نخستین مقایسهٔ جراحی رباتیک و باز در سرطان پروستات

سرطان پروستات در مردان کشور ما پس از سرطان ریه شایع‌ترین سرطان است. در جهان هر سال حدود 1 میلیون مرد به آن مبتلا می‌شوند. رایج‌ترین درمان مرحلهٔ زودرس، برداشتن غدهٔ پروستات با جراحی است. اما بعضی بیماران پس از عمل مشکلات عملکرد ادراری و جنسی دارند. همچنین پس از جراحی از هر 3 مرد، در 1 نفر سرطان بازمی‌گردد (عود).

در دههٔ 2000 با توسعهٔ «Robot-Assisted Laparoscopic Prostatectomy (RALP)»، در سرطان پروستات، جراحی رباتیک به‌سرعت گسترش یافت. ربات تصویر 3 بعدی با وضوح بالا و بزرگ‌نمایی 10-20 برابر می‌دهد. جراح در تمام عمل بازوهای رباتیک را کنترل می‌کند و جراحی را انجام می‌دهد.

تفاوت‌های کیفیت زندگی و انکولوژیک جراحی رباتیک و باز در سال‌های اخیر محل بحث بود. مطالعهٔ پربازتاب منتشرشده در مجلهٔ معتبر The Lancet در 26 ژوئیه نشان داد جراحی رباتیک پروستات تفاوتی در کیفیت زندگی ایجاد نکرد.

پژوهش شامل 308 بیمار بود که تصادفی به دو گروه تقسیم شدند؛ 151 نفر جراحی رباتیک و 151 نفر جراحی باز شدند. طی 12 هفته، عملکرد ادراری مانند بی‌اختیاری، ادرار دردناک یا خون در ادرار و عملکرد جنسی پیگیری شد. تحلیل‌ها تفاوتی در کیفیت زندگی دو گروه نشان ندادند.

همچنین؛

• اگرچه مدت ماندن بیماران تحت جراحی باز در بیمارستان بیشتر بود، مشاهده شد که بیماران هر دو گروه برای مدت‌های برابر از زندگی کاری خود دور مانده‌اند.
• در جراحی باز، خون‌ریزی 3 برابر بیشتر است، اما در طول عمل می‌توان خون را دوباره به بدن بازگرداند.
• بیماران جراحی رباتیک درد کمتری داشتند و در 6 هفتهٔ اول کیفیت زندگی بهتر بود. اما در هفتهٔ 12 هر دو گروه کیفیت زندگی برابر داشتند.

توسعهٔ فناوری تازه در جراحی قطعاً به کیفیت زندگی و پیش‌آگهی بیماران کمک می‌کند. اما این مطالعات نشان می‌دهند ارزیابی روش‌های تازه ضروری است.

باید تأکید کرد نتایج متعلق به نخستین مرحلهٔ مطالعه‌ای دوساله‌اند. پژوهشگران گفته‌اند ارزیابی کامل عملکرد ادراری و جنسی پس از جراحی پروستات ممکن است 3 سال طول بکشد. نتایج بقای کلی نیز در بلندمدت مشخص می‌شوند. بنابراین ارزیابی آثار بلندمدت لازم است.