ძუძუს კიბოს სიმპტომები და მკურნალობა – დიაგნოზისკენ გზა კითხვებით

ძუძუს კიბოს დიაგნოზის მიღება: პირველი შოკი!

ძუძუს კიბოს დიაგნოზის შემდეგ პაციენტი და მისი ოჯახი დამწუხრებული და დაბნეული არიან. ამავე დროს ბრაზს გრძნობენ უიღბლობისა და ბედისწერის გამო. უმეტესად ცდილობენ მდგომარეობა ასე აღწერონ: „დაბნეული ვარ, გრძნობები ერთმანეთში მერევა“. თავიდან მეგობრებს ურეკავენ და, თუ ჰყავთ, ნაცნობ, სანდო ექიმს უკავშირდებიან და ეკითხებიან, რა გზით უნდა წავიდნენ.

მოდით, ერთად განვიხილოთ, რა უნდა გაკეთდეს ასეთ რთულ სიტუაციაში, რომელშიც ნებისმიერ დროს თითოეული ჩვენგანი შეიძლება აღმოჩნდეს.

მჯერა, რომ ეს სტატია მრავალი ახლად დიაგნოსტირებული ძუძუს კიბოს პაციენტისა და ოჯახის გზამკვლევი გახდება და მსურს, მეგობრებს გაუზიაროთ.

.

არის თუ არა ეს ძუძუს კიბოს ნიშანი? რა უნდა გავაკეთო?

ძუძუს ქსოვილი ბუნებრივად დიდი რაოდენობით კეთილთვისებიან კისტებსა და კვანძოვან სტრუქტურებს შეიცავს. ასეთ ვითარებაში ჯერ სარკის წინ უნდა დადგეთ და შეამოწმოთ ორივე ძუძუს სიმეტრია, კანის ცვლილება, ნაზი შეხებისას დვრილიდან სისხლიანი გამონადენი, ძუძუში ჩაღრმავება ან გამობერილობა და დვრილის ჩაბრუნება. თუ შეშფოთების გარეშე დაათვალიერებთ, ადვილად დაინახავთ ჩამოთვლილ ნიშნებს, რომლებიც შეიძლება ძუძუს კიბოს უკავშირდებოდეს. თუ არცერთი არ არის, პირველ რიგში თავისუფლად უნდა ამოისუნთქოთ.

თუმცა ძუძუს კიბო, განსაკუთრებით ადრეულ სტადიაზე, ჩამოთვლილი ნიშნების გარეშეც შეიძლება გამოვლინდეს. თუ ხელით აღმოჩენილი კვანძი ახალია ან ადრე ცნობილი კვანძი იზრდება, აუცილებლად უნდა მიმართოთ ძუძუს კიბოში კომპეტენტურ ექიმს. .

ძუძუში საეჭვო წარმონაქმნი, კვანძი აღმოვაჩინე, რომელ ექიმს მივმართო?

KETEM-ები ჯანდაცვის სამინისტროს ორგანიზაციაა, რომელიც ამ საკითხში ყველაზე ადვილად ხელმისაწვდომია და საქმისადმი თავდადებული, ძალზე მზრუნველი ექიმებითაა დაკომპლექტებული. ექიმი გაგსინჯავთ და შემდეგ ძუძუს ულტრაბგერით გამოკვლევას, საჭიროების შემთხვევაში მამოგრაფიას და ძუძუს მაგნიტურ-რეზონანსულ კვლევასაც ჩაგიტარებთ.

ძუძუს კიბოს ვიზუალიზაციის მეთოდებიდან ულტრასონოგრაფია - USG ერთ-ერთი ყველაზე მარტივად გამოსაყენებელი მეთოდია, თუმცა მარტო ის საკმარისი არ არის. თუ ექიმის გასინჯვის შემდეგ ეჭვი რჩება, მამოგრაფიას მოგთხოვთ. მამოგრაფია მენოპაუზამდელ ქალებში და განსაკუთრებით 40 წლამდე ქალებში ძუძუს სიმკვრივის გამო შესაძლოა მის შიდა ნაწილს საკმარისად ვერ აჩვენებდეს. თუ ულტრასონოგრაფიისა და შემდგომი მამოგრაფიის შემდეგ ეჭვი რჩება, აუცილებლად უნდა ჩატარდეს ძუძუს მაგნიტურ-რეზონანსული კვლევა - MR . ძუძუს მაგნიტურ-რეზონანსული კვლევის სიზუსტე პრობლემის გამოვლენაში %90-ზე მეტია. ცხადია, ყველა ეს ვიზუალიზაციის მეთოდი საეჭვო დაზიანების კიბოდ არსებობას საბოლოოდ ვერ ადგენს; თუ კიბოს მაღალი ალბათობა დადგინდა, აუცილებლად უნდა ჩატარდეს ბიოფსია.

