შინაარსზე გადასვლა
Prof. Dr. Mustafa Özdoğan · სამედიცინო ონკოლოგი

რა უნდა იცოდეთ სანერწყვე ჯირკვლების კიბოების შესახებ

რა უნდა იცოდეთ სანერწყვე ჯირკვლების კიბოების შესახებ
ამ სტატიაში

სანერწყვე ჯირკვლები ნერწყვს წარმოქმნის, რათა პირის ღრუ დატენიანდეს და საჭმლის მონელებას ხელი შეეწყოს. სანერწყვე ჯირკვლის კიბო კი ერთ-ერთია იშვიათ კიბოებს შორის და ერთ-ერთი ამ ჯირკვლის ქსოვილში იწყება. თურქეთის კიბოს 2020 წლის სტატისტიკის მიხედვით, სანერწყვე ჯირკვლების კიბოები წელიწადში 552 ახალი შემთხვევით სიხშირის მიხედვით მე-28 ადგილზეა. აშშ-ში კიბოს ეს სახეობა ყოველწლიურად 100000 ადამიანიდან 1-ს უვითარდება და ყველა კიბოს 1%-ზე ნაკლებს შეადგენს.

რა არის სანერწყვე ჯირკვლის კიბო?

პირის ღრუში დიდი და მცირე სანერწყვე ჯირკვლებია. სანერწყვე ჯირკვლის კიბო ვითარდება, როდესაც ერთ-ერთ ამ ჯირკვალში ავთვისებიანი სიმსივნის ზრდა იწყება.

არსებობს 3 წყვილი დიდი სანერწყვე ჯირკვალი:

  1. პაროტიდული (ან პაროტისის) ჯირკვლები: ყურის წინ მდებარე სანერწყვე ჯირკვლები
  2. სუბლინგვალური ჯირკვლები: ენისქვეშა სანერწყვე ჯირკვლები
  3. სუბმანდიბულური ჯირკვლები: ქვედა ყბისქვეშა სანერწყვე ჯირკვლები

პაროტისის ჯირკვლები ყველაზე დიდი სანერწყვე ჯირკვლებია და უშუალოდ თითოეული ყურის წინ მდებარეობს. სიმსივნე უმეტესად აქ ვითარდება. მიუხედავად იმისა, რომ აქ უფრო ხშირად კეთილთვისებიანი სიმსივნეები იზრდება, მრავალი ავთვისებიანი სიმსივნის საწყისი ადგილიც შეიძლება ეს იყოს.

სუბლინგვალური ჯირკვლები დიდ სიმსივნეებს შორის ყველაზე მცირეებია და ენის ქვეშ მდებარეობს. ამ ჯირკვლებში სიმსივნის დაწყება საკმაოდ იშვიათია.

სუბმანდიბულური ჯირკვლები უშუალოდ ყბის ქვემოთ მდებარეობს. ამერიკის კიბოს საზოგადოების (AKD) თანახმად, სანერწყვე ჯირკვლების სიმსივნეების დაახლოებით 10-20% აქ იწყება და თითქმის 50% ავთვისებიანია.

რა არის სანერწყვე ჯირკვალი ანატომიური მდებარეობები პაროტისი სუბმანდიბულური სუბლინგვალური

ამასთან, ასობით მიკროსკოპული მცირე სანერწყვე ჯირკვალი პირის ღრუში ყველგან გვხვდება:

  • სინუსები
  • ენა
  • ლოყების შიდა ნაწილები
  • ცხვირი
  • ხახა
  • ხორხი

ამ მცირე ჯირკვლებში სიმსივნის განვითარების ალბათობა ნაკლებია, თუმცა თუ ის განვითარდა, დიდი ალბათობით ავთვისებიანია.

სანერწყვე ჯირკვლებში შეიძლება სისხლისა და ლიმფური სისტემის კიბოებიც, მაგალითად არაჰოჯკინის ლიმფომა, დასახლდეს.

