შინაარსზე გადასვლა
Prof. Dr. Mustafa Özdoğan · სამედიცინო ონკოლოგი

HPV და პროსტატის კიბო — მეცნიერები უცნობი კავშირის ძიებაში

HPV და პროსტატის კიბო — მეცნიერები უცნობი კავშირის ძიებაში
ამ სტატიაში

პროსტატის კიბო მსოფლიოში მამაკაცებში ფილტვის კიბოს შემდეგ მეორე ყველაზე გავრცელებული კიბოა. თურქეთში ყოველწლიურად დაახლოებით 20 ათასი პროსტატის კიბოს დიაგნოზი ისმება, რაც მამაკაცებში კიბოს ყველა შემთხვევის 15%-ს შეესაბამება.

მიუხედავად იმისა, რომ პროსტატის კიბოს განვითარებას ხელს მრავალი რისკფაქტორი უწყობს, კიბოს წამომწყები ფაქტორები ჯერ დადგენილი არ არის. ამან წაახალისა კვლევები ამ სახის კიბოსთან დაკავშირებული ახალი მიზეზობრივი ფაქტორების გამოსავლენად.

ადამიანის პაპილომავირუსების (HPV) განსაკუთრებით მაღალი რისკის ტიპები ადამიანებში კარცინოგენულ (კიბოს გამომწვევ) აგენტებად არის განსაზღვრული. HPV მცირე ზომის უგარსო ვირუსებია, რომლებსაც კანისა და სასქესო მიდამოს ინფიცირება და ჰიპერპროლიფერაციული დაზიანებების, ე.წ. მეჭეჭების ან პაპილომების, გამოწვევა შეუძლიათ. დღემდე HPV-ის 200-ზე მეტი ტიპია აღმოჩენილი და კიბოს განვითარებასთან მათი კავშირის მიხედვით „დაბალი რისკის“ ან „მაღალი რისკის“ ტიპებად არის კლასიფიცირებული. დაბალი რისკის HPV ტიპები კეთილთვისებიან წარმონაქმნებსა და დაზიანებებს იწვევს, ხოლო მაღალი რისკის ტიპებს კარცინოგენული თვისებები აქვს.

კიბოს განვითარებისთვის ვირუსის ხანგრძლივი შენარჩუნება ორგანიზმის იმუნური შეტევებისა და ვირუსისგან გაწმენდისგან თავის დაღწევას მოითხოვს. ნაჩვენებია, რომ HPV ადამიანის იმუნური სისტემის დასათრგუნად ისეთ სამ მთავარ ონკოპროტეინთან ურთიერთქმედებს, როგორიცაა E5, E6 და E7. ჩვეულებრივ, გარკვეული დაყოვნების შემდეგ იმუნური სისტემა ინფექციებს დროულად ასუფთავებს, თუმცა ვირუსმა შესაფერის გარემო პირობებში შეიძლება იმუნურ სისტემას თავი აარიდოს და კიბოს განვითარება გამოიწვიოს.

მაღალი რისკის HPV ტიპები საშვილოსნოს ყელის კიბოს შემთხვევათა 95%-ში ყველაზე მნიშვნელოვან მიზეზობრივ ფაქტორად ითვლება. აღმოჩნდა, რომ HPV კიბოს მრავალი სხვა სახეობის მიზეზიცაა. ეს მიგნებები შეიძლება მიუთითებდეს, რომ HPV-ს ინფიცირების თავდაპირველი ადგილიდან სხვა ორგანოებში გადაადგილება შეუძლია და სხვადასხვა ორგანოში კიბოს განვითარებაზე შეიძლება იყოს პასუხისმგებელი.

HPV-სა და პროსტატის კიბოს შორის კავშირის შესწავლა რამდენიმე მიზეზით მიიჩნევა ღირებულად. 

1951 წელს Ravich-მა გამოთქვა მოსაზრება, რომ სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები (CYBH) პროსტატის კიბოს განვითარებას შეიძლება უწყობდეს ხელს. მას შემდეგ მრავალი კვლევა ჩატარდა CYBH-სა და პროსტატის კიბოს კავშირზე. CYBH ჩვეულებრივ პროსტატის ანთებას და შემდგომ კიბოს განვითარებას იწვევს, რითაც პროსტატის კიბოს რისკს ზრდის. 2019 წელს Vignera-მ და კოლეგებმა განაცხადეს, რომ პროსტატიტის მქონე პაციენტების 82%-ს სპერმაში მუდმივად მაღალი რისკის HPV DNA ჰქონდა.

