ESMO 2023: مطالعات مهمی که می‌توانند درمان سرطان‌های تخمدان، دهانه رحم و رحم را تغییر دهند
در این مقاله
کنگره ESMO 2023 محل ارائه نتایج مهم مطالعات بالینی بود که می‌توانند درمان سرطان‌های زنان را اکنون یا در آینده نزدیک تغییر دهند؛ این نتایج از پژوهش‌های بالینی فاز-3 به دست آمده‌اند.
INTERLACE نتایجی ارائه کرد که پیشنهاد می‌کنند شیمی‌پرتودرمانی (KRT) باید پس از شیمی‌درمانی القایی انجام شود و این روش برای بیماران مبتلا به سرطان سرویکس (دهانه رحم) موضعی پیشرفته رویکرد استاندارد جدید درمان باشد. این رویکرد شامل تجویز شیمی‌درمانی القایی پیش از شروع KRT است.
یادداشت: شیمی‌درمانی القایی یک رژیم شیمی‌درمانی فشرده است که در آغاز درمان سرطان، معمولاً برای کاهش بار بیماری و افزایش پاسخ به درمان اصلی، مانند جراحی، پرتودرمانی یا شیمی‌پرتودرمانی، استفاده می‌شود.
KEYNOTE-A18 نتایجی دارد که یک استاندارد جایگزین خط اول برای سرطان دهانه رحم پیشنهاد می‌کنند: ایمنی‌درمانی با پمبرولیزوماب همراه با KRT.
innovaTV 301 نتایجی ارائه کرد که برای بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم عودکرده یا متاستاتیک ، تیسوتوماب ودوتین را که پیش‌تر تأیید تسریع‌شده FDA گرفته بود، به‌عنوان استاندارد جدید پیشنهاد می‌کنند.
FLAMES داده‌هایی ارائه کرد که در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته تخمدانِ پاسخ‌داده به شیمی‌درمانی خط اول، با درمان نگهدارنده سناپاریب بهبودی «بی‌سابقه» در بقای بدون پیشرفت (PFS) نشان می‌دهند.
یادداشت: PFS (progression free survival)، یعنی بقای بدون بیماری یا بدون پیشرفت، در بیماران تحت درمان سرطان به مدتی اشاره دارد که با درمان، بیماری پیشرفت نمی‌کند یا تحت کنترل است. در این مدت، رشد، گسترش یا بدتر شدن بیماری مشاهده نمی‌شود.
AtTEnd مطالعه‌ای بود که در آن افزودن آتزولیزوماب به شیمی‌درمانی، PFS را در بیماران مبتلا به سرطان آندومتر (رحم) پیشرفته تازه‌تشخیص‌داده‌شده یا عودکرده بهبود داد.
DUO-E مطالعه‌ای بود که در آن افزودن دوروالوماب به شیمی‌درمانی و سپس درمان نگهدارنده با دوروالوماب به‌تنهایی یا همراه اولاپاریب، PFS را در بیماران مبتلا به سرطان آندومتر (رحم) پیشرفته یا عودکرده بهبود بخشید.
اکنون مطالعات را یک‌به‌یک بررسی کنیم:
INTERLACE: شیمی‌درمانی القایی به‌علاوه KRT در سرطان موضعی پیشرفته دهانه رحم
مطالعه فاز 3 INTERLACE، تعداد 500 بیمار مبتلا به سرطان دهانه رحم تازه‌تشخیص‌داده‌شده را وارد کرد که به‌دلیل پیشرفت موضعی، امکان برداشت جراحی نداشتند. بیماران به‌طور تصادفی به یکی از دو بازوی مطالعه تخصیص یافتند: شیمی‌درمانی القایی (6 هفته کربوپلاتین و پاکلیتاکسل) به‌علاوه KRT استاندارد (250 بیمار)، یا فقط KRT استاندارد (250 بیمار). میانه زمان پیگیری 64 ماه بود.
