یک قانون، یک نام: قانون ملی سرطان و «War on Cancer»، ۱۹۷۱
در این مقاله
یک قانون، یک نام: قانون ملی سرطان و «War on Cancer»، ۱۹۷۱
دیروز جهت یک آنزیم تغییر کرد (روز ۱۴۹). امروز به نامی نگاه می‌کنیم که به زبان یک ملت راه یافت: در ۱۹۷۱ کنگرهٔ آمریکا برای سرطان برنامه‌ای ملی نوشت و نامی که به آن چسبید حتی در متن قانون نیست. این نام را به‌عنوان یک نام خاص تاریخی، در گیومه و در بافتی انتقادی به کار می‌بریم. در یک سوی داستان مری لسکر است که در روز ۱۳۰ شناختیم، در سوی دیگر ترازنامه‌ای که هنوز دربارهٔ آن بحث است.
پس از ماه، سرطان
در ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ انسان‌ها بر ماه فرود آمدند. بنا بر بنیاد لسکر، مری لسکر این را سنجه گرفت: اگر ملتی می‌تواند به ماه برود، می‌تواند برنامه‌ای بزرگ برای سرطان هم بسازد. پیش از پایان سال لسکر کمیتهٔ شهروندی برای «تسخیر» سرطان (Citizens Committee for the Conquest of Cancer) را بنا نهاد؛ هم‌رئیسان آن سیدنی فاربر (روزهای ۱۲۲ و ۱۲۳) و سولومون گارب بودند. هدف آن ۱۹۷۶ بود، دویستمین سالگرد ایالات متحده.
بنا بر بنیاد لسکر، در ۹ دسامبر ۱۹۶۹ آگهی‌ای تمام‌صفحه در نیویورک تایمز و واشینگتن پست منتشر شد. تیتر آن مستقیماً رئیس‌جمهور را خطاب می‌کرد؛ در چکیدهٔ مفهومی: آقای نیکسون، شما می‌توانید سرطان را درمان کنید. آگهی باور فاربر را منتقل می‌کرد که درمان نزدیک است و فقط اراده و پول کم است؛ با حروف ریز هشدار می‌داد که اگر درمان‌های تازه‌ای یافت نشود، ۳۴ میلیون آمریکایی که اکنون زنده‌اند به‌سبب سرطان جان خود را از دست خواهند داد.
لسکر سازمانی برای سرطان می‌خواست جدا از NIH و مستقیماً زیر نظر رئیس‌جمهور، مانند ناسا و کمیسیون انرژی اتمی. بنا بر روایت کتابخانهٔ ملی پزشکی (NLM)، جیمز شانون، مدیر NIH، مخالف بود: او ترجیح می‌داد پول پژوهش بنیادی از راه NIH توزیع شود و کنگره آن را مشخصاً تخصیص ندهد. سول اشپیگلمن، مدیر مؤسسهٔ پژوهش سرطان در کلمبیا، این رویکرد را به رفتن به ماه بی‌آنکه قوانین گرانش نیوتن دانسته شود تشبیه می‌کرد (چکیدهٔ مفهومی، NLM). این اعتراض همراه کل داستان قانون خواهد بود.
از قطعنامه تا امضا
بنا بر بنیاد لسکر، سناتور رالف یاربرو در مارس ۱۹۷۰ قطعنامه‌ای در سنا (Senate Resolution 376) برای ایجاد پانل مشاوران «تسخیر» سرطان (Panel of Consultants on the Conquest of Cancer) ارائه کرد؛ سنا در آوریل به‌اتفاق آرا آن را پذیرفت. پانل، چنان‌که NCI شرح می‌دهد، از ۱۳ غیرپزشک و ۱۳ دانشمند تشکیل می‌شد؛ رئیس آن بنو اشمیت بود. گزارش آن، «A National Program for the Conquest of Cancer»، بنا بر NCI در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۰ ارسال شد؛ بنیاد لسکر ۱۰ دسامبر ۱۹۷۰ را می‌دهد. گزارش یک مرجع ملی مستقل سرطان پیشنهاد می‌کرد (بنیاد لسکر).