ბოლო დრომდე ჩატარებული კვლევების შედეგები მეტად საკამათო იყო და პროსტატის კიბოში HPV-ის არსებობის კონკრეტული მტკიცებულებები ჯერ კიდევ აკლდა. მაღალი რისკის HPV ტიპებისა და პროსტატის კიბოს კავშირისადმი ფართო ინტერესის გათვალისწინებით, ძალიან მნიშვნელოვნად მიიჩნევა მსოფლიოში პროსტატის ქსოვილებში HPV-ის 16 და 18 ტიპების გარდა სხვა ტიპების სიხშირის დადასტურებაც.

პროსტატის კიბოს მსოფლიო გავრცელებისა და მაღალი რისკის HPV-ის ამ კიბოს განვითარებაში შესაძლო წამომწყები როლის გათვალისწინებით, საკმაოდ გასაკვირია, რომ გაერთიანებულ სამეფოში HPV ინფექციის პროსტატის კიბოზე გავლენის კვლევა არ ჩატარებულა. ამ ცოდნის ხარვეზის შევსება დაისახა მიზნად HPV-სა და კიბოს კავშირის სფეროში საერთაშორისო აღიარების მქონე მეცნიერის, Hossein Ashrafi ხელმძღვანელობით მოქმედმა კვლევითმა ჯგუფმა და ამ საკითხზე მნიშვნელოვანი კვლევა ჩაატარა. ნაშრომის პირველი ავტორია Ashrafi-ის დოქტორანტი Yahya Ahmed, ხოლო გუნდში თურქი მეცნიერი Muharrem Okan Çakır-იც შედის. ჯგუფმა გაერთიანებულ სამეფოში შეგროვებულ კეთილთვისებიან და სიმსივნურ პროსტატის ქსოვილის ნიმუშებში მაღალი რისკის HPV-ის 12 ტიპის არსებობა მგრძნობიარე მოლეკულური ანალიზის მეთოდებით დეტალურად შეისწავლა. ეს კვლევა HPV-ის პროსტატის კიბოზე პოტენციური გავლენის გასაგებად მნიშვნელოვანი ნაბიჯია.

დოქტორი Hossein Ashrafi ინგლისის Kingston-ის უნივერსიტეტში მოღვაწე მკვლევარია. იგი ვირუსულ პათოგენებსა და კიბოს შორის ურთიერთქმედებას იკვლევს და HPV-სთან დაკავშირებული კიბოების მკურნალობის მიდგომების სფეროში მსოფლიოს წამყვან, ცნობილ მეცნიერებს შორისაა. დოქტორმა Ashrafi-მ ონკოპროტეინი E5 აღმოაჩინა. E5 არის HPV-ის გენომის მიერ კოდირებული ცილა. მიიჩნევა, რომ E5 ცილა უჯრედში ეპიდერმული ზრდის ფაქტორის რეცეპტორის (EGFR) აქტივობის გაძლიერებით უჯრედების გადაჭარბებულ ზრდასა და დაყოფას იწვევს. ამან შეიძლება უჯრედების უკონტროლო ზრდა და სიმსივნეების წარმოქმნა გამოიწვიოს. E5 ასევე ხელს უწყობს ორგანიზმში ვირუსის შენარჩუნებას, რადგან იმუნურ სისტემაზე ზემოქმედებით ვირუსის აღმოჩენასა და განადგურებას აფერხებს. Ashrafi-ის მიერ E5-ის აღმოჩენამ HPV-სთან დაკავშირებული კიბოების მოლეკულური მექანიზმების უკეთ გაგებას და ამ კიბოების პრევენციისა და მკურნალობის ახალი სტრატეგიების განვითარებას შეუწყო ხელი.

კვლევის დეტალები

ამ კვლევაში ავტორებმა მგრძნობიარე მოლეკულური ანალიზით ინგლისში 49 მამაკაცისგან აღებულ პროსტატის ქსოვილის ნიმუშებში HPV DNA-ის არსებობა გამოავლინეს.

