Gemtuzumab Ozogamisin برای لوسمی میلوئید حاد تأیید FDA گرفت

در 1 سپتامبر 2017، سازمان غذا و داروی آمریکا، FDA، در تازه‌تشخیص، لوسمی میلوئید حاد CD33 مثبت (AML) برای بزرگسال و در عود یا مقاوم CD33 مثبت AML برای کودک 2 ساله و بالاتر و بزرگسال، gemtuzumab ozogamisin(نام تجاری Mylotarg) را تأیید کرد.

جـمتوزوماب اوزوگامیسین در 2000 برای جمعیت متفاوت، دوز بالاتر و برنامه دیگر تأیید شده بود. اما در 2010 به دلیل تأیید نشدن فایده و نگرانی ایمنی، مانند مرگ زود و بیماری انسداد وریدی، داوطلبانه پس گرفته شد.

طبق تأیید 1 سپتامبر، در بزرگسال AML تازه با داونوروبیسین و سیتارابین ترکیبی یا در بزرگسال و کودک واجد معیار به‌تنهایی قابل استفاده است.

تأیید ترکیب بزرگسال بر سن 50-70 شامل 271 تازه‌تشخیص در چندمرکزی تصادفی (1:1) باز فاز 3 بود. داونوروبیسین 60 mg/m2 روزهای 1-3 و سیتارابین 200 mg/m2 روزهای 1-7 (n=135) یا همان با gemtuzumab ozogamicin (n=136) مقدار 3 mg/m2 (حداکثر 5 mg) روزهای 1.، 4. و 7. تصادفی داده شد.

در بیماران دریافت‌کننده gemtuzumab ozogamisin، میانگین تخمینی بقای بدون رویداد (زمان تا رویداد مؤثر بر درمان مانند پیشرفت بیماری یا عارضه جدی) 17.3 ماه و با شیمی‌درمانی تنها 9.5 ماه گزارش شد. مصرف تک‌دارویی بر دو مطالعه بالینی استوار است. نخست مقایسه با بهترین مراقبت حمایتی در 237 بیمار، چندمرکزی، تصادفی (1:1)، باز و فاز 3 بود. بیماران AML تازه‌تشخیص، بالای 75 سال یا بین 61-75 با وضعیت عملکردی بالاتر از سطح مشخص معیار سازمان جهانی بهداشت، یا نخواستن شیمی‌درمانی شدید، وارد شدند. القایی طی آن، gemtuzumab ozogamisin در روز 1. مقدار 6 mg/m2 و روز 8. مقدار 3 mg/m2 بود. پس از القا، بدون پیشرفت یا سمیت آشکار، 2 mg/m2 هر 4 هفته 1 بار تا 8 دوره ادامه یافت. İDB شامل حمایت استاندارد تسکینی و هیدروکسی‌اوره یا آنتی‌متابولیت بود. میانگین تخمینی بقا با دارو 4.9 و İDB مدت 3.6 ماه بود.

مطالعه دوم تک‌گروهی، باز، شامل CD33 مثبت AML با نخستین عود در 57 بیمار، فاز 2 بالینی بود. یک دوره gemtuzumab ozogamisin با دوز 3 mg/m2 در روزهای 1، 4 و 7. داده شد. درمان تحکیمی شامل 3 روز سیتارابین وریدی هر 12 ساعت بود. پانزده بیمار پس از دارو پاسخ کامل گرفتند. از نخستین ثبت پاسخ کامل تا تاریخ عود یا مرگ، میانگین بقای 11.6 ماه به دست آمد.

عوارض شایع خون‌ریزی، عفونت، تب، تهوع، استفراغ، یبوست، سردرد، افزایش ALT و AST، بثورات و عفونت دهان‌اند. عوارض جدی شامل سمیت کبد، از جمله انسداد وریدی، واکنش انفوزیون، از جمله آلرژی شدید، و خون‌ریزی‌اند.