- مشخص شد که شیمی‌درمانی القایی خطر پیشرفت سرطان را به‌طور معنی‌دار، 35% کاهش می‌دهد (نسبت مخاطره [HR]، 0,65؛ فاصله اطمینان 95% [CI]، 0,46-0,91؛ P =0,013).
- PFS پنج‌ساله (بقای بدون پیشرفت، یعنی میزان کنترل بیماری با درمان) در بازوی القایی 73% و در بازوی فقط KRT برابر با 64% بود.
- بیماران بازوی القایی بهبود معنی‌داری در بقای کلی نشان دادند؛ مشخص شد تجویز شیمی‌درمانی القایی خطر مرگ را 39% کاهش می‌دهد (HR، 0,61؛ CI 95%، 0,40-0,91؛ P =0,04).
- میزان بقای کلی پنج‌ساله در بازوی القایی 80% و در بازوی فقط CRT برابر با 72% بود.
این، نخستین مطالعه تصادفی‌سازی‌شده فاز 3 در بیش از 20 سال اخیر است که در سرطان موضعی پیشرفته دهانه رحم، مزیت بقا نشان می‌دهد.
عوارض جانبی شدید (درجه 3-4) در 59% بیماران بازوی شیمی‌درمانی القایی و 48% افراد بازوی فقط KRT دیده شد.
این نتایج نشان می‌دهند که در سرطان موضعی پیشرفته دهانه رحم، شیمی‌درمانی القایی پیش از KRT باید به‌عنوان استاندارد جدید در نظر گرفته شود.
KEYNOTE-A18: پمبرولیزوماب به‌علاوه KRT در سرطان موضعی پیشرفته دهانه رحم
مطالعه فاز 3 KEYNOTE-A18 شامل 1060 بیمار مبتلا به سرطان دهانه رحم موضعی پیشرفته، پرخطر و درمان‌نشده بود. بیماران به‌طور تصادفی برای دریافت پمبرولیزوماب و KRT (529 بیمار) یا دارونما و KRT (531 بیمار) تخصیص یافتند. میانه زمان پیگیری 17,9 ماه بود.
- در هیچ‌یک از دو درمان، میانه PFS به دست نیامد؛ اما PFS با پمبرولیزوماب 30% بهبود یافت (HR، 0,70؛ CI 95%، 0,55-0,89؛ P =0,0020). با پمبرولیزوماب گرایشی به بهبود بقای کلی نیز وجود داشت؛ خطر مرگ 27% کاهش یافت (HR، 0,73؛ CI 95%، 0,49-1,07).
عوارض جانبی مرتبط با درمان با درجه 3 یا بالاتر در 67% بیماران بازوی پمبرولیزوماب و 60.6% افراد بازوی دارونما رخ داد.
این داده‌ها از این احتمال حمایت می‌کنند که پمبرولیزوماب به‌علاوه شیمی‌پرتودرمانی بتواند استاندارد بالقوه جدید مراقبت برای بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم موضعی پیشرفته، پرخطر، تازه‌تشخیص‌داده‌شده و درمان‌نشده باشد.
innovaTV 301: تیسوتوماب ودوتین در سرطان دهانه رحم عودکرده و متاستاتیک
مطالعه فاز 3 innovaTV 301، بیمارانی را که پیش‌تر حداکثر دو خط درمان دریافت کرده بودند و سرطان دهانه رحم عودکرده یا متاستاتیک داشتند، شامل می‌شود؛ تعداد آن‌ها 502 نفر بود.
بیماران به‌طور تصادفی برای دریافت تیسوتوماب ودوتین (253 بیمار) یا شیمی‌درمانی به انتخاب پژوهشگر (249 بیمار) تخصیص یافتند؛ گزینه‌های شیمی‌درمانی شامل جمسیتابین، ایرینوتکان، پمترکسد، توپوتکان یا وینورلبین بودند. میانه زمان پیگیری 10,8 ماه بود.