بنا بر گاه‌شمار کتابخانهٔ نیکسون، در سخنرانی وضعیت اتحادیه در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۷۱ نیکسون سرطان را اولویت ملی کرد و ۱۰۰ میلیون دلار برای پژوهش وعده داد. سه روز بعد S. 34 ارائه شد که مرجعی مستقل را در نظر داشت؛ تصویب نشد. در ۱۱ مه ۱۹۷۱ سناتورهای دومینیک و گریفین لایحهٔ دولت را ارائه کردند؛ بنا بر NCI متنی که قانون شد S. 1828 است. کتابخانهٔ نیکسون نشان می‌دهد که در ۷ ژوئیهٔ ۱۹۷۱ سنا لایحهٔ «Conquest of Cancer» را تأیید کرد. شمار آرا (در سنا ۷۹ در برابر ۱، در مجلس نمایندگان ۹ دسامبر ۳۵۰ در برابر ۵) فقط از بنیاد لسکر می‌آید.
امضا در ۲۳ دسامبر ۱۹۷۱ انجام شد. بنیاد لسکر می‌نویسد مراسم در کاخ سفید با حدود ۲۵۰ مهمان برگزار شد (تک‌منبع). بیانیهٔ نیکسون در آن روز بنو اشمیت را نخستین رئیس پانل سرطان ریاست‌جمهوری (President's Cancer Panel) نامید و خبر داد که تأسیسات پژوهش سلاح زیستی در فورت دتریک به مرکز پژوهش سرطان تبدیل می‌شود.
قانون چه چیزی بنیان نهاد؟
بنا بر شرح NCI، قانون NCI را به شکل کنونی‌اش بنیان نهاد: مدیر NCI را رئیس‌جمهور منصوب می‌کند؛ درخواست بودجهٔ سالانه مستقیماً به رئیس‌جمهور و از آنجا به کنگره می‌رود، بی‌آنکه وزیر HHS، مدیر NIH یا هیئت آن را تغییر دهد. این مسیر را «بودجهٔ دورزننده» (bypass) یا «بودجهٔ داوری حرفه‌ای» می‌نامند. پانل سرطان ریاست‌جمهوری با سه عضو مستقیماً به رئیس‌جمهور گزارش می‌دهد؛ هیئت مشورتی ملی سرطان ۲۳ عضو دارد (۵ عضو به‌اعتبار سمت، ۱۸ عضو منصوب رئیس‌جمهور). قانون برای ۱۵ مرکز تازه (با سقف ۵ میلیون دلار در سال برای هر مرکز)، برنامه‌های کنترل سرطان و یک بانک دادهٔ بین‌المللی جا باز کرد.
پول به‌صورت مجوز مصرف نوشته شد: برای سال‌های مالی ۱۹۷۲، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ به ترتیب ۲۰، ۳۰ و ۴۰ میلیون دلار برای کنترل سرطان و ۴۰۰، ۵۰۰ و ۶۰۰ میلیون دلار برای همهٔ برنامه‌های دیگر. جمع را خودم حساب کردم: ۴۲۰ + ۵۳۰ + ۶۴۰ = ۱٫۵۹ میلیارد دلار؛ این با رقم NLM یعنی «۱٫۵۹ میلیارد دلار در سه سال» می‌خواند. نکتهٔ مهم این است که سازمان مستقلی که لسکر می‌خواست ایجاد نشد: قانون NCI را در درون NIH نگه داشت اما مسیر بودجه را به رئیس‌جمهور گشود. NLM این را سازشی توصیف می‌کند.
