چرا و چگونه باید در همه‌گیری کروناویروس (COVID-19) از کارکنان سلامت حمایت کرد؟

کروناویروس سندرم تنفسی حاد شدید 2 (نام ویروس SARS CoV-2؛ نام بیماری COVID-19)، در جهان به انتشار ادامه می‌دهد. بیش از 200 هزار مورد بیماری COVID-19 و حدود 9 هزار مرگ گزارش شده است. گرچه بسیار متغیر است، COVID-19 نسبت به آنفلوانزای فصلی مرگ و انتقال بیشتری دارد. WHO مرگ جهانی را % 3.4 و کره جنوبی میزان مرگ خود را حدود % 0.6 گزارش کرده است. توسعه واکسن COVID-19 و پژوهش درمان پزشکی ادامه دارد، اما ماه‌ها طول می‌کشد. در این میان در جهان، فشار بر کارکنان خدمات سلامت همچنان افزایش می‌یابد. در همه‌گیری COVID-19 فشار کارکنان سلامت به 2 شکل است: نخست، عامل تحت فشار گذاشتن ظرفیت نظام سلامت یعنی بار سنگین بیماری و دوم، خطر عفونت و دیگر آثار منفی بر کارکنان سلامت است. در چین حدود 3000 کارمند سلامت مبتلا و دست‌کم 22 نفر فوت کردند. در ایتالیا تا 17 مارس، 2629 کارمند سلامت COVID-19 گرفتند؛ % 8.3 کل موارد، بیش از دو برابر درصد چین. در برگاموی شمال ایتالیا در لومباردی، از حدود 600 پزشک خانواده، 118 نفر (% 20) آلوده‌اند. انتقال به خانواده کارکنان فراوان گزارش می‌شود. بیشتر انتقال از افراد علامت‌دار است، اما انتقال بی‌علامت به چند عضو خانواده هم گزارش شده؛ این بر پیشگیری از عفونت متقاطع تأکید دارد. شواهد انتقال و مرگ اهمیت آمادگی درمانگاه، مدیریت فعال و حفاظت را نشان می‌دهد. رعایت راهنمای CDC ایمنی را بیشتر می‌کند. SARS-CoV-2 از قطره و تماس پخش می‌شود و اساساً ویروس هوابرد نیست. بنابراین احتیاط معمول قطره‌ای، بهداشت محیط و پیشگیری عمومی عفونت مطرح شده است. برای کمینه کردن خطر هنگام درمان COVID-19، CDC تجهیزات حفاظت فردی شامل روپوش، دستکش، ماسک تنفسی N95 همراه محافظ صورت / عینک یا دستگاه تنفسی تصفیه‌کننده برقی هوا (PAPR) را توصیه می‌کند. اما در مراقبت روزانه معمول بیماری تنفسی عمومی، احتیاط هوابرد به کار نمی‌رود.

اقدامات اولویت‌دار کارکنان سلامت در همه‌گیری کروناویروس جدید

کارکنان سلامت با بیماران بدون شکایت معمول یا بسیار خفیف روبه‌رو می‌شوند. در اورژانس، درمانگاه، خانه و دیگر محیط‌ها، بعضی بیماران آلوده اما تشخیص‌داده‌نشده خواهند بود. استفاده گسترده از احتیاط حفاظتی توصیه‌شده مانند ماسک، دستکش، روپوش و عینک برای همه کارکنان مراقب بیمار دارای شکایت تنفسی باید بالاترین اولویت باشد. به‌ویژه در مراکز سرپایی، ماسک N95، اتاق ایزولاسیون تنفسی و دستگاه تصفیه هوا (PAPR) برای ارزیابی مناسب هر بیمار تنفسی کافی نیست.

