌کنندگان قبلی هورمون‌درمانی با HR مثبت (گیرندهٔ هورمون) و HER 2 منفی (گیرندهٔ رشد اپیدرمی) و انتشار دوردست در سرطان پستان همراه فولوسترانت استفاده می‌شود. در 2015 نیز برای HR مثبت و HER 2 منفیِ پیشرفته همراه لتروزول تأیید شد. با اثر بر سلول در حال تقسیم و مهار CDK 4 و 6 مسئول تقسیم، مانع رشد و تکثیر می‌شود. کاهش شمارش سلول خون، خستگی، کم‌خونی، تهوع و طاسی از عوارض‌اند.

اوفاتوموماب

اوفاتوموماب (Arzerra®) با تأیید FDA در 19 ژانویهٔ 2016، در نوع پیشرفته یا عودکردهٔ لوسمی لنفوسیتی مزمنبرای بیمار دارای پاسخ نسبی یا کامل به درمان، به‌عنوان درمان گسترش‌یافته استفاده می‌شود. مانند اوبینوتوزوماب از طریق CD 20 سلول B اثر دارد. اتصال به CD 20 هم مستقیم سلول سرطانی را می‌کشد و هم از قدرت نابودگر کمپلمان استفاده می‌کند. کاهش گلبول سفید (نوروپنی)، ذات‌الریه، تب بالا، سرفه، اسهال و کم‌خونی شایع‌اند.

داروهای سرطان تأییدشده توسط FDA در 2015

آلکتینیب

آلکتینیب (Alecensa®) با تأیید FDA در 11 دسامبر 2015، در عدم تحمل کریزوتینیب و نوع پیشرفتهٔ ALK (کیناز لنفوم آناپلاستیک) مثبتِ متاستاتیکِ غیرکوچک‌سلولیِ سرطان ریه استفاده می‌شود. با متوقف کردن کار ژن‌ها/مولکول‌های پروتئینی ALK و RET زمینه‌ساز سرطان، مانع زنده ماندن سلول سرطانی می‌شود. خستگی، درد عضله، یبوست و ادم (تورم) شایع‌اند.

کوبیمتینیب

کوبیمتینیب (Cotellic®) با تأیید FDA در 10 نوامبر 2015، در نوع غیرقابل جراحی یا دارای جهش BRAF V600E یا V600K و منتشرشده به دور (متاستاتیکِ)، ملانوم بدخیمهمراه ومورافنیب استفاده می‌شود. با توجه به زمینهٔ ژنتیکی ملانوم برای همه مناسب نیست. با مهار MAPK (پروتئین کیناز فعال‌شونده با میتوژن)/MEK1 و MEK2 (کیناز مرتبط با پیام خارج سلولی) موجب مهار تکثیر می‌شود. اسهال، تهوع، تب بالا، استفراغ و حساسیت شدید آفتاب شایع‌اند.

داراتوموماب

داراتوموماب (Darzalex®) با تأیید FDA در 16 نوامبر 2015، در دریافت‌کنندگان قبلی مهارکنندهٔ پروتئازوم (مولکول تجزیهٔ پروتئین) و داروی تعدیل‌کنندهٔ ایمنیِ مبتلا به میلوم متعدداستفاده می‌شود. نخستین داروی مونوکلونال تأییدشده برای میلوم است. CD38 سطح سلول خون کارهایی مانند پیام‌رسانی و اتصال به بافت دارد. داراتوموماب با اتصال به CD38 آن را مهار و موجب تجزیه و نابودی تومور می‌شود. واکنش هنگام تزریق، خستگی، تهوع، کمردرد، تب بالا و سرفه شایع‌اند.

الوتوزوماب

الوتوزوماب (Empliciti®) با تأیید FDA در 30 نوامبر 2015، در بیماران قبلاً درمان‌شدهٔ میلوم متعددهمراه لنالیدومید و دگزامتازون استفاده می‌شود. مانند داراتوموماب داروی ایمنی‌درمانی (تنظیم ایمنی) است و SLAMF7 روی سلول میلوم و سلول کشندهٔ طبیعی را هدف می‌گیرد. به این ترتیب سلول کشندهٔ طبیعی ایمنی به سرطان حمله و آن را نابود می‌کند. خستگی، اسهال، تب بالا، یبوست و سرفه شایع‌اند.

