ارتباط در پایان زندگی در سرطان چگونه باید باشد؟ آیا باید درباره مرگ صحبت کرد؟

افراد معمولاً از صحبت درباره دورههای بیماری شدید، بهویژه مشکلات جدی سلامت نزدیکانشان، ناراحت میشوند و ممکن است از روبهرو شدن با واقعیتها پرهیز کنند. در این زمینه، پژوهشهای مربوط به ارتباط با خانواده بیماران در آستانه پایان زندگی، رویکردهایی را دنبال میکنند؛
- بحث درباره اهمیت صحبت کردن از مرگ،
- تأکید بر نقش ارتباط خانوادگی در روند مرگ و
- همچنین پژوهشهایی که از موضوع ارتباط با خانواده در پایان زندگی حمایت میکنند، اهمیت مراقبت تسکینی را نیز بهروشنی نشان میدهند.
بهطور کلی، پژوهش درباره ارتباط در پایان زندگی مهم است، زیرا نزدیکان بیمار پس از از دست دادن عزیزشان، واقعیت مرگ خود را درمییابند. این نوشته بر ارتباط خانوادههای بیماران در پایان زندگی تمرکز دارد.
چرا ارتباط خانوادگی در روند مرگ ناشی از سرطان مهم است؟
برای افرادی که مرگ و روند مردن بر آنان تأثیر میگذارد (هم فرد بیمار و هم اعضای نزدیک خانواده)، توجه به ارتباط درست درباره فرایندهای پزشکی، روانشناختی و روابط ضروری است. اما چون در بسیاری از جوامع باور به پرهیز از صحبت درباره واقعیتهای مرگ وجود دارد، برقراری ارتباط با این افراد در پایان زندگی ممکن است دشوار باشد. پژوهشها دلایل متعددی برای پرهیز از مرگ و موضوعات مربوط به آن یافتهاند، مانند ترس، هنجارهای فرهنگی، باورهای دینی یا تابو دانستن مرگ در خانواده.
اگرچه مرگ پدیدهای غیرواقعی نیست، صحبت درباره آن در حالی که افراد به زندگی خود ادامه میدهند معمولاً برای اعضای خانواده ناراحتکننده است.
صحبت از مردن با بیماران در روزهای پایانی زندگی و نزدیکان آنان؛
- میتواند نگرانیهای هر دو طرف را کاهش دهد
- ممکن است تحقق خواستههای آنان درباره درمان در پایان زندگی امکانپذیر شود.
- گفتوگوهای پایانی میان بیمار در مرحله آخر و اعضای خانواده میتواند به نزدیکان کمک کند بدون پشیمانی به زندگی خود ادامه دهند.
- تمرکز بر خانواده در پایان زندگی، اهمیت اعضای خانواده و تعامل آنان با بیمار را برجسته میکند.
- خانواده معمولاً حتی در پایان زندگی نیز مراقب اصلی بیمار است و زمان خود را با بیمار بسیار عزیزشان بهطور پربار میگذراند
- مسئولیت تصمیمگیری اعضای خانواده و وظایف آنان در تحقق آخرین خواستههای بیمار بسیار مهم است.
- بیماران در مرحله پایانی فرصت و فضای آزادی برای صحبت درباره هر آنچه در ذهن و قلبشان است پیدا میکنند؛ در نتیجه معمولاً تنش آنان کاهش مییابد، تعاملات خوشبینانهتری با نزدیکان دارند و برای پیامدها آمادگی بیشتری احساس میکنند.
موضوع مرتبط:
ارتباط مؤثر در پایان زندگی چگونه نتایج مثبتی فراهم میکند؟
- آرزوهای بیماران در پایان زندگی به اولویت تبدیل میشوند و خواستههای آنان روشنتر فهمیده میشوند.
- هم اعضای خانواده و هم بیماران مبتلا به بیماری کشنده، پایان یافتن سفر زندگی را بیشتر میپذیرند و برای آن آمادهتر هستند؛ به همین دلیل، بیماران مرحله پایانی که وارد مراقبت تسکینی میشوند، معمولاً علاوه بر شبکه مهم حمایت اجتماعی و راهنمایی برای خانوادهها، از مراقبت پایان زندگی باکیفیتتر و کمدردتری برخوردار میشوند.
- خانوادههایی که مرگ نزدیک را میپذیرند، استفاده از اقدامات پزشکی غیرضروری را که به بیمار بسیار عزیزشان رنج بیشتری میدهند کاهش میدهند.