კეთილთვისებიანი სიმსივნეები არც რეგიონულად ვრცელდება და არც სხეულის შორეულ უბნებში. თუმცა კეთილთვისებიანი სიმსივნე, თუ მას არ უმკურნალეს ან ქირურგიულად სათანადოდ არ ამოკვეთეს, შეიძლება ავთვისებიანად გადაიქცეს. ავთვისებიანი სიმსივნეები აგრესიულია და მეტასტაზირების ან რეგიონულად გავრცელების უფრო მაღალი რისკი აქვთ. სანერწყვე ჯირკვლის სიმსივნეების ადრეულ სტადიებზე ქირურგიული ოპერაცია ხშირად სრულ განკურნებას უზრუნველყოფს.

როგორ ვლინდება სანერწყვე ჯირკვლის კიბო? – ნიშნები

სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს მქონე ადამიანს შეიძლება შემდეგი ნიშნები ჰქონდეს:

  • პირის სრულად გაღების გაძნელება
  • სახის კუნთების სისუსტე სახის ერთ მხარეს
  • შეშუპება ან კვანძი ყბის, პირის ან კისრის მიდამოს გარშემო
  • კისრის ან სახის ერთი მხარის ფორმის შესამჩნევი ცვლილება
  • სახის ნაწილის დაბუჟება (მგრძნობელობის დაკარგვა)
  • სანერწყვე ჯირკვალში მუდმივი ტკივილი

ადამიანები უმტკივნეულო წარმონაქმნებით, რომლებიც უშუალოდ ცნობილი ინფექციით არ არის გამოწვეული, სპეციალისტს უნდა მიმართავდნენ.

როგორია სიცოცხლის ხანგრძლივობა სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს დროს?

სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს პროგნოზი დამოკიდებულია იმაზე, თუ რამდენად შორს გავრცელდა ის საწყისი ადგილიდან.

ქვემოთ მოცემულია აშშ-ის კიბოს სტატისტიკის მონაცემები:

  • ლოკალიზებული სანერწყვე ჯირკვლის კიბო: თუ კიბოს საწყისი ადგილიდან გავრცელებამდე უმკურნალეს, დიაგნოზიდან 5 წლის გადარჩენის მაჩვენებელი 95%-ზე მეტია.
  • რეგიონულად გავრცელებული კიბო: თუ კიბო ახლომდებარე ქსოვილებზე გავრცელდა, მაჩვენებელი 69%-მდე მცირდება.
  • შორეულ უბნებში გავრცელებული კიბო: ამ შემთხვევაში 5 წლის გადარჩენის მაჩვენებელი 44%-ია.

თუმცა ეს მაჩვენებლები შეიძლება ასაკის, ჯანმრთელობის საერთო მდგომარეობისა და მკურნალობის წარმატების მიხედვით განსხვავდებოდეს. ადრეული დიაგნოზი და მკურნალობა სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს დროს ადამიანის შედეგის გაუმჯობესების საუკეთესო გზაა.

ვის უვითარდება სანერწყვე ჯირკვლის კიბო? – მიზეზები და რისკფაქტორები

სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს მიზეზები ჯერ სრულად გარკვეული არ არის. თუმცა ქვემოთ მოცემულმა ზოგიერთმა ფაქტორმა სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს განვითარების რისკი შეიძლება გაზარდოს.

  • რადიაციის ზემოქმედება: ადამიანებს, რომლებსაც ადრე თავისა და კისრის კიბოს გამო სხივური თერაპია ჩაუტარდათ, სიცოცხლის შემდგომ წლებში სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს განვითარების უფრო მაღალი რისკი აქვთ.
  • ასაკი: ასაკის მატებასთან ერთად სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს განვითარების რისკიც იზრდება.
  • სქესი: მამაკაცებში სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს განვითარების ალბათობა ქალებთან შედარებით უფრო მაღალია.
  • დაბინძურება: სამუშაო გარემო, სადაც ნიკელის შენადნობებისა და სილიციუმის მტვრის მსგავსი ნივთიერებების ზემოქმედებას განიცდიან, ასევე შეიძლება ფაქტორი იყოს.
  • ოჯახური ისტორია: გენეტიკურმა ფაქტორებმაც შეიძლება რისკი გაზარდოს. თუმცა ამის დადასტურებული მაგალითები იშვიათია.

