Prostat, böyrək və sidik kisəsi xərçənglərində yeniliklər – 2024 ASCO GU

Amerika Klinik Onkologiya Cəmiyyətinin (ASCO) təşkil etdiyi ASCO GU Xərçənglər Simpoziumu prostat, sidik kisəsi, böyrək və xaya xərçənglərini əhatə edən genitourinar (GU) xərçənglərə dair son yeniliklərin paylaşıldığı bu sahənin ən mühüm toplantılarından biridir. Simpozium adətən yanvar və ya fevralda keçirilir və dünyanın müxtəlif yerlərindən onkoloqları, tədqiqatçıları, həkimləri və səhiyyə mütəxəssislərini bir araya gətirir.

2024 ASCO GU Xərçənglər Simpoziumunda təqdim olunmuş bəzi mühüm tədqiqat nəticələrini paylaşaq. Ən çox diqqət çəkən tədqiqatlar bunlar olub:

• BRCAAway tədqiqatı: Metastatik kastrasiyaya davamlı prostat xərçəngi (mCRPC) olan xəstələrdə iki fərqli müalicə yanaşması müqayisə edilir. Bir tərəfdən müalicələrin ardıcıl verilməsi (məsələn, bir dərmandan sonra digərinə keçilməsi), digər tərəfdən isə ilk müalicə mərhələsində bir neçə dərmanın birlikdə istifadəsi (kombinə müalicə) qiymətləndirilir.
• CheckMate-9ER və CheckMate-214 sınaqları: Şəffaf hüceyrəli böyrək hüceyrəli karsinoması (ccRCC) olan xəstələrdə aparılmış bu iki tədqiqatda fərqli müalicə üsullarının effektivliyi araşdırılır. Yeni müalicə kombinasiyaları və onların xəstələrə təsiri yenilənmiş nəticələrlə təhlil olunur.
• mUC retrospektiv tədqiqatı: Bu tədqiqat FGFR2 və FGFR3 mutasiyaları olan metastatik urotelial xərçəng (mUC) xəstələrini araşdırır. Real həyat məlumatlarına əsaslanan bu retrospektiv tədqiqatda həmin xüsusi genetik dəyişiklikləri daşıyan xəstələrin müalicə nəticələri və müalicələrin effektivliyi qiymətləndirilir.

Bu tədqiqatlar irəliləmiş prostat və böyrək xərçənglərinin müalicəsində yeni yanaşmaları və müalicə nəticələrini ətraflı araşdıraraq sahənin bilik bazasına mühüm töhfələr verir.

Prostat xərçəngində HDR testinin əhəmiyyəti artır

BRCAAway tədqiqatı mCRPC müalicəsində ardıcıllıq və ilk mərhələdə kombinə müalicə barədə mühüm sualları araşdırır. Bu 2-ci faza sınağında mCRPC-si olan, əvvəllər PARP inhibitorları, ARPI-lər və ya mCRPC şəraitində kimyaterapiya almamış xəstələr homoloji rekombinasiya təmiri mutasiyaları daşıyırdılar. Xəstələr gündə bir dəfə 1000 milliqram abirateron monoterapiyasına, gündə iki dəfə 300 milliqram olaparib monoterapiyasına və ya abirateron ilə olaparib kombinasiyasına randomizə ediliblər. Tədqiqatın əsas sonlanma nöqtələri xəstələrin müalicəyə cavabının qiymətləndirilməsi olub. Bu qiymətləndirmə şiş ölçüsündəki dəyişiklikləri izləyən RECIST 1.1 meyarları, prostat xərçənginə xas Prostat Xərçəngi İşçi Qrupunun 3 meyarları, həkimlərin ümumi klinik müşahidələri və xəstələrin sağqalım vəziyyəti əsasında aparılıb. Bu dörd üsul birlikdə müalicənin effektivliyini əhatəli ölçmək üçün istifadə edilib.

İkincili sonlanma nöqtələrinə ölçülə bilən xəstəlik üzrə cavab göstəriciləri, PSA cavabı və toksiklik daxil olub. Kombinasiya qolunda 21, abirateron monoterapiyası qolunda 19, olaparib monoterapiyası qolunda isə 21 xəstə olan nisbətən kiçik sınaq idi. Xəstələrin 26%-sı hormona həssas xəstəlik şəraitində dosetaksel kimyaterapiyası almışdı və yalnız 3%-ü əvvəllər ARPI-yə (darolutamid və ya enzalutamid, yaxud metastatik olmayan CRPC şəraitində) məruz qalmışdı.

