اکتبر صورتی 2024؛ پاسخ به 14 پرسش رایج در ماه آگاهی از سرطان پستان

اکتبر صورتی

سرطان پستان شایع‌ترین سرطان تشخیص‌داده‌شده در زنان سراسر جهان است. به گفته سازمان جهانی بهداشت، در سال 2022 حدود 2.3 میلیون زن در جهان تشخیص سرطان پستان دریافت کردند و بیش از 685 هزار زن بر اثر این بیماری جان باختند. این ارقام نشان می‌دهند که کارزارهای سالانه آگاهی از سرطان پستان تا چه اندازه حیاتی‌اند.

ماه آگاهی از سرطان پستان (اکتبر صورتی) فرصتی است تا اطلاع‌رسانی درباره علت‌های بیماری، اهمیت تشخیص زودهنگام و گزینه‌های درمان، نقشی مهم در بهبود زندگی زنان داشته باشد.

میزان غربالگری برای تشخیص زودهنگام هنوز به سطح مطلوب نرسیده است. با اینکه سرطان پستان شایع‌ترین سرطان در زنان جهان است، با ماموگرافی و سایر روش‌های غربالگری می‌توان میزان مرگ ناشی از آن را تا 40% کاهش داد. در ایالات متحده، بر اساس داده‌های 2021، حدود 76% زنان 50-74 ساله در دو سال گذشته ماموگرافی غربالگری انجام داده‌اند. در ترکیه، طبق گزارش‌های OECD، میزان غربالگری سرطان پستان کمتر است. حدود 35% زنان گروه سنی 50-69 سال در دو سال گذشته ماموگرافی انجام داده‌اند. 

با ادامه کارزارهای آگاهی‌بخشی در سال 2024، هدف آن است که هر زن پیشرفت‌های درمان سرطان پستان را درک کند، خطرهای شخصی و خانوادگی خود را بشناسد و با پیگیری منظم از فرصت‌های تشخیص زودهنگام بهره ببرد.

دوست باش و به دوستت یادآوری کن!

«دوست باش و به دوستت یادآوری کن!» کارزاری برای افزایش آگاهی از سرطان پستان است و می‌خواهد زنان را به غربالگری منظم تشویق کند. گفت‌وگو با عزیزانتان درباره سرطان پستان و تشویق آن‌ها به غربالگری می‌تواند تأثیر مهمی بر زندگی‌شان داشته باشد. فقط چند دقیقه یادآوری یا کمک برای گرفتن نوبت می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. به کارزار ما بپیوندید و به یکی از دوستانتان یادآوری کنید غربالگری سرطان پستان انجام دهد. یک گام کوچک با هم می‌تواند نتایج بزرگی داشته باشد!

رایج‌ترین پرسش‌ها و پاسخ‌ها درباره سرطان پستان

پرسش 1: سرطان پستان در جهان چقدر شایع است؟

پاسخ: در سال 2022، حدود 2.3 میلیون زن در سراسر جهان برای نخستین بار تشخیص سرطان پستان دریافت کردند. سرطان پستان نه‌تنها شایع‌ترین سرطان در زنان است، بلکه پس از سرطان ریه، دومین سرطان از نظر تعداد تشخیص در جهان است. با این حال، به لطف تشخیص زودهنگام و امکانات پیشرفته درمان، میزان بقا به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. برای مثال، وقتی سرطان پستان در مرحله اولیه شناسایی شود، بقای 5 ساله می‌تواند به 99% برسد؛ با در نظر گرفتن همه مراحل، این میزان به 90% می‌رسد.

پرسش 2: چه عواملی خطر سرطان پستان را افزایش می‌دهند؟

پاسخ: دو عامل اصلی افزایش خطر سرطان پستان، زن بودن و افزایش سن هستند. علاوه بر این، سابقه خانوادگی سرطان پستان و عوامل باروری مانند شروع قاعدگی در سن پایین، یائسگی دیررس، نداشتن فرزند یا زایمان در سن بالا نیز خطر را افزایش می‌دهند. عوامل سبک زندگی مانند مصرف بیش از حد الکل، سیگار کشیدن، افزایش وزن پس از یائسگی و چاقی هم می‌توانند خطر سرطان پستان را بالا ببرند.