KETEM-ის გარდა დახმარება შეუძლიათ სამედიცინო ფაკულტეტებს, სასწავლო-კვლევით საავადმყოფოებს, კერძო საავადმყოფოების ძუძუს კიბოს კლინიკებსა და ძუძუს კიბოზე სპეციალიზებულ ექიმებს. არჩევანი უნდა გააკეთოთ იმის გარკვევით, ჰყავს თუ არა ცენტრს ძუძუს კიბოში კომპეტენტური გუნდი. უნდა გახსოვდეთ, რომ ძუძუს კიბოს დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის წარმატება რამდენიმე ექიმის შეთანხმებული მუშაობის შედეგია.

ძუძუში კიბოზე საეჭვო წარმონაქმნი აღმომაჩნდა და ბიოფსია მირჩიეს. რომელი მეთოდით უნდა ჩატარდეს ბიოფსია?

ამ ეტაპზე მეთოდის არჩევა ძალიან მნიშვნელოვანია. სწორი მეთოდი ძუძუს კიბოს დიაგნოზის დასმის მომენტიდან მკურნალობის სტრატეგიის გზამკვლევია და დროის დაკარგვას თავიდან გვაცილებს. შეუსაბამო მეთოდებმა შეიძლება დროის დაკარგვა და ქირურგიული მკურნალობის არჩევანის შეზღუდვა გამოიწვიოს.

არსებობს სხვადასხვა ძუძუს ბიოფსიის მეთოდი: წვრილი ნემსით ბიოფსია, მსხვილი ნემსით (trucut) ბიოფსია, ვაკუუმური ბიოფსია, ექსციზიური ბიოფსია, ანუ საეჭვო კვანძის ადგილობრივი ოპერაციით ამოღება, მავთულით მონიშნული ექსციზიური ბიოფსია.

ამ მეთოდებიდან ყველაზე შესაფერისია trucut სახელწოდების მსხვილი ნემსით ბიოფსია. ამ მეთოდით წვრილი ნემსით ბიოფსიასთან შედარებით მეტი სიმსივნური ქსოვილი მიიღება და შეიძლება განისაზღვროს ძუძუს კიბოს ტიპი და ქცევა (ბიოლოგია).

წვრილი ნემსით ბიოფსია და განსაკუთრებული მიზეზის გარეშე წარმონაქმნის პირდაპირ ქირურგიულად ამოღება ყველაზე არასასურველი მეთოდებია. წვრილი ნემსით ბიოფსიისას უმეტესად მცირე სიმსივნური მასალა მიიღება, ამიტომ ძუძუს კიბოს ტიპისა და დამახასიათებელი თვისებების განსაზღვრა ვერ ხერხდება.

საკმარისი სიმსივნური ქსოვილის აღებისა და კიბოს დიაგნოზის დასმის შემდეგ ქსოვილს დამატებით ღებავენ და ძუძუს კიბოს სახეობას ადგენენ. ბიოფსიის შემდეგ ტიპის დაუყოვნებლივ განსაზღვრა დროსაც ზოგავს და შემდეგი ნაბიჯით მკურნალობის პრიორიტეტების შესახებ გზამკვლევ ინფორმაციასაც იძლევა.

კიბოზე საეჭვო წარმონაქმნის პირდაპირ ადგილობრივი ოპერაციით ამოღება განსაკუთრებული შემთხვევების გარდა (პაციენტები, რომლებშიც მსხვილი ნემსით ბიოფსია ვერ ტარდება) შეუსაბამოა. ძუძუზე ასეთი ადრეული ჩარევა დაუგეგმავიც იქნება და შემდგომი ოპერაციის კოსმეტიკურ დაგეგმვასაც დააზიანებს. ადრეული ძუძუს კიბოსას მინიმალურ ქირურგიასა და იღლიის ლიმფური კვანძის ნიმუშის აღებასაც გაართულებს.

არასაჭიროდ წარმონაქმნის მთლიანად ამოღებით (ექსციზიური ბიოფსიით) ჩატარებულმა ბიოფსიამ შეიძლება შემდეგ ეტაპზე ვიზუალიზაციის მეთოდებზე (მაგალითად, PET-BT) გავლენა მოახდინოს და სწორი გადაწყვეტილების მიღებასაც შეუშალოს ხელი.

