6 عامل خطر تبدیل کارسینوم مجرایی درجا (DCIS) به سرطان پستان

نتایج مطالعه تازه‌ای اطلاعات ارزشمندی درباره چگونگی درمان زنان تشخیص‌گرفته با کارسینوم مجرایی درجا (DCIS) ارائه می‌کند. پس از تشخیص DCIS، عوامل خطر، سرطان پستان، برای ایجاد آن، موضوع مرور نظام‌مندی از اطلاعات کنونی و این فراتحلیل بودند؛ مشخص شد از 26 عامل، 6 مورد خطر تبدیل DCIS به سرطان پستان را بین % 36 تا % 84 افزایش می‌دهند.

این 6 عامل؛

1. نژاد (آفریقایی‌تبار بودن)،
2. وضعیت پیش از یائسگی (هنوز یائسه نشدن)، 
3. قابل لمس بودن توده، 
4. مثبت بودن حاشیه جراحی، 
5. درجه بافت‌شناختی بالا و، 
6. بیان بالای پروتئین p16 (بیان/تولید بیش‌ازحد) هستند.

افزون بر آن، مطالعه موارد سوگیری را که اغلب در پژوهش‌های ایجاد سرطان پستان پس از تشخیص DCIS رخ می‌دهند، شناسایی کرد. مطالعه Visser و همکاران، Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention، در این مجله منتشر شد.

کارسینوم مجرایی درجا (DCIS) چیست؟

کارسینوم مجرایی درجا (Ductal Carcinoma In Situ، DCIS)، آغاز سرطانی شدن سلول‌های پوشاننده مجاری شیر پستان و مرحله‌ای بسیار زودرس از سرطان پستان است. اگر نتیجه نمونه‌برداری پستان شما «کارسینوم مجرایی درجا» گزارش شده، معنایش این است که بعضی سلول‌های مجاری پستان شروع به تبدیل به سلول سرطانی کرده‌اند، اما هنوز سلول‌ها، تهاجمی، (گسترش‌یابنده) نشده‌اند و فقط در امتداد مجاری شیر قرار دارند، نه درون بافت پستان. درمان اصلی DCIS جراحی است و در آن تومور همراه مقداری بافت طبیعی اطراف برداشته می‌شود. این جراحی سرطان پستان «برداشت وسیع موضعی» یا «لامپکتومی» نامیده می‌شود.

هرچند فقط بعضی موارد DCIS به سرطان تهاجمی پستان پیشرفت می‌کنند، بیشتر موارد اگر درمان نشوند و به حال خود رها شوند، تهدیدکننده زندگی نخواهند شد. با این حال، چون راهنماهای کنونی برداشت جراحی DCIS را توصیه می‌کنند (معمولاً با پرتودرمانی و گاهی درمان نگهدارنده اندوکرین دنبال می‌شود)، بیشتر زنان بیش‌ازحد درمان می‌شوند؛ این امر تمایز DCIS بی‌زیان از DCIS تبدیل‌شونده به سرطان تهاجمی را به نیاز بزرگ برآورده‌نشده تبدیل می‌کند.

جزئیات مطالعه

• پژوهشگران در پایگاه PubMed از سال 1970 تا 2018، تعداد 1.781 مطالعه را به‌طور نظام‌مند مرور کردند.
• مطالعات در زنانی که در ابتدا DCIS تشخیص داده و درمان شده بودند، عود تهاجمی، خطر آن را ارزیابی کردند و طی پیگیری 1 ساله دست‌کم 10 رویداد سرطان پستان تهاجمی همان‌طرف شناسایی شد.
• از 1.781 مقاله بررسی‌شده، 40 مورد معیار ورود به فراتحلیل را داشتند. تعداد بیماران مطالعات واردشده بین 52 و 37.692 و میانگین پیگیری بین 3.2 و 15.8 سال متغیر بود.

نتایج مطالعه

• پژوهشگران در میان 26 عامل پیش‌آگهی‌دهنده، افزایش نسبی % 36 تا % 84 خطر عود سرطان تهاجمی پستان پس از تشخیص DCIS را مرتبط با 6 عامل یافتند.
• در میان این عوامل، خطر ایجاد سرطان پستان را؛
  • نژاد (آفریقایی‌تبار بودن) 1.43 برابر،
  • وضعیت پیش از یائسگی (هنوز یائسه نشدن) 1.59 برابر،
  • قابل لمس بودن توده 1.84 برابر،
  • مثبت بودن حاشیه جراحی 1.63 برابر،
  • درجه بافت‌شناختی بالا 1.36 برابر و،
  • بیان بالای پروتئین p16، مقدار 1.51 برابر افزایش می‌دهد؛ چنین یافت شد. 
• بیشترین خطر سوگیری ناشی از رسیدگی ناکافی به عوامل مخدوش‌کننده و گروه‌های مطالعه با تعریف ضعیف بود.