بدون ماسک N95 یا PAPR نیز حفاظت از بیماری ممکن است

مطالعه‌ای در اقدامات مختلف سرپایی کارکنان سلامت نشان داد ماسک پزشکی داده‌شده به بیمار و مراقب، حفاظتی مشابه ماسک N95 کارکنان مراقب بیماران دارای ویروس‌های معمول تنفسی ایجاد کرد. رعایت راهنمای مبتنی بر شواهد CDC درباره ماسک، بهداشت دست و محیط ایمنی کارکنان را افزایش می‌دهد. به‌ویژه در مناطق پرخطر و محیط بالینی پرسش‌ها و نگرانی‌های اضافه فراوانی باقی است یکی از این پرسش‌ها در محلی است که شلوغی نگرانی بزرگی شناخته شده، بخش اورژانس ؛ دقت در اجرای اقدامات توصیه‌شده برای همه بیماران تنفسی به‌ویژه اهمیت دارد.

رویکرد به بیمار با علائم تنفسی

• هنگام پذیرش، قرار دادن ماسک روی صورت بیمار، ارائه دستمال، تشویق آداب سرفه، تأمین بهداشت دست و نظافت سطح گام‌های مهم‌اند.
• بیمار مشکوک COVID-19 باید سریع تریاژ و به بخش مناسب هدایت شود و تا قرارگیری در اتاق ایزوله، دست‌کم 6 متر از دیگران در فضای با تهویه خوب و در صورت امکان جدا از جمع عمومی بماند.
• کارکنان مراقب هر بیمار تنفسی باید مطابق توصیه ماسک همراه عینک و دستکش استفاده کنند.
• حتی بدون شک به COVID-19، استفاده معمول این اقدامات و افزایش بهداشت فردی و محیطی، یعنی نظافت سطح، توصیه می‌شود.
• آموزش ویژه و تشویق کارکنان درباره تأمین ایمنی شغلی می‌تواند تمرکز آنان بر کار را افزایش دهد.

پایبندی سخت به راهنماها برای حفاظت کارکنان بسیار مهم است. بهداشت بهتر دست و پاکسازی میکروبی سطح کلید ایمنی است. کروناویروس می‌تواند ساعت‌ها یا روزها روی سطح زنده بماند: آئروسل تا 3 ساعت، مقوا تا 24 ساعت و پلاستیک و فولاد تا 2-3 روز. اما ضدعفونی‌کننده مناسب آن را می‌کشد. ماسک، عینک، دستکش و دیگر موانع از کارمندی که با سطح آلوده روبه‌رو شده و دست نمی‌شوید محافظت نمی‌کنند. کارکنان باید با دوری از محل کار حامل ویروس بر بهداشت دقیق دست تمرکز کنند

• کارکنان بالینی باید محل کار، گوشی‌های پزشکی، تلفن همراه، صفحه‌کلید، تلفن ثابت، برچسب نام و دیگر وسایل را با ضدعفونی‌کننده بیمارستانی یا الکلی،
• تمیز کنند.
• منطقی است کارکنان خدمات محیط، دفعات نظافت سطوح پرتماس مانند کلید برق، پیشخوان، دسته صندلی، نرده پله‌برقی، دکمه آسانسور و دستگیره در را افزایش دهند.
• پاکسازی فعال فراتر از مسئله فنی به کارکنان، بیماران و بازدیدکنندگان نگران و پراسترس احساس امنیت می‌دهد.