რადგან მიზეზი ჯერ დადგენილი არ არის, ამ სახის კიბოს პრევენციის გზებიც გარკვეული არ არის. ზემოთ დასახელებული ფაქტორებისგან თავის არიდება, სამუშაო გარემოში თავის დაცვაზე ზრუნვა, აგრეთვე თამბაქოსა და ალკოჰოლისგან თავის შეკავება, შესაძლოა სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს განვითარების რისკს ამცირებდეს.

სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს რა სახეობები არსებობს?

სანერწყვე ჯირკვლებში მრავალი სახის კიბო შეიძლება განვითარდეს. ზოგიერთი ადენოკარცინომაა, რომელიც ნივთიერებების გამომყოფ უჯრედებში წარმოიქმნება:

  • მუკოეპიდერმოიდული კარცინომები: სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს ყველაზე ხშირი ფორმაა. ჩვეულებრივ პაროტიდულ ჯირკვლებში იწყება და ნელა იზრდება.
  • ადენოიდური ცისტური კარცინომები: ეს სიმსივნეები ნელა იზრდება, თუმცა მათი მკურნალობა რთულია, რადგან ნერვების გასწვრივ იზრდება.
  • აცინურუჯრედული კარცინომები: ეს კარცინომები უფრო ახალგაზრდა ასაკში განვითარებისკენ არის მიდრეკილი და ნელა იზრდება.
  • პოლიმორფული დაბალი ხარისხის ადენოკარცინომები: კიბოს ეს სახეობა მცირე სანერწყვე ჯირკვლებში წარმოიქმნება და, როგორც წესი, მკურნალობას ექვემდებარება.
  • სხვა ეპითელური დაზიანებები: კიბოს სხვადასხვა სახეობის ეს კლასიფიკაცია ჩართულ სადინართა ჰიპერპლაზიასა და „nodüler onkositiği“-ს მოიცავს.

ზოგ შემთხვევაში დგინდება, რომ ადამიანს ადენოკარცინომა აქვს, თუმცა ტიპის განსაზღვრა ვერ ხერხდება. ეს ცნობილია როგორც ადენოკარცინომა NOS (not otherwise specified) და ყველაზე ხშირად პაროტიდულ და მცირე სანერწყვე ჯირკვლებში გვხვდება. შეიძლება სხვა კიბოებიც განვითარდეს, მაგალითად სარკომები, რომლებიც შემაერთებელი ქსოვილის უჯრედების კიბოებია, და შოგრენის სინდრომის მქონე ადამიანებში სანერწყვე ჯირკვლის არაჰოჯკინის ლიმფომა.

როგორ სვამენ სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს დიაგნოზს?

ყელ-ყურ-ცხვირის სპეციალისტები სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს დიაგნოზისთვის ადამიანს სამედიცინო ისტორიის შესახებ კითხვებს უსვამენ და ლოყებს, პირის ღრუსა და ყბის გარშემო უბანს სინჯავენ. ლიმფურ კვანძებში შეშუპების შემჩნევა შეიძლება კიბოს ნიშანი იყოს. თუმცა ლიმფური კვანძების შეშუპება, ჩვეულებრივ, კიბოს არ უკავშირდება; მიზეზი შეიძლება ინფექცია ან ვირუსული ანთება იყოს.

