آیا سرطانی شدن برگشت‌پذیر است؟ ترمیم ژن آسیب‌دیده!

سرطان رودهٔ بزرگ (کولون–راست‌روده) سومین سرطان شایع و دومین علت مرگ سرطانی است. در بیشتر موارد (%80-%90) جهش غیرفعال‌کنندهٔ ژن سرکوبگر آدنوماتوز پولیپوز کولای (APC) یافت می‌شود. مطالعهٔ موضوع نوشته نشان داد ترمیم آن می‌تواند سرطان را به سلول طبیعی برگرداند.

پروتئین APC؛ تقسیم، مهاجرت و پایداری اطلاعات ژنتیکی و کارهای بسیار را تنظیم می‌کند. مهار عملکرد حیاتی APC آغازگر کولورکتال دانسته می‌شود. بررسی مولکولی در بیشتر تومورها جهش غیرفعال‌کنندهٔ APC نشان داده است. موارد جهش APC سالانه بیش از 600,000 مرگ جهان می‌دهند. بنابراین، توسعهٔ راهبرد فعال‌سازی دوبارهٔ سرکوبگر APC، موضوع چشمگیر پژوهش بالینی شده است.

Dow و همکاران در Cell ابتدا موش را آزمودند. آدنوم ناشی از غیرفعال کردن APC، ویژگی بافتی و مولکولی مشابه آدنوم و سرطان انسان با APC جهش‌یافتهٔ خانوادگی یا خودبه‌خودی داشت. این شباهت آن را ابزار بررسی سرطان انسانی کرد.

در همان مطالعه مشاهده شد با بازگرداندن توان انجام وظیفهٔ پروتئین APC داخل سلول، رشد پولیپ‌های ایجادشده در رودهٔ موش پس می‌رود. همچنین نشان داده شد ترمیم APC در پولیپ کولورکتال فقط تمایز را هدف نمی‌گیرد، بلکه رشد به سوی سرطانی شدن را نیز عقب می‌برد.

مانند بسیاری سرطان‌ها، علاوه بر APC، پروتوانکوژن KRAS و سرکوبگر TP53 که در پیشرفت همکاری می‌کنند هم جهش دارند. اختلال عملکردشان تومور را تحریک می‌کند. بر این اساس در موش KRAS و p53 جهش‌یافته اثر ترمیم APC بررسی شد؛ عملکرد مسیر Wnt تنظیم‌شده توسط APC بیماری را عقب و هم‌ایستایی بافت را بازتنظیم کرد. (هم‌ایستایی: ثابت نگه داشتن محیط داخلی جاندار با سامانه‌های تنظیمی برای ادامهٔ حیات)

در نتیجه، داده‌ها نشان می‌دهند ترمیم سازوکار سرکوب تومور که APC در آن مهم است، رشد کولورکتال را پس می‌برد. این یافته راه توسعهٔ درمان جایگزین با هدف APC را روشن می‌کند.