افزودن ایمنی‌درمانی به شیمی‌پرتودرمانی در سرطان سنگفرشی مری، پاسخ کامل را افزایش می‌دهد
در این مقاله
در درمان کارسینوم سلول سنگفرشی مری (ÖYHK) ، ترکیب ایمنی‌درمانی پیش از عمل با شیمی‌پرتودرمانی، بر اساس نتایج اولیه SCIENCE، رویکردی امیدبخش است.
این مطالعه فاز 3 در سمپوزیوم سرطان‌های گوارشی ASCO در سال 2025، در سان‌فرانسیسکو و با برچسب #ASCOGI25 ارائه شد و نشان داد مهارکننده PD-1 سینتیلیماب با افزوده‌شدن به شیمی‌پرتودرمانی، بدون افزایش خطر جراحی، میزان پاسخ کامل آسیب‌شناختی (pTY) را به %60 رسانده است.
هرچند شیمی‌پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی نئوادجوانت، درمان استاندارد سرطان سنگفرشی مری است، در عصر ایمنی‌درمانی بهترین راهبرد نئوادجوانت (پیش از عمل) هنوز روشن نیست. یافته‌ها نشان می‌دهند افزودن سینتیلیماب به شیمی‌پرتودرمانی نئوادجوانت، پاسخ کامل آسیب‌شناختی را از %47 به %60 افزایش داده و این برنامه ممکن است در آینده مراقبت استاندارد شود.
مطالعه SCIENCE
SCIENCE بین نوامبر 2022 و ژوئن 2024، در چهار مرکز پرمراجعه چین، 146 بیمار را وارد کرد.
بیماران، سرطان سنگفرشی مری سینه‌ایِ موضعی پیشرفته (ÖYHK) با مرحله kT1N2-3M0 یا kT2-4aN0-3M0 داشتند، قبلاً درمان نشده و مناسب جراحی بودند. برای جزئیات به مراحل سرطان مری مراجعه کنید.
بیماران تصادفی به سه گروه درمان نئوادجوانت تقسیم شدند:
- گروه A: سینتیلیماب + شیمی‌درمانی با نب‌پاکلیتاکسل و کاربوپلاتین.
- گروه B: سینتیلیماب + شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان با نب‌پاکلیتاکسل، کاربوپلاتین و پرتودرمانی 41.4 Gy.
- گروه C: شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان، بدون سینتیلیماب.
همه بیماران 6-8 هفته پس از پایان درمان نئوادجوانت، جراحی شدند.
نکته: سینتیلیماب هرچند در چین برای برخی سرطان‌ها مجاز است، هنوز در آمریکا تأیید نشده است. این دارو توسط شرکت زیست‌فناوری چینی Innovent Biologics توسعه یافته و در چارچوب همکاری بین‌المللی، با Eli Lilly and Company نیز کار مشترک انجام شده است.
سینتیلیماب چگونه میزان پاسخ را تغییر می‌دهد؟
میزان پاسخ کامل آسیب‌شناختی (pTY)، پیامد اصلی مطالعه بود. یافته‌ها:
- گروه A: %13
- گروه B: %60
- گروه C: %47.3
افزودن سینتیلیماب به شیمی‌پرتودرمانی، گروه B، نسبت به گروه ترکیب با شیمی‌درمانی، گروه A، میزان pTY را %47 بیشتر کرد (OR: 10.0، P < .0001). گروه C با اختلاف %34.2 نسبت به گروه A برتری داشت (OR: 6.0، P = .0005).
اثربخشی بالا را می‌توان چنین توضیح داد:
پرتودرمانی علاوه بر هدف‌گرفتن مستقیم سلول تومور، با آزادکردن آنتی‌ژن‌های آن، فعال‌شدن ایمنی را افزایش می‌دهد. سینتیلیماب این اثر را کامل و پاسخ ایمنی را تقویت می‌کند. شیمی‌درمانی نیز با کاهش بار تومور، ریزمحیط را ایمنی‌زاتر می‌کند.
نتایج جراحی و ایمنی
همه بیماران درمان نئوادجوانت را تمام کردند و جراحی شدند. برداشت R0 در %100 حاصل شد. عمل‌ها عمدتاً با روش کم‌تهاجمی، شامل توراکوسکوپی و روش McKeown با کمک ربات، انجام شدند.
عوارض مرتبط با درمان:
- گروه A: %50
- گروه B: %86.7
- گروه C: %85.5
- عوارض جدی (درجه ≥ 3): گروه C (%36.4)، گروه B (%31.1)، گروه A (%8.7).
گزارش شد در گروه دارای سینتیلیماب، گروه B، عوارضی مانند کاهش لنفوسیت و نوتروفیل کمتر دیده شدند.
تفسیر
یافته‌های اولیه ظرفیت مهم ادغام ایمنی‌درمانی در درمان ÖYHK قابل جراحی را نشان می‌دهند. اما هنوز روشن نیست افزایش pTY چگونه بر بقای بلندمدت اثر می‌گذارد.
داده‌های بقای بلندمدت SCIENCE برای تعیین اثر بالینی این راهبرد کلیدی خواهند بود. با توجه به ارتباط قوی pTY و بقای بلندمدت، احتمال می‌رود افزایش pTY با سینتیلیماب بر بقا نیز اثر مثبت داشته باشد.
اگر نتایج تأیید شوند، این برنامه حاوی سینتیلیماب ظرفیت تبدیل‌شدن به استاندارد جدید ÖYHK را دارد. پژوهش‌های آینده بر توسعه نشانگرهای زیستی پیش‌بینی‌کننده پاسخ ایمنی‌درمانی و فردی‌سازی درمان تمرکز دارند.
در نتیجه، SCIENCE نشان می‌دهد ایمنی‌درمانی چگونه ممکن است به‌عنوان گزینه نئوادجوانت، نقشی تحول‌آفرین در ÖYHK داشته باشد. یافته‌ها می‌توانند به توسعه درمان مؤثر برای گروه بزرگ‌تری از بیماران کمک کنند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.