სახის კუნთების სისუსტე ან დაბუჟება, მგრძნობელობის დაკარგვა, შეიძლება ნერვებზე კიბოს გავრცელებაზე მიუთითებდეს. დაავადების მდებარეობისა და გავრცელების დასადგენად სპეციალისტებმა შეიძლება გამოსახულებითი კვლევები მოითხოვონ, მაგალითად X-ray, BT და MRG. მათ ასევე შეიძლება სანერწყვე ჯირკვლის ქსოვილის ასაღებად და გასაანალიზებლად ბიოფსია გირჩიონ. ინციზიური ბიოფსიისას შესასწავლად სიმსივნის ნიმუშს მცირე განაკვეთით იღებენ.

როგორ მკურნალობენ სანერწყვე ჯირკვლების კიბოებს?

სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს მკურნალობა, ჩვეულებრივ, მოიცავს ოპერაციას, სხივურ თერაპიას, ქიმიოთერაპიას ან მათ კომბინაციას. ამასთან, ასეთი კიბოს მქონე პაციენტების მცირე ნაწილს შეიძლება გენეტიკური სამიზნეების მიმართ მოქმედი მიზნობრივი მედიკამენტები ან იმუნოთერაპიები დაეხმაროს.

მკურნალობის მიდგომა – შეჯამება

  • ლოკალიზებული (ძალიან ადრეული სტადიის) სანერწყვე ჯირკვლის კიბოების მთავარი მკურნალობა ქირურგიაა. ოპერაბელური, რეგიონულად გავრცელებული კიბოს შემთხვევაშიც, პირველ რიგში, ქირურგიას განიხილავენ. 
  • რეგიონულად განმეორებადი დაავადების მქონე პაციენტებში, თუ დაავადების ქირურგიულად ამოკვეთა შესაძლებელია, ოპერაცია ოპტიმალური მკურნალობაა (ამას სამაშველო ქირურგია ეწოდება).
  • სამაშველო ქირურგიის შემდეგ პაციენტებში, რომლებსაც მანამდე სხივური თერაპია (RT) არ ჩაუტარდათ, მხოლოდ დაკვირვების ნაცვლად ადიუვანტურ (ძირითადი მკურნალობის შემდეგ დამცავ) რადიოთერაპიას განიხილავენ.
  • მეტასტაზური (მე-4 სტადიის) დაავადების მქონე პაციენტებში მკურნალობის ვარიანტები ასეთია:
    • ოლიგომეტასტაზური (ერთი ან მცირე რაოდენობის მეტასტაზებით) დაავადების და სტაბილური კლინიკური მდგომარეობის მქონე პაციენტებში მხოლოდ სისტემური მკურნალობის ნაცვლად განიხილება სისტემურ მკურნალობასთან ერთად ან ცალკე რეგიონული მეთოდები (მაგალითად ოპერაცია, რადიოთერაპია). განსაკუთრებით ფილტვში ან ღვიძლში ერთადერთი მეტასტაზისა და ადენოიდური კისტური კარცინომის (AKK) ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებს შეიძლება ამ მიდგომით მნიშვნელოვანი სარგებელი ჰქონდეთ.
    • სისტემურ მკურნალობას სთავაზობენ პაციენტებს, რომლებსაც გამოსახულებითი კვლევებით სისტემური დაავადების პროგრესირება, სისტემური ნიშნები, სამიზნე ორგანოს დისფუნქციის საფრთხე ან/და პროგრესირებადი დაავადების გამო დაბალი ფუნქციური სტატუსი აქვთ. ამის საპირისპიროდ, ჰისტოლოგიური ქვეტიპისგან დამოუკიდებლად, ნელი, უსიმპტომო ან მინიმალური სიმპტომების მქონე დაავადებისას შეიძლება აქტიური მეთვალყურეობა განიხილონ.