پرسش 3: سرطان پستان چگونه زود تشخیص داده می‌شود؟

پاسخ: مؤثرترین روش توصیه‌شده برای تشخیص زودهنگام سرطان پستان، انجام منظم ماموگرافی است. در سال 2024، کارگروه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده (USPSTF) توصیه می‌کند که همه زنان از سن 40 سالگی، هر دو سال یک‌بار غربالگری سرطان پستان انجام دهند. این توصیه تازه با هدف کاهش خطر مرگ زنان بر اثر سرطان پستان ارائه شده است. قبلاً به زنان دهه 40 زندگی توصیه می‌شد تصمیم شروع غربالگری را به‌صورت فردی با پزشک خود بگیرند. در راهنمای جدید، شروع غربالگری برای همه زنان از 40 سالگی توصیه می‌شود.

پرسش 4: برای کاهش خطر سرطان پستان چه کارهایی می‌توانم انجام دهم؟

پاسخ: در پیش گرفتن سبک زندگی سالم برای کاهش خطر سرطان پستان بسیار مؤثر است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند تغییرات مثبت در سبک زندگی می‌توانند خطر سرطان پستان را به‌طور قابل توجهی کاهش دهند. تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم و حفظ وزن مناسب برای کاهش این خطر اهمیت حیاتی دارند. برای مثال، کاهش وزن و پرهیز از اضافه‌وزن می‌تواند با پایین آوردن سطح استروژن بدن، خطر سرطان پستان را کاهش دهد. بافت چربی اضافی می‌تواند با افزایش سطح استروژن، خطر سرطان پستان را بالا ببرد. همچنین سیگار و الکل از عوامل مهم دیگر افزایش خطر هستند.

رژیم مدیترانه‌ای: پژوهش‌ها نشان می‌دهند رژیم مدیترانه‌ای در کاهش خطر سرطان پستان بسیار مؤثر است. عناصر اصلی آن شامل روغن زیتون، سبزی و میوه تازه، غلات کامل، حبوبات، ماهی و مغزهاست. در زنانی که از رژیم مدیترانه‌ای پیروی می‌کنند، گزارش شده است که خطر سرطان پستان تا 30% کاهش می‌یابد. همچنین رژیم مدیترانه‌ای به کنترل وزن کمک می‌کند و با تنظیم سطح انسولین و استروژن بدن، خطر سرطان را کاهش می‌دهد.

مصرف الکل: مصرف الکل از عوامل افزایش خطر سرطان پستان است. مصرف روزانه 1 واحد الکل می‌تواند خطر سرطان پستان را 7% افزایش دهد. بنابراین محدود کردن یا کنار گذاشتن کامل الکل توصیه می‌شود.

ورزش منظم: انجام دست‌کم 150 دقیقه ورزش با شدت متوسط در هفته می‌تواند خطر سرطان پستان را به‌طور قابل توجهی کاهش دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که فعالیت بدنی منظم، خطر سرطان پستان را 20-30% کاهش می‌دهد.

شیردهی: مطالعات نشان داده‌اند که شیردهی خطر سرطان پستان را کاهش می‌دهد. مشخص شده است که در زنان شیرده، خطر سرطان پستان 4% تا 5% کاهش می‌یابد. به‌ویژه گفته می‌شود شیردهی طولانی‌مدت (6 ماه و بیشتر) خطر را بیشتر کاهش می‌دهد.

پرسش 5: رایج‌ترین برداشت‌های نادرست درباره سرطان پستان چیست؟

پاسخ: «از هر 8 زن، یکی به سرطان پستان مبتلا خواهد شد» عبارتی است که اغلب نادرست درک می‌شود. منظور آن است که هر زن از میان 8 زن، در دوره‌ای از زندگی خود در معرض ابتلا به سرطان پستان است. اما این به معنای ابتلای یک نفر از هر 8 زن در هر سال نیست. در واقع خطر سرطان پستان با سن افزایش می‌یابد. برای مثال، احتمال ابتلا در زنان جوان کمتر است، اما این خطر با بالا رفتن سن به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد. بنابراین مفهوم خطر در طول عمر نباید با خطر سالانه در یک محدوده سنی مشخص اشتباه گرفته شود.