پیامد تأخیر تشخیص بیمار COVID-19 بسیار بزرگ است

ردیابی تماس برای مواجهه با مورد COVID-19 دیگر به‌طور معمول توصیه نمی‌شود، بنابراین کارکنان سلامت باید خود را در معرض خطر بالای مواجهه بدانند. کارکنان هنگام علائم عفونی باید خود را پایش و علائم را گزارش کنند و وارد مراقبت بیمار نشوند. با پذیرش خفیف بودن احتمالی COVID-19 باید سیاست عملی برای کارکنان بیمار تنفسی تدوین شود. با علائم تنفسی نباید مستقیم از بیمار مراقبت کنند. با دسترس‌پذیر شدن آزمایش، واکسن و درمان، کارکنان باید اولویت ارزیابی و درمان باشند. چون ایمنی آنان اولویت بالاست، آموزش فعال کاربرد صحیح تجهیزات حفاظتی و بهداشت مهم است. بسیاری کارکنان شرایطی دارند که هنگام ابتلای COVID-19 خطر عفونت شدید یا مرگ را بالا می‌برد؛ سازمان‌ها باید تصمیم بگیرند آیا این افراد از جمله پزشکان از پرخطرترین بخش‌ها جابه‌جا شوند حذف کامل خطر ممکن نیست، اما تنظیم محتاطانه لازم است. بخش‌های جدید مانند پزشکی از راه دور، خط مشاوره و تریاژ تلفنی گسترش‌یافته ممکن است به تخصص پزشک و پرستار نیاز داشته باشند. - موضوع مرتبط: بیماری کروناویروس Covid-19 و سلامت از راه دور؛ تله‌مدیسین – تقریباً بی‌نقص سازمان‌های آگاه از خطر کمبود کارکنان، سفر به نشست پزشکی را ممنوع، همایش را لغو، سفر غیرضروری را محدود و پرهیز از سفر شخصی را در صورت امکان توصیه می‌کنند. دوری از سفر و جمعیت نیز خطر عفونت را کم می‌کند. کارکنان گرچه خطر بیشتر را بخشی از شغل می‌دانند، معمولاً نگران سلامت نزدیکان خودند. به‌ویژه نگران انتقال خانوادگی به کودک، سالمند، فرد با ایمنی ضعیف یا بیماری مزمن هستند. برای بهینه کردن ایمنی در محیط کنونی کار بیشتری لازم است. ممکن است بپرسند با دسترسی آزمایش آیا خانواده‌شان اولویت آزمایش، واکسن و درمان دارد. تأمین مراقبت و ایمنی خانواده تمرکز شغلی و کارایی کارمند را آسان می‌کند. اما نگرانی پزشک خط مقدم از انتقال به خانواده نیز باید جداگانه رسیدگی شود. گفت‌وگو با کارکنان فعال خط مقدم همه‌گیری می‌تواند نگرانی را کم کند. می‌توان درباره برنامه حفاظتی خانه، جداسازی محل زندگی و حمام و زمان اجرای آن حرف زد. در پروتکل بازگشت پس از کار می‌توان بیرون آوردن کفش و لباس، شستن لباس و دوش فوری پس از ورود را بحث کرد. گرچه منطقی‌اند، اختیاری و الزاماً ضروری نیستند، زیرا شواهد نامشخص است. می‌توان تعویض لباس شخصی با لباس بیمارستان هنگام ورود به کار و پوشیدن دوباره هنگام برگشت را مطرح کرد. متخصصان مرکز درباره پاکسازی سطح خانه و محصول و روش مؤثر راهنمایی می‌کنند. ساعت کار طولانی، آماده‌سازی و نظافت اضافی خانه را چالش مهم می‌کند؛ اما مدیریت خوب می‌تواند منطقی و اطمینان‌بخش باشد. در گفت‌وگوی حمایتی و راهنمایی، توصیه باید روشن و متمرکز بر کاهش نگرانی باشد. دشواری مقابله طولانی با COVID-19 باید به همه کارکنان بیمارستان، شامل مراقب، پشتیبان، مدیریت و تیم آمادگی، روشن توضیح داده شود. رهبران باید خودمراقبتی را در مرکز این مبارزه برجسته کنند. ارتباط شفاف و سنجیده توان مقابله را افزایش می‌دهد. احساس استراحت کافی و اطمینان از تأمین نیاز مهم شخصی مانند مراقبت عضو سالمند خانواده به حفظ عملکرد فرد و گروه در بلندمدت کمک می‌کند. با طولانی شدن هفته‌ها و ماه‌ها، غذا، زمان استراحت و آسودگی کافی به‌اندازه پروتکل و وسیله محافظ مهم می‌شود. اطلاع‌رسانی مکرر با نشست بازخورد مدیر محلی و مدیریت با ارتباط کوتاه، روشن و متعادل به تمرکز مراقبتی تمام گروه و حفظ نقششان کمک می‌کند.