بیماران مبتلا به سرطان و HIV مثبت نیز از ایمنی‌درمانی سود می‌برند
یکی از حوزه‌های پیشرفت مهم پزشکی در سال‌های اخیر، ایمنی‌درمانی است که با بهره‌گیری از دستگاه ایمنی خود بدن، درمان سرطان را هدف می‌گیرد. بااین‌حال، بیماران HIV مثبت معمولاً از کارآزمایی‌های بالینی ایمنی‌درمانی کنار گذاشته شده‌اند؛ زیرا نگرانی وجود داشت که در برابر عوارض ایمنی حساس‌تر باشند. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند بیماران HIV مثبت نیز ممکن است از ایمنی‌درمانی بهره ببرند.
HIV (Human Immunodeficiency Virus)، یا ویروس نقص ایمنی انسان، دستگاه ایمنی بدن را تضعیف می‌کند و این وضعیت ممکن است به‌مرور به ایدز، یعنی نشانگان نقص ایمنی اکتسابی، بینجامد. اگرچه درمان قطعی برای HIV وجود ندارد، ترکیبی از داروها با نام درمان ضدرتروویروسی (ART) می‌تواند تکثیر ویروس در بدن را متوقف کند و به افراد HIV مثبت کمک کند زندگی سالم و طولانی داشته باشند. تا سال 2023، این درمان‌ها با وجود آنکه ویروس را کاملاً ریشه‌کن نمی‌کنند، راهبردهایی مؤثر برای جلوگیری از انتقال HIV و بهبود کیفیت زندگی فراهم می‌کنند (بنگرید به HIV و ایدز چیست؟ آیا ایدز موجب سرطان می‌شود؟).
در سال‌های 2019 و 2020، از میان کارآزمایی‌های بالینی سرطان که شامل ایمنی‌درمانی بودند، 74% افراد HIV مثبت را وارد نکرده بودند. اما مطالعه‌ای تازه نشان داد که ایمنی‌درمانی ممکن است برای بیماران HIV مثبت ایمن و مؤثر باشد. این مطالعه تحلیلی گذشته‌نگر از 390 بیمار HIV مثبت مبتلا به 10 نوع مختلف سرطان، با شمار متفاوت سلول‌های T مثبت CD4 و بارهای ویروسی متفاوت HIV بود.
هدف اصلی مطالعه، میزان بقای کلی بود و اهداف ثانویه شامل عوارض ایمنی و مدت بقای بدون بیماری بودند. پژوهشگران دریافتند بیماران HIV مثبت با همان میزان دچار عوارض ایمنی می‌شوند و این عوارض به عوارض سایر بیماران شبیه‌اند. افزون‌براین، نتایج از آن حمایت می‌کردند که برای استفاده از ایمنی‌درمانی در بیماران HIV مثبت، نباید حدی دلخواه برای شمار سلول‌های CD4 تعیین شود.
یافته‌های تازه از ورود بیماران HIV مثبت به کارآزمایی‌های بالینی شامل ایمنی‌درمانی حمایت می‌کنند. بااین‌حال، پژوهشگران محدودیت‌هایی را نیز می‌پذیرند؛ از جمله محدودیت توانایی پیگیری روند بار ویروسی HIV و کمبود اطلاعات درباره برخی نشانگرهای زیستی ویژه تومور.
بار ویروسی HIV به تعداد نسخه‌های HIV در خون فرد گفته می‌شود و معمولاً به‌صورت تعداد نسخه در هر میلی‌لیتر سنجیده می‌شود. پایش بار ویروسی برای ارزیابی اثربخشی درمان ضدرتروویروسی (ART) و پیگیری پیشرفت HIV اهمیت دارد. بار ویروسی کم ممکن است نشان دهد درمان مؤثر است و HIV آسیب کمتری به دستگاه ایمنی فرد می‌زند.
این یافته‌ها ممکن است برای بیماران HIV مثبت که با انواع سرطان مبارزه می‌کنند، به گزینه‌های درمانی بهتر و کیفیت زندگی بالاتر بینجامند. اما برای مقایسه رسمی نتایج با گروه‌های عمومی بیماران، پژوهش بیشتری با گروه‌های بزرگ و همتاشده از بیماران HIV مثبت و مبتلا به انواع دیگر سرطان لازم است.
در پایان، این یافته‌ها برای درک بهتر نقش دستگاه ایمنی در نتایج درمان بیماران HIV مثبت مبتلا به سرطان، بر اهمیت مراقبت چندتخصصی و پژوهش بیشتر تأکید دارند. یافته‌های تازه و امیدبخش این حوزه ممکن است زمینه استفاده مؤثرتر از ایمنی‌درمانی را در درمان سرطان بیماران HIV مثبت فراهم کنند. این مطالعات مهم برای بهبود زندگی آنان ادامه دارند و امید می‌رود در آینده پیشرفت بیشتری حاصل شود.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.