    • მეტასტაზური ან განმეორებადი სანერწყვე ჯირკვლის სიმსივნეების მქონე პაციენტებში სისტემური მკურნალობის მიდგომა ქვემოთაა შეჯამებული:
      • მოლეკულური მამოძრავებელი მუტაციის არმქონე ადენოიდური კისტური კარცინომის (AKK) ან არა-AKK ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტების უმეტესობაში საწყის მკურნალობად ერთი აგენტის ნაცვლად კომბინირებული ქიმიოთერაპიის რეჟიმი (მაგალითად ცისპლატინი, დოქსორუბიცინი და ციკლოფოსფამიდი [CAP]) განიხილება. თუმცა ზოგი პაციენტისთვის, რომელიც ქიმიოთერაპიის კომბინაციას ვერ იტანს, ერთი აგენტი შეიძლება შესაფერისი ალტერნატივა იყოს. ერთაგენტიანი მკურნალობისას ვინორელბინი ან მიტოქსანტრონი გამოდგება. AKK ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებში ქიმიოთერაპიის რეჟიმში ტაქსანებს ეფექტიანობის ნაკლებობის გამო ერიდებიან.
      • პაციენტებში AKK სიმსივნით, რომელიც პირველ მკურნალობაზე პროგრესირებს და რომლებიც კვლავ რჩებიან მკურნალობის კანდიდატებად, შეიძლება მკურნალობა სისხლძარღვთა ენდოთელური ზრდის ფაქტორის (VEGF) ტიროზინკინაზის ინჰიბიტორი (TKI) ლენვატინიბით გაგრძელდეს. რადგან ეს მედიკამენტი ამჟამად ჩვენს ქვეყანაში არ არის, შეიძლება VEGF-ის სხვა ინჰიბიტორებიც, მაგალითად სორაფენიბი ან აქსიტინიბი, განიხილონ.
      • არა-AKK ჰისტოლოგიისა და მკურნალობის ჩვენების მქონე პაციენტებში სისტემური მკურნალობის არჩევაში დასახმარებლად რეკომენდებულია გენომური ტესტები ჰისტოლოგიაზე დაფუძნებულ სპეციფიკურ მოლეკულურ სამიზნეებზე (მაგალითად NTRK გენის მუტაციები).
      • არა-AKK, არასეკრეტორული სიმსივნეების დროს (მაგალითად მუკოეპიდერმოიდული კარცინომა, სანერწყვე სადინრის კარცინომა და ადენოკარცინომა) უნდა ჩატარდეს ანდროგენის რეცეპტორისა და ადამიანის ეპიდერმული ზრდის ფაქტორის რეცეპტორის 2-ის (HER2) ექსპრესიის ტესტები.
      • HER2-ის ჭარბი ექსპრესიის მქონე პაციენტებში ტაქსანებზე დაფუძნებულ ქიმიოთერაპიაზე HER2-ზე მიმართული ტრასტუზუმაბის დამატება უნდა განიხილონ.
      • ანდროგენის რეცეპტორის ექსპრესიის მქონე და HER2-ის ჭარბი ექსპრესიის არმქონე პაციენტებში საწყის მკურნალობად ანდროგენების დეპრივაციის თერაპიის (ADT) ნაცვლად ქიმიოთერაპია უნდა განიხილონ. თუმცა დაავადების პროგრესირებისას შეიძლება „löprolid“-ისა და ბიკალუტამიდის შემცველი ანდროგენული სუპრესიის თერაპია განიხილონ.

ოპერაცია

ჩვეულებრივ ეს სანერწყვე ჯირკვლის კიბოს მკურნალობის პირველი ფორმაა. ქირურგიულ გუნდს შეიძლება მთელი სანერწყვე ჯირკვლის ამოკვეთა დასჭირდეს იმ ნერვთან ან სადინართან ერთად, რომელზეც კიბო შესაძლოა გავრცელდა. თუ სიმსივნე პატარაა და ხელმისაწვდომ ადგილას მდებარეობს, გუნდმა შეიძლება მხოლოდ სიმსივნე და მის გარშემო ქსოვილის მცირე ნაწილი ამოკვეთოს.