მოკლედ, კვლევაში:

  • HPV DNA პროსტატის ქსოვილის ყველა ნიმუშის 32,7%-ში აღმოჩნდა, ხოლო პროსტატის კიბოს ქსოვილების 35,7%-ში გამოვლინდა.
  • პროსტატის ქსოვილის ნიმუშებში ყველაზე ხშირად გვხვდებოდა HPV 16, 31, 33 და 35 ტიპები.
  • პროსტატის კიბოს ქსოვილის ნიმუშებში უფრო მეტი HPV DNA აღმოჩნდა, ვიდრე პროსტატის კეთილთვისებიანი გადიდების (BPH) მქონე მამაკაცების პროსტატის ქსოვილის ნიმუშებში.

ავტორებმა დაასკვნეს, რომ მათი მიგნებები პროსტატის კიბოს განვითარებაში HPV-ის შესაძლო როლზე მიუთითებს და პროსტატის კიბოს ახალი მკურნალობის შემუშავებაზე შეიძლება გავლენა იქონიოს. მათ ასევე აღნიშნეს, რომ მიგნებების დასადასტურებლად და პროსტატის კიბოს განვითარებაში HPV-ის ზუსტი როლის დასადგენად დამატებითი კვლევებია საჭირო.

დღემდე პროსტატის კიბოს მკაფიო კავშირი არ არსებობდა ისეთ თავიდან ასაცილებელ რისკფაქტორებთან, როგორიცაა მაღალი რისკის HPV ინფექცია. თუმცა ამ კვლევის მიგნებები აჩვენებს, რომ მაღალი რისკის HPV პროსტატის ქსოვილში არსებობს.

ეს კვლევა მიგვანიშნებს, რომ წლების განმავლობაში ბიოლოგიურად აქტიურმა HPV ინფექციამ პროსტატის კიბოს განვითარებაში შეიძლება როლი ითამაშოს. კვლევის მიგნებები მნიშვნელოვანია, რადგან HPV პროსტატის კიბოს თავიდან ასაცილებელი რისკფაქტორი შეიძლება იყოს. თუ ეს დადასტურდა, შეიძლება პროსტატის კიბოს პრევენციისა და მკურნალობის ახალი სტრატეგიები შეიქმნას.

წყაროები

M. Yahya Ahmed, Nadia Aziz Salman, Sarbjinder Sandhu, M. Okan Cakir, Alan M. Seddon, Christian Kuehne & G. Hossein Ashrafi. et al. Detection of high-risk Human Papillomavirus in prostate cancer from a UK based population. Sci Rep 13, 7633 (2023). https://doi.org/10.1038/s41598-023-34734-3
DROZDOGAN-ის ხელოვნური ინტელექტი

ერთად განვიხილოთ ეს სტატია

დასვით კითხვები სტატიის შესახებ და წაიკითხეთ პასუხები ჩვენი საიტის გამოქვეყნებულ წყაროებთან ერთად.

DROZDOGAN-ის ხელოვნური ინტელექტი

Drozdogan-ის ასისტენტი

HPV და პროსტატის კიბო — მეცნიერები უცნობი კავშირის ძიებაში

დასვით კითხვები სტატიის შესახებ და წაიკითხეთ პასუხები ჩვენი საიტის გამოქვეყნებულ წყაროებთან ერთად.

საუბრისა და კონფიდენციალურობის შესახებ ინფორმაცია

ამ საუბარში პასუხობს Drozdogan-ის ასისტენტი. საიტის უფლებამოსილმა ადმინისტრატორებმა შესაძლოა იგი ხარისხის შესამოწმებლად განიხილონ. არ გააზიაროთ პირადი ინფორმაცია.

პასუხები მზადდება OpenAI-ის ინფრასტრუქტურით. კითხვებსა და პასუხებს ამუშავებს ეს სერვისი; საუბრის ჩანაწერები ინახება ჩვენს საიტზე. არ გააზიაროთ საიდენტიფიკაციო, საკონტაქტო ან პირადი ჯანმრთელობის ინფორმაცია.

0 / 1000

მხოლოდ საინფორმაციოდ; არ იძლევა პირად დიაგნოზს ან მკურნალობის რჩევას.

დაკავშირებული სტატიები

გაეცანით სხვა სტატიებს ამ თემაზე.

იყავით ინფორმირებული

მიიღეთ ახალი სტატიები და სამეცნიერო სიახლეები ელფოსტით.

Google Analytics საჯარო გვერდებზე ამ ფანჯრისგან დამოუკიდებლად მუშაობს და შეიძლება ანალიტიკური ქუქიები გამოიყენოს. აქ გაკეთებული არჩევანი მხოლოდ გარე სერვისებს მართავს.