آیا فلفل تند می‌تواند خطر سرطان روده بزرگ را کاهش دهد؟

خبر خوب برای دوستداران غذای ادویه‌دار: بر اساس مطالعه تازه منتشرشده در مجله پژوهش بالینی آمریکا، ماده «کپسایسین» موجود در فلفل تند ممکن است خطر سرطان روده بزرگ را کاهش دهد.

منشأ فلفل تند آمریکاست و در سراسر جهان به‌عنوان ماده غذایی و دارویی استفاده می‌شود. در آمریکا از حدود 7500 پیش از میلاد بخشی از تغذیه انسان بوده است. با ورود اروپاییان به آمریکا، ابتدا در اسپانیا و پرتغال و سپس در کل اروپا و جهان گسترش یافت.

بر اساس داده‌های پژوهشگران، کپسایسین فلفل در روده موش گیرنده درد TRPV1 را فعال می‌کند که رشد تومور را مهار می‌کند. گیرنده سلولی است که به نور، گرما یا محرک بیرونی پاسخ می‌دهد و به عصب حسی پیام می‌فرستد.

TRPV1 نخست در نورون حسی کشف شد و مشخص شد سلول را از آسیب بالقوه گرما، اسید و مواد شیمیایی ادویه محافظت می‌کند؛ از این رو TRPV1 گیرنده درد نامیده شد.

TRPV1 تومورهای روده را مهار می‌کند

در مطالعه جدید مشخص شد سلول‌های اپی‌تلیال روده تحریک‌شده با گیرنده عامل رشد اپیدرمی (EGFR) نیز TRPV1 تولید می‌کنند. گیرنده عامل رشد اپیدرمی (EGFR) نقش حیاتی در رشد سلول روده دارد.

با افزایش پیام EGFR، رشد سلول از کنترل خارج می‌شود و خطر تومور بالا می‌رود.

بر اساس نتایج تیم پژوهش، وقتی TRPV1 به‌وسیله EGFR فعال شود، با «بازخورد منفی مستقیم» بر EGFR، رشد ناخواسته سلول روده را کم می‌کند و در نتیجه خطر ایجاد تومور کاهش می‌یابد.

تیم، موش‌ها را از نظر ژنتیکی دارای کمبود TRPV1 کرد و دیده شد رشد تومور روده در آن‌ها بسیار بیشتر است. بر این اساس گفته شد TRPV1 عمدتاً تومورهای روده را مهار می‌کند.

علاوه بر این مشاهده شد کپسایسین در فعال‌سازی TRPV1 نقش دارد.

نقش کپسایسین در برابر سرطان روده بزرگ

کپسایسین ترکیب تولیدکننده گرما در فلفل تند است. در پستاندارانی مانند انسان تحریک‌کننده است و با تماس با بافت ما احساس سوزش ایجاد می‌کند. ماده فعال اسپری فلفل هم هست.

در مطالعه، گروه موش‌هایی با خطر ژنتیکی بالای ایجاد تومورهای متعدد روده با کپسایسین تغذیه شدند. در نتیجه TRPV1 فعال شد و عمر موش‌ها دست‌کم %30 بیش از انتظار بود. همچنین با ترکیب با مهارکننده COX-2، داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی Celecoxib، این اثرها افزایش یافت.

بر این اساس مشخص شد TPRV1 تکثیر سلول‌های روده را تنظیم می‌کند. همچنین تحریک TPRV1 با کپسایسین دریافتی از غذا، رشد توموری روده را مهار می‌کند.

در نتیجه ممکن است در آینده ترکیب داروی تحریک‌کننده TRPV1 و داروی مهارکننده COX-2 در انسان، در برابر سرطان‌های نوع آدنوم و کارسینوم محافظت ایجاد کند.

در مطالعه بسیار تازه دیگری شواهدی ارائه شد که مصرف طولانی‌مدت کپسایسین «هیپرتروفی و فیبروز قلبی»، تغییرات عضله قلب که می‌توانند به حمله قلبی منجر شوند، را کاهش می‌دهد. مطالعه دیگر بر این نکته تأکید کرد مهار گیرنده کپسایسین مغز با ماده شیمیایی در حال توسعه، به‌ویژه برای درد شکم، استرس عاطفی و اضطراب می‌تواند امیدبخش باشد. مطالعاتی نیز خواص محافظتی و درمانی کپسایسین در دستگاه معده و روده را به‌تنهایی یا ترکیب با مسکن‌های ضدالتهاب غیراستروئیدی نشان داده‌اند.

محصولات تند از زمان آمدن از قاره آمریکا به اروپا و سپس گسترش در جهان، از کالاهای اصلی تجاری بسیاری تمدن‌های مهم بوده‌اند. در تاریخ برای بیماری‌های بسیاری از گزش حشره تا مسمومیت قارچ آزمایش شده‌اند. امروزه مطالعات مدرن کم‌کم نشان می‌دهند به‌ویژه در دستگاه معده و روده فواید بالقوه دارند. با همه این فواید، برای کسانی که چندان عادت ندارند شروع سریع را توصیه نمی‌کنم...