- میانه PFS در بازوی تیسوتوماب ودوتین 4,2 ماه و در بازوی شیمی‌درمانی 2,9 ماه بود (HR، 0,67؛ CI 95%، 0,54-0,82؛ P <0,0001).
- میانه بقای کلی در بازوی تیسوتوماب ودوتین 11,5 ماه و در بازوی شیمی‌درمانی 9,5 ماه بود (HR، 0,70؛ CI 95%، 0,54-0,89؛ P =0,0038).
عوارض جانبی مرتبط با درمان با درجه 3 یا بالاتر در 29.2% بیماران بازوی تیسوتوماب ودوتین و 45.2% افراد بازوی شیمی‌درمانی رخ داد.
بر پایه این داده‌ها، تیسوتوماب ودوتین می‌تواند استاندارد بالقوه جدید مراقبت برای بیمارانی در نظر گرفته شود که پس از درمان سیستمیک خط اول دچار پیشرفت بیماری شده‌اند.
داده‌های این مطالعه می‌توانند تأیید تسریع‌شده FDA را که تیسوتوماب ودوتین پیش‌تر در 20 سپتامبر 2021 دریافت کرده بود، به تأیید کامل تبدیل کنند.
FLAMES: درمان نگهدارنده سناپاریب در سرطان پیشرفته تخمدان
مطالعه فاز 3 FLAMES، بیمارانی مبتلا به سرطان سروزی درجه بالا یا آندومتریوئید تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیه در مرحله III/IV را وارد کرد که به شیمی‌درمانی خط اول مبتنی بر پلاتین پاسخ داده بودند.
بیماران به‌طور تصادفی برای دریافت درمان نگهدارنده با سناپاریب (271 بیمار) یا دارونما (133 بیمار) تخصیص یافتند. میانه زمان پیگیری 22,3 ماه بود.
- درحالی‌که در بازوی سناپاریب میانه PFS به دست نیامد، در بازوی دارونما 13,6 ماه بود؛ استفاده از سناپاریب به‌عنوان درمان نگهدارنده پس از شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین، خطر پیشرفت سرطان را 57% کاهش داد (HR، 0,43؛ CI 95%، 0,32-0,58؛ P <0,0001).
جهش BRCA بدون وابستگی به وضعیت آن، بیماران با سناپاریب از نظر PFS سود بردند.
میزان عوارض جانبی مرتبط با درمان با درجه 3 یا بالاتر در بازوی سناپاریب 66.3% و در بازوی دارونما 20.3% بود.
این نتایج از استفاده از سناپاریب نگهدارنده در این گروه بیماران حمایت می‌کنند. می‌توان گفت میزان بهبود PFS مشاهده‌شده با سناپاریب، در میان نتایج مهارکننده‌های PARP ، بهترینِ گزارش‌شده تا امروز است.
AtTEnd: آتزولیزوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی در سرطان پیشرفته آندومتر
مطالعه فاز 3 AtTEnd شامل 549 بیمار مبتلا به سرطان آندومتر مرحله III-IV بود. بیماران می‌توانستند بیماری تازه‌تشخیص‌داده‌شده یا عودکرده داشته باشند، اما نباید پیش‌تر برای سرطان عودکرده درمان دریافت کرده باشند.
بیماران به‌طور تصادفی برای دریافت آتزولیزوماب (360 بیمار) یا دارونما (189 بیمار) تخصیص یافتند؛ هر دو در ترکیب با پاکلیتاکسل و کربوپلاتین، هر 21 روز یک‌بار برای 6 تا 8 چرخه تجویز شدند. پس از آن، درمان نگهدارنده آتزولیزوماب یا دارونما تا پیشرفت بیماری ادامه یافت.
- میانه PFS در بازوی آتزولیزوماب 10,1 ماه و در بازوی دارونما 8,9 ماه بود (HR، 0,74؛ CI 95%، 0,61-0,91؛ P =0,0219).
