ایمنی‌درمانی در تومورهای مغزی: نتایج ناامیدکننده، پژوهش‌های تازه و امیدها
در این مقاله
تومورهای مغزی از دشوارترین انواع سرطان برای درمان در دنیای انکولوژی هستند. یکی از تهاجمی‌ترین آن‌ها، گلیوبلاستوم مولتی‌فرم (GBM)، به مقاومت در برابر درمان شناخته می‌شود. رویکردهای درمانی استاندارد شامل ترکیبی از جراحی، پرتودرمانی، شیمی‌درمانی و درمان با جریان الکتریکی مانند TTF هستند، اما این روش‌ها اغلب برای متوقف کردن پیشرفت GBM کافی نیستند.
هرچند رویکردهای نوآورانه مانند درمان‌های هدفمند و ایمنی‌درمانی در بسیاری از سرطان‌ها پیشرفت‌های تحول‌آفرین داشته‌اند، موفقیت مورد انتظار آن‌ها در تومورهای مغزی مانند GBM هنوز به دست نیامده است. به‌ویژه در 20 سال گذشته، تعداد داروهای تازه تأییدشده برای GBM و دیگر تومورهای مغزی بسیار محدود بوده و هیچ ایمنی‌درمانی تأییدشده‌ای در این زمینه وجود ندارد. این وضعیت ناشی از زیست‌شناسی پیچیده تومورهای مغزی و محدودیت‌های مهمی مانند سد خونی‌مغزی است.
در همین نقطه، رویکردهای نسل تازه ایمنی‌درمانی، امیدهای جدیدی برای درمان GBM و دیگر تومورهای مغزی ایجاد می‌کنند.
ایمنی‌درمانی در تومورهای مغزی؛ نتایج ناامیدکننده و امیدها
به‌ویژه در سال‌های اخیر، نتایج سه پژوهش بزرگ فاز III با نیوولوماب (Opdivo) در بیماران گلیوبلاستوم (GBM) تازه‌تشخیص‌داده‌شده یا عودکرده، ناامیدکننده بوده‌اند. در مقابل، پژوهش‌های ایمنی‌درمانی در متاستازهای مغزی بسیار امیدبخش هستند. کارآزمایی‌های بالینی فاز II در بیماران دارای متاستاز مغزی بدون علامت ناشی از ملانوم، میزان پاسخ عینی بیش از 40% نشان داده‌اند.
توان ایمنی‌درمانی در کارآزمایی‌های بالینی و چالش‌ها
نتایج به‌ویژه در متاستاز مغزی سرطان‌های دیگر امیدبخش هستند. بااین‌حال، درمان بیماران دارای متاستاز مغزی علامت‌دار همچنان دشوار است و نتایج در این گروه همچنان ناامیدکننده‌اند. در سال گذشته، در بیماران دارای متاستاز لپتومننژیال یا پرده‌های مغز ناشی از ملانوم، نخستین کارآزمایی بالینی فاز I با تجویز داخل‌نخاعی مهارکننده نقطه وارسی ایمنی، یعنی تک‌درمانی نیوولوماب در مایع مغزی‌نخاعی، نشان داد که این نوع ایمنی‌درمانی هم ایمن و هم قابل‌تحمل است.
یافته‌های ارائه‌شده در کنگره ESMO 2024
داده‌های اولیه ارائه‌شده در کنگره ESMO 2024، پیشرفت‌های امیدبخشی را درباره آینده ایمنی‌درمانی در تومورهای مغزی نشان می‌دهند. این داده‌ها بیانگر فعال بودن و ظرفیت پیشرفت پژوهش ایمنی‌درمانی در این حوزه هستند.
در کنگره، پژوهش‌های متعددی درباره
- مهارکننده‌های نقاط وارسی ایمنی،
- درمان ویروسی،
- واکسن‌ها،
- درمان‌های مبتنی بر سیتوکین و
- درمان‌های سلولی ارائه شدند.
