იმუნოთერაპიის მიმღებ პაციენტებში ქრონიკული დიარეა და კოლიტი უფრო ხანგრძლივ გადარჩენასთან დაკავშირებული აღმოჩნდა

Journal of the National Comprehensive Cancer Network ჟურნალში გამოქვეყნებული რეტროსპექტიული ანალიზის შედეგების მიხედვით, კუჭის მჟავიანობის შემამცირებელი პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების (PPI) გამოყენება, გამოყენება იმუნური საკონტროლო წერტილების ინჰიბიტორთა კლასის იმუნოთერაპიებით ნამკურნალებ კიბოს მქონე პაციენტებში ქრონიკული იმუნური მექანიზმით განპირობებული დიარეისა (ფაღარათის) და კოლიტის რისკფაქტორია. ამავე ანალიზის კიდევ ერთი საყურადღებო შედეგი იყო, რომ ქრონიკული იმუნური მექანიზმით განპირობებული დიარეისა და კოლიტის (BADK) მქონე პირებში კიბოს პროგრესირება ნაკლები აღმოჩნდა.

იმუნური მექანიზმით განპირობებული დიარეა და კოლიტი იმუნოთერაპიის გავრცელებული გვერდითი მოვლენაა

ამ იმუნიტეტთან დაკავშირებული არასასურველი ეფექტის სიმძიმე შეიძლება მერყეობდეს მსუბუქი, თვითშემზღუდველი დიარეიდან სიცოცხლისთვის საშიში გართულებებით, მათ შორის ნაწლავის პერფორაციით, დამახასიათებელ მდგომარეობამდე. გარდა ამისა, იმუნური მექანიზმით განპირობებულ დიარეასა და კოლიტს (BADK) შეიძლება შეზღუდული მიმდინარეობა (მწვავე BADK) ან ხანგრძლივი მიმდინარეობა (ქრონიკული BADK) ჰქონდეს.

• დაკავშირებული თემა: რა გვერდითი მოვლენები აქვს იმუნოთერაპიის პრეპარატებს და როგორ მკურნალობენ მათ? 

იმუნური მექანიზმით განპირობებულ ქრონიკულ დიარეასა და კოლიტსა და გადარჩენას შორის კავშირი 

მიუხედავად იმისა, რომ წინა კვლევებმა იმუნოთერაპიით ნამკურნალებ კიბოს მქონე პაციენტებში BADK-ის წარმოქმნასა და ხანგრძლივ გადარჩენას შორის კავშირი აღწერა, ქრონიკული BADK-ის გავლენის შესახებ გადარჩენასა თუ რისკფაქტორებზე ნაკლებია ცნობილი.

კვლევაში ჩართული იყვნენ კიბოს მქონე თანმიმდევრულად შერჩეული ზრდასრული პაციენტები, რომლებსაც 2018 წლის იანვრიდან 2019 წლის ოქტომბრამდე ტეხასის უნივერსიტეტის MD Anderson-ის კიბოს ცენტრში იმუნოთერაპიით მკურნალობისას 2. ხარისხის ან უფრო მძიმე დიარეა / კოლიტი განუვითარდათ. ჩართვის კიდევ ერთი კრიტერიუმი ამ გვერდითი მოვლენების სამართავად ჩატარებული იმუნოსუპრესიული მკურნალობა იყო. BADK-ის მართვის ნაწილად სტეროიდები, iximab ან ვედოლიზუმაბი. გამორიცხვის კრიტერიუმებს შორის იყო ნაწლავის ანთებითი დაავადება და სხვა თანმხლები კუჭ-ნაწლავის დარღვევების არსებობა.

პაციენტები მწვავე ან ქრონიკული BADK-ის არსებობის მიხედვით დაჯგუფდნენ. მდგომარეობის 3 თვეზე ხანგრძლივად არსებობა ქრონიკულ BADK-ს მწვავე BADK-ისგან განასხვავებდა. დამატებით, ქრონიკული BADK-ის მქონე პაციენტები დახასიათდნენ როგორც მუდმივად სიმპტომური, მორეციდივე (სიმპტომების განმეორება უსიმპტომო 1 თვის ან უფრო ხანგრძლივი პერიოდის შემდეგ) და მუდმივი ჰისტოლოგიური BADK-ის მქონე.