پانوبینوستات

پانوبینوستات (Farydak®) با تأیید FDA در 23 فوریهٔ 2015، در دریافت‌کنندگان قبلی بورتزومیب و داروی تعدیل‌کنندهٔ ایمنیِ مبتلا به میلوم متعددهمراه بورتزومیب و دگزامتازون استفاده می‌شود. همهٔ اطلاعات حیاتی در مارپیچ DNA موسوم به کروموزوم است و برای استفاده باید کروموزوم باز شود. هیستون‌ها مسئول باز و بسته شدن‌اند. افزودن مولکول استیل به اسیدآمینهٔ هیستون کروموزوم را باز و تولید عناصر حیاتی را ممکن می‌کند. برعکس، HDAC (هیستون دِاستیلاز) استیل را پس می‌گیرد، کروموزوم بسته و تولید متوقف می‌شود. پانوبینوستات کار HDAC را مهار می‌کند تا کروموزوم باز و مسیرهای لازم برای نابودی سلول سرطان فراهم شوند. اسهال، خستگی، تهوع، ادم و افزایش اشتها شایع‌ترین عوارض گزارش‌شده‌اند.

پالبوسیکلیب

پالبوسیکلیب (Ibrance®) با تأیید FDA در 3 فوریهٔ 2015، برای نوع پیشرفتهٔ پس از یائسگی با گیرندهٔ هورمونی مثبت (ER) و HER2 مثبتِ سرطان پستان استفاده می‌شود. با مهار اجزای لازم تقسیم/تکثیر مانند CDK (کیناز وابسته به سیکلین)، مانع رشد و تکثیر تومور می‌شود. کاهش نوتروفیل ایمنی، خستگی، کم‌خونی و تهوع از عوارض‌اند.

تالیموژن لاهِرپارِپ‌وِک

تالیموژن لاهرپارپ‌وک (Lmlygic®) با تأیید FDA در 27 اکتبر 2015، در نوع غیرقابل برداشت جراحیِ ملانومنخستین واکسن درمانی سرطان با تزریق مستقیم در محل ملانوم است. روشی با ویروس اصلاح‌شدهٔ ژنتیکی است؛ تقسیم و تکثیر سرطان را تنظیم و ایمنی را فعال‌تر می‌کند. خستگی، لرز، تب بالا و تهوع شناخته‌شده‌ترین عوارض‌اند.

پمبرولیزوماب

پمبرولیزوماب (Keytruda®) با تأیید FDA در 2 اکتبر 2015، در دریافت‌کنندگان قبلی شیمی‌درمانی پلاتینی با مولکول سطحی PD-L1 (Programmed Death Ligand 1 = لیگاند مرگ برنامه‌ریزی‌شده) و نوع متاستاتیک غیرکوچک‌سلولیِ سرطان ریه استفاده می‌شود. سلول سرطان با PD L1 خود از دفاع فرار می‌کند. این مولکول به گیرندهٔ PD 1 سلول T ایمنی متصل می‌شود و امکان فرار می‌دهد. پمبرولیزوماب اتصال را مهار می‌کند تا دستگاه ایمنی آسان‌تر سرطان را بشناسد و نابود کند. خستگی، کاهش اشتها، دشواری تنفس و سرفه شایع‌ترین عوارض گزارش‌شده‌اند.

لنواتینیب

لنواتینیب (Lenvima®) با تأیید FDA در 13 فوریهٔ 2015، به‌ویژه در نوع عودکرده و متاستاتیکِ بی‌پاسخ به ید رادیواکتیو (اتم) در سرطان تیروئید استفاده می‌شود. با مهار RTK (گیرندهٔ تیروزین کیناز) سطح سلول، رشد و رگ‌زایی لازم برای انتشار دور را متوقف می‌کند. فشار خون بالا، خستگی، اسهال، درد مفصل و عضله و کاهش اشتها شایع‌اند.

