واکسن سلول دندریتیک تهیه‌شده با سلول‌های سرطان برای تومور مغزی GBM
در این مقاله
در تومور مغزی تهاجمی GBM (گلیوبلاستوما)، مشخص شد افزودن واکسن سلول دندریتیک بارگذاری‌شده با لیزات تومور، یعنی تحریک‌شده با مولکول‌های حاصل از بافت تومور خود بیمار (DCVax-L) به درمان استاندارد، بقا را در بیماران تازه‌تشخیص‌داده‌شده و مبتلا به گلیوبلاستومای عودکرده بهبود می‌دهد. نتایج این کارآزمایی بالینی فاز III در 17 نوامبر 2022 در JAMA Oncology منتشر شد.
سلول‌های دندریتیک به‌عنوان «سلول‌های استاد» آموزش‌دهنده دستگاه ایمنی شناخته می‌شوند. سلول‌های دندریتیک نوعی سلول ارائه‌کننده آنتی‌ژن هستند و با ارائه آنتی‌ژن‌های مختلف به لنفوسیت‌های B و T آن‌ها را تحریک می‌کنند. این سلول‌ها دستگاه ایمنی ذاتی و اکتسابی را به یکدیگر پیوند می‌دهند.
در زیر، سازوکار عملکرد و اثر واکسن‌های سلول دندریتیک به‌عنوان نوعی ایمونوتراپی به تصویر کشیده شده است:
جزئیات مطالعه
مطالعه شامل 232 بیمار تازه‌تشخیص‌داده‌شده گلیوبلاستوما پس از جراحی و 64 بیمار گلیوبلاستوما در نخستین عود سرطان بود که از مراکز چهار کشور، بین اوت 2007 و نوامبر 2015، DCVax-L به‌علاوه درمان استاندارد دریافت کردند.
درمان استاندارد برای بیماران تازه‌تشخیص‌داده‌شده تموزولوماید و برای بیماران گلیوبلاستومای عودکرده، لوموستین، بواسیزوماب یا بهترین مراقبت حمایتی بود.
بیماران در روزهای 0، 10 و 20 و ماه‌های 2، 4، 8، 12، 18، 24 و 30، DCVax-L دریافت کردند؛ هر دوز شامل تزریق داخل‌پوستی 2,5 میلیون سلول دندریتیک بود.
نتایج با گروه کنترل متشکل از 5 مطالعه تصادفی شامل 1366 بیمار تازه‌تشخیص‌داده‌شده GBM و 10 کارآزمایی بالینی تصادفی شامل 640 بیمار GBM عودکرده مقایسه شدند.
یافته‌های مهم
- میانه بقای کلی در بیماران دریافت‌کننده DCVax-L با تشخیص جدید گلیوبلاستوما، شامل 232 بیمار، 19,3 ماه (فاصله اطمینان 95% = 17,5–21,3 ماه) و در بیماران کنترل 16,5 ماه (فاصله اطمینان 95% = 16,0–17,5) بود. استفاده از واکسن سلول دندریتیک در این گروه، خطر مرگ را 20% کاهش داد [HR] = 0,80، فاصله اطمینان 98% = 0,00–0,94، P = 0,002).
- در بیماران دارای متیلاسیون MGMT مثبت در تومور، میانه بقای کلی در دریافت‌کنندگان DCVax-L با تشخیص جدید گلیوبلاستوما، شامل 90 بیمار، 30,2 ماه (فاصله اطمینان 95% = 23,7–33,9 ماه) و در 199 بیمار کنترل 21,3 ماه (فاصله اطمینان 95% = 18,3–25,1 ماه) بود (HR = 0,74، فاصله اطمینان 95% = 0,55–1,00، P = ,03). کاهش 26% خطر مرگ.
- در دریافت‌کنندگان DCVax-L با گلیوبلاستومای عودکرده، شامل 64 بیمار، میانه بقای کلی 13,2 ماه (فاصله اطمینان 95% CI = 9,7–16,8 ماه) و در بیماران کنترل خارجی 7,8 ماه (فاصله اطمینان 95% CI = 7,2–8,2 ماه) بود (HR = 0,58، فاصله اطمینان 98% = 0,00–0,76، P < ,001). کاهش 42% خطر مرگ.
در مجموع 2151 دوز DCVax-L به حدود 300 بیمار داده شد.
در مجموع پنج عارضه جدی که دست‌کم احتمالاً با واکسن مرتبط در نظر گرفته شدند مشاهده شد؛ شامل سه مورد ادم مغزی، دو مورد درجه 3 و یک مورد درجه 2، یک مورد تهوع درجه 3 و یک مورد عفونت غده لنفاوی درجه 3 بودند. شواهدی از واکنش خودایمنی یا طوفان سیتوکین مشاهده نشد.
در نتیجه، افزودن DCVax-L به درمان استاندارد GBM در این مطالعه، هم در بیماران گلیوبلاستومای تازه‌تشخیص‌داده‌شده و هم عودکرده، در مقایسه با دریافت‌کنندگان درمان استاندارد به‌تنهایی، به افزایش بقای معنادار بالینی و آماری منجر شد. همچنین مطالعه بار دیگر بر اهمیت در نظر گرفتن رویکردهای ایمونوتراپی مانند واکسن سرطان سلول دندریتیک در مراحل زودتر تأکید می‌کند.
*
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.