HPV و سرطان پروستات — دانشمندان در پی پیوندی ناشناخته
در این مقاله
سرطان پروستات پس از سرطان ریه، دومین سرطان شایع مردان در جهان است. هر سال در ترکیه حدود 20 هزار مورد سرطان پروستات تشخیص داده می‌شود که برابر با 15% همه موارد سرطان در مردان است.
اگرچه عوامل خطر بسیاری در شکل‌گیری سرطان پروستات نقش دارند، عوامل آغازکننده این سرطان هنوز مشخص نشده‌اند. این وضعیت، پژوهش برای شناسایی عوامل علّی تازه مرتبط با این نوع سرطان را برانگیخته است.
ویروس‌های پاپیلومای انسانی (HPV) ، به‌ویژه انواع پرخطر آن‌ها، به‌عنوان عوامل سرطان‌زا در انسان شناخته شده‌اند. HPVها ویروس‌هایی کوچک و بدون پوشش‌اند که می‌توانند پوست و ناحیه تناسلی را آلوده کنند و ضایعات بیش‌تکثیری، معروف به زگیل یا پاپیلوما، ایجاد کنند. تاکنون بیش از 200 نوع HPV کشف و بر پایه ارتباطشان با ایجاد سرطان، در گروه‌های «کم‌خطر» یا «پرخطر» طبقه‌بندی شده‌اند. انواع کم‌خطر HPV ضایعات خوش‌خیم ایجاد می‌کنند؛ درحالی‌که انواع پرخطر ویژگی سرطان‌زایی دارند.
ماندگاری طولانی ویروس برای ایجاد سرطان مستلزم فرار از حملات و پاک‌سازی دستگاه ایمنی بدن است. نشان داده شده HPV برای سرکوب دستگاه ایمنی انسان با سه انکوپروتئین اصلی E5، E6 و E7 تعامل می‌کند. معمولاً دستگاه ایمنی پس از دوره‌ای تأخیر، عفونت‌ها را به‌موقع پاک می‌کند؛ اما ویروس در شرایط محیطی مناسب می‌تواند از دستگاه ایمنی بگریزد و موجب سرطانی‌شدن شود.
انواع پرخطر HPV مهم‌ترین عامل علّی در 95% موارد سرطان دهانه رحم دانسته می‌شوند. مشخص شده HPV علت چندین نوع دیگر سرطان نیز هست. این یافته‌ها ممکن است نشان دهند HPV می‌تواند از محل اولیه عفونت به دیگر اندام‌ها منتقل شود و مسئول ایجاد سرطان در اندام‌های مختلف باشد.
ارتباط HPV و سرطان پروستات به چند دلیل ارزشمند دانسته می‌شود.
در 1951، راویچ مطرح کرد که بیماری‌های آمیزشی ممکن است در ایجاد سرطان پروستات نقش داشته باشند. از آن زمان پژوهش‌های بسیاری بر ارتباط بیماری‌های آمیزشی و سرطان پروستات متمرکز شده‌اند. بیماری‌های آمیزشی معمولاً با ایجاد التهاب پروستات و سپس سرطان، خطر سرطان پروستات را افزایش می‌دهند. در 2019، ویگنرا و همکاران گزارش کردند 82% بیماران مبتلا به پروستاتیت به‌طور مداوم در مایع منی خود DNA انواع پرخطر HPV دارند.
تا همین اواخر، نتایج مطالعات بسیار بحث‌برانگیز بود و هنوز شواهد ملموسی از وجود HPV در سرطان پروستات در دست نبود. با توجه به علاقه گسترده به ارتباط انواع پرخطر HPV و سرطان پروستات، تأیید فراوانی انواع HPV غیر از انواع 16 و 18 در بافت پروستات در سراسر جهان بسیار مهم دانسته می‌شود.