سرطان پستان بیماری‌ای نیست که فقط زنان را درگیر کند؛ در مردان نیز به‌ندرت دیده می‌شود. اگرچه سهم موارد سرطان پستان در مردان بسیار کم است، به ازای هر 100 زن، 1 مرد در معرض ابتلا به این سرطان قرار دارد. سرطان پستان در مردان معمولاً به اندازه زنان شناخته‌شده نیست، به همین دلیل ممکن است دیرتر تشخیص داده شود و فرایند درمان را دشوارتر کند.

برداشت نادرست رایج دیگر این است که سرطان پستان فقط در افراد دارای سابقه خانوادگی رخ می‌دهد. در حالی که حدود 80% زنان مبتلا به سرطان پستان، سابقه خانوادگی این بیماری را ندارند. اگرچه سابقه خانوادگی عامل خطر مهمی است، عوامل گوناگون دیگری نیز می‌توانند در ایجاد سرطان پستان نقش داشته باشند؛ از جمله سن، عوامل ژنتیکی، هورمون‌ها، آثار محیطی و سبک زندگی.

در نهایت، برخی تصور می‌کنند فقط هنگامی باید ماموگرافی انجام دهند که توده‌ای احساس کنند یا علامتی داشته باشند. در حالی که سرطان پستان اغلب پیش از ایجاد علائم با ماموگرافی شناسایی می‌شود. به همین دلیل، ماموگرافی غربالگری منظم برای تشخیص بیماری در مراحل اولیه اهمیت حیاتی دارد.

پرسش 6: پس از تشخیص سرطان پستان چه باید کرد؟

پاسخ: برنامه درمان فردی که سرطان پستان در او تشخیص داده شده، بر اساس مرحله و نوع سرطان و وضعیت سلامت عمومی بیمار تعیین می‌شود. گزینه‌های درمان شامل جراحی، شیمی‌درمانی، داروهای هدفمند، ایمونوتراپی، پرتودرمانی و هورمون‌درمانی است. روش‌های پیشرفته‌ای مانند داروهای هدفمند و ایمونوتراپی نیز پیشرفت‌های مهمی در درمان سرطان فراهم کرده‌اند.

پرسش 7: چگونه می‌توانم از فرد مبتلا به سرطان پستان حمایت کنم؟

پاسخ: حمایت از فردی که تشخیص سرطان پستان دریافت کرده است، می‌تواند به او کمک کند این دوره دشوار را آسان‌تر بگذراند. یادآوری معاینه‌های منظم، همراهی در نوبت ماموگرافی، حمایت عاطفی و کمک به دسترسی به اطلاعات درست سلامت می‌تواند در این مسیر تفاوت بزرگی ایجاد کند.

• موضوع مرتبط: به بیماران مبتلا به سرطان چه بگوییم و چه نگوییم؟

پرسش 8: زندگی جنسی پس از سرطان پستان چگونه تحت تأثیر قرار می‌گیرد؟

پاسخ: درمان سرطان پستان می‌تواند سطح هورمون‌ها را تغییر دهد و بر زندگی جنسی اثر منفی بگذارد. ناراحتی جسمی، حساسیت یا بی‌حسی پستان، آثار روانی و عوارض درمان می‌توانند این وضعیت را دشوار کنند. با این حال، تمرین‌های کف لگن، استفاده از مرطوب‌کننده واژینال و حمایت روان‌شناختی می‌توانند کمک‌کننده باشند.

پرسش 9: پستان متراکم چیست و چگونه بر خطر سرطان پستان اثر می‌گذارد؟

پاسخ: پستان متراکم به معنای تراکم بالای بافت پستان است و خطر سرطان پستان را افزایش می‌دهد. بافت متراکم می‌تواند تشخیص بافت سرطانی در ماموگرافی را دشوار کند، زیرا هم بافت متراکم و هم تومور در ماموگرافی سفید دیده می‌شوند. پستان متراکم در 50% زنان دیده می‌شود. با این حال، زنانی که پستان متراکم دارند باید غربالگری با ماموگرافی را ادامه دهند. پزشک ممکن است برای این زنان روش‌های تصویربرداری تکمیلی، مانند سونوگرافی یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRG)، توصیه کند.