نامی که در قانون نیست
NCI و NIH Record می‌نویسند نیکسون «war on cancer» اعلام کرد. راهنمای موضوعی کتابخانهٔ نیکسون عکس آن را می‌گوید: قانون هرگز «war on cancer» خوانده نشد، نه در متنش و نه در زبان دولت. تنها اثر در راهنما سطر موضوعی یک ضبط صوتی کاخ سفید در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ است: «War on Cancer» و تأثیر آن بر محبوبیت رئیس‌جمهور. بیانیهٔ ۲۳ دسامبر نیکسون این را تأیید می‌کند: در متن واژه‌هایی چون «battle»، «campaign»، «assault»، «crusade» و «attack» هست و «war» فقط در این مقایسه می‌آید که سرطان هر سال در کشور جان‌های بیشتری می‌گیرد از آنچه در جنگ جهانی دوم در جبهه از دست رفت. زبان رسمی قانون «conquest» است، یعنی تسخیر.
بنا بر بنیاد لسکر، آگهی ۱۹۶۹ این نام را رواج داد؛ این نیز از یک منبع است. اینکه چه کسی نخست این واژه را در این معنا به کار برد نیافتم و می‌نویسم که نیافتم. این مجموعه آگاهانه از استعاره‌های نظامی دوری می‌کند؛ نام را فقط به‌عنوان یک واقعیت تاریخی می‌آوریم. زبان هم بهایی دارد: وقتی به بیماری چنین نامی بدهند، انتظار یک تاریخ باقی می‌ماند و وقتی آن تاریخ بگذرد، ترازنامه همچون شکست خوانده می‌شود.
بها و محدودیت‌ها
نخستین محدودیت انتظار است. کمیته ۱۹۷۶ را هدف نام برده بود؛ درمان تا آن زمان نیامد. بنا بر NIH Record، قانون پژوهش بنیادی سرطان را تأمین مالی کرد، نه مراقبت یا پیشگیری را؛ در پایان دههٔ ۱۹۷۰ ناامیدی بالا گرفت و برخی گروه‌ها خواستند پول به سوی سلامت عمومی و پیشگیری برود. دانشمندانی چون جیمز واتسون می‌گفتند پیشرفت از فهم زیست‌شناسی بنیادی بیماری می‌گذرد. نیکسون هم محتاط بود: در چکیدهٔ مفهومی، می‌گفت نمی‌خواهد با امضای قانون امیدهای کاذب بسازد (از متن سخنرانی در Cancer History Project).
محدودیت دوم عددهاست. بیلار و اسمیت در ۱۹۸۶ در NEJM گزارش کردند که میان ۱۹۵۰ و ۱۹۸۲ شمار جان‌های ازدست‌رفته به‌سبب سرطان و نرخ‌های خام و استانداردشده برحسب سن بالا رفته بود، در حالی که نرخ‌های گزارش‌شدهٔ بقا بهتر شده بودند. بیلار و گورنیک در ۱۹۹۷ نرخ ۱۹۹۴ (۲۰۰٫۹ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر) را ۶٫۰ درصد بالاتر از ۱۹۷۰ یافتند؛ نرخ نزدیک ۱۹۹۱ به اوج رسیده و تا ۱۹۹۴ حدود ۱٫۰ درصد کاهش یافته بود. نویسندگان اثر پژوهش درمان بر بار کلی را محدود می‌دانند و امیدبخش‌ترین راه را پیشگیری می‌شمارند؛ ضمناً پیشرفت‌های واقعی در سرطان‌های کودکی، بیماری هوچکین و مراقبت تسکینی را هم می‌پذیرند. این عددها از داستان سیگار روزهای ۱۲۵ و ۱۳۹ جدا خوانده نمی‌شود: در آن دوره سرطان ریه رو به افزایش بود.
یک سود غیرمنتظره هم بود: بنا بر NIH Record، جست‌وجوی واکسن سرطان نتیجه نداد اما این تلاش فهم پایهٔ ژنتیکی سرطان را پیش برد؛ در ۱۹۷۶ بیشاپ و وارموس نشان دادند ژن‌های عادی می‌توانند به ژن‌های سرطان‌زا تبدیل شوند.
