باید برای همه بیماران سرطان ورزش تجویز شود! چرا؟

طبق پژوهش‌های فراوان، ورزش باید بخشی قطعی از روال درمان سرطان باشد؛ یکی از تازه‌ترین این مطالعات از استرالیاست. انکولوژیست‌ها و دیگر متخصصان سرطان باید ورزش را درمانی اضافه در روند درمان بدانند و بیماران را به متخصص ورزش ارجاع دهند.

ورزش تقریباً به بخشی از درمان سرطان تبدیل می‌شود

این موضوع درمان تکمیلیِ پژوهشگران اتریشی، توجه رسانه‌ها را بسیار جلب کرد و اکنون در استرالیا و بریتانیا برای مقابله با عوارض ناشی از سرطان مانند خستگی, افسردگی و دیگر پیامدهای منفی، بیماران را علاوه بر درمان به ورزش تشویق می‌کنند.

اگرچه فایده ورزش برای بیمار سرطان مدت‌هاست شناخته شده، تبدیل آن به بخشی از درمان معمول حتی در بسیاری کشورهای غربی تازه است.

طبق راهنمای استرالیا برای ورزش بیماران سرطان، بیماران باید:

• هفته‌ای دست‌کم 150 دقیقه ورزش هوازی متوسط یا 75 دقیقه ورزش هوازی شدید انجام دهند.
• هر هفته برای گروه‌های اصلی عضلانی تمرین مقاومتی مناسب، با شدت سبک، متوسط یا شدید انجام شود.
• ورزش باید بر اساس توان فرد، پیامدهای درمان یعنی عوارض جانبی، روند بیماری و وضعیت سلامت تعیین شود.

طبق نظر برخی پژوهشگران، محافظت افراطی از بیمار و توصیه استراحت، اندیشه‌ای قدیمی است که این پژوهش پشتیبانش نیست.

طبق یافته‌های پژوهش دیگری نیز محروم‌کردن بیماران از ورزش جسمی بیش از سود، زیان ایجاد می‌کند.

طبق راهنمای استرالیا، از مهم‌ترین یافته‌ها این است که فعالیت جسمی با بهبود بسیاری عملکردهای بدن (مانند گردش خون)، ضعف و خستگی ناشی از سرطان و مشکلات روانی را کم می‌کند و کیفیت زندگی را بالا می‌برد.

طبق یافته‌های تازه، ورزش پیش از درمان سرطان، در طول آن و یا پس از آن، شدت عوارض و نیز خطر عود بیماری را کاهش می‌دهد.

مطالعات مشاهده‌ای جمعیتی نیز نشان می‌دهند فعالیت جسمی، خطر عود و مرگ به همه علل مرتبط با برخی سرطان‌ها را کم می‌کند. بیشتر این پژوهش‌ها بیماران سرطان پستان، کولورکتال (روده بزرگ) و پروستات را مشاهده کرده‌اند.

مطالعات بالینی فراوانی که ادامه دارند، همچنان اثر ورزش بر بقای سرطان را بررسی می‌کنند. 

• ورزش و 14 نوع سرطان که خطرشان را کاهش می‌دهد
• ملموس‌ترین پژوهش درباره چگونگی کاهش رشد سرطان با ورزش