با درنظرگرفتن شیوع جهانی سرطان پروستات و احتمال نقش تحریک‌کننده HPV پرخطر در ایجاد این سرطان، نبود پژوهش درباره اثر عفونت HPV بر سرطان پروستات در بریتانیا بسیار شگفت‌آور است. برای پر کردن این خلأ اطلاعاتی، گروهی به رهبری دانشمندی با شهرت بین‌المللی در زمینه ارتباط HPV و سرطان، یعنی Hossein Ashrafi ، مطالعه‌ای مهم انجام دادند. یحیی احمد، دانشجوی دکتری اشرفی، نویسنده نخست مطالعه است و دانشمند ترکیه‌ای Muharrem Okan Çakır نیز در گروه حضور دارد. پژوهشگران با روش‌های حساس تحلیل مولکولی، وجود 12 نوع پرخطر HPV را در نمونه‌های بافت خوش‌خیم و سرطانی پروستات گردآوری‌شده در بریتانیا به‌تفصیل بررسی کردند. این مطالعه گامی مهم برای شناخت اثر احتمالی HPV بر سرطان پروستات است.
دکتر حسین اشرفی پژوهشگری در دانشگاه کینگستون انگلستان است که تعامل عوامل بیماری‌زای ویروسی و سرطان را بررسی می‌کند. او همچنین از دانشمندان پیشگام و شناخته‌شده جهان در رویکردهای درمان سرطان‌های مرتبط با HPV است. دکتر اشرفی انکوپروتئین E5 را کشف کرده است. E5 پروتئینی است که ژنوم HPV آن را رمزگذاری می‌کند. تصور می‌شود پروتئین E5، به‌ویژه با افزایش فعالیت درون‌سلولی گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (EGFR)، موجب رشد و تقسیم بیش‌ازحد سلول‌ها می‌شود. این امر ممکن است به رشد کنترل‌نشده سلول‌ها و تشکیل تومور بینجامد. E5 همچنین به ماندگار شدن ویروس در بدن کمک می‌کند؛ زیرا با دست‌کاری دستگاه ایمنی، مانع شناسایی و نابودی ویروس می‌شود. کشف E5 توسط اشرفی به شناخت بهتر سازوکارهای مولکولی سرطان‌های مرتبط با HPV و تدوین راهبردهای تازه برای پیشگیری و درمان این سرطان‌ها کمک کرده است.
جزئیات مطالعه
در این مطالعه، نویسندگان با تحلیلی حساس و مولکولی، وجود DNA ویروس HPV را در نمونه‌های بافت پروستات 49 مرد در انگلستان بررسی کردند.
خلاصه یافته‌های مطالعه؛
- DNA ویروس HPV در 32.7% همه نمونه‌های بافت پروستات یافت شد. همچنین در 35.7% بافت‌های سرطان پروستات، DNA ویروس HPV شناسایی شد.
- شایع‌ترین انواع HPV در نمونه‌های بافت پروستات، HPV 16، 31، 33 و 35 بودند.
- در نمونه‌های بافت سرطان پروستات، DNA ویروس HPV بیشتری نسبت به نمونه‌های پروستات مردان مبتلا به بزرگی خوش‌خیم پروستات (BPH) یافت شد.
نویسندگان نتیجه گرفتند یافته‌هایشان احتمال نقش HPV را در ایجاد سرطان پروستات مطرح می‌کند و ممکن است بر تدوین درمان‌های تازه برای این سرطان اثر بگذارد. آنان همچنین تأکید کردند برای تأیید یافته‌ها و تعیین نقش دقیق HPV در ایجاد سرطان پروستات، پژوهش بیشتری لازم است.
تاکنون ارتباط روشنی میان سرطان پروستات و عوامل خطر قابل‌پیشگیری مانند عفونت HPV پرخطر وجود نداشت. اما یافته‌های این مطالعه وجود HPV پرخطر را در بافت پروستات نشان می‌دهند.
این مطالعه مطرح می‌کند که عفونت HPV فعال از نظر زیستی و با دوام چندساله ممکن است در ایجاد سرطان پروستات نقش داشته باشد. اهمیت یافته‌ها در آن است که احتمال می‌دهند HPV عامل خطری قابل‌پیشگیری برای سرطان پروستات باشد. اگر این موضوع تأیید شود، ممکن است به راهبردهای تازه برای پیشگیری و درمان سرطان پروستات بینجامد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.