تری‌فلوریدین / تیپیراسیل

تری‌فلوریدین/تیپیراسیل (Lonsurf®) با تأیید FDA در 22 سپتامبر 2015، پس از شیمی‌درمانی فلوروپیریمیدین، اگزالی‌پلاتین، ایرینوتکان و مهار رگ‌زایی، در نوع منتشرشدهٔ سرطان کولورکتال (رودهٔ بزرگ) تجویز می‌شود. Lonsurf دو مولکول را با هم دارد و مؤثرتر می‌شود. سلول سرطان برای تغذیهٔ بیشتر و انتشار دور به رگ جدید نیاز دارد. تیپیراسیل تیمیدین فسفریلازِ مؤثر در رگ‌زایی را مهار می‌کند؛ تری‌فلوریدین مستقیم به DNA سرطان متصل و مانع تقسیم می‌شود. کم‌خونی، خستگی، تهوع، بی‌اشتهایی و کاهش سلول خون شایع‌اند.

ایکسازومیب

ایکسازومیب (Ninlaro®) با تأیید FDA در 20 نوامبر 2015، در بیماران قبلاً درمان‌شدهٔ میلوم متعدد همراه لنالیدومید و دگزامتازون استفاده می‌شود. نخستین داروی گروه خود با تأیید مصرف خوراکی/بلعیدنی است. سلول میلوم پروتئین زیادی می‌سازد که پروتئازوم‌ها تجزیه می‌کنند. اگر تجزیه نشود و در سلول بماند اثر سمی/زیان‌بار دارد. ایکسازومیب با اتصال به پروتئازوم، اجزای تجزیه‌کنندهٔ پروتئین، کارشان را مهار و موجب مرگ سرطان می‌شود. همراه لنالیدومید اثر بیشتر است. اسهال، یبوست، کاهش پلاکت، آسیب عصب و تهوع شایع‌اند.

سونیدگیب

سوندگیب (Odomzo®) با تأیید FDA در 24 ژوئیهٔ 2015، در نوع پیشرفتهٔ موضعی عودکرده پس از عمل یا پرتودرمانی یا نامناسب برای آنها در کارسینوم سلول بازال پوست استفاده می‌شود. سرطان از مسیرهای بسیاری رخ می‌دهد؛ یکی مسیر پیام‌رسانی Hedgehog است. سونیدگیب بر اجزای داخل سلولی لازم آن اثر می‌گذارد و می‌تواند از تشکیل سرطان جلوگیری کند. همچنین از رگ‌زایی سلول سرطانی موجود جلوگیری می‌کند. گرفتگی عضله، طاسی، خستگی، تهوع، درد اسکلتی‌عضلانی، اسهال، کاهش وزن و بی‌اشتهایی شایع‌اند.

تزریق ایرینوتکان لیپوزومی

ایرینوتکان لیپوزومی (Onivyde®) با تأیید FDA در 22 اکتبر 2015، در دریافت‌کنندگان درمان مبتنی بر جمسیتابین با نوع متاستاتیکِ سرطان پانکراس همراه فلورواوراسیل (5FU) و لوکوورین استفاده می‌شود. مصرف تنها در سرطان پانکراس متاستاتیک تأیید نشده است. سطح دارو پوشش چربی دارد. همهٔ سلول‌ها DNA دارند که ویژگی حیات را ممکن می‌کند. برای تکثیر سلول سرطان نیز باید DNA با توپوایزومراز پردازش شود. ایرینوتکان با اثر بر آن مانع پردازش DNA می‌شود و سلول بدون تکثیر ناچار می‌میرد. اسهال، خستگی، استفراغ، تهوع، کاهش اشتها و التهاب مخاط دهان شایع‌اند.