სამწუხაროდ, პრაქტიკაში ამას ხშირად ვხედავთ. ამიტომ თუ დიაგნოსტიკის მიზნით პაციენტის ძუძუზე ქირურგიული ჩარევა იგეგმება, მან სრულად უნდა იკითხოს მისი მიზეზები და ინფორმაცია მიიღოს. ასეთ შემთხვევებში მეორე ექიმის აზრი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი და გზამკვლევი შეიძლება იყოს.

ძუძუს ბიოფსია ჩამიტარდა და ძუძუს კიბოს დიაგნოზი დამისვეს, რა ვკითხო ექიმს?

პაციენტმა, რომელიც ძუძუს ბიოფსიის შემდეგ პათოლოგიის ანგარიშით მოდის, ექიმს ორი სწორი კითხვა უნდა დაუსვას:

პირველია რა ტიპისაა ჩემი ძუძუს კიბო? მეორე კითხვა კი: რა სტადიაზეა ჩემი ძუძუს კიბო, რამდენად გავრცელებულია კიბო ძუძუსა და სხეულში?

ძუძუს კიბოს ტიპების კლასიფიკაციები საკმაოდ რთულია. პაციენტებისთვის ყველაზე გასაგებია ოთხ განსხვავებულ ტიპად განხილვა. ქვეტიპების ცოდნა მნიშვნელოვანია ძუძუს კიბოს მომავალი მიმდინარეობისა და მკურნალობის ვარიანტებისთვის. ყველა ქალში ძუძუს კიბო ერთნაირი ტიპისა და სტადიის არ არის. ამიტომ ახლად დიაგნოსტირებულმა პაციენტებმა თავი სხვებს არ უნდა შეადარონ და დადებითი ან უარყოფითი დასკვნები არ უნდა გამოიტანონ. ასეთი შედარებები შეიძლება მცდარი შეფასებების მიზეზი გახდეს. ძუძუს კიბოს ტიპების დალაგება ყველაზე მსუბუქი მიმდინარეობიდან, ანუ სამედიცინო მკურნალობით ყველაზე მართვადიდან ყველაზე აგრესიულამდე, პაციენტებს გაგებას უადვილებს.

1. პირველია ჰორმონებისადმი მგრძნობიარე, ანუ ჰორმონდადებითი ძუძუს კიბო, რომელიც ბიოლოგიურად სხვა ტიპებთან შედარებით ჰორმონული წამლებისგან სარგებელს იღებს. თუ სიმსივნის ზომა მცირეა და გენეტიკური აგებულება დაბალი რისკისაა, ქიმიოთერაპიაც კი შეიძლება არ გახდეს საჭირო.
2. მეორე ჯგუფია ჰორმონული მკურნალობისადმი ნაკლებად მგრძნობიარე ტიპი. ამ ტიპში ჰორმონის რეცეპტორები შეიძლება სუსტად დადებითი იყოს და თან ახლდეს სხვა უარყოფითი და გენეტიკური ფაქტორები.
3. მესამე ტიპში ჭკვიანი წამლის ტესტი დადებითია, ანუ Her2 ან Cerb B2 სახელწოდების სიმსივნური რეცეპტორი დადებითია. ამ ტიპში, თუნდაც სიმსივნე ძალიან მცირე იყოს, გამოიყენება ქიმიოთერაპია და ტრასტუზუმაბის შემცველი ჭკვიანი წამალი.
4. მეოთხე ტიპია სამმაგად უარყოფითი სახელწოდების ძუძუს კიბოს ჯგუფი, რომელსაც ჰორმონებისა და ჭკვიანი წამლების მარკერები არ აქვს, ანუ ეს მკურნალობები (ჰორმონული მკურნალობა და ჭკვიანი წამალი ტრასტუზუმაბი) არ მოქმედებს. სამმაგად უარყოფითი ძუძუს კიბო სხვა ტიპებზე მეტად იღებს სარგებელს ქიმიოთერაპიისგან და ძალიან ადრეულ სტადიაზეც, ანუ ძალიან მცირე სიმსივნის დროსაც, დამცავი ქიმიოთერაპია არის სასურველი. სხვა ტიპებთან შედარებით უფრო აგრესიული თვისებებისაა.

ძუძუს კიბოს ტიპისა და სიმსივნის სტადიის დადგენა ბიოფსიის შემდეგ ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯებია.

როგორ განისაზღვრება ძუძუს კიბოს ტიპი?

მსხვილი ნემსით ბიოფსიით აღებულ ქსოვილზე პათოლოგი იმუნოჰისტოქიმიური მეთოდით სპეციალურ შეღებვებს ატარებს. ჰორმონების რეცეპტორების (ესტროგენის რეცეპტორი, პროგესტერონის რეცეპტორი), ჭკვიანი წამლის რეცეპტორის (Her2), Ki 67-ისა და Grad-ის სახელწოდების შეღებვის ტესტებით ძუძუს კიბოს თვისებები ადვილად განისაზღვრება. ამ სპეციალურ შეღებვებად წოდებული მეთოდების შედეგებს ჩვეულებრივ 3-5 დღე სჭირდება.

