سرطان‌های ثانویه پس از شیمی‌درمانی و پرتودرمانی
ممکن است سال‌ها پس از شیمی‌درمانی و پرتودرمانی، سرطان‌های ثانویه (سکندری) دیده شوند. این وضعیت بسیار نادر است (خطر کمتر از %1). این حالت پس از درمان سرطان‌های خون‌شناختی با منشأ خون و مغز استخوان شایع‌تر است، زیرا در این درمان‌ها از دوزهای بالاتر شیمی‌درمانی و/یا پرتودرمانی استفاده می‌شود.
مواد شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک، یعنی کشنده سلول، هستند. این کار را با آسیب‌زدن به DNAسلول یا مهار مراحل مشخصی از فرایند تقسیم سلولی انجام می‌دهند. پرتودرمانی با یونیزه‌کردن اتم‌ها از طریق پرتوهای رادیواکتیو تجویزشده، به DNA سلول‌های سرطانی آسیب می‌زند (شکستگی در مارپیچ دوگانه DNA).
چون سلول‌های سرطانی بسیار سریع تقسیم می‌شوند، بسیار بیشتر از سلول‌های طبیعی تحت‌تأثیر شیمی‌درمانی و پرتودرمانی قرار می‌گیرند. مانند همه مواد سمی، درجه آسیب شیمی‌درمانی و پرتودرمانی نیز به دوز و مدت مصرف وابسته است. یعنی مواجهه با ماده سرطان‌زا به معنای ابتلای حتمی شما به سرطان نیست؛ مدت مواجهه، میزان بالابودن دوز ماده سرطان‌زا و زمینه ژنتیکی شما تعیین‌کننده‌های اصلی ابتلا به سرطان هستند. می‌توانید حدس بزنید که سیگارکشیدن کوتاه‌مدت یا تنها برای چند ماه به سرطان ریه منجر نمی‌شود؛ به همین شکل انتظار نمی‌رود استفاده کوتاه‌مدت شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی نیز سرطان‌های دیگری ایجاد کند. همچنین شیمی‌درمانی‌های درمان سرطان اغلب آن‌قدر طولانی و با دوزی استفاده نمی‌شوند که سرطان دیگری ایجاد کنند و برای کاهش عوارض و هدف‌گرفتن بیماری از راه سازوکارهای مختلف، به‌صورت چرخشی به کار می‌روند؛ دریافت مداوم یک شیمی‌درمانی یکسان توسط بیمار نادر است.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.