نوآوری‌ها در درمان سرطان کبد پیشرفته – راهنمای به‌روزشده ASCO
در این مقاله
کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) شایع‌ترین شکل سرطان کبد در جهان است و درمان آن به‌ویژه در مراحل پیشرفته دشوار است. در گذشته، درمان HCC عمدتاً بر شیمی‌درمانی متکی بود؛ با این حال، این رویکرد به دلیل اثربخشی محدود و عوارض جانبی قابل‌توجه، فاصله زیادی با وضعیت مطلوب داشت. با گذشت سال‌ها، دانشمندان و پژوهشگران بالینی در جست‌وجوی روش‌های مؤثرتر و کم‌سمیت‌تر برای درمان این بیماری برآمدند. این جست‌وجو به توسعه روش‌های درمانی نوآورانه مانند ایمنی‌درمانی و درمان‌های هدفمند انجامید.
امروزه درمان HCC پیشرفته بر درمان‌های هدفمند، به‌ویژه مهارکننده‌های خوراکی تیروزین کیناز (TKI) که در ترکیب با ایمنی‌درمانی استفاده می‌شوند، تمرکز دارد. این راهبردهای درمانی ضمن بهبود قابل‌توجه کیفیت زندگی بیماران، ظرفیت کند کردن پیشرفت بیماری و افزایش مدت بقای کلی را دارند.
در سراسر جهان، راهنماهای درمانی منتشرشده توسط انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) به‌عنوان دستورالعمل‌هایی با اهمیت حیاتی در درمان سرطان و برخوردار از پذیرش گسترده شناخته می‌شوند. راهنمای به‌روزشده ASCO درباره استفاده از درمان سیستمیک برای HCC پیشرفته، نقطه عطفی در شیوه درمان به شمار می‌آید. این راهنما با ارائه توصیه‌های جامع برای درمان‌های خط اول، دوم و سوم، به‌روشنی بر نقش محوری ایمنی‌درمانی و درمان‌های هدفمند در درمان HCC تأکید می‌کند.
به‌روزرسانی‌های ASCO در درمان HCC پیشرفته
ASCO راهنماهای خود را درباره استفاده از درمان سیستمیک برای کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) پیشرفته به‌روزرسانی کرد.
درمان خط اول
برای بیماران مبتلا به HCC پیشرفته با کلاس A چایلد-پیو و امتیاز وضعیت عملکردی ECOG برابر با 0 یا 1 به‌عنوان درمان خط اول، آتزولیزوماب به‌همراه بواسیزوماب یا دوروالوماب به‌همراه ترملیموماب توصیه می‌شود. این توصیه‌ای قوی است که بر شواهد با کیفیت متوسط تا بالا تکیه دارد.
بیمارانی که برای دریافت آتزولیزوماب به‌همراه بواسیزوماب یا دوروالوماب به‌همراه ترملیموماب منع مصرف دارند، می‌توانند به‌جای آن سورافنیب، لنواتینیب یا دوروالوماب دریافت کنند. این نیز توصیه‌ای قوی بر پایه شواهد با کیفیت متوسط است.
کلاس A چایلد-پیو در سامانه‌ای که شدت بیماری کبد را ارزیابی می‌کند، نشان‌دهنده اختلال «خفیف» عملکرد کبد است. این طبقه‌بندی به سطح خوب جبران در برابر عوارض بیماری کبد و سیر بهتر بیماری اشاره دارد.
درمان خط دوم
توصیه‌های درمان خط دوم برای بیماران مبتلا به HCC پیشرفته با کلاس A چایلد-پیو و وضعیت عملکردی خوب، بسته به درمان خط اولی که بیمار دریافت کرده است متفاوت است.
برای بیمارانی که در خط اول آتزولیزوماب + بواسیزوماب دریافت کرده‌اند، هر یک از موارد زیر به‌عنوان درمان خط دوم توصیه می‌شود:
- یک مهارکننده تیروزین کیناز (TKI) — مانند سورافنیب، لنواتینیب یا کابوزانتینیب — یا راموسیروماب (توصیه‌ای ضعیف بر پایه شواهد با کیفیت پایین)
- نیوولوماب + ایپیلیموماب (بر پایه داده‌های به‌دست‌آمده از مجموعه موارد)
- دوروالوماب + ترملیموماب. (داده‌ای در حمایت از این توصیه وجود ندارد.)
اگر در خط اول دوروالوماب + ترملیموماب داده شده باشد، یک TKI به‌عنوان درمان خط دوم توصیه می‌شود (توصیه‌ای ضعیف بر پایه شواهد با کیفیت پایین). همچنین می‌توان آتزولیزوماب + بواسیزوماب را در نظر گرفت، اما داده‌ای در حمایت از این توصیه وجود ندارد.
درمان خط سوم و HCC کلاس B چایلد-پیو
برای درمان خط سوم، بیماران دارای بیماری کلاس A چایلد-پیو و وضعیت عملکردی خوب می‌توانند هر یک از داروهای ذکرشده در بالا را که سازوکار اثر آن با درمان‌های قبلی یکسان نیست دریافت کنند (توصیه‌ای ضعیف بر پایه شواهد با کیفیت پایین).
برای بیماران دارای بیماری کلاس B چایلد-پیو و وضعیت عملکردی خوب، ارائه‌دهندگان خدمات سلامت باید عملکرد پایه کبد بیمار، خطر خونریزی، وجود پرفشاری ورید پورت، میزان گسترش خارج‌کبدی، بار تومور و تهاجم عروقی عمده را در نظر بگیرند. داده‌های محدودی وجود دارند که نشان می‌دهند رژیم‌های معمول برای بیماری چایلد-پیو A ممکن است برای بیماران درمان‌نشده مبتلا به سیروز چایلد-پیو B مفید باشند (توصیه‌ای ضعیف بر پایه شواهد با کیفیت پایین).
این به‌روزرسانی‌ها در درمان HCC پیشرفته اهمیت حیاتی دارند و گزینه‌های درمانی را گسترش می‌دهند. متخصصان سلامت با تطبیق این راهنماهای جدید با نیازهای فردی بیماران، فرصت بهینه‌سازی نتایج درمان را دارند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.