تالازوپاریب و انزالوتامید در سرطان پیشرفته پروستات با جهش ژن HRR، تأیید FDA را گرفتند
در این مقاله
داده‌های تازه پژوهش سرطان، امیدهای جدیدی برای سرطان متاستاتیک پروستات مقاوم به اخته‌سازی (mKDPK)، از حوزه‌های پرپژوهش انکولوژی، فراهم می‌کنند. تأیید تازه FDA گامی مهم برای علم است. این پژوهش به شناخت بهتر درمان‌های مبتنی بر جهش ژنی کمک می‌کند و پیشگام درمان‌هایی بر پایه ساختار ژنتیکی سلول سرطان است.
تأیید FDA برای درمان سرطان متاستاتیک پروستات مقاوم به اخته‌سازی با جهش ژن HRR
در 20 ژوئن 2023، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، مصرف تالازوپاریب (Talzenna، Pfizer) و انزالوتامید را برای سرطان متاستاتیک پروستات مقاوم به اخته‌سازی (mKDPK) دارای جهش ژن ترمیم نوترکیبی همولوگ (HRR) تأیید کرد.
تالازوپاریب، پیش‌تر در سال 2018 برای بزرگسالان دارای سرطان پستان موضعی پیشرفته یا متاستاتیکِ HER2 منفی، با جهش ارثی BRCA زیان‌بار یا مشکوک به زیان‌بار بودن، تأیید شده بود.
مطالعه TALAPRO-2 درباره ترکیب تالازوپاریب و انزالوتامید، در سمپوزیوم سرطان‌های ادراری‌تناسلی ASCO 2023 برجسته‌ترین ارائه بود.
جهش ژن HRR چیست؟
HRR مخفف «Homologous Recombination Repair» است و در ترکی «Homolog Rekombinasyon Onarımı»، یعنی ترمیم نوترکیبی همولوگ، نام دارد. این اصطلاح، سازوکاری است که سلول برای ترمیم آسیب هنگام شکستن مارپیچ دوگانه DNA به کار می‌گیرد. در این فرایند، قطعه‌های شکسته DNA با الگو گرفتن از قطعه DNA همولوگ (از نظر ژنتیکی مشابه) ترمیم می‌شوند. این کار، ضمن حفظ تنوع و ثبات ژنتیکی، امکان نسخه‌برداری درست اطلاعات ژنتیکی را فراهم می‌کند.
جهش ژن HRR به تغییرهای ژن‌های HRR گفته می‌شود. این ژن‌ها عبارت‌اند از: ATM، ATR، BRCA1، BRCA2، CDK12، CHEK2، FANCA، MLH1، MRE11A، NBN، PALB2 یا RAD51C.
این ژن‌ها معمولاً DNA سلول را ترمیم و تقسیم سلول را کنترل می‌کنند. جهش آن‌ها کارکرد طبیعی ژن را مختل می‌کند و ممکن است به رشد و تقسیم کنترل‌نشده و ایجاد سرطان بینجامد.
موضوع مرتبط: کمبود نوترکیبی همولوگ چیست؟ چگونه آزمایش می‌شود و چه اهمیتی در سرطان دارد؟
سرطان پروستات مقاوم به اخته‌سازی چیست؟
سرطان پروستات مقاوم به اخته‌سازی (KDPK)، نوعی است که در برابر درمان‌های کاهش تستوسترون، مانند ارکیکتومی یا محرومیت از آندروژن، مقاومت و پیشرفت می‌کند. این وضعیت معمولاً زمانی رخ می‌دهد که با وجود هورمون‌درمانی موفق مراحل اولیه، سلول‌های سرطان همچنان رشد و تکثیر می‌کنند.
این اصطلاح معمولاً با وضعیت‌های متاستاتیک مرتبط است؛ یعنی سرطان به اندام‌های دیگر گسترش یافته است. سرطان متاستاتیک پروستات مقاوم به اخته‌سازی (mKDPK)، پیشرفته‌ترین مرحله را بیان می‌کند و معمولاً گزینه‌های درمان محدودند. بیماران به رژیم‌های پیچیده نیاز دارند و اغلب مقاومت درمانی ایجاد می‌شود. بنابراین، یافتن و توسعه گزینه‌های تازه mKDPK بسیار مهم است.