- اگرچه داده‌های کلی هنوز کامل نشده بودند، میانه بقای کلی در بازوی آتزولیزوماب 38,7 ماه و در بازوی دارونما 30,2 ماه بود (HR، 0,82؛ CI 95%، 0,63-1,07؛ P =0,0483).
بهبود PFS به‌ویژه به مزیت مشاهده‌شده با آتزولیزوماب در بیماران دارای نقص ترمیم عدم تطابق DNA (dMMR) وابسته بود.
در گروه dMMR، درحالی‌که در بازوی آتزولیزوماب میانه PFS به دست نیامد، در بازوی دارونما 6,9 ماه بود (HR، 0,36؛ CI 95%، 0,23-0,57؛ P =0,0005). در این زیرگروه بیماران، میانه بقای کلی در بازوی آتزولیزوماب به دست نیامد، اما در بازوی دارونما 25,7 ماه بود (HR، 0,41؛ CI 95%، 0,22-0,76).
در میان همه بیماران، عوارض جانبی مرتبط با آتزولیزوماب یا دارونما با درجه 3 یا بالاتر در 25.8% بیماران بازوی آتزولیزوماب و 14.1% افراد بازوی دارونما مشاهده شد.
AtTEnd تأیید می‌کند که مهارکننده‌های نقاط وارسی ایمنی همراه با شیمی‌درمانی در بیماران مبتلا به کارسینوم آندومتر پیشرفته یا عودکرده، به‌ویژه در افراد دارای وضعیت dMMR، اثربخشی بسیار خوبی دارند.
این نتایج تأیید می‌کنند که ایمنی‌درمانی به‌علاوه شیمی‌درمانی در بیماران مبتلا به سرطان آندومتر dMMR «واقعاً مؤثر است». ازاین‌رو، بر اهمیت آزمایش وضعیت dMMR تومور در همه بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته رحم تأکید می‌کنند.
DUO-E: افزودن دوروالوماب و اولاپاریب به شیمی‌درمانی در سرطان آندومتر
مطالعه فاز 3 DUO-E شامل 718 بیمار مبتلا به سرطان آندومتر مرحله III/IV عودکرده یا تازه‌تشخیص‌داده‌شده است که مهارکننده‌های PARP، ایمنی‌درمانی یا هیچ درمان سیستمیک برای بیماری پیشرفته دریافت نکرده بودند.
بیماران به‌طور تصادفی برای دریافت این درمان‌ها تخصیص یافتند:
- دارونما به‌علاوه شیمی‌درمانی و سپس دارونمای نگهدارنده (241 بیمار)،
- دوروالوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی و سپس دوروالوماب نگهدارنده (238 بیمار)، یا
- دوروالوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی و سپس درمان نگهدارنده با دوروالوماب و اولاپاریب (239 بیمار).
نتایج
- میانه PFS در بازوی دارونما-شیمی‌درمانی 9,6 ماه، در بازوی دوروالوماب-شیمی‌درمانی 10,2 ماه (HR، 0,71؛ CI 95%، 0,57-0,89؛ P =0,003) و در بازوی دوروالوماب-اولاپاریب-شیمی‌درمانی 15,1 ماه بود (HR، 0,55؛ CI 95%، 0,43-0,69؛ P <0,0001).
- میانه بقای کلی در بازوی دارونما-شیمی‌درمانی 25,9 ماه بود؛ اما در بازوی دوروالوماب-شیمی‌درمانی هنوز به دست نیامده بود (HR، 0,77؛ CI 95%، 0,56-1,07؛ P =0,120) و در بازوی دوروالوماب-اولاپاریب-شیمی‌درمانی نیز به دست نیامد (HR، 0,59؛ CI 95%، 0,42-0,83؛ P =0,003).
