داستانی از سرطان پوست: زخم‌های مردان ایکس در زندگی واقعی آسان خوب نمی‌شوند

ستاره هالیوود که سال‌ها شخصیت نیرومند و بی‌باکِ کمیک مردان ایکس را با موفقیت بازی کرده، شخصیتی که زخم‌های همه نبردهایش به‌سرعت خوب می‌شوند، یعنی ولورین را به تصویر کشیده است، هیو جکمن زمانی کودکی بود که روی ایوان خانه می‌نشست و از وارد شدن می‌ترسید. شاید تراژیک‌ترین جنبه این بازیگر استرالیایی که خودش از آن آگاه نبود این بود که در نشان دادن نقشی شجاع بسیار خوب بود. در واقع قوی هم بود؛ بالاخره 5 بار سرطان را شکست داده بود. متأسفانه جکمن که اکنون با سرطان پوست عودکرده برای 6مین بار مبارزه می‌کند، عمل‌های بسیاری پشت سر گذاشته است.

عود سرطان این بازیگر که بیرون هالیوود نیز مانند درون آن احترام و تحسین برمی‌انگیزد، طبیعتاً دوستان و اطرافیانش را بسیار اندوهگین کرد.

هیو جکمن هنگام ترک خانواده توسط مادرش 8 سال داشت؛ مادر او را راهی مدرسه کرده بود، اما پس از بازگشت او را نیافت. از آن پس با پدر و برادرانش بود. «از نخستین بارهایی بود که در خانه تنها می‌ماندم، بیرون فقط منتظر بودم. سرخورده شده بودم و نمی‌توانستم به‌تنهایی وارد خانه شوم.»

«از وقتی مادرم رفت، کودکی ترسیده بودم که احساس ناتوانی می‌کرد. از تاریکی و بلندی می‌ترسیدم و این‌ها مرا محدود می‌کردند. از آن‌ها متنفر بودم و باعث شدند خشمگین شوم. بالاخره مگر بزرگ‌ترین نفرت‌ها ریشه در ترس ندارند؟ مشکلات از نوعی ناتوانی پدید آمده بودند و واقعاً آن را عمیقاً احساس کرده بودم.»

با گذشت سال‌ها به این شکل در داستان این بازیگر مشهور، او مانند هر کسی که می‌کوشد به زندگی چنگ بزند، به جست‌وجوی ابزارهایی برای بهتر کردن زندگی‌اش پرداخت. دین همیشه تکیه‌گاه محکمی برای او بود و سفرهای معنوی‌اش در روند بهبود نقش بزرگی داشتند. اما آنچه انگیزه‌اش داد و امکان خودشکوفایی را فراهم کرد، بازیگری بود. رفتن روی صحنه بیش از هر چیز حالش را خوب می‌کرد. این مسیر چنان طبیعی پیش رفت که طولی نکشید جکمن آن را به حرفه‌ای کامل تبدیل کرد.

علاوه بر فیلم‌های مردان ایکس که در آن‌ها ولورین را بازی می‌کرد، با نقش‌های اصلی در کیت و لئوپولد، ون هلسینگ، حیثیت، استرالیا، فولاد ناب، بینوایان و زندانیان، و با بازی ابرقهرمانان و شخصیت‌های تاریخی، شهرت جهانی بزرگی یافت.

بعدها به سرطان پوست غیرملانومی مبتلا شد که بر اثر مواجهه بدون محافظت با پرتوهای زیان‌آور خورشید ایجاد می‌شود و در استرالیا بسیار شایع است. بیماری‌ای که پیش‌تر 3 بار برای آن درمان گرفته بود، در سال 2013 عود کرد. جکمن که با اصرار همسرش دبورا-لی فرنس برای نشان دادن اثر روی بینی‌اش به پزشک رفت، با تشخیص کارسینوم سلول بازال تحت درمان قرار گرفت.

در مصاحبه‌ای در سال 2015 چنین گفته بود: «شنیدن واژه سرطان همیشه شوکه‌کننده است. من هرگز ضدآفتاب استفاده نکرده بودم، بنابراین نامزد بزرگی برای این بیماری بودم.»

درباره درمان سرطانش که همچنان ادامه دارد، در پستی در اینستاگرام در سال 2017 با بانداژ روی بینی گفت: «لطفاً مانند من حماقت نکنید. به‌طور منظم معاینه پزشکی شوید و ضدآفتاب استفاده کنید.» این را بیان کرد.

در نهایت با مادرش آشتی کرد و مادرش به زندگی او بازگشت. به نظر من در جهانی با چنین دشواری‌هایی، هیچ‌یک از ما وقت کافی برای نبخشیدن و فراموش نکردن آنچه گذشته است نداریم.

مطالعه بیشتر

انواع سرطان پوست چیست؟

سرطان‌های پوست شایع‌ترین نوع میان همه سرطان‌ها هستند؛ به‌طوری که حدود نیمی از همه موارد سرطان را تشکیل می‌دهند. بیشتر سرطان‌های پوست توان کمی برای گسترش (متاستاز) دارند و اغلب در مرحله اولیه شناسایی می‌شوند. بر اساس سلول منشأ، عموماً به دو گروه ملانوم (منشأگرفته از سلول‌های ملانوسیت که به پوست رنگ می‌دهند) و غیرملانوم (غیر از ملانوم) تقسیم می‌شوند و حدود %98 سرطان‌های پوست از نوع غیرملانوم‌اند. سرطان‌های غیرملانومی پوست دارای سرطان سلول بازال و سرطان سلول سنگفرشی به‌عنوان 2 نوع اصلی شایع هستند.

کارسینوم سلول بازال اغلب سرطانی با نواحی صاف، سفت و کم‌رنگ یا تورم‌های کوچک، برجسته، صورتی یا قرمز، شفاف، براق و به اندازه مروارید است که حتی در برخوردی جزئی به‌آسانی خونریزی می‌کنند. مرکز آن فرورفته و ناحیه به رنگ آبی، قهوه‌ای یا سیاه است. کارسینوم‌های سلول بازال بزرگ، ناحیه‌ای پوسته‌دار یا گسترش‌یابنده دارند. کارسینوم سلول بازال بسیار به‌ندرت متاستاز می‌دهد و تمایل به عود در محل خود دارد.

موضوعات مرتبط:

- راه‌های محافظت در برابر گرما

- باورهای نادرست درباره ضدآفتاب و واقعیت‌ها

- چهره‌های مشهور و سرطان‌هایشان

- دارویی جدید، امیدی جدید در درمان سرطان پوست، شایع‌ترین نوع سرطان: سونیدگیب (Odomzo)