ოპერაციის შემდგომი გართულებები, ჩვეულებრივ, იშვიათია, თუმცა შეიძლება მოიცავდეს:

  • ანესთეზიაზე უარყოფით რეაქციებს
  • ჭრილობის ნელ შეხორცებას
  • ინფექციას
  • ჭარბ სისხლდენას

შეიძლება ნერვიც დაზიანდეს და ადამიანის სახის ერთი მხარის ჩამოშვება გამოიწვიოს. ოპერაციის შემდეგ ადამიანს შეიძლება ყლაპვა და საუბარი გაუჭირდეს. ზოგ შემთხვევაში მას რეკონსტრუქციული ქირურგია და დაკარგული კვებისა და მეტყველების ზოგიერთი ფუნქციის აღსადგენად მეტყველების თერაპევტის დახმარება დასჭირდეს.

გემოვნებითი ოფლიანობა, ანუ ფრეის სინდრომი, ნერვების უჩვეულო ზრდისას ვითარდება. ამ ზრდამ შეიძლება ღეჭვისას სახის ზოგიერთი უბნის ოფლიანობა გამოიწვიოს. სპეციალისტებმა ამ მდგომარეობის სამკურნალოდ სხვა ოპერაციები შეიძლება გირჩიონ.

სხივური თერაპია

რადიოთერაპიის საფუძველია მაღალი ენერგიის ნაწილაკების ან სხივების სიმსივნისკენ მიმართვა, რათა კიბოს უჯრედების ზრდა შენელდეს ან ისინი განადგურდეს. სანერწყვე ჯირკვლის კიბოსთვის რადიოთერაპიის ყველაზე გავრცელებული სახეა გარეგანი სხივური თერაპია. ამ სახის მკურნალობა რადიაციის ინტენსიურ დონეს უზრუნველყოფს. პაციენტებს სხივური თერაპია, ჩვეულებრივ, კვირაში 5 დღე უტარდებათ და ის შეიძლება 7 კვირამდე გაგრძელდეს.

უფრო ახალი, შესაძლოა უფრო წარმატებული სხივური თერაპიის ერთ-ერთი სახეა აჩქარებული ჰიპერფრაქციონირებული დასხივება. ამ შემთხვევაში სხივური თერაპია დღეში რამდენიმე მცირე დოზით ტარდება.

შეიძლება რადიოსენსიბილიზატორი მედიკამენტებიც გამოიყენონ. ისინი სიმსივნეს სხივური თერაპიისადმი უფრო მგრძნობიარეს ხდის, რაც კიბოს მეტი უჯრედის დაღუპვას ნიშნავს.

სხივური თერაპიის შესაძლო ხშირი გვერდითი მოვლენებია:

  • კანის დამწვრობა
  • გულისრევა
  • ღებინება
  • დაღლილობა

მკურნალობის შემდეგ ეს ნიშნები, ჩვეულებრივ, ქრება, თუმცა რადიოთერაპიამ თავისა და კისრის სხვა ნაწილებშიც შეიძლება გვერდითი მოვლენები გამოიწვიოს:

  • პირის სიმშრალე ნერწყვის წარმოქმნის შემცირების გამო
  • ხახისა და პირის წყლულები
  • ხახის სიმშრალე
  • ყლაპვის გაძნელება
  • გემოს სრული ან ნაწილობრივი დაკარგვა
  • ძვლის ტკივილი და დაზიანება
  • კბილების პრობლემების გაუარესება
  • ფარისებრი ჯირკვლის დაზიანება
  • ყურებში შუილი ან სისავსის შეგრძნება.