در یک مقایسه اکتشافی، PFS با دوروالوماب-اولاپاریب به‌طور معنی‌داری طولانی‌تر از دوروالوماب بود (HR، 0,78؛ CI 95%، 0,61-0,99) و با دوروالوماب-اولاپاریب گرایشی به بهبود بقای کلی وجود داشت (HR، 0,77؛ CI 95%، 0,53-1,10).
عوارض جانبی با درجه 3 یا بالاتر در 56.4% بیماران بازوی دارونما-شیمی‌درمانی، 54.9% افراد بازوی دوروالوماب-شیمی‌درمانی و 67.2% افراد بازوی دوروالوماب-اولاپاریب-شیمی‌درمانی رخ داد. در بازوی دارونما 8 عارضه جانبی منجر به مرگ، در بازوی دوروالوماب 4 و در بازوی دوروالوماب-اولاپاریب 5 عارضه جانبی وجود داشت.
این داده‌ها مزیت بالینی ادغام ایمنی‌درمانی با شیمی‌درمانی خط اول سرطان پیشرفته آندومتر را تأیید می‌کنند و نشان می‌دهند افزودن یک مهارکننده PARP در این شرایط ممکن است سود بیشتری داشته باشد؛ این‌ها نخستین نتایج جامع پژوهش بالینی هستند.
*
توضیح تصاویر: تصویر اصلی نوشته و نمودارهای داده‌های مطالعات با ChatGPT 4.0 ساخته شده‌اند.
منابع
2. Lorusso D, Xiang Y, Hasegawa K, et al. Pembrolizumab plus chemoradiotherapy for high-risk locally advanced cervical cancer: A randomized, double-blind, phase III ENGOT-cx11/GOG-3047/KEYNOTE-A18 study. ارائه‌شده در کنگره ESMO 2023. 20-24 اکتبر 2023. مادرید، اسپانیا. چکیده LBA38.
3. Vergote IB, Gonzalez Martin A, Fujiwara K, et al. innovaTV 301/ENGOT-cx12/GOG-3057: A global, randomized, open-label, phase III study of tisotumab vedotin vs investigator’s choice of chemotherapy in 2L or 3L recurrent or metastatic cervical cancer. ارائه‌شده در کنگره ESMO 2023. 20-24 اکتبر 2023. مادرید، اسپانیا. چکیده LBA9.
4. Wu X, Liu J, Wang X, et al. Efficacy and safety of senaparib as maintenance treatment in patients with newly diagnosed advanced ovarian cancer (FLAMES study): A randomized, double-blind, placebo-controlled, phase III trial. ارائه‌شده در کنگره ESMO 2023. 20-24 اکتبر 2023. مادرید، اسپانیا. چکیده LBA36.
5. Colombo N, Harano K, Hudson E, et al. Phase III double-blind randomized placebo controlled trial of atezolizumab in combination with carboplatin and paclitaxel in women with advanced/recurrent endometrial carcinoma. ارائه‌شده در کنگره ESMO 2023. 20-24 اکتبر 2023. مادرید، اسپانیا. چکیده LBA40.
6. Westin SN, Moore KN, Chon HS, et al. Durvalumab (durva) plus carboplatin/paclitaxel (CP) followed by maintenance (mtx) durva ± olaparib (ola) as a first-line (1L) treatment for newly diagnosed advanced or recurrent endometrial cancer (EC): Results from the phase III DUO-E/GOG-3041/ENGOT-EN10 trial. ارائه‌شده در کنگره ESMO 2023. 20-24 اکتبر 2023. مادرید، اسپانیا. چکیده LBA41.
7. Westin SN, Moore KN, Chon HS, et al. Durvalumab plus carboplatin/paclitaxel followed by maintenance durvalumab with or without olaparib as first-line treatment for advanced endometrial cancer: The phase III DUO-E trial. J Clin Oncol. انتشار آنلاین در 21 اکتبر 2023. doi:10.1200/JCO.23.02132
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.