پیشرفتی مهم در سرطان ریه: Ramucirumab همراه Pembrolizumab در خط 2 درمان

آغاز درمان سرطان ریه پیشرفته با ایمنی‌درمانی‌ها برای بیشتر بیماران فاقد جهش‌های قابل هدف‌گیری، انقلابی در درمان سرطان ریه ایجاد کرده بود. با وجود بهبود بسیار معنادار بقای کلی، سرانجام سرطان بیشتر بیماران پیشرفت می‌کند. به همین دلیل نیاز مهمی به گزینه‌های مؤثر خط دوم درمان سرطان ریه وجود دارد.

برای پاسخ به این نیاز، در ASCO 2022 مطالعه چشمگیری به نام S1800A ارائه شد. گروه S1800A برای بررسی ترکیب ایمنی‌درمانی pembrolizumab با یک پادتن مونوکلونال هدف‌گیرنده بخش خارج‌سلولی گیرنده VEGF نوع 2 (VEGFR2)، به نام ramucirumab اقدام کرد. آن‌ها فرض کردند ترکیب pembrolizumab مهارکننده PD-1 و ramucirumab مهارکننده VEGFR2، با کاهش رگ‌زایی مجدد تومور از مسیر سیتوکین‌های تحریک‌کننده التهاب، ممکن است بر مقاومت به درمان غلبه کند.

این مطالعه پشتوانه مهمی برای مهار VEGF/R و مهارکننده‌های نقاط وارسی ایمنی در سرطان ریه فراهم کرد. در سال 2018، ترکیبی مشابه (atezolizumab + bevasizumab + paclitaxel + carboplatin) در مطالعه IMpower150 مؤثر شناخته شده و تأییدیه FDA گرفته بود (بنگرید به تأییدیه مرتبط). این ترکیب در سرطان‌های دیگر، از جمله کلیه، رحم و کبد نیز اثربخشی نشان داده است. اما در این ترکیب چهارتایی، افزون بر ایمنی‌درمانی و مهارکننده VEGFR، شیمی‌درمانی هم وجود داشت.

جزئیات مطالعه S1800A

S1800A یک کارآزمایی بالینی فاز II است که بیماران سرطان ریه غیرسلول‌کوچک پیشرفته را پس از دریافت مهارکننده PD-1 یا PD-L1 و پیشرفت بیماری دست‌کم 84 روز پس از آغاز درمان با مهارکننده نقطه وارسی ایمنی و ترکیب دوگانه مبتنی بر پلاتین، به‌طور تصادفی گروه‌بندی کرد؛ در مجموع 130 بیمار.

طرح مطالعه در شکل 1 نمایش داده شده است.

نتایج

• میانه بقای کلی با ramucirumab همراه pembrolizumab، 14.5 ماه (فاصله اطمینان %80 [13.9, 16.1]) و در گروه درمان استاندارد، 11.6 ماه (فاصله اطمینان %80 [9.9, 13.0]) بود.
• انتخاب ramucirumab همراه pembrolizumab در برابر درمان‌های استاندارد، خطر مرگ را %31 کاهش داد (HR 0.69، فاصله اطمینان %80 [0.51, 0.92]، P = .05).
• همین سود در دو نقطه پایانی ثانویه مطالعه، یعنی بقای بدون پیشرفت یا میزان پاسخ عینی مشاهده نشد.

به کار بردن بقای کلی به‌عنوان نقطه پایانی اصلی خط دوم درمان سرطان ریه غیرسلول‌کوچک پیشرفته، اقدامی نامعمول و جسورانه است. هنگام استفاده از ایمنی‌درمانی، گاهی ناهماهنگی میان میزان کلی پاسخ و بقای بدون پیشرفت با بقای کلی دیده می‌شود؛ پدیده‌ای که شناخته شده است.

از مرکز پزشکی Cedars-Sinai، دکتر Karen L. Reckamp مطالعه را ارائه کرد و در این باره گفت: «هنگام طراحی این مطالعه، با زیست‌آمارگران خود برای انتخاب بقای کلی به‌عنوان نقطه پایانی اصلی همکاری کردیم. این انتخاب اهمیت پیدا کرده است، چون سود ramucirumab همراه pembrolizumab را فقط در بقای کلی دیدیم، نه در بقای بدون پیشرفت.»

دکتر Reckamp همچنین بر طراحی مطالعه تأکید کرد: «در حالی که بیشتر کارآزمایی‌های این زمینه در گروه شاهد فقط شیمی‌درمانی تک‌دارویی به کار می‌برند، ما ramucirumab همراه docetaxel را استفاده کردیم که از تک‌درمانی بهتر است. این صرفاً یک کارآزمایی با نتیجه مثبت نیست؛ بلکه نتیجه‌ای مثبت در برابر بهترین استانداردهای مراقبت ما است.»

سود Ramucirumab همراه pembrolizumab با مثبت بودن PD-L1 یا وضعیت عملکرد تغییر نمی‌کرد. دکتر Reckamp گفت: «معمولاً وقتی ایمنی‌درمانی را بدون پایه شیمی‌درمانی به کار می‌بریم، وضعیت PD-L1 پاسخ‌ها را هدایت می‌کند. در بیماران با بافت‌شناسی سلول سنگفرشی سود بیشتری دیدیم، اما در همه سطوح بیان PD-L1 مشابه بود.»

بیمارانی که پس از شیمی‌درمانی متوالی و سپس ایمنی‌درمانی درمان شدند، نسبت به کسانی که شیمی‌ایمنی‌درمانی هم‌زمان گرفته بودند، سود بیشتری بردند.

گروه S1800A داده‌های عوارض درمان را در نشست سالانه ASCO 2021 نیز ارائه کرد. دکتر Reckamp گفت: «یافته‌های پیگیری یک‌ساله ما نشان می‌دهد در بیماران گروه pembrolizumab/ramucirumab، عوارض شدید (درجه 3 تا 5) کمتر است و pembrolizumab/ramucirumab بهتر از شیمی‌درمانی تحمل می‌شود».

با توجه به این عملکرد قوی، پژوهشگران S1800A قصد دارند بررسی این ترکیب را با یک کارآزمایی فاز III ادامه دهند.