კვლევაში ჩართული 88 პაციენტიდან 43-ს ქრონიკული BADK, ხოლო 45 პაციენტს მწვავე BADK ჰქონდა. საწყის ეტაპზე ასაკის მედიანა ქრონიკული BADK-ის მქონე პაციენტებისთვის 66, ხოლო მწვავე BADK-ის მქონეთათვის 65 იყო. პაციენტთა ორივე ჯგუფში ყველაზე ხშირი დიაგნოზები საშარდე გზების (შარდის ბუშტის) კიბო და მელანომა იყო.

შედეგები

ქრონიკული BADK-ის რისკფაქტორებს შორის იყო;

• PPI-ის გამოყენება (შანსების თანაფარდობა [OR], 3.96; P = .026),
• BADK-ის სიმპტომების ხანგრძლივობა (OR, 1.05; P <.001),
• პირველი ეპიზოდის დროს საავადმყოფოში ყოფნის ხანგრძლივობა (OR, 1.07; P = .043),
• ქრონიკული აქტიური კოლიტის (OR, 4.8; P = .025) ან მიკროსკოპული კოლიტის (OR, 5.0; P = .045) ჰისტოლოგიური მახასიათებლები და
• BADK-ისთვის სელექციური იმუნოსუპრესიული მკურნალობის დაწყების დაგვიანება (OR, 1.06; P = .047).

PPI-ების გამოყენების, როგორც ქრონიკული BADK-ის რისკფაქტორის შესახებ, კვლევის მკვლევრებმა აღნიშნეს: „ჩვენი მიგნებები გამომდინარეობდა ნაწლავის მიკრობიოტაზე ამ რუტინულად გამოყენებული პრეპარატების კლასის ცნობილი გავლენიდან: კერძოდ, ნაწლავური ინფექციების მომატებული რისკი, ბაქტერიული ტრანსლოკაცია და მიკროსკოპული კოლიტის პათოგენეზი (BADK-ის ერთ-ერთი ჰისტოლოგიური ვარიანტი)."

ამ კვლევის ყველაზე საყურადღებო თავისებურება იყო მწვავე BADK-თან (% 33; P = .019) შედარებით ქრონიკულის მქონე პირებში (% 14) მნიშვნელოვნად ნაკლები კიბოს პროგრესირება .

ქრონიკული BADK-ის მქონე პაციენტებისთვის გამოყენებული 2 იმუნოსუპრესიული აგენტის შედეგები მოულოდნელი იყო. მრავალცვლადიანმა ანალიზმა აჩვენა, რომ ვედოლიზუმაბთან შედარებით ინფლიქსიმაბზე დაფუძნებული მკურნალობის გამოყენება (OR, 5.10; P = .004) დამოუკიდებლად უკავშირდებოდა კიბოს პროგრესირებას.

ამ მიგნების შესახებ კვლევის მკვლევრებმა აღნიშნეს: „ვედოლიზუმაბით მკურნალობა ჩვენს კვლევაში გამოყენებული [სელექციური იმუნოსუპრესიული მკურნალობების] უდიდეს ნაწილს შეადგენდა და შესაძლოა დამცავი ფაქტორი იყოს, რადგან იმუნოთერაპიების სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტს ინფლიქსიმაბზე ნაკლებად ამცირებს."

კვლევის მკვლევრებმა შედეგების შეფასებისას ქრონიკული BADK ასე განმარტეს: „სავარაუდოდ, ასახავს იმუნური საკონტროლო წერტილის ინჰიბიტორის ხანგრძლივ ეფექტს და დაკავშირებულია კიბოს უკეთეს შედეგსა და საერთო გადარჩენასთან“.

თუმცა, „მომავალი, უფრო ფართომასშტაბიანი კვლევები გამართლებულია, რათა დაზუსტდეს ქრონიკული BADK-ის ჰისტოლოგიური მახასიათებლების პროგნოზული ღირებულება და კიბოს მკურნალობასთან დაკავშირებული შედეგები“, დაამატეს მათ.

დაკავშირებული თემა:

- იმუნოთერაპია და კიბოს ვაქცინა