پژوهش منجر به تأیید FDA: مطالعه TALAPRO-2
اثربخشی در کارآزمایی چندکوهورتی تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونمای TALAPRO-2 ارزیابی شد که 399 بیمار mKDPK دارای جهش ژن HRR را شامل می‌شد.
بیماران به‌طور تصادفی با نسبت 1:1، به انزالوتامید 160 mg روزی یک بار همراه با تالازوپاریب 0,5 mg یا دارونما اختصاص یافتند.
بیماران باید پیش‌تر ارکیکتومی شده بودند و در غیر این صورت، آنالوگ هورمون آزادکننده گنادوتروپین (GnRH) دریافت می‌کردند.
بیماران mKDPK دارای درمان سیستمیک قبلی کنار گذاشته شدند؛ اما مصرف پیشین مهارکننده CYP17 یا دوستاکسل برای سرطان متاستاتیک حساس به اخته‌سازی پذیرفته شد. تصادفی‌سازی بر اساس درمان قبلی CYP17 یا دوستاکسل طبقه‌بندی شد.
ژن‌های HRR از پیش، با توالی‌یابی نسل بعدی بر پایه بافت تومور و/یا DNA توموری در گردش (ctDNA)، مشخص شدند.
پیامد اصلی اثربخشی و معنی‌داری آماری
معیار اصلی اثربخشی، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک (rPFS) بود؛ یعنی مدت مهار بیماری با درمان.
- میانه بقای بدون پیشرفت در دریافت‌کنندگان انزالوتامید و دارونما 13,8 ماه بود. اما بیش از نیمی از دریافت‌کنندگان انزالوتامید و تالازوپاریب همچنان پاسخ مثبت داشتند و هنوز تعیین دقیق میانه مدت جلوگیری از پیشرفت سرطان در این گروه ممکن نبود.
- همچنین در سرطان پروستات دارای جهش BRCA، سطح خطر مرتبط با درمان بسیار پایین بود (نسبت خطر 0,20). در جهش‌های دیگر HRR، خطر اندکی بالاتر بود (نسبت خطر 0,72). این نسبت‌ها برای تعیین اثربخشی و پاسخ بیمار استفاده می‌شوند.
در ادامه، نتایج نقطه پایانی اصلی TALAPRO-2، یعنی PFS دیده می‌شوند:
ENZA: انزالوتامید؛ NR: هنوز نرسیده؛ PBO: دارونما؛ rPFS: بقای بدون پیشرفت رادیولوژیک؛ TALA: تالازوپاریب؛ GA: فاصله اطمینان؛ HR: نسبت خطر
عوارض جانبی
شایع‌ترین عوارض (10% یا بیشتر)، شامل ناهنجاری‌های آزمایشگاهی نیز بودند: کاهش هموگلوبین، نوتروفیل و لنفوسیت، خستگی، کاهش پلاکت، کلسیم، اشتها، سدیم و فسفات، شکستگی‌ها، کاهش منیزیم، سرگیجه، افزایش بیلی‌روبین، کاهش پتاسیم و اختلال چشایی.
در میان همه بیماران mKDPK دریافت‌کننده تالازوپاریب و انزالوتامید در TALAPRO-2 (مجموع 511 نفر)، 39% به انتقال خون و از میان آن‌ها 22% به بیش از یک انتقال نیاز داشتند؛ 2 بیمار نیز تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک/لوسمی میلوئیدی حاد (MDS/AML) گرفتند.
دوزهای توصیه‌شده
دوز توصیه‌شده تالازوپاریب، مصرف خوراکی روزانه 0,5 mg تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل قبول است. دوز توصیه‌شده انزالوتامید، مصرف خوراکی روزانه 160 mg است. بیماران دریافت‌کننده این دو دارو باید هم‌زمان آنالوگ GnRH بگیرند یا ارکیکتومی دوطرفه شده باشند.
منابع
2. TALAPRO-2 Supports First-Line Talazoparib/Enzalutamide in All-Comers With mCRPC. 16 فوریه 2023. https://dailynews.ascopubs.org/do/talapro-2-supports-first-line-talazoparib-enzalutamide-all-comers-mcrpc
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.