.

ბიოფსია ჩატარდა, ძუძუს კიბოს ტიპი დადგინდა. ამის შემდეგ რა ვკითხო ექიმს, რა უნდა ვიცოდე?

ამ ნაბიჯის შემდეგ უნდა ვიცოდეთ დაავადების გავრცელება, ანუ ძუძუს კიბოს სტადია, სხვაგვარად რომ ვთქვათ, სიმსივნის გავრცელების ხარისხი. ამ ეტაპზე ვიზუალიზაციის მეთოდებით უნდა დავსვათ კითხვები: რამდენად ვრცელდება კიბო ძუძუში, რა ზომისაა, ძუძუში ერთი კერიდან მოდის თუ რამდენიმე კერიდან? ვრცელდება თუ არა იღლიაში, ანუ არის თუ არა მეტასტაზი ლიმფურ კვანძებში? არის თუ არა მეორე ძუძუში სხვა კიბოს კერა? ვრცელდება თუ არა სხეულის სხვა ორგანოებში (ძვალი, ღვიძლი, ფილტვი და სხვა)?

სინამდვილეში ბიოფსიის მქონე პაციენტს რამდენიმე გამოკვლევა უკვე აქვს და ისინი ნაწილობრივ მაინც ძუძუს კიბოს გავრცელების გზამკვლევია. პაციენტები ამ ეტაპზე ხშირად ძუძუს ულტრაბგერითი გამოკვლევითა და მამოგრაფიით მოდიან. ექიმმა პაციენტი უნდა გასინჯოს და შედეგები ჩაიწეროს. გასინჯვისას იკვლევენ ძუძუში სიმსივნის ზომას, ძუძუს კანსა და დვრილს და იღლიის ლიმფურ კვანძებს. თუ ჩატარებულია, ულტრაბგერით გამოკვლევასა და მამოგრაფიასთან ერთად გასინჯვის შედეგებიც განიხილება და დაავადების გავრცელებაზე წარმოდგენა იქმნება.

ძუძუს კიბოს ძალიან ადრეულ სტადიაზე ძუძუში წარმონაქმნი 1-2 cm-ით შემოიფარგლება და იღლიაში ლიმფური კვანძი გასინჯვით არ ვლინდება.

ჰორმონმგრძნობიარე ძუძუს კიბოსას, თუ სიმსივნე მცირეა და გასინჯვასა და სისხლის ანალიზებში საეჭვო არაფერია, გავრცელების დასადგენად შეიძლება მარტივი კვლევები ჩავატაროთ და PET-ტომოგრაფია არ მოვითხოვოთ.

თუმცა თუ პაციენტი ახალგაზრდაა (განსაკუთრებით 40 წლამდე), მაგნიტურ-რეზონანსული კვლევა ძალზე სასარგებლო იქნება ძუძუში დაავადების გამოსავლენად და მეორე ძუძუს შესაფასებლად. განსაკუთრებით ახალგაზრდა ქალებში, რომლებსაც ძუძუს შემანარჩუნებელი ოპერაცია უტარდებათ, ძუძუს მაგნიტურ-რეზონანსული კვლევა PET-ტომოგრაფიაზე ღირებული მეთოდია. ჰორმონებისადმი ნაკლებად მგრძნობიარე, ჭკვიანი წამლის ტესტით (Her2 რეცეპტორი) დადებითი და სამმაგად უარყოფითი (ტრიპლუარყოფითი) კიბო უფრო აგრესიული ჯგუფებია, ამიტომ ამ პაციენტებში იღლიის, ანუ აქსილარულ ლიმფურ კვანძებში მეტასტაზის ალბათობა უფრო მაღალია.

ამასთან, ამ ტიპის კიბოში სიმსივნის ზომის ზრდასთან ერთად იღლიის ლიმფური კვანძების გარდა სხვა ორგანოებში (ძვალი, ღვიძლი, ფილტვი) გავრცელებაც შეიძლება გამოჩნდეს. ამ პაციენტებს დაავადების გავრცელების დასადგენად PET-ტომოგრაფია უნდა მიეცეთ რეკომენდაციად.

ამ ეტაპზე დადგენილია სიმსივნის სტადია, ანუ გავრცელების ხარისხი, და ძუძუს კიბოს ტიპი. შემდეგი ნაბიჯია მკურნალობის სწორი თანმიმდევრობის დაგეგმვა!