آنچه ماند
- ایدهٔ یک برنامهٔ ملی متمرکز برای سرطان
- مسیر مستقیم بودجهٔ NCI به رئیس‌جمهور
- شبکهٔ مراکز سرطان و پانل سرطان ریاست‌جمهوری
آنچه افتاد یا سست شد
- انتظار یک «تاریخ درمان» واحد مانند ۱۹۷۶
- تمثیل ماه: آنچه کم بود فقط اراده و پول نبود
از آگهی تا امضا: ۱۹۶۹-۱۹۷۱. محور از ژوئیهٔ ۱۹۶۹ تا ژانویهٔ ۱۹۷۲ می‌رود. نشانه‌های سبز تاریخ‌هایی‌اند که چند منبع بر آن‌ها هم‌داستان‌اند؛ نشانه‌های کهربایی تاریخ‌های ناهمخوان میان منابع را نشان می‌دهند (ارسال گزارش: ۲۵ نوامبر یا ۱۰ دسامبر)؛ نشانه‌های آبی تاریخ‌هایی را نشان می‌دهند که بر یک منبع تکیه دارند. تاریخ‌هایی که فقط ماهشان معلوم است در میانهٔ ماه کشیده شده‌اند.
برنامهٔ دولتی کنترل سرطان
ترکیه را مستقیماً به قانون ۱۹۷۱ نمی‌بندم؛ فقط مقایسه‌ای می‌کنم. بنا بر برنامهٔ کنترل سرطان ترکیه ۲۰۱۳-۲۰۱۸ که وزارت بهداشت جمهوری ترکیه، مؤسسهٔ سلامت عمومی ترکیه، اداره کل سرطان منتشر کرده است، نخستین برنامهٔ ملی کنترل سرطان در ۲۰۰۸ منتشر شد و ۲۰۰۸-۲۰۱۳ را در بر می‌گرفت؛ برنامهٔ ۲۰۱۳-۲۰۱۸ به‌عنوان فاز دوم با همکاری WHO تهیه شد. برنامه سازماندهی در سطح دولت را به «Kanserle Savaş Dairesi» برمی‌گرداند که در ۱۹۸۳ با فرمان‌قانون (KHK) شمارهٔ ۱۸۱ ایجاد شد؛ این نام یک نهاد است و به‌عنوان نام خاص تاریخی آورده می‌شود. ترکیه در ۱۹۸۹ به انجمن بین‌المللی ثبت‌های سرطان (IACR) پیوست؛ در ۱۹۹۲ مراکز ثبت در ازمیر و دیاربکر گشوده شد. برای کشف زودهنگام، برنامه از ۱۹۷ مرکز کشف زودهنگام، غربالگری و آموزش سرطان (KETEM) خبر می‌دهد، دست‌کم یکی در هر استان.
پس: برنامهٔ متمرکز، ثبت‌ها، مراکز کشف زودهنگام و تأکید بر پیشگیری، همان بخش‌هایی که در ۱۹۷۱ در آمریکا بحث می‌شد. جهت هیچ رابطه‌ای میان آن‌ها را از این سند نمی‌توانم بخوانم؛ فقط صد هزار نویسهٔ نخست آن را خواندم.
از ۱۹۳۷ تا امروز
چه بررسی شد و چه نامطمئن ماند
- تاریخ امضا: ۲۳ دسامبر ۱۹۷۱، Public Law 92-218 (NCI و بیانیهٔ نیکسون در آن روز). ناهمخوانی نیست.
- شمارهٔ لایحه: NCI متن تصویب‌شده را S. 1828 می‌دهد؛ بنیاد لسکر می‌نویسد سنا در ۷ ژوئیه S. 34 را تأیید کرد؛ کتابخانهٔ نیکسون یک‌جا لایحه را S. 1848 و جاهای دیگر S. 1828 می‌خواند. اینکه کدام متن از سنا گذشت را نتوانستم روشن کنم.
