ვარჯიში როგორც მკურნალობა კიბომდე და მის შემდეგ

კომიტეტმა ფარისებრისა და სწორი ნაწლავის კიბოსთან კავშირი ვერ ნახა; დიდი აქტივობა კი ძუძუს, კოლონისა და პროსტატის კიბოთი სიკვდილს ამცირებდა .

Nkondjack-ის კვლევაში BRCA 1/2 მუტაციის მატარებელთა ძუძუს კიბოსთვის სარგებელი არ იყო; King-ის კვლევაში BRCA 1 მატარებელთა საკვერცხის რისკი %54-ით, BRCA 2-ისა %23-ით შემცირდა.

53 კვლევის მეტაანალიზში 35-ის შედეგით რეგულარული ეფექტიანი ვარჯიში პროგრესირებას ამცირებდა.

თაგვებზე ფართო სისტემური კვლევების უმეტესობაშიც ანტისიმსივნური თვისება ჩანდა.

დაკვირვების სარგებლის მიუხედავად, ვარჯიშის სიმსივნის მიკროგარემოზე ეფექტზე გარკვეული ცოდნა გვაქვს, მაგრამ კლინიკურად ჯერ ნათელი არ არის. დაახლოებით 12 თვე კვირაში 360 წუთის ვარჯიშმა მამაკაცებში პროაპოპტოზური Bax ცილის ექსპრესია გაზარდა, ქალებში განსაკუთრებით კოლონში შეამცირა.

სხვა კვლევაში ზოგი ბიოქიმიური მარკერი შეისწავლეს. სხვადასხვა დროის (150 ან 300 წუთი) და ხანგრძლივობის (6-12 თვე) ეფექტი სქესობრივ სტეროიდებზე, ზრდის ჰორმონზე, ანთებით ციტოკინებსა და დნმ-ის დაზიანებისა და აღდგენის ფაქტორებზე არათანმიმდევრული იყო; კლინიკური მნიშვნელობაც გაურკვეველია.

საერთაშორისო 2 დიდი კვლევა 2 და 3 სტადიის კოლონისა და მეტასტაზური პროსტატის კიბოს ვარჯიშის ეფექტიანობასა და მიკროგარემოზე გავლენას იკვლევს. კვებისა და ვარჯიშის სხვადასხვა კიბოს ჯგუფებში შესწავლაც გრძელდება.

ერთნაირი ტიპისა და რაოდენობის ვარჯიში სხვადასხვა ადამიანში სხვადასხვაა. საწყისი და მაქსიმალური მეტაბოლიზმი და ფიზიკური უნარი არ უდრის ერთმანეთს, ამიტომ დროისა და დოზის დიაპაზონი ფართოა. ერთ კვლევაში კვირაში საშუალო ინტენსივობის 120-360 წუთი ან მაღალი ინტენსივობის 75-230 წუთი ძუძუს კიბოს რისკს მნიშვნელოვნად ამცირებდა. პაციენტებში სიკვდილის რისკის შემცირებას საშუალო 120-250 წუთი ან მაღალი 75-150 წუთი უკავშირდებოდა.

ცნობილია, რომ კიბოს განვითარებაზე გენეტიკური და გარემო ფაქტორები მოქმედებს. ვარჯიშის ეფექტს ზომა, რეცეპტორის დადებითობა ან უარყოფითობა (ძუძუს ესტროგენის მსგავსი), გენის დონე (p27), იმუნური პასუხი (CD3+ სიმკვრივე) ცვლის. ამიტომ წარმატება ასაკზე, სქესზე, უნარზე, ზომასა და ქვეტიპზეა დამოკიდებული.

სამწუხაროდ, მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ნაკლებად მოვარჯიშე ქვეყანა ვართ

ჩვენთან გულის კორონარული დაავადების %9.3, 2 ტიპის დიაბეტის %11.3, ძუძუს კიბოს %16.3, კოლონის %16.6 და ყველა მიზეზის სიკვდილის %15-ზე ფიზიკური უმოქმედობა არის პასუხისმგებელი. მალტისა და სერბეთის შემდეგ ევროპაში უმოქმედობის დაავადებებით 3. ადგილზე ვართ.

დასკვნა

ვარჯიში ეფექტიანობის, ხარჯისა და გვერდითი მოვლენების მხრივ იმედისმომცემია. პირდაპირ ეფექტთან ერთად ინფარქტის, ჰიპერტენზიის, დახშობისა და სიმსუქნის და მათი სიკვდილიანობის შემცირება, თვითრწმენასთან ერთად, სარგებელს აძლიერებს. ვიმედოვნებთ, შემდგომი კლინიკური კვლევით ბიოლოგიისა და მიკროგარემოს გაგების შემდეგ ასაკზე, უნარსა და ქვეტიპზე მორგებული რეჟიმი სტანდარტად იქცევა.