داروی نانوذره‌ای جدید کوچک‌کننده تومور پیش از جراحی سارکوم بافت نرم: NBTXR3

با کد NBTXR3، نانوذره دارویی آزمایشی با این ساختار و سپس پرتودرمانی، در اندام‌ها (دست و پا) و دیواره تنه، سارکوم بافت نرم در بیماران مبتلا مؤثر و ایمن بود؛ این در ESMO 2018با ارائه یک کارآزمایی بالینی فاز 2-3 نشان داده شد.

پرتودرمانی فعال می‌کند؛ نانوذرات اکسید هافنیوم NBTXR3 در بیماران دارای سارکوم بافت نرم موضعی پیشرفته اندام و دیواره تنه که هنگام تشخیص قابل جراحی نبود، درمان با آن تومورها را به‌وضوح بیشتر از پرتودرمانی تنها کوچک کرد.

این کارآزمایی بین‌المللی چندمرکزی، تصادفی و بدون کورسازی در فاز 2-3، توسط سیلوی بونوالو، رئیس جراحی سارکوم مؤسسه کوری پاریس ارائه شد.

جزئیات مطالعه

در مطالعه NBTXR3-301، تعداد 180 بیمار وارد و نتایج 176 نفر برای تحلیل اثربخشی مناسب بود. بیماران برای نئوادجوانت (کوچک‌کننده پیش از جراحی)، تصادفی دو بازو شدند؛ یکی تزریق تک‌دوز داخل‌توموری NBTXR3 و سپس پرتودرمانی و دیگری فقط پرتودرمانی گرفت.

تومورهای هر دو بازو سپس جراحی و برداشته شدند و بیماران براساس زیرنوع بافت‌شناختی سارکوم طبقه‌بندی شدند. با وجود دستگاه‌های متفاوت، دوز پرتودرمانی در 25 جلسه، 2Gy و مجموع 50 Gy بود.

پیامد اولیه (اصلی) مورد سنجش، پاسخ کامل آسیب‌شناختی از نظر میزان بود. پاسخ کامل آسیب‌شناختی یعنی پس از درمان کوچک‌کننده، کمتر از %5 سلول سرطانی زنده بماند. پیامدهای ثانویه، حاشیه جراحی منفی (برداشت R0) و ایمنی داروی نانوذره‌ای بودند.

در مقایسه با پرتودرمانی تنها، NBTXR3 + پرتودرمانی پاسخ کامل آسیب‌شناختی را دو برابر کرد

• پاسخ کامل آسیب‌شناختی در درمان پیش از جراحی NBTXR3 + پرتودرمانی، دو برابر پرتودرمانی تنها بود: % 16.1 در برابر % 7.9.

تصویر بالا: در بیمار دارای سارکوم بافت نرم بخش داخلی ران راست، کاربرد نانوذره NBTXR3 با توموگرافی 3-بعدی.

• در گروه نانوذره، میزان جراحی با حاشیه پاک (برداشت R0)، % 77.0 در برابر % 64.0 بود.
• در % 13.5 بیماران درد محل تزریق وجود داشت و NBTXR3 در % 7.9 با واکنش ایمنی حاد شدید (درجه 3. و 4.) (آلرژی) مرتبط بود. گزارش شد این عوارض کوتاه‌مدت، قابل مدیریت و گاهی خودبه‌خود برطرف می‌شدند.
• جز واکنش محل تزریق، NBTXR3 + پرتودرمانی بسیار خوب تحمل شد و ایمنی مشابه پرتودرمانی تنها داشت.

در نتیجه، NBTXR3، داروی نانوذره‌ای، قابلیت تزریق ایمن داخل تومور و فعال شدن با پرتودرمانی داشت. افزون بر آن، افزایش‌دهنده اثربخشی پرتودرمانی به‌عنوان درمان سرطان، در تومور انرژی بیشتری از پرتودرمانی تنها انباشته و مرگ سلول تومور را بیشتر می‌کند.

NBTXR3 برای بیماران سارکوم بافت نرم که گزینه‌های محدود و احتمال اندک پاسخ مطلوب به درمان موجود دارند، با نانوفناوری و روش پیشرفته‌ای مانند آن، گزینه تازه و امیدبخشی فراهم می‌کند.

پس از امیدبخش بودن مطالعات اولیه NBTXR3، این نانوذره اکنون در عود / متاستاتیک سرطان سر و گردن, متاستاتیک سرطان ریه غیرسلول کوچک، پروستات، کبد و سرطان رکتوم، یعنی بسیاری سرطان‌های دریافت‌کننده پرتودرمانی، در حال آزموده شدن است.