خستگی مرتبط با سرطان با مشکلات تعادل پس از درمان سرطان پستان ارتباط داشت
در این مقاله
در بسیاری از بیمارانی که برای سرطان پستان درمان می‌شوند، خستگی مرتبط با سرطان می‌تواند یک عارضهٔ طولانی‌مدت باشد و مشخص شده است که این خستگی با "مشکلات تعادل" ارتباط دارد.
پژوهش تازه‌ای که Stephen Wechsler و همکارانش در مجلهٔ Rehabilitation Oncology در 28 ژوئن 2022 منتشر کردند، اثر خستگی مرتبط با سرطان بر اختلالات تعادل را اندازه گرفت. این نخستین پژوهشی بود که آن را با نوروپاتی محیطی (آسیب اعصاب دست‌ها و پاها) ناشی از شیمی‌درمانی مقایسه کرد. پژوهشگران گفتند: “یافته‌ها نشان می‌دهد که خستگی مرتبط با سرطان، حتی چند سال پس از دریافت شیمی‌درمانی، می‌تواند مستقل از وضعیت نوروپاتی محیطی ناشی از شیمی‌درمانی در بیمار، به‌طور قابل‌توجهی بر تعادل اثر بگذارد."
موضوع مرتبط: آیا سرطان پستان باعث خستگی می‌شود؟ آنچه باید بدانید
خستگی مرتبط با سرطان، مشکلات تعادل را پیش‌بینی می‌کند
پس از درمان سرطان پستان، بسیاری از بیماران محدودیت‌های جسمی و عملکردی، مانند مشکلات تعادل و افزایش خطر افتادن را تجربه می‌کنند. پیش‌تر تصور می‌شد این مشکلات تعادل معمولاً از آسیب اعصاب انتهای دست‌ها و پاها (نوروپاتی محیطی) ناشی می‌شود که می‌تواند یکی از اثرات نامطلوب شیمی‌درمانی باشد. بااین‌حال، مطالعات اخیر مطرح کرده‌اند که خستگی مرتبط با سرطان، یکی دیگر از عوارض شایع سرطان و درمان آن، نیز می‌تواند به مشکلات تعادل منجر شود.
برای بررسی ارتباط خستگی مرتبط با سرطان با بی‌ثباتی وضعیت بدن، Dr. Wechsler و همکارانش داده‌های 43 زن را که برای سرطان پستان شیمی‌درمانی شده بودند تحلیل کردند. بیماران پس از درمان سرطان به‌طور میانگین 3,5 سال بررسی شدند. میانگین نمرهٔ خستگی در مقیاسی از 0 تا 100 برابر با 43 بود و نمرات بالاتر نشان‌دهندهٔ خستگی بیشتر بود. بیش از نیمی از زنان (54%) دست‌کم نشانه‌های خفیف نوروپاتی محیطی ناشی از شیمی‌درمانی داشتند.
شرکت‌کنندگان تحت مجموعه‌ای از ارزیابی‌های استاندارد تعادل قرار گرفتند. در یک آزمون تعادل ایستا (بدون حرکت)، زنانی که نمرهٔ خستگی مرتبط با سرطان بالاتری داشتند، نوسان وضعیتی قدامی‌ـ‌خلفی (از جلو به عقب) بیشتری نشان دادند. خستگی مرتبط با سرطان علت 1% نوروپاتی محیطی و 10% نوسان وضعیتی بود.
در زنانی که خستگی شدیدتری داشتند، نوسان وضعیتی پس از یک فعالیت ورزشی کوتاه نیز افزایش یافت. در هر دو آزمون، نوسان وضعیتی ارتباط معناداری با شدت نوروپاتی محیطی ناشی از شیمی‌درمانی نداشت.
آزمون استاندارد نشستن و برخاستن، معیار مهمی برای عملکرد جسمی و شاخصی از خطر افتادن است. پژوهشگران با این آزمون اثر خستگی مرتبط با سرطان را بر تعادل پویا ارزیابی کردند. پس از یک فعالیت ورزشی خسته‌کننده که عضلات پا را هدف قرار می‌داد، خستگی مرتبط با سرطان مسئول 3% نوروپاتی محیطی مرتبط با شیمی‌درمانی و حدود 7% نوسان وضعیتی بود.
پس از ورزش، شرکت‌کنندگانی که خستگی مرتبط با سرطان بیشتری داشتند، هنگام آزمون نشستن و برخاستن اختلال تعادل به سمت جلو نشان دادند. این الگو با "راهبرد تثبیت" که معمولاً در افراد دارای مشکلات تعادل دیده می‌شود سازگار است. Wechsler و همکارانش بیان کردند که راهبرد تثبیت، در مقایسه با راهبرد "انتقال تکانه" که در افراد با عملکرد تعادلی بهتر دیده می‌شود، بیشتر به قدرت قسمت پایینی پا متکی است و ازاین‌رو نشان‌دهندهٔ اختلال در کنترل وضعیت بدن است.
اثرات خستگی مرتبط با سرطان
پژوهشگران دربارهٔ پیامدهای بالینی گوناگون یافته‌های خود بحث می‌کنند. مهم‌ترین آن‌ها این است که یک کار خسته‌کننده با استفاده از پاها می‌تواند اختلالات تعادل پویا را ایجاد یا تشدید کند. افرادی که سرطان را پشت سر گذاشته‌اند ممکن است هنگام انجام فعالیت‌های روزمره یا شرکت در یک برنامهٔ ورزشی توصیه‌شده، در زندگی روزانه با چنین کارهای خسته‌کننده‌ای روبه‌رو شوند.
این گزارش به مطالعات اخیر افزوده می‌شود که نشان می‌دهند خستگی مرتبط با سرطان پس از شیمی‌درمانی و سایر درمان‌ها می‌تواند مشکلات تعادل و خطر افتادن را در افرادی که سرطان پستان را پشت سر گذاشته‌اند افزایش دهد. نویسندگان گفتند: "درحالی‌که نوروپاتی محیطی ناشی از شیمی‌درمانی همچنان یک عامل خطر برای بی‌تعادلی در این گروه از بیماران است، خستگی مرتبط با سرطان باید در کار بالینی و پژوهش‌ها بیشتر به‌عنوان سازوکاری برای بی‌ثباتی وضعیت بدن مورد توجه قرار گیرد."
طراحی برنامه‌های ورزشی برای افرادی که سرطان را پشت سر گذاشته‌اند توسط متخصصان سلامت فعال در توان‌بخشی انکولوژی، می‌تواند به‌ویژه برای کاهش خطر افتادن و بهبود تعادل پویا مؤثر باشد. پژوهشگران افزودند که به‌خصوص بیماران دچار خستگی مرتبط با سرطان پس از درمان سرطان می‌توانند از آموزش دربارهٔ ایمنی، راهبردهای مقابله و راهبردهای جبرانی (تلاش برای انجام همان کار از راه‌های متفاوت) بهره‌مند شوند.
*
موضوع مرتبط: ورزش باید برای همهٔ بیماران مبتلا به سرطان تجویز شود! چرا؟
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.