پرسش 10: پس از تشخیص سرطان پستان، پستان دیگر چه وضعی خواهد داشت؟ خطرها برای پستان دیگر چیست؟ آیا هر دو پستان باید برداشته شوند؟

پاسخ: پس از تشخیص سرطان پستان، خطرهای پستان دیگر و اقدامات لازم برای آن به عوامل متعددی بستگی دارند؛ از جمله وضعیت سلامت عمومی، استعداد ژنتیکی و نوع و مرحله سرطان.

خطرهای پستان دیگر: در زنی که سرطان پستان در او تشخیص داده شده است، ممکن است خطر برای پستان دیگر (پستان مقابل) افزایش یابد. اما این خطر بسته به عوامل گوناگون متفاوت است:

• استعداد ژنتیکی: زنان دارای جهش‌هایی مانند BRCA1 یا BRCA2 در معرض خطر بالای ایجاد سرطان در پستان دوم هستند. در زنان دارای این جهش‌ها، احتمال ایجاد سرطان پستان دوم می‌تواند بین 40% تا 60% باشد. همچنین جهش‌های ژنتیکی دیگری نیز خطر ارثی سرطان پستان را افزایش می‌دهند. جهش در ژن‌هایی مانند TP53، PTEN، PALB2 و CHEK2 از دیگر تغییرات ژنتیکی هستند که خطر سرطان پستان را به‌طور قابل توجهی بالا می‌برند.

• سن و نوع سرطان: اگر سرطان پستان در سن پایین تشخیص داده شده باشد یا گیرنده‌های هورمونی مثبت نباشند، خطر ایجاد سرطان در پستان دیگر ممکن است بیشتر باشد.

• زیرنوع سرطان: به‌ویژه در انواع تهاجمی‌تری مانند سرطان پستان سه‌گانه منفی ، خطر ایجاد سرطان در پستان دیگر می‌تواند افزایش یابد. اما در سرطان‌های کم‌خطر و با رشد آهسته که گیرنده هورمونی مثبت دارند، این خطر ممکن است کمتر باشد.

آیا هر دو پستان باید برداشته شوند؟ برداشتن هر دو پستان (ماستکتومی دوطرفه) تصمیم دشواری است و ممکن است برای هر بیمار مناسب نباشد. این جراحی معمولاً در گروه‌های پرخطر، به‌ویژه زنان حامل جهش ژنتیکی، توصیه می‌شود؛ اما ممکن است در همه موارد لازم نباشد.

• برای چه کسانی مناسب است؟ به‌ویژه برای زنان حامل جهش BRCA1 یا BRCA2، می‌توان برای کاهش خطر عود سرطان یا ایجاد سرطان جدید در پستان دیگر، برداشتن هر دو پستان را مدنظر قرار داد. این ماستکتومی پیشگیرانه (پروفیلاکتیک) می‌تواند خطرها را به‌شدت کاهش دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند برداشتن هر دو پستان در این گروه پرخطر می‌تواند خطر سرطان پستان را تا 90% کاهش دهد.

• فواید و خطرها: برداشتن هر دو پستان می‌تواند خطر سرطان را به‌طور چشمگیری کاهش دهد، اما در عین حال جراحی بزرگی است و بهبود جسمی و عاطفی آن ممکن است طولانی باشد. بنابراین لازم است هر بیمار مشاوره‌ای جامع برای ارزیابی عوامل خطر شخصی خود دریافت کند.