- با انجام گفتوگوهای اساسی و واقعی میان بیمار در پایان زندگی و خانوادهاش، احساس میکنند کاستیهای روابطشان جبران شده است.
پژوهشگرانی که میخواهند نقش، تأثیر و اهمیت ارتباط در پایان زندگی را بفهمند، طی 20 سال گذشته با تمرکز هم بر ارتباط میان بیمار در پایان زندگی و اعضای خانواده و هم بر ارتباط میان متخصصان مراقبت تسکینی، مطالعات جدی انجام دادهاند.
رویکردهای پژوهشها؛
- مقاله یک پژوهش در این زمینه، راههای تازه آغاز گفتوگو درباره مرگ و مردگان را در موقعیتهای جمعی مانند صرف شام برجسته و تحلیل میکند. تصور میشود صحبت درباره مرگ در این محیطهای امن و از نظر اجتماعی یکپارچه، بتواند ترس از مرگ را کاهش دهد و به عادی شدن ارتباط در پایان زندگی کمک کند.
- مقاله دیگری با عنوان آگاهسازی خانواده درباره تصمیمهای پایان زندگی و اجرای نقش تصمیمگیری، بر اهمیت مشخص کردن اینکه چه کسی در خانواده برای فرد در پایان زندگی تصمیم میگیرد و تعیین مسئول تصمیمهای نهایی تأکید میکند.
- پژوهش دیگری تأکید میکند که دشواریهای ناشی از سالمندی و بیماری، تغییراتی را در ارتباطی که بیماران در پایان زندگی و خانوادهها برقرار میکنند ضروری میسازد. این پژوهش بر تنشهای ارتباطی هنگام پیچیدگی ناشی از مشکلات تجربهشده تمرکز دارد. برای این منظور، یادگیری راههای تازه را پیشنهاد میکند تا اعضای خانواده با عزیزان خود در پایان زندگی ارتباط درستتری برقرار کنند.
- رویکرد دیگری درباره بیمار در پایان زندگی، بر ارتباط میان اعضای خانواده و متخصصان مراقبت تسکینی، رفع نیازها و تحقق اهداف تأکید دارد. برای مثال، در مقالهای موضوع "ارتباط در سرطان و کیفیت زندگی همراه بیمار" بررسی شده است. بر اهمیت نادیده نگرفتن تنش شدیدی که همراهان بیمار تجربه میکنند تأکید میشود. به اهمیت ارتباط مؤثر برای افزایش رفاه عمومی اعضای خانواده اشاره میشود و به این ترتیب، بیمار مرحله پایانی نیز احساس بهتری دارد.
- در پژوهشی درباره اینکه از نگاه اعضای خانواده چگونه مرگی خوب امکانپذیر است، مشخص شد اعضای خانواده نگران هستند که آیا عزیزشان "مرگی خوب" یا "مرگی بد" را تجربه خواهد کرد یا خیر.
در نتیجه، ما از صحبت درباره موضوع مرگ در ارتباط با بیماران در پایان زندگی و خانوادههایشان حمایت میکنیم. این پژوهشهای مربوط به پایان زندگی بسیار مهماند، زیرا همه مرگ عزیزان خود را با اندوه تجربه میکنند و با واقعیت مرگ خود روبهرو میشوند. بیمار در آخرین روزهای زندگی و عزیزانش شایسته آن هستند که فرصت صحبت آزادانه درباره هر آنچه در ذهن و قلبشان میگذرد داشته باشند. همچنین این ارتباط میتواند برای خوب پیش رفتن مراقبت تسکینی و داشتن مرگی خوب اهمیتی حیاتی داشته باشد.
دیگر موضوعات مرتبط:
منابع
Contradictions and Promise for End-of-Life Communication among Family and Friends: Death over Dinner Conversations.
Behav. Sci. 2017.
2. Candrian C., Tate C., Broadfoot K., Tsantes A., Matlock D., Kutner J.
Designing Effective Interactions for Concordance around End-of-Life Care Decisions: Lessons from Hospice Admission Nurses.
Behav. Sci. 2017.
3. Egbert N., Child J.T., Lin M.-C., Savery C., Bosley T.
How Older Adults and Their Families Perceive Family Talk about Aging-Related EOL Issues: A Dialectical Analysis.
Behav. Sci. 2017.
4. Wittenberg E., Borneman T., Koczywas M., Del Ferraro C., Ferrell B.
Cancer Communication and Family Caregiver Quality of Life.
Behav. Sci. 2017.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.