Steve Jobs و هزاران زندگی قربانی درمان‌های جایگزین سرطان می‌شوند!

روش‌های طب جایگزین در درمان سرطان فقط بیماران ما را سردرگم نمی‌کنند؛ می‌توانند بر زندگی مردم سراسر جهان، حتی افراد تحصیل‌کرده و مشهوری که در کشورهای توسعه‌یافته زندگی می‌کنند و سرطان در آنان تشخیص داده شده است نیز اثر بگذارند. در این نوشته داستان کوتاه فردی را که همه می‌شناسید و گمان می‌کنیم بسیار شگفت‌زده‌تان خواهد کرد، و مطالعه‌ای را به اشتراک می‌گذاریم که اثر منفی استفاده از طب جایگزین بر بقا نسبت به استفاده‌نکردن را نشان می‌دهد.

یکی از بنیان‌گذاران Apple، Steve Jobs در 31 ژوئیه 2004، جراحی سرطان غدد درون‌ریز پانکراس انجام داد؛ در آن هنگام دقیقاً 9 ماه از تشخیص نخستش گذشته بود. او با دست خود فرصت تشخیص زودهنگام و آغاز زود درمان، نجات‌بخش زندگی یا مهم‌ترین عامل زندگی طولانی در سرطان، را پس زده بود. درحالی‌که Steve Jobs هنگام تشخیص سرطان در اکتبر 2003، سرطانی گسترش‌نیافته و به‌آسانی قابل‌جراحی داشت. پس از آن چه شد؟ چرا Steve Jobs جراحی را نپذیرفت؟

تشخیص سرطان هنوز یکی از ترسناک‌ترین واقعیت‌های جهان است. بیماری‌ای است که تقریباً همه افراد، ثروتمند و فقیر، تحصیل‌کرده و بی‌سواد، ممکن است هنگام مواجهه با آن فلج شوند، یعنی دچار شوک شوند. درمان سرطانحوزه‌ای است که به‌عنوان استاد سال‌هایم را به آن داده‌ام؛ می‌کوشم جامعه را درباره سرطان آگاه کنم و فراتر از آن، مانع داشتن اطلاعات نادرست و تحریف‌شده شوم.

باور به عرفان و اینکه می‌توان نیروی درونی را آشکار کرد و بر همه بیماری‌ها غلبه کرد، در سرشت انسان است. در واقع آنچه همه ما، ثروتمند و فقیر، می‌خواهیم دنبال کنیم، شفای کامل یعنی جاودانگی است. وقتی افراد در وضعیتی بسیار درمانده مانند تشخیص سرطان قرار می‌گیرند، به‌شکلی پوشیده و گاهی آشکار به آنان وعده جاودانگی می‌دهند. گفته‌هایی که مجریان طب جایگزین زیاد استفاده می‌کنند، مانند «سرطان در واقع بیماری نیست، وضعیتی متابولیک است»، «شفا در خود طبیعت وجود دارد»، «هیچ بیماری‌ای نیست که انرژی درونی‌تان نتواند بر آن غلبه کند؛ ما به شما می‌آموزیم این انرژی را چگونه آشکار کنید» عقل مردم را می‌ربایند.

شگفت‌آور اما واقعی است که کسی مانند Steve Jobs، با بیشترین توان دسترسی به هر نوع اطلاعات در جهان، نیز اشتباه کرد. پس از آگاهی از تشخیص سرطان، پزشکش جراحی فوری را توصیه کرد، اما Jobs تصور کرد با روش‌های طب جایگزین بر این مشکل غلبه خواهد کرد. او مجذوب جهان جادویی و غیرواقعی طب جایگزین شد و تقریباً در سراسر جهان، از آمریکا تا هند، در روش‌های عرفانی به‌دنبال شفا گشت. انتظار داشت افرادی غیرعلمی که هومیوپاتی، طب سوزنی، انرژی‌درمانی و روش‌های بسیار دیگری عرضه می‌کردند و مدعی درمان سرطان بودند، به او شفا بدهند. فهم واقعیت و بازگشت به پزشکی نوین 9 ماه طول کشید و زمان بسیار مهمی را که می‌توان زمان طلایی درمان سرطان نامید از دست داد. با وجود شروع درمان در مرحله دیرهنگام، سپس تا اکتبر 2011، یعنی به‌مدت 8 سال، با روش‌های پزشکی نوین زندگی کرد و در این مدت با بینش خود نوآوری‌ها و کمک‌های مهمی به جهان ارائه داد.