پرسش 11: سرطان پستان با چه سرعتی رشد و گسترش پیدا می‌کند؟

پاسخ: سرعت رشد و گسترش سرطان پستان با توجه به عوامل زیادی تغییر می‌کند؛ از جمله زیرنوع سرطان، سن بیمار، وضعیت گیرنده هورمونی، ویژگی‌های ژنتیکی تومور و سلامت عمومی. بیشتر انواع سرطان پستان به رشد آهسته تمایل دارند؛ یعنی اندازه تومور در یک دوره مشخص با سرعت کمتری افزایش می‌یابد. اما برخی انواع تهاجمی‌تر، به‌ویژه سرطان پستان سه‌گانه منفی یا سرطان پستان HER2 مثبت، می‌توانند تمایل به رشد و گسترش سریع‌تر داشته باشند.

سرعت انتشار سرطان پستان نیز بسته به نوع و مرحله سرطان متفاوت است. معمولاً تومور پیش از گسترش به غدد لنفاوی به اندازه 2-3 سانتی‌متر می‌رسد، اما برخی تومورها حتی در اندازه کوچک‌تر نیز می‌توانند به غدد لنفاوی یا سایر قسمت‌های بدن گسترش یابند. برخی انواع تهاجمی مانند سرطان پستان التهابی ظرفیت انتشار سریع‌تری دارند و حتی در مراحل اولیه می‌توانند به ناحیه وسیعی گسترش پیدا کنند.

انتشار سرطان در بدن (متاستاز) معمولاً ابتدا در غدد لنفاوی زیر بغل رخ می‌دهد. اما در مراحل پیشرفته‌تر، ممکن است به اندام‌های دوردست مانند ریه، کبد، استخوان و مغز نیز گسترش یابد. سرعت رشد و انتشار سرطان در این فرایند، مستقیماً با زمان شروع درمان بیمار ارتباط دارد.

پرسش 12: آیا شیمی‌درمانی در درمان سرطان پستان همیشه لازم است؟

پاسخ: هر بیمار مبتلا به سرطان پستان به شیمی‌درمانی نیاز ندارد. امروزه آزمایش‌های ژنومیک با تعیین خطر عود در بیماران سرطان پستان، نشان می‌دهند که آیا شیمی‌درمانی لازم است یا خیر. به‌ویژه مشخص شده است که 70% بیماران سرطان پستان زودرس با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی، به شیمی‌درمانی نیاز ندارند. این بیماران می‌توانند فقط با درمان مهارکننده هورمون درمان شوند.

پرسش 13: سرطان پستان ارثی چیست و چه کسانی در معرض خطر هستند؟

پاسخ: سرطان پستان ارثی بر اثر تغییرات ژنتیکی ناشی از جهش‌هایی ایجاد می‌شود که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شوند. حدود 10% کل سرطان‌های پستان ارثی هستند. حدود 5-10% سرطان‌های پستان ارثی، از جهش در ژن‌های مشخصی مانند BRCA1 و BRCA2 ناشی می‌شوند. این جهش‌ها خطر سرطان پستان را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهند. برای مثال، خطر ابتلا در طول عمر زنان حامل جهش BRCA1 بین 50-85% است، در حالی که برای حاملان جهش BRCA2 این خطر 40-70% است.

کنترل‌های کیفیت و روش‌های شناسایی: افراد در معرض خطر سرطان پستان ارثی معمولاً زمانی شناسایی می‌شوند که سابقه قوی سرطان پستان یا تخمدان در خانواده وجود داشته باشد. وجود فردی در خانواده که سرطان پستان او در سن پایین (برای مثال پیش از 40 سالگی) تشخیص داده شده است، ابتلای چند عضو خانواده به سرطان پستان یا تخمدان، سابقه سرطان پستان در مردان و وجود جهش‌هایی مانند BRCA1 یا BRCA2، احتمال سرطان پستان ارثی را بیشتر مطرح می‌کند.

در چنین شرایطی، می‌توان با آزمایش ژنتیک مشخص کرد که فرد این جهش‌ها را دارد یا خیر. آزمایش‌های ژنتیک با نمونه بافت تومور یا خون بیمار انجام می‌شوند و جهش‌های BRCA1، BRCA2 یا سایر ژن‌های مرتبط با سرطان پستان بررسی می‌شوند.

