ვარჯიში მრავალ დიეტასა და წამალზე მეტად ახანგრძლივებს სიცოცხლეს

ძვ. წ. 2600 წლის ჩინელი ექიმები და მათგან 2200 წლის შემდეგ ჰიპოკრატე ვარჯიშს ჯანმრთელობისთვის ღირებულად მიიჩნევდნენ. თუმცა 20. საუკუნეში საზიანოდ მიიჩნიეს. 1953 წელს Jerry Morris-მა უმოძრაობისა და ქრონიკული დაავადებების პირველი დიდი კვლევა ჩაატარა. 1954 წელს Cambridge-ის ექიმებმა Cambridge-Oxford-ის 100. ნიჩბოსნობის შეჯიბრისთვის ვარჯიშის გავლენა შეისწავლეს.

მას შემდეგ ძლიერად დადასტურდა ვარჯიშის მიერ კორონარული დაავადების, მაღალი წნევის, ინსულტის/დამბლის, მეტაბოლური სინდრომის, ტიპი 2 დიაბეტის, ძუძუსა და კოლონის კიბოს, დეპრესიის მსგავსი ქრონიკული დაავადებების რისკის შემცირება. ერთ-ერთი კვლევა 2012 წელს Lancet -ში გამოქვეყნდა. შეისწავლეს უმოძრაობის გავლენა ქრონიკული დაავადებებით, გულის დაავადებით, ტიპი 2 დიაბეტით, ჰიპერტენზიით, ძუძუსა და კოლონის კიბოთი სიკვდილზე. მსოფლიოში კორონარული დაავადებების %5.8, ტიპი 2 დიაბეტის %7.2, ძუძუს კიბოს %10.1, კოლონის კიბოს %10.4 და ყველა მიზეზით სიკვდილის %9.4 ფიზიკურ უმოქმედობას მიეწერა.

უმოძრაობის მოცილება საშუალო სიცოცხლეს 0.68 წლით გაზრდიდა. ჩვენი ქვეყანა 1 წლით ყველაზე დიდი მოსალოდნელი ზრდის ქვეყნებს შორისაა. მცირედ ჩანს, მაგრამ საშუალო მთელ მოსახლეობაზე, აქტიურზეც და არააქტიურზეც ითვლება. მხოლოდ არააქტიურებში ზრდა 1.3-3.7 წელი იქნებოდა. სხვა რისკებთან, მოწევასა და სიმსუქნესთან თუ შევადარებთ: ყველაზე მეტად მწეველ ქვეყნებს შორის პირველ 5-ში მყოფ ჩინეთში მოწევის პრობლემის მოცილებით საშუალო სიცოცხლე 2.3-2.5 წლით, ამერიკაში სიმსუქნის მოცილებით კი 0.7-1.1 წლით გაიზრდებოდა.

სამწუხაროდ ყველაზე ნაკლებად მოვარჯიშე ქვეყნებს შორის ვართ

ჩვენთან კორონარული დაავადების %9.3, ტიპი 2 დიაბეტის %11.3, ძუძუს კიბოს %16.3, კოლონის კიბოს %16.6 და ყველა სიკვდილის %15 უმოძრაობაზე მოდის. ამ მაჩვენებლებით მალტისა და სერბეთის შემდეგ ევროპაში 3. ვართ.

რამდენ ხანს ვივარჯიშოთ?

მსოფლიოს უმეტესობა საკმარისად არ ვარჯიშობს. ჩვენი მაჩვენებლები მსოფლიო საშუალოზე მაღალია და ევროპაში 3. ადგილზე ვართ; ამიტომ ქრონიკული დაავადებების რისკიც მაღალია, რეგულარული ვარჯიში კი ძლიერ გვიცავს. მრავალი კვლევით დღეში ოფლიანობით 15-30 წუთის სწრაფი სიარულიც სასარგებლოა. ასეთი მცირე ცვლილებით ხარისხიც და სიცოცხლის ხანგრძლივობაც იზრდება და ბევრი დაავადების რისკი მცირდება.