واکسن mRNA
یکی از این پژوهش‌ها، در بیماران گلیوبلاستوم تازه‌تشخیص‌داده‌شده با وضعیت متیلاسیون O(6)-متیل‌گوانین-DNA متیل‌ترانسفراز (MGMT) منفی، ایمنی و افزایش دوز واکسنی مشتق از آنتی‌ژن‌های مرتبط با تومور را بررسی کرد؛ واکسن چنداپی‌توپی مبتنی بر mRNA موضوع این بررسی بود (چکیده 440O). واکسن‌های مبتنی بر mRNA در مقایسه با واکسن‌های پپتیدی، تولید آسان‌تر و زمان تولید کوتاه‌تری دارند. بااین‌حال، ممکن است آنتی‌ژن‌های توموری به‌صورت همگن در سراسر تومور بیان نشوند و در نتیجه پاسخ ایمنی آن‌قدر ضعیف باشد که نتواند بر ریزمحیط سرکوب‌کننده ایمنی تومور غلبه کند.
واکسن سلول دندریتیک
در کارآزمایی بالینی فاز I دیگری، ایمنی و امکان اجرای تجویز داخل‌جمجمه‌ای سلول‌های میلوئیدی دندریتیک همراه با نیوولوماب و ایپیلیموماب در بیماران گلیوم درجه بالای عودکرده بررسی شد (چکیده 441O). نتایج نشان دادند که می‌توان یک رژیم درمانی پیچیده را با موفقیت اجرا کرد و میزان‌های بقا امیدبخش بودند.
سلول‌های T با CAR-γδ: آیا می‌توانند درمان آینده باشند؟
استفاده آلوژنیک از سلول‌های T با CAR-γδ پیشرفتی هیجان‌انگیز در درمان مطرح است. این سلول‌ها طیف گسترده‌ای از آنتی‌ژن‌ها را شناسایی می‌کنند و می‌توان آن‌ها را مستقل از مولکول‌های MHC به کار برد. در کارآزمایی بالینی فاز I استفاده از سلول‌های T آلوژنیک با CAR-γδ در بیماران گلیوبلاستوم عودکرده B7H3 مثبت، 43% پاسخ نسبی و 57% بیماری پایدار مشاهده شد (چکیده 4420). همچنین، این سلول‌ها با ماندگاری عالی و نمایه عوارض جانبی ایمن برجسته بودند. بااین‌حال، چون سلول‌های T با CAR-γδ طیف بسیار گسترده‌ای از آنتی‌ژن‌ها را شناسایی می‌کنند، ممکن است عوارض جانبی بالقوه‌ای وجود داشته باشد و برای تعیین قطعی اینکه این رویکرد گزینه‌ای عملی برای درمان تومورهای مغزی است، پیگیری طولانی‌تری لازم است.
نتیجه‌گیری و چشم‌انداز آینده
ایمنی‌درمانی در درمان تومورهای مغزی ظرفیت مهمی دارد و امیدواریم در سال‌های آینده پیشرفت‌های تحول‌آفرینی در این زمینه ببینیم. روزهایی که ایمنی‌درمانی، مانند دیگر تومورهای جامد، در درمان تومورهای مغزی تحول بزرگی ایجاد کند، نزدیک هستند.
اهمیت ایمنی‌درمانی برای درمان تومورهای مغزی رو به افزایش است و این راهبردهای درمانی ممکن است درهای دوره تازه‌ای از درمان سرطان را بگشایند.
منابع
2. Neyns B, et al. A phase I clinical trial on the intracranial administration of autologous CD1c(BDCA-1)+ /CD141(BDCA-3)+ myeloid dendritic cells (myDC) in combination with ipilimumab (IPI) and nivolumab (NIVO) in patients with recurrent high-grade glioma (rHGG). ESMO Congress 2024, Abstract 441O
3. Li X, et al. A phase I clinical trial of intrathecal injection of allogeneic CAR-γδT cells targeting B7H3 for the treatment of patients with recurrent glioblastoma. ESMO Congress 2024, Abstract 442O
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.