چه کسانی باید آزمایش ژنتیک بدهند؟ افرادی که آزمایش ژنتیک به آن‌ها توصیه می‌شود معمولاً ممکن است ویژگی‌های زیر را داشته باشند:

• سابقه سرطان پستان یا تخمدان در بستگان درجه اول خانواده (مادر، خواهر، پدر یا برادر)،
• سابقه سرطان پستان در مردان خانواده،
• وجود افرادی که سرطان پستان آن‌ها در سن پایین (برای مثال پیش از 40 سالگی) تشخیص داده شده است،
• ابتلای یک فرد به هر دو سرطان پستان و تخمدان،
• وجود موارد سرطان پستان در بیش از یک نسل خانواده،
• وجود انواع تهاجمی‌تر مانند سرطان پستان سه‌گانه منفی.

روش‌های کاهش خطر: برای افراد در معرض خطر سرطان پستان ارثی، برخی اقدامات پیشگیرانه و روش‌های پایش وجود دارد. برای این افراد:

1. غربالگری منظم از سن پایین: برای زنان گروه پرخطر، برنامه غربالگری با ماموگرافی یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRG) می‌تواند بین سنین 25-30 آغاز شود.

2. جراحی کاهنده خطر (ماستکتومی پیشگیرانه): در زنان پرخطر، برداشتن پیشگیرانه هر دو پستان می‌تواند خطر ایجاد سرطان پستان را بیش از 90% کاهش دهد. این اقدام، مانند آنچه Angelina Jolie انجام داد، به‌عنوان روش پیشگیرانه‌ای شناخته می‌شود که در سراسر جهان توجه برانگیخته است.

3. داروهای کاهنده خطر (پیشگیری دارویی): به‌ویژه داروهایی مانند تاموکسیفن می‌توانند خطر ایجاد سرطان پستان را به‌طور قابل توجهی کاهش دهند.

4. مشاوره ژنتیک: افراد در معرض خطر سرطان پستان ارثی می‌توانند با مشاوره ژنتیک، خطر شخصی خود را بهتر درک کنند و درباره درمان یا اقدامات پیشگیرانه تصمیم آگاهانه بگیرند.

پرسش 14: آزمایش‌های نشانگر زیستی (ژنتیکی و ژنومیک) در سرطان پستان برای چه بیمارانی باید انجام شوند؟

پاسخ: آزمایش‌های ژنتیکی و ژنومیک ابزارهای مهمی برای کمک به شخصی‌سازی تصمیم‌های درمانی در بیماران سرطان پستان هستند. این آزمایش‌ها در تعیین خطر عود، ویژگی‌های زیستی تومور و احتمال پاسخ به درمان نقش حیاتی دارند. به‌طور کلی به سه گروه اصلی تقسیم می‌شوند: آزمایش‌های ژنتیکی ارثی، آزمایش‌های نشانگر زیستی ژنومیک و آزمایش‌های امتیاز عود سرطان.

آزمایش‌های ژنتیکی ارثی (Germline Testing): آزمایش‌های ژنتیکی ارثی روی خون یا بزاق فرد انجام می‌شوند و برای تعیین اینکه جهش‌های ژنی مشخص خطر سرطان را افزایش می‌دهند یا خیر، به کار می‌روند. این آزمایش‌ها با تحلیل به‌ویژه BRCA1، BRCA2 و سایر ژن‌های سرطان ارثی، استعداد ژنتیکی خانوادگی بیمار را مشخص می‌کنند. آن‌ها به‌ویژه برای زنان دارای سابقه خانوادگی و افرادی که در سن پایین تشخیص سرطان پستان گرفته‌اند توصیه می‌شوند.

آزمایش‌های ژنومیک تومور (NGS - Next Generation Sequencing): آزمایش‌های ژنومیک برای درک دقیق‌تر زیست‌شناسی تومور به کار می‌روند و معمولاً روی نمونه بافت تومور انجام می‌شوند. اگر دسترسی به بافت تومور ممکن نباشد، از خون نیز می‌توان استفاده کرد. این آزمایش‌ها تغییرات ژنتیکی تومور، مانند جهش، افزایش تعداد نسخه و حذف را نشان می‌دهند و به این ترتیب به تعیین درمان‌هایی که ممکن است بیمار به آن‌ها پاسخ دهد، مانند درمان‌های هدفمند، کمک می‌کنند. آزمایش‌های ژنومیک به‌ویژه برای بررسی نشانگرهای زیستی مناسبِ داروهای هدفمند و ایمونوتراپی به کار می‌روند.