- آرا: سنا ۷۹-۱ (۷ ژوئیه) و مجلس نمایندگان ۳۵۰-۵ (۹ دسامبر) فقط از بنیاد لسکر است؛ با منبع دوم تأیید نشد.
- آگهی: تاریخ (۹ دسامبر ۱۹۶۹) از بنیاد لسکر است؛ NLM فقط «دسامبر ۱۹۶۹» می‌گوید و تیتر را «Mr. Nixon: You can cure cancer» می‌دهد. شکل «Mr. President» که در بسیاری روایت‌ها تکرار می‌شود را در این دو منبع ندیدم. رقم ۳۴ میلیون از یک منبع است.
- تاریخ گزارش پانل: ۲۵ نوامبر ۱۹۷۰ (NCI، «ارسال شد») و ۱۰ دسامبر ۱۹۷۰ (بنیاد لسکر). گمان می‌کنم تفاوت میان ارسال و ارائهٔ عمومی باشد اما منبعی که این را بگوید نخوانده‌ام؛ در شکل کهربایی.
- نقش لسکر: جزئیات آگهی، گزینش اعضای پانل و سخنرانی وضعیت اتحادیه از بنیاد لسکر است؛ صفحهٔ NCI دربارهٔ قانون و بیانیهٔ نیکسون از لسکر نام نمی‌برند. بنیاد روایت بنیان‌گذار خودش را می‌نویسد؛ با سند دست‌اول نتوانستم بسنجم.
- «War on Cancer»: NCI و NIH Record آن را به نیکسون نسبت می‌دهند؛ کتابخانهٔ نیکسون می‌گوید نه قانون و نه دولت این نام را به کار نبردند و در سطر موضوعی ضبط ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ آمده است؛ در بیانیهٔ امضای نیکسون «war» فقط در مقایسه با جنگ جهانی دوم هست. خاستگاه این اصطلاح را نیافتم.
- شمار مراکز: NCI اختیار «۱۵ مرکز تازه» را می‌دهد؛ NLM «۱۷ مرکز جامع» می‌نویسد؛ منبعی که تفاوت را توضیح دهد نخوانده‌ام.
- بودجه: ۱٫۵۹ میلیارد دلار مجوز مصرف است؛ اعتبار واقعی را نسنجیدم. جمع محاسبهٔ خودم است و با رقم NLM می‌خواند. در بیانیهٔ نیکسون ۱۰۰ میلیون دلار اضافی سطح عملیاتی را از ۱۸۰ میلیون دلار در نیمهٔ نخست سال مالی ۱۹۷۲ به ۳۳۷٫۵ میلیون دلار می‌رساند.
- اشپیگلمن و واتسون: تشبیه از NLM است و دیدگاه واتسون از NIH Record؛ هر دو چکیدهٔ مفهومی‌اند. تشبیه «ویتنام پزشکی» در NIH Record را به‌کار نبردم چون مقام سابق FDA که آن را گفته بی‌نام است.
- عددهای بیلار: فقط چکیدهٔ دو مقاله خوانده شد؛ در صفحهٔ ۱۹۸۶ نام نویسندگان نیامده بود، مشخصات از کتاب‌شناسی رایج است.
- برنامهٔ ترکیه: صد هزار نویسهٔ نخست سند خوانده شد. برنامهٔ پیشین را ۲۰۰۹-۲۰۱۵ پنداشته بودم؛ سند ۲۰۰۸-۲۰۱۳ می‌گوید، سند را مبنا گرفتم. «Kanserle Savaş Dairesi» نام یک نهاد است.
- جعبهٔ دیروز: دامنهٔ قانون، تاریخ امضا و نقش لسکر که در روز ۱۴۹ وعده داده شده بود بررسی شد؛ نام در گیومه و در بافتی انتقادی به کار رفت.