Nəticələr olduqca maraqlıdır. Kombinasiya qolunda median irəliləməsiz sağqalım 39 ay , abirateron qolunda 8,4 ay , olaparib qolunda isə 14 ay olub. Mühüm tapıntı olaraq, monoterapiya qollarında qarşılıqlı keçidə də icazə verilib. Abirateron alan 19 xəstənin 8-i olaparib almağa, olaparib alan 21 xəstənin 8-i isə abirateron qoluna keçib. Randomizasiyadan sonra hər iki xəstə qrupunda median irəliləməsiz sağqalım (PFS) 16 ay olub. Bu, müalicəyə abirateron və olaparib kombinasiyası ilə başlayanlarda əldə olunan 39 ay ilə müqayisədə diqqət çəkir.

Real həyatda mCRPC xəstələrinin yalnız yarısının ikinci xətt müalicə aldığını nəzərə alsaq, bu nəticələr daha da əhəmiyyətlidir. Nəticələrə əsasən, ilk xətt mCRPC müalicəsində ARPI ilə PARP inhibitorunun kombinasiyası ilə intensivləşdirmə bu vasitələrin ardıcıl verilməsindən daha üstün effektivlik göstərir kimi görünür.

Hansı biopsiya yanaşması daha düzgündür: transperineal, yoxsa transrektal?

Prostat xərçənginin müalicəsində transperineal və transrektal biopsiya üsullarını müqayisə edən tədqiqatlar diqqət çəkir. 261 nömrəli məruzənin adı "Transperineal və transrektal prostat biopsiyasının randomizə olunmuş sınağı: infeksion ağırlaşmaların qarşısının alınması"dır. Bu çoxmərkəzli randomizə tədqiqatda prostat xərçəngindən şübhələnilən xəstələrdə iki yanaşma müqayisə edilib. Transperineal yanaşmada infeksiya bildirilməyib, transrektal yanaşmada isə 4 infeksiya aşkarlanıb (p dəyəri 0,059). Digər ağırlaşmaların tezliyi hər iki qrupda oxşar və aşağı olub. Həmçinin klinik əhəmiyyətli xərçəngin aşkarlanması iki üsulda oxşar olduğuna görə transperineal yanaşmanın infeksiya riskini azalda biləcəyi qənaətinə gəlinib.

Digər məruzə, 273 nömrəli "Transrektal və transperineal yanaşmalar arasında yüksək riskli prostat xərçənginin aşkarlanmasındakı fərqlər" adlı tədqiqatda MRT füzyon üsullarına əsaslanan transperineal biopsiyanın transrektal üsulla müqayisədə yüksək riskli prostat xərçəngini və perinevral, limfovaskulyar invaziya və ya kribriform quruluş kimi digər risk amillərini daha yüksək tezliklə aşkarladığı müəyyən edilib. Bu nəticələr transperineal yanaşmanın getdikcə əhəmiyyət qazandığını və ənənəvi üsullardan daha çox fayda verə biləcəyini göstərir.

Böyrək xərçəngində yeni müalicə yanaşmaları

Böyrək xərçəngi sahəsində LITESPARK-005, CheckMate 9ER və CheckMate 214 sınaqları önə çıxır. LITESPARK-005-in 361 nömrəli məruzəsində belzutifan üzrə xəstələrin bildirdiyi nəticələr araşdırılır. Bu 3-cü faza tədqiqatında əvvəlki immun nəzarət nöqtəsi və antiangiogen müalicələr zamanı proqressiya göstərmiş, irəliləmiş və ya metastatik şəffaf hüceyrəli böyrək hüceyrəli karsinoması olan xəstələrdə belzutifan müalicəsi öyrənilib. Median 25,7 aylıq izləmədə müalicə müddəti belzutifanla median 7,6 ay, everolimusla isə yalnız 3,9 ay olub. İkinci aralıq təhlilin məlumat kəsimi tarixində xəstələrin 22,6%-sı belzutifan, yalnız 5%-i isə everolimus müalicəsinə davam edirdi. Standart şkalalarla qiymətləndirilən həyat keyfiyyəti sorğularında müxtəlif həyat keyfiyyəti ballarının pisləşməsinədək müddət belzutifan qolunda everolimus qolundan əhəmiyyətli dərəcədə uzun olub. Həmçinin everolimus qolundakı xəstələrin fiziki fəaliyyət balları daha aşağı olub.

