کمورادیوتراپی چیست و چه زمانی به آن نیاز است؟

کمورادیوتراپی چیست؟

کمورادیوتراپی را می‌توان درمانی دانست که شیمی‌درمانی و پرتودرمانی در آن هم‌زمان انجام می‌شوند.

سرطان‌هایی که بیشتر با کمورادیوتراپی درمان می‌شوند عبارت‌اند از:

• نوع موضعاً پیشرفته سرطان مری,
• مرحله 2 و 3 سرطان ریه,
• سرطان سرویکس، یا دهانه رحم,
• تومور مغز (GBM)؛ درمان ادجوانت، یعنی کمکی یا محافظتی، پس از جراحی،
• سرطان‌های سر و گردن.

در کمورادیوتراپی:

• شیمی‌درمانی، از داروهای ضدسرطان یا سیتوتوکسیک برای نابودی سلول سرطان استفاده می‌کند. داروها از راه جریان خون در سراسر بدن می‌گردند.
• پرتودرمانی، از پرتوهای پرانرژی X برای درمان سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند.

دادن این دو درمان با هم می‌تواند در بعضی سرطان‌های مراحل اولیه یا پیشرفته موضعی، به علاج یا بهبودی کامل بینجامد.

به کمورادیوتراپی با هدف علاج یا بهبودی کامل، درمان قطعی یا درمان‌کننده می‌گویند. کمورادیوتراپی همیشه فقط با هدف درمان قطعی داده نمی‌شود؛ گاهی هدف نئوادجوانت است؛ یعنی آماده‌سازی برای جراحی و کوچک کردن تومور پیش از آن. در این حالت دوزهای پرتو متفاوت‌اند.

چه زمانی به کمورادیوتراپی نیاز است؟

برنامه درمان به اندازه و مرحله سرطان، نوع آن، یعنی آدنوکارسینوم یا سرطان سلول سنگفرشی، و نیز وضعیت سلامت عمومی فرد بستگی دارد.

• کمورادیوتراپی به‌عنوان درمان اصلی: برای نمونه، فرد مبتلا به سرطان سنگفرشی یا سلول پهنِ مری با پیشرفت موضعی، ممکن است به‌جای جراحی کمورادیوتراپی بگیرد؛ این درمان قطعی است. پس از درمان، فرد با دقت پیگیری می‌شود، یعنی تحت پایش فعال قرار می‌گیرد.
• کمورادیوتراپی پیش از جراحی: اگر فرد آدنوکارسینوم یا سرطان سلول سنگفرشی داشته باشد که به بخش‌های دیگر بدن پخش نشده، ممکن است پیش از جراحی کمورادیوتراپی بگیرد. این درمان که سرطان را کوچک و برداشتنش را آسان می‌کند، کمورادیوتراپی نئوادجوانت نام دارد.
• کمورادیوتراپی به‌جای جراحی: اگر مشکلات سلامت دیگر نشان دهند فرد برای جراحی به‌اندازه کافی آماده نیست، یا رشد سرطان به بافت‌های مجاور جراحی را ناممکن کرده باشد، باز هم ممکن است کمورادیوتراپی پیشنهاد شود.