دو ضربه: ناتسن، رتینوبلاستوما و حساب سرطان ارثی، ۱۹۷۱
امروز یک ملت برای سرطان پول و سازمان ساخت. فردا در همان سال، محاسبه‌ای که یک آماردان با کاغذ و مداد انجام داد: چرا تومور چشمی کودکی در برخی کودکان در یک چشم و در برخی در هر دو چشم پدید می‌آید؟ مقالهٔ ۱۹۷۱ آلفرد ناتسن، ایدهٔ «دو ضربه» و ارتباط آن با سندرم‌های خانوادگی روز ۱۴۸ را بررسی می‌کنم.
یادداشت نویسنده: آنچه در نوشتن این مقاله بیش از همه مرا شگفت‌زده کرد این بود که قانونی که نام این تلاش را به یک ملت داد، در متن خودش و در بیانیهٔ خود رئیس‌جمهور تقریباً چیزی از آن نام ندارد. این مجموعه از زبان نظامی دوری می‌کند؛ امروز به نام فقط به‌عنوان یک نام تاریخی نزدیک شدم و پرسیدم کی، به دست چه کسی و با چه انتظاری به کار رفت. بخشی از پاسخ، یعنی اینکه چه کسی آن را ساخت، هنوز نزد من نیست.
منابع و مطالعهٔ بیشتر
- National Cancer Institute. The National Cancer Act of 1971 (Public Law 92-218). cancer.gov/about-nci/legislative/history/national-cancer-act-1971 (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد؛ متن قانون مستقیماً خوانده نشد).
- Nixon R. Statement about the National Cancer Act of 1971, 23 Dec 1971. The American Presidency Project, presidency.ucsb.edu (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد).
- Richard Nixon Presidential Library. War on Cancer subject guide. nixonlibrary.gov (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد).
- Lasker Foundation. Catalyst for the National Cancer Act: Mary Lasker. laskerfoundation.org (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد).
- National Library of Medicine. Cancer Wars. profiles.nlm.nih.gov/spotlight/tl/feature/cancer (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد).
- NIH Record. مقاله‌ای دربارهٔ قانون ملی سرطان. nihrecord.nih.gov/node/26041 (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد؛ عنوان و نویسندهٔ مقاله بررسی نشد).
- Cancer History Project. Speeches, footage, and dispatches from Dec. 23, 1971. cancerhistoryproject.com (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد).
- Bailar JC, Smith EM. Progress against cancer? N Engl J Med 1986;314(19):1226-1232. doi:10.1056/nejm198605083141905 (فقط چکیده خوانده شد).
- Bailar JC, Gornik HL. Cancer undefeated. N Engl J Med 1997;336(22):1569-1574 (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد).
- وزارت بهداشت جمهوری ترکیه، مؤسسهٔ سلامت عمومی ترکیه، اداره کل سرطان. Türkiye Kanser Kontrol Planı 2013-2018. آنکارا؛ 2016 (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد؛ ۱۰۰٬۰۰۰ نویسهٔ نخست).
- Mukherjee S. The Emperor of All Maladies: A Biography of Cancer. New York: Scribner; 2010 (زمینهٔ عمومی؛ بخش مربوط برای این مقاله دوباره خوانده نشد).
این مقاله روز ۱۵۰ مجموعهٔ «۳۶۵ روز تاریخ سرطان» است و قانون ملی سرطان را به‌عنوان خوانشی تاریخی روایت می‌کند. محتوایی تاریخی-عمومی است، نه تشخیص و نه توصیهٔ درمانی. برای تصمیم‌های درمانی با پزشک خود گفت‌وگو کنید. منابع بررسی شده‌اند؛ جزئیاتی که فقط بر یک منبع دست‌دوم، فقط بر یک خلاصه یا بر متنی ناخوانده تکیه دارند در یادداشت‌های راستی‌آزمایی مشخص شده‌اند.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