ქიმიოთერაპია

ქიმიოთერაპია კიბოს უჯრედებს კლავს, თუმცა შეიძლება ჯანმრთელ უჯრედებზეც, მაგალითად თმის ფოლიკულებსა და პირის ღრუს უჯრედებზე, იმოქმედოს. ქიმიოთერაპიის ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენებია:

  • მადის დაქვეითება, გულისრევა და ღებინება
  • სისხლის თეთრი და წითელი უჯრედების რაოდენობის შემცირება, რაც ინფექციისა და დაღლილობის რისკს ზრდის
  • თრომბოციტების დონის შემცირება და ამის შედეგად სისხლჩაქცევების ადვილად გაჩენა
  • თმის ცვენა
  • პირის წყლულები

მკურნალობის დასრულების შემდეგ პაციენტზე ახლო დაკვირვებას აგრძელებენ. ეს მკურნალობასთან დაკავშირებული შესაძლო გვერდითი მოვლენების შესამცირებლად და კიბოს შესაძლო განმეორების ნიშნების ადრე გამოსავლენად ძალიან მნიშვნელოვანია.

შეჯამება

სანერწყვე ჯირკვლის კიბო შეიძლება პირის გარშემო არსებულ ნებისმიერ სანერწყვე ჯირკვალში განვითარდეს. მკვლევრებმა მისი მკაფიო მიზეზი ჯერ ვერ დაადგინეს, თუმცა ისეთი ფაქტორები, როგორიცაა რადიაციის ზემოქმედება, ასაკი და სქესი, ამ კიბოს განვითარების რისკს ზრდის. მკურნალობა შეიძლება ოპერაციას, სხივურ თერაპიას, ქიმიოთერაპიასა და იმუნოთერაპიას მოიცავდეს. ადრეული დიაგნოზი, ჩვეულებრივ, პაციენტის საერთო მდგომარეობისთვის უკეთესია.

წყაროები

Selchick F. and Paddock M. (12.12.2021). Everything to know about salivary gland cancer. Medical News Today: https://www.medicalnewstoday.com/articles/216164
DROZDOGAN-ის ხელოვნური ინტელექტი

ერთად განვიხილოთ ეს სტატია

დასვით კითხვები სტატიის შესახებ და წაიკითხეთ პასუხები ჩვენი საიტის გამოქვეყნებულ წყაროებთან ერთად.

DROZDOGAN-ის ხელოვნური ინტელექტი

Drozdogan-ის ასისტენტი

რა უნდა იცოდეთ სანერწყვე ჯირკვლების კიბოების შესახებ

დასვით კითხვები სტატიის შესახებ და წაიკითხეთ პასუხები ჩვენი საიტის გამოქვეყნებულ წყაროებთან ერთად.

საუბრისა და კონფიდენციალურობის შესახებ ინფორმაცია

ამ საუბარში პასუხობს Drozdogan-ის ასისტენტი. საიტის უფლებამოსილმა ადმინისტრატორებმა შესაძლოა იგი ხარისხის შესამოწმებლად განიხილონ. არ გააზიაროთ პირადი ინფორმაცია.

პასუხები მზადდება OpenAI-ის ინფრასტრუქტურით. კითხვებსა და პასუხებს ამუშავებს ეს სერვისი; საუბრის ჩანაწერები ინახება ჩვენს საიტზე. არ გააზიაროთ საიდენტიფიკაციო, საკონტაქტო ან პირადი ჯანმრთელობის ინფორმაცია.

0 / 1000

მხოლოდ საინფორმაციოდ; არ იძლევა პირად დიაგნოზს ან მკურნალობის რჩევას.

დაკავშირებული სტატიები

გაეცანით სხვა სტატიებს ამ თემაზე.

იყავით ინფორმირებული

მიიღეთ ახალი სტატიები და სამეცნიერო სიახლეები ელფოსტით.

Google Analytics საჯარო გვერდებზე ამ ფანჯრისგან დამოუკიდებლად მუშაობს და შეიძლება ანალიტიკური ქუქიები გამოიყენოს. აქ გაკეთებული არჩევანი მხოლოდ გარე სერვისებს მართავს.