Müsbət münasibət süd vəzi xərçəngli şəxslərin ömür müddətinə təsir edirmi?

Daim müsbət münasibətdə olmaq məcburiyyəti hiss etmək üzərimizdə çox böyük təzyiq yaradır. Ailədə, ətrafda və sosial mediada başda süd vəzi xərçəngi olmaqla xəstəliyə qalib gəlmək üçün müsbət münasibət lazım olduğu dayanmadan deyilir. Çoxları sevdiyi birinə süd vəzi xərçəngi diaqnozu qoyulanda belə davranır. Bəs bu, həqiqətən işə yarayırmı?

Müsbət münasibət əlbəttə həyatın təməlində olması arzulanan və həyatdan zövq almağı təmin edən mühüm amildir. Lakin bəzilərinə görə yalnız müsbət düşünərək xəstəliklərə qalib gəlmək mümkündür. Araşdırmalara görə bu yanaşmalar nə konstruktivdir, nə də doğrudur.

Onsuz da müalicə qorxuları, yan təsirlər, iqtisadi qayğılar və ailə yükü olan xərçəng xəstələrinə bu münasibət daha çox yük hiss etdirə bilər. Qarışıq duyğular içindəki şəxsə daim müsbət olması deyilərsə və xəstəliyi yaxşılaşmazsa, özünü günahkar hiss edə bilər. Buna görə xəstələr müsbət münasibətin əksi duyğular yaşadıqları üçün hisslərini çox vaxt paylaşa bilmirlər. Bu da dəstəyə ehtiyacları olanda daha çox təcrid olmalarına səbəb ola bilər.

Təəssüf ki, xəstələrin və yaxınlarının bu xəstəliyə sehrli nəzarət gücü yoxdur. Buna inanmaq istəyən xəstələr yaxşı nəticə vermədiyini görəndə özlərini daha çox günahlandırmağa başlaya bilərlər.

Araşdırmaların çoxuna görə əslində şəxsiyyətlə xərçəng xəstəliyi arasında əlaqə yoxdur. Əksini deyən çox az tədqiqat vardır, onlar da yaxşı hazırlanmadığı və nəticələri böyük tədqiqatlarla təsdiqlənmədiyi üçün qəbul edilmir.

Məsələn, 2007 tarixində Pensilvaniya Universitetinin Tibb Fakültəsindəki tədqiqatda 1.000-dən çox xərçəng xəstəsi izlənilmişdir. Sonda onların emosional vəziyyəti ilə sağqalması arasında əlaqə tapılmamışdır. Tədqiqatçılar bu fikirlərin elmi əsası olmadığını bildirirlər.

Böyük və yaxşı hazırlanmış tədqiqatlardan biri də 2010 ilində nəşr olundu. Ən azı 30 il ərzində 60.000 şəxsin siqaret və alkoqol istifadəsi, digər xərçəng risk amilləri və şəxsiyyət xüsusiyyətləri yoxlanıldı. Nəticə şəxsiyyətlə ümumi xərçəng riski arasında əlaqə olmadığını göstərdi, eyni zamanda şəxsiyyət xüsusiyyətləri ilə xərçəng sağqalması arasında da əlaqə olmadığı ortaya qoyuldu. Lakin siqaret və alkoqol istifadə edənlərdə və ya digər aydın müəyyən edilmiş risk amilləri olanlarda xərçəng daha çox görüldü.

Bəzi araşdırmalar psixoterapiya və stressin azaldılmasının xərçəng xəstələrinin sağqalmasına təsiri barədə idi. Fərqli nəticələr əldə edildi. Lakin ümumi nəticə terapiyaların xərçəng müalicəsi zamanı çətinliklərin öhdəsindən gəlməyə kömək etməsi, amma ömür müddətinə təsiri olmamasıdır.

2007 tarixində aparılmış tədqiqatda isə psixoterapiyanın xərçəng xəstələrinin ömrünə müsbət təsiri olduğu görüldü.

Nəticə olaraq araşdırmalar xəstələrə xəstəlikləri barədə düzgün və yetərli məlumat verməyin və psixoloji dəstəyin, ömrü aydın artırmasa da, gərginliyi, narahatlığı, halsızlığı azaltdığını, depressiyanın öhdəsindən gəlməyə kömək edə bildiyini və həyat keyfiyyətini artırdığını göstərir.