انتخاب روش‌های جایگزین برای درمان سرطان، بقا را کوتاه می‌کند

تعداد بیماران سرطانی و خانواده‌هایی که به‌جای روش‌های پزشکی نوین به‌دنبال درمان جایگزین می‌روند همچنان افزایش می‌یابد. بر اساس داده‌های آمریکا، در 10 سال گذشته تعداد کسانی که با وجود سرطان کاملاً قابل‌درمان، درمان استاندارد را رد کرده و به درمان جایگزین روی آورده‌اند 2.5 برابر شده است. این جریان برای بیماران و نزدیکانشان وضعیت‌های دشوار ایجاد می‌کند. با وجود باور گسترده به اینکه درمان‌های نوین سرطان بیشترین فایده را دارند، پژوهش‌های ارزیابی اثربخشی روش‌های جایگزین در درمان سرطان محدودند.

درحالی‌که بسیاری از بیماران سرطانی افزون بر درمان نوین، درمان جایگزین مصرف می‌کنند، درباره بیمارانی که فقط از درمان‌های جایگزین استفاده می‌کنند اطلاعات بسیار کمی وجود دارد. برای بررسی درمان‌های جایگزین در مقایسه با پزشکی نوین و اثر آن‌ها بر بقا، داده‌های مجموعاً 840 بیمار سرطان پستان، پروستات، ریه و کولورکتال از پایگاه ملی سرطان آمریکا، در چارچوب پروژه کمیسیون سرطان کالج جراحان آمریکا و انجمن سرطان آمریکا، بررسی شدند. این داده‌ها حدود %70 سرطان‌های شناسایی‌شده در سراسر کشور را نمایندگی می‌کنند. پژوهشگران 560 بیمار انتخاب‌کننده روش نوین را با 280 بیمار انتخاب‌کننده درمان جایگزین مقایسه کردند.

Journal of the National Cancer Institute مجله‌ای است که مطالعه در آن منتشر شد؛ بیماران تشخیص‌گرفته بین 2004 و 2013 بررسی شدند. بر اساس نتایج، بقا در بیمارانی که به‌جای روش‌های پزشکی نوین مانند شیمی‌درمانی، جراحی و پرتودرمانی، درمان جایگزین را ترجیح دادند به‌طور چشمگیری کمتر بود؛ بقای 5 ساله در مصرف‌کنندگان درمان جایگزین % 54 و در دریافت‌کنندگان شیمی‌درمانی استاندارد % 78 بود.

چون بقای بیماران سرطانی انتخاب‌کننده درمان جایگزین به‌طور چشمگیر کوتاه‌تر بود، بر ضرورت پژوهش بیشتر درباره این اقدامات تأکید می‌شود.

درباره درمان‌های جایگزین سرطان اطلاعات بسیار کمی وجود دارد و با وجود نداشتن شواهد، چنین تصمیم‌هایی گرفته می‌شوند. درباره نسخه‌هایی که ادعای تقویت دستگاه ایمنی دارند، ویتامین با دوز بالا یا گیاه‌درمانی و همه دیگر روش‌های درمان جایگزین، باید بیشتر بفهمیم کدام درمان مؤثر است؛ تنها به این شکل بیماران می‌توانند آگاهانه تصمیم بگیرند.