• برای چه کسانی انجام می‌شوند؟

  • برای تعیین گزینه‌های درمان در بیماران سرطان پستان با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی.
  • برای تعیین مناسب بودن درمان هدفمند یا ایمونوتراپی در بیماران سرطان پستان متاستاتیک یا پیشرفته.
  • برای ارزیابی گزینه‌های درمان جدید در بیمارانی که به درمان‌های قبلی پاسخ نداده‌اند.

• نمونه‌ها:

  • آزمایش‌های پنل NGS: با آزمایش‌های ژنومیک می‌توان جهش‌های ژن‌هایی مانند PIK3CA، AKT1 و PTEN را در تومور شناسایی و درمان هدفمند را برنامه‌ریزی کرد. برای مثال، برای بیماران دارای جهش PIK3CA می‌توان درمان‌هایی مانند آلپلیسیب (مهارکننده PI3K) توصیه کرد.
  • آزمایش‌های نشانگر زیستی ایمونوتراپی: نشانگرهای ایمونوتراپی مانند بیان PD-L1، بار جهشی تومور (TMB) و MSI، بیمارانی را مشخص می‌کنند که ممکن است به ایمونوتراپی پاسخ دهند. در برخی بیماران سرطان پستان پیشرفته، این نشانگرها برای درک اینکه ایمونوتراپی مؤثر خواهد بود یا خیر، تحلیل می‌شوند.

آزمایش‌های امتیاز عود سرطان (Recurrence Score Tests): این آزمایش‌ها به‌ویژه در بیماران سرطان پستان زودرس، برای کمک به تعیین خطر عود و گزینه‌های درمان به کار می‌روند. معمولاً با هدف تعیین دریافت یا عدم دریافت شیمی‌درمانی انجام می‌شوند. این آزمایش‌ها روی بافت تومور، رفتار زیستی سرطان و احتمال عود را مشخص می‌کنند.

• برای چه کسانی انجام می‌شوند؟
  • برای بیماران سرطان پستان زودرس با گیرنده هورمونی مثبت، HER2 منفی و بدون متاستاز غدد لنفاوی.
  • برای ارزیابی اینکه آیا شیمی‌درمانی در این بیماران لازم است یا خیر.
• رایج‌ترین آزمایش‌ها:
  • Oncotype Dx: این آزمایش بر پایه تحلیل 21 ژن است، خطر عود سرطان را تعیین می‌کند و نیاز به شیمی‌درمانی را ارزیابی می‌کند. اگر امتیاز Oncotype پایین باشد، شیمی‌درمانی داده نمی‌شود؛ اگر بالا باشد، ممکن است توصیه شود.
  • MammaPrint: این آزمایش بر پایه تحلیل 70 ژن است و به‌ویژه برای تعیین خطر عود در بیماران سرطان پستان زودرس به کار می‌رود. در بیماران کم‌خطر ممکن است شیمی‌درمانی انجام نشود.
  • EndoPredict و Prosigna: این آزمایش‌ها با تحلیل زیست‌شناسی سرطان پستان، خطر عود بلندمدت پس از هورمون‌درمانی را ارزیابی می‌کنند و تصمیم‌های درمانی را هدایت می‌کنند.

نتیجه‌گیری

ماه آگاهی از سرطان پستان فرصتی است تا زنان خطرهای خود را بشناسند و اهمیت نجات‌بخش غربالگری منظم را درک کنند. بر اساس راهنماهای جدید، آغاز غربالگری سرطان پستان از 40 سالگی می‌تواند با افزایش تشخیص زودهنگام، جان افراد بیشتری را نجات دهد. در شرایط ویژه‌ای مانند بافت پستان متراکم نیز مهم است با پزشک خود مشورت کنید و گزینه‌های غربالگری تکمیلی را بررسی کنید. فراموش نکنید، تشخیص زودهنگام جان‌ها را نجات می‌دهد!