نیولوماب

یک ایمنی‌درمانی دارویی به نام نیولوماب؛ 

• در 4 مارس 2015، برای نوع سنگفرشی غیرکوچک‌سلولی منتشرشده به دور در سرطان ریه یا بیماران دریافت‌کنندهٔ شیمی‌درمانی پلاتینی؛ 
• در 30 سپتامبر 2015، برای نوع غیرقابل جراحی یا منتشرشدهٔ ملانوم همراه ایپیلیموماب،
• در 9 اکتبر 2015، برای نوع غیرکوچک‌سلولی منتشرشدهٔ سرطان ریه یا بیماران دریافت‌کنندهٔ شیمی‌درمانی پلاتینی،
• در 23 نوامبر 2015، برای دریافت‌کنندگان قبلی مهار رگ‌زایی با سرطان سلول رنال (کلیه) در این بیماران،

تأیید مصرف FDA گرفته است.

سلول سرطان با PD L1 خود به گیرندهٔ PD 1 سلول T ایمنی متصل می‌شود و با رفتاری شبیه سلول سالم از دفاع فرار می‌کند. نیولوماب نیز مانند پمبرولیزوماب اتصال را مهار می‌کند تا ایمنی آسان‌تر سرطان را بشناسد و نابود کند. ضعف، سرفه، تهوع، بثورات، دشواری تنفس، اسهال و یبوست شایع‌اند.

نسیتوموماب

نسیتوموماب (Portrazza®) با تأیید FDA در 24 نوامبر 2015، در نوع منتشرشدهٔ تخت (سنگفرشی) سلولیِ غیرکوچک‌سلولیِ سرطان ریه همراه جمسیتابین و سیس‌پلاتین در خط اول استفاده می‌شود. منفعت آن در سرطان ریهٔ غیرکوچک‌سلولی غیرسنگفرشی نشان داده نشده است. دارو از طریق EGFR (epidermal growth factor receptor، گیرندهٔ فاکتور رشد اپیدرمی) اثر می‌کند. مهار EGFR از رشد و رگ‌زایی سرطان جلوگیری می‌کند. اثر مستقیم کشندهٔ سلول سرطان نیز دارد. بثورات و کاهش منیزیم شایع‌ترین عوارض گزارش‌شده‌اند.

اوسیمرتینیب

اوسیمرتینیب (Tagrisso®) با تأیید FDA در 13 نوامبر 2015، برای نوع منتشرشده با EGFR (گیرندهٔ فاکتور رشد اپیدرمی) T790M تغییریافته (جهش‌یافته) در نوع غیرکوچک‌سلولیِ سرطان ریه استفاده می‌شود. خوراکی است و مانند نسیتوموماب از طریق EGFR اثر می‌کند. مهار EGFR از رشد سرطان و رگ‌زایی جدید جلوگیری می‌کند. اسهال، بثورات، خشکی پوست و عوارض ناخن شایع‌ترین موارد گزارش‌شده‌اند.

دینوتوکسیماب

دینوتوکسیماب (Unituxin®) با تأیید FDA در 10 مارس 2015، برای کودکان پرخطر قبلاً دریافت‌کنندهٔ چنددارویی با منفعت هرچند نسبی از آن و مبتلا به نوروبلاستوم همراه عوامل محرک GM-CSF، IL-2 و 13-RA استفاده می‌شود. نوروبلاستوم سرطان دستگاه عصبی حامل پیام مغز به سراسر بدن است. دینوتوکسیماب با اتصال به گلیکولیپید GD2 سطح سرطان موجب نابودی آن می‌شود. عوارض فراوان شامل درد، تب بالا، فشار پایین، سدیم پایین، کم‌خونی، استفراغ، اسهال، پتاسیم پایین و کهیر دارد.

یوریدین تری‌استات

در 11 دسامبر 2015 از FDA،

• هنگام هر نشانهٔ نامطلوب پس از دوز بالای فلورواوراسیل و کپسیتابین،
• در صورت عارضهٔ زودرس تهدیدکنندهٔ زندگی قلبی یا عصبی طی 96 ساعت پس از فلورواوراسیل و کپسیتابین،

یوریدین استات (Vistogard®) برای مصرف تأیید گرفت و داروی اورژانسی و نوعی پادزهر است. پس از مصرف خوراکی مانع آسیب و نابودی سلول می‌شود و بدین ترتیب از کار فلورواوراسیل شیمی‌درمانی جلوگیری می‌کند. جز شرایط گفته‌شده نباید استفاده شود، وگرنه اثربخشی فلورواوراسیل و کپسیتابین را کاهش می‌دهد. استفراغ، تهوع و اسهال شایع‌اند.

ترابکتدین

ترابکتدین (Yondelis®) با تأیید FDA در 23 اکتبر 2015، در بیماران قبلاً دریافت‌کنندهٔ آنتراسیکلین با نوع غیرقابل جراحی یا منتشرشدهٔ منشأگرفته از سلول چربی یعنی لیپوسارکوم و منشأگرفته از عضلهٔ صاف، یعنی لیومیوسارکوم استفاده می‌شود. با اثر مستقیم بر DNA و اجزایش، چرخهٔ زندگی سلول را تغییر می‌دهد و سرطان را نابود می‌کند. تهوع، خستگی، استفراغ، یبوست، بی‌اشتهایی، اسهال، تورم، دشواری تنفس و سردرد شایع‌اند.

راموسیروماب

راموسیروماب (Cyramza®) با تأیید FDA در 24 آوریل 2015، پس از درمان نخست با بواسیزوماب، اگزالی‌پلاتین و فلوروپیریمیدین در نوع منتشرشدهٔ سرطان کولورکتال (رودهٔ بزرگ) همراه Folfiri استفاده می‌شود. از طریق VEGFR2 مسئول رگ‌زایی روی سلول سرطان اثر می‌کند. مهار VEGFR2 هم از تکثیر بیشتر و هم انتشار دور جلوگیری می‌کند. فشار خون بالا (هیپرتانسیون)، اسهال و سردرد شایع‌اند و بیماران به‌ویژه از نظر خونریزی باید خوب پیگیری شوند.

جفیتینیب

جفیتینیب (Iressa®) با تأیید FDA در 13 ژوئیهٔ 2015، برای نوع غیرکوچک‌سلولی متاستاتیک دارای جهش VEGFR در سرطان ریه استفاده می‌شود. از طریق VEGFR2 مسئول رگ‌زایی روی سرطان اثر می‌کند. با مهار VEGFR2 از تکثیر بیشتر و انتشار دور جلوگیری می‌کند. درد شکم، ادرار تیره، بی‌اشتهایی، اسهال، تب بالا و سردرد شایع‌اند.

کارفیلزومیب

کارفیزومیب (Kyprolis®) با تأیید FDA در 24 ژوئیهٔ 2015، در نوع عودکردهٔ قبلاً درمان‌شدهٔ میلوم متعدد همراه لنالیدومید و دگزامتازون استفاده می‌شود. کارفیلزومیب داروی خوراکی تعدیل‌کنندهٔ ایمنی است. میلوم نوعی سرطان خون است و سلول سرطان پروتئین زیادی می‌سازد که پروتئازوم آن را به ساختار کوچک‌تر تجزیه می‌کند و زیان پروتئین اضافی رفع می‌شود. کارفیلزومیب با مهار پروتئازوم مانع تجزیه است؛ افزایش پروتئین برای سرطان سمی می‌شود و آن را می‌کشد. خستگی، دشواری تنفس، تب بالا، کاهش سلول خون، کم‌خونی و فشار خون بالا شایع‌اند.

ایبروتینیب

ایبروتینیب (Imbruvica®) با تأیید FDA در 29 ژانویهٔ 2015، در نوعی لنفوم به نام ماکروگلوبولینمی والدنستروم استفاده می‌شود. در 2013 نیز برای لنفوم سلول منتل تأیید شد. در سطح گیرندهٔ تیروزین کیناز بر سرطان اثر می‌کند تا سلول بیشتر رشد و تکثیر نکند و به دور نرود. کاهش پلاکت (سلول متوقف‌کنندهٔ خونریزی)، اسهال، کم‌خونی، خستگی، درد و تورم شایع‌اند.