CheckMate 9ER və CheckMate 214 sınaqlarının daha uzunmüddətli izləmə nəticələri də maraqlıdır. CheckMate 9ER-in 362 nömrəli xülasəsində nivolumab və kabozantinib kombinasiyasının sunitiniblə müqayisədə PFS-ni və ümumi sağqalımı əhəmiyyətli dərəcədə yaxşılaşdırdığı müşahidə edilib. Median 55 aylıq izləmədə kombinasiyanın sunitiniblə müqayisədə irəliləmə və ya ölüm riskini 42%, ölüm riskini isə 23% azaltdığı bildirilib. Bu nəticələr irəliləmiş və ya metastatik böyrək hüceyrəli karsinoma xəstələrində kombinasiyanın birinci xətt müalicə kimi istifadəsini dəstəkləyir.

Enfortumab vedotin və erdafitinib istifadəsi

Sidik kisəsi xərçənginin müalicəsində UNITE məlumat bazasından iki maraqlı məruzə önə çıxır. 537 nömrəli məruzə "UNITE tədqiqatında avelumabdan sonra enfortumab vedotinlə müalicə olunan irəliləmiş uretral karsinomalı xəstələrdə nəticələr" adlanır. Xülasədə platin əsaslı müalicəyə və avelumab saxlayıcı müalicəsinə davamlılıq yaranmış, üçüncü xətt olaraq enfortumab vedotin alan 49 xəstənin nəticələri izah edilir. Median 8,5 aylıq izləmədə enfortumab vedotin alanlarda median irəliləməsiz sağqalım 7 ay, median ümumi sağqalım 13,3 ay, obyektiv cavab göstəricisi isə 54% olub. Bu tədqiqat əvvəlki müalicə xətlərində xəstəliyi irəliləmiş xəstələr üçün enfortumab vedotinin effektiv xilasetmə müalicəsi rejimi olduğunu göstərir.

Digər məruzə, 616 nömrəli "Metastatik urotelial xərçəngli xəstələrdə erdafitinib və enfortumab vedotinin ardıcıllığı" adlı tədqiqat erdafitinib və enfortumab vedotin istifadəsini araşdırır. Erdafitinib bir xətt sistemik müalicədən sonra xəstəliyi irəliləmiş, yerli irəliləmiş və ya metastatik urotelial karsinoması və FGFR3 dəyişiklikləri olan xəstələr üçün təsdiqlənmiş fibroblast böyümə faktoru reseptor kinaza inhibitorudur. Bu retrospektiv tədqiqatda metastatik urotelial karsinoması və FGFR2 və ya FGFR3 dəyişiklikləri olan xəstələrdə enfortumab vedotindən sonra erdafitinib, enfortumab vedotindən əvvəl erdafitinib və yalnız enfortumab vedotin alanların nəticələri bildirilib. Maraqlıdır ki, hər iki vasitəni alanlar müalicə ardıcıllığından asılı olmayaraq yalnız enfortumab vedotin alanlardan daha uzun ümumi sağqalım göstəriblər (təhlükə nisbəti 0,52). Enfortumab vedotin monoterapiyası qolunda obyektiv cavab 49% olub; vasitələr ardıcıl verildikdə enfortumab vedotinin obyektiv cavabı erdafitinibdən sonra 32%, erdafitinibdən əvvəl isə 67% olub.

Bunlar real həyat məlumatları olsa da, nəticələr xüsusilə erdafitinibdən sonra enfortumab vedotin istifadəsi və bu dərmanın birinci xətt müalicə kimi verildiyi hallar barədə daha böyük, prospektiv tədqiqatlara ehtiyacı vurğulayır. Bu araşdırmalar sidik kisəsi xərçənginin müalicəsində mühüm irəliləyişləri və xəstələr üçün